28 Days Later... (2002)

Zozozo, ik heb'm eindelijk gezien: en wat een goeie film is dit.

Gruwelijk, keihard, realistisch (zo vreemd als het ook klinkt); een ware lust voor de liefhebbers van zombie- en andere ondodenfilms. The Infected zijn een soort zombies op pcp, niet normaal.

Volledig gefilmd op High-Def video, hetgeen een gore, vuile look oplevert, die perfect bij de film past. Een aanrader.

voorlopig 3.5, nog voor verhoging vatbaar.

Het duurde even voordat ik in de film zat, maar vanaf dat moment was het allemaal vrij aardig. Erg mooi gemaakt ook vooral.
Ik vond het vooral tof dat die 'infected' allemaal als een gek op je af kwamen stormen ipv die ouderwetse zombies die niet vooruit te branden waren . Alleen jammer dat de hoofdrolspeler zoveel op Victor Sikora leek. Dat geeft dan toch weer een nare nasmaak .

Het gegeven is niet superorigineel en het plot hier en daar wat slordig. (The day of the triffids heb ik niet gezien, maar ik moest wel denken aan de laatste twee delen van Romero's trilogie) Maar verder was dit voor mij een enorme meevaller.
Het is lang geleden dat ik een film zo spannend vond.
De scene in London is fantastisch. Alleen vond ik het gebruik van de muziek van Godspeed you black emperor (toffe band trouwens) hier minder goed passen. Volledige stilte was nog beter geweest.
Dat niveau houdt de film niet vast. Maar het oogt wel goed (op DVD iig). Er zijn genoeg fraaie scenes en mooie schrikeffecten. Bovendien blijft het verhaal constant zo intrigerend dat de film afgelopen was voordat ik het wist.
Ook in het tweede militaire deel vond ik het gegeven (ik heb ze vrouwen beloofd) eng en menselijk aandoen. Ik kreeg het er koud van. De grote finale, die er lang aan zat te komen (een verrassing was het niet) was weer zo effectief gefilmd dat ik op het puntje van mijn stoel zat.


En dan ben ik bereid om over de kleine mindere kanten heen te stappen en een 3.5 te geven.

Mooie film. De spanning, de sfeer, de leegte. Eén van de eerste 'zombiefilms' die me echt kon plezieren (Peter Jacksons's eerdere films trouwens ook wel, maar dat is totaal anders. Veel minder gestileerd). 4*

Goede film, die veel overeenkomsten heeft met The Beach maar die in tegenstelling tot die film een heel stuk beter uit de verf komt. Bovendien vond ik 'm nagelbijtend spannend, van dat hoge gesis en die razendsnelle bewegingen als er weer een geïnfecteerde aan kwam rennen stonden mijn haren recht overeind. Het tamelijk lompe, korrelige beeld vond ik ook prima bij de sfeer passen.

Wat ik miste, en wat misschien wordt ingevuld als ik de film nog een keer zie, is een uitleg van de drijfveren van die militairen. In een oogwenk leken ze veranderd te zijn van behulpzame mensen ("here's to new friends!") in sadisten. Was dat puur en alleen omdat ze de twee vrouwen wilden hebben? Wilden ze eigenlijk überhaupt geen nieuwelingen in hun kleine kringetje (à la The Beach)? Ik blijf nog een beetje met dat soort vragen zitten. 3,5* voorlopig (en nét niet de 300ste stem ).

goede horror. erg spannend, mooi gemaakt en prima geacteerd. een ijzersterke openingsscène en een zo mogelijk nog betere vervolgscène.

in het legerkamp dreigde het een stuk minder interessant te worden, maar de plotwending voorkwam dat. 4 sterren voor deze, ongetwijfeld niet erg originele, maar zeker wel verfrissende horrorfilm.

Het is erg bijzonder om te zien hoe iemand door The City Of London wandelt en gewoon helemaal niemand tegenkomt. Londen is gewoon totaal verlaten en uitgestorven. Ik was bang dat dit net zo iets zou worden als Resident Evil, wat ik een waardeloze film vind, maar deze film is vele malen beter en het is eigenlijk een belediging voor deze film om hem daarmee te vergelijken. Wat zullen ze gelachen hebben op de set, bij de opnames van deze film, het lijkt me erg lachwekkend om te zien hoe iemand "razernij" speelt. Eigenlijk verdienen alle besmette mensen in de film een oscar voor hun acteerprestatie.

4*

Film die het wmb van het eerste uur moet hebben. De scene waarin Jim door de straten van Londen struint, met de muziek van GYBE, is werkelijk fantastisch. Het camerawerk is vernieuwend maar de film raakte mij een beetje kwijt in het kasteel. Jammer want dit is een zombiefilm die net even wat anders is.

3*.

Film met evenveel hoogtepunten als dieptepunten wat mij betreft. Natuurlijk zijn de beelden van het verlaten London in het zomerse ochtendzonnetje schitterend, vooral in de wetenschap dat ze met grote creativiteit van de makers zijn bewerkstelligd. Ook de reis in de taxi vond ik leuk gedaan en zat ook vol aardige beelden en efficiente spanning.

Daar staat tegenover, het nogal houterige acteren, het rommelig scenario met een waardeloze en onlogische karakterontwikkeling in met name de belabberde tweede helft.
Vond het echt heel vreemd dat die brave fietskoerier zich ineens ontpopte in een soort van terminator.
Ook het merendeel van actiescenes waren erg donker en rommelig en van het type laten we 60 shots in een minuut stoppen zodat echt niemand meer kan volgen wat er nu gebeurt. Je moet er van houden denk ik, ik doe dat iig niet zo.

De muziek was wel tof trouwens, vooral Grandaddy met am180 tijdens het uh... funshoppen was erg aangenaam.

Aardig en vermakelijk filmpje die wel wat weg heeft van een aantal zombiefilmpjes, Ik weet niet precies waarom want de mensen lijken er niet echt op. Maar toch doet het me er elke keer sterk aan denken. Het stuk dat Jim in een geheel verlaten stad staat is echt erg gaaf De film blijft boeiend tot aan het einde en de wending is ook een beetje bizar. Al met al een film die iedereen die van thriller/horror houdt een keer gezien moet hebben 4.0*

Goede film.
Ik had er ook al wel vrij veel van verwacht na toch wel goede recensies van bv. Pieter Montana en die zei dat de eerste 45 minuten zeer goed waren en die waren ook steengoed. Supercreepy sfeertje, ik vond het eigenlijk zelfs het hele eerste uur gewoon heel goed. De beelden van het verlate Londen zijn inderdaad geweldig, zeer mooie beginscene ook(en daarmee bedoel ik niet de scene in het lab).

De acteerprestaties zijn niet echt overweldigend goed, maar dat maakt ook niks uit. Het belangrijke is dat het sfeertje genoeg creepy is en dat is het ook tot op een gegeven moment. En dat moment zorgt er toch voor dat de film een beetje ineendeukt. Het hele verhaal met de militairen is toch net iets te simpel en ook had ik op het einde liever gezien dat Selenaniet had doorgehad dat Jim geen zombie was en dat hij hem gewoon had neergestoken, dat was nog eens een leuke plotwending geweest. Maar dat is misschien te veel gevraagd.

Anyway, leuke film, ook nog na de twist blijft het een zeer vermakelijke film.

Twijfel net als Pieter tussen 4* en 3.5*. Het wordt toch maar dat laatste.

Beter dan verwacht!

Ik heb deze film zojuist bekeken, in het holst van de nacht dus, met koptelefoon op hoog volume.
Godspeed You! Black Emperor bleek zich hier voor geleend te hebben, iets wat je niet direct van ze zou verwachten. Alleen dat feit al, naast de naam van de regisseur, maakte dat ik deze film wilde zien. En laat GY!BE ook nog eens mijn favoriete band zijn...
Zoals ik verwachtte werd East Hastings tamelijk misplaatst gebruikt (wat misschien ook komt doordat ik dat nummer tot in den treure ken), en werd er bovendien schaamteloos in geknipt. Bij deze scene zou m.i. alleen volledige stilte gepast zijn. Maar soit, dat was één van de weinge dingen die ik aan te merken had.

De sfeer, de sfeer. Dat is zeker de kracht van 28 Days Later... het korrelige beeld, de donkere kleuren, de diepe keel-geluiden van de geïnfecteerden. De film straalt constante, onderhuidse, spanning uit. Ik heb bovendien nog nooit zo vaak schrikmomenten gehad in een film, denk ik.
Het apocalyptsche scenario blijft me, hoe uitgemolken ook, intrigeren. Waar het vaak in cliché's vervalt, weet Boyle er hier een goede draai aan te geven. Persoonlijk vind ik de psychologische gevolgen nog het meest boeiend, hetgeen hier niet de meeste aandacht krijgt. Echter de soldaten die vrouwen willen, Jim die zijn oerkrachten vindt: het werd niet helemaal buiten beschouwing gelaten.
Af en toe lijkt het verhaal wat springerig, zijn er wat onlogische handelingen, zijn de acteerprestaties wisselend (het meisje was vrij irritant en uit-de-toon-vallend), maar puur op gevoel geef ik 4* met kans op verhoging. Werd East Hastings maar beter gebruikt, waarschijnlijk een once-in-a-lifetime kans om zo een fantastisch nummer te mogen verwerken in een film.

prachtig

Ik vond het overigens een aardig filmpje die de tweede helft wel een stukje slechter wordt. Het eerste deel is meesterlijk claustrofobisch in zo'n grote lege stad. Je hebt geen flauw idee wanneer die etters waarvandaan kunnen komen. Geniale schrikmomenten als ze dan toch tevoorschijn springen. Eindelijk weer eens een film gezien die gewoon eng is zonder overdreven ranzig te zijn (nou ja...)

Het tweede deel is helaas een dikke inzinking ten opzichte van het horror element uit Londen. Veel minder claustrofobisch, minder spannend en minder aannemelijk ook nog. Ik bedoel... een groepje soldaten dat een radiosignaal uitzendt omdat ze gewoon een beetje willen ketsen? Ook Murphy die ineens weet te overleven als een doorgewinterde geruillastrijder ging er bij mij niet in.

Visueel een paar mooie shots erin, hoewel ik aan dat DV maar niet aan wennen. Het komt me zo korzelig en amateuristisch over... Wat wel erg mooi oogde was de transitie van deel een naar de mindere tweede helft. Een prachtige, rustieke maar toch ongemakkelijke scene tijdens de pauze + overnachting in het weiland, onderbouwt met de fijne deuntjes van Brian Eno ... De rest van de soundtrack is ook prima genietbaar.

Uiteindelijk wel een toffe film, toch wel eng (in het begin dan). Jammer dat Boyle de tweede helft laat wegzakken in een slecht plot. 3,5*

En wat betreft de 'zombie' discussie: more = better! Laat maar komen die Infected, het liefst als je ze niet verwacht!

De frisse wind van Danny Boyle

We kunnen er maar geen genoeg van krijgen. Na de naar schatting vijfde kijkbeurt heeft Boyle's '28 Days Later' nog niets aan kwiliteit moeten inboeten. Sterker nog, '28 Days Later' gaat als hedendaagse variant op de klassieke zombiefilms van Romero perfect mee met zijn tijd en is zonder twijfel één van de sterkste horrorfilms van de afgelopen jaren.
Boyle laat de zombies een versnelling hoger gaan, alsook zijn wederom sterke montage. Al weet hij bovenalles hoe te doseren en terloops enkele wondermooie, haast poetisch stille momenten in te lassen.

Het vangt allemaal aan met een magistrale openingssequentie (ondersteund door het eveneens magistrale 'East Hastings' van Godspeed You Black Emperor!), die sterk doet terugdenken aan Romero's eigen 'Day of the Dead'.
Het desolate Londen is daarbij slechts een voorbode voor de apocalypse die ons te wachten staat in het verdere verloop van '28 Days Later', een gevoel dat overigens zelden zo angstwekkend en onvoorkoombaar op pellicule werd gezet.

Daarna gaat Boyle mooi voort op zijn elan en laat hij doorheen het vuile en groezelige uiterlijk van de prent wederom een sterk staaltje efficiënte montage zien. De welgeschminkte zombies zijn niet bepaald eng an sich, maar Boyle doet ons via deze montage wel degelijk schrikken. In tegenstelling tot Romero, waarbij de zombies niet bepaald een groot gevoel van angst inboezemden.
Bovendien kan hij steunen op een soundtrack die zijn evenknie niet kent, wat in combinatie met de montage resulteert in verscheidene gedenkwaardige scenes en één hels kippenvelmoment: het neerschieten van dé vader van het gezelschap, een moment dat niet alleen de personages 'verloren' achterlaat, maar evengoed de kijker.

Wat maakt dat we, ondanks het rechtlijnige uitgangspunt, kunnen vertellen over een verrassend sterk uitgewerkte prent
De socio-maatschappelijke en politieke subcontext is wel degelijk aanwezig. Kritiek op de consumptiemaatschappij, de verwaarlozing van menselijke normen en waarden (People killing people...which brings us in a state of normality right now!), en de milieuproblematiek, gaan niet onopgemerkt voorbij.

Als een frisse wind introduceert Boyle een nieuw soort zombiefilm én met brio.
Het gemis van Boyle in het vervolg '28 Weeks Later...' zal dan ook enige consequenties met zich meedragen, al wil dat niet zeggen dat we met er met smacht naar uitkijken.

4*

Best een aardige horror film. De zombies zien er in ieder geval goed uit en gaan ook goed te keer.

Het verhaal is best goed en vooral het eerste gedeelte van de film is uitstekend. Maar als ze Londen verlaten en terecht komen in een soort legerkamp dan wordt de film minder.

Het eerste gedeelte van de film is ook best spannend en er zitten ook regelmatig schrik momenten in. Omdat ik het 2e gedeelte van de film matig vond en het einde ook niet echt bijzonder vond krijgt de film van mij geen ruime voldoende.

Het is zeker geen slechte film (zeker het eerste gedeelte) maar er zijn betere zombie films gemaakt.

Danny Boyle was nou altijd zo `n regisseur die ik wel hoog had zitten. Al bleek toen ik zijn oeuvre er eens op nakeek, dat ik schandalig weinig gezien had van hem. Een tijdje geleden dus van Sunshine genoten en nu moest ik mij maar eens wagen aan deze film. Immers veel over gehoord.

In het begin werd ik verrast doordat deze film zich van veel andere films onderscheidt. We zien niet hoe het virus zich langzaam verspreidt en voor paniek en verwarring zorgt. Nee, we vangen aan als het grote leed al geschiedt is. Her en der blijken er wat mensen nog een menselijk bestaan te leiden. Zo ook, Cillian Murphy die verdwaasd door de verlaten straten van Londen loopt. Eerst is daar de vervreemding, die alleen nog versterkt wordt als Boyle gaandeweg zijn soundtrack inzet. Blijkt wel weer dat Boyle sfeer gelukkig boven verhaal prefereert.

In tijden niet zo `n spannende, vermakelijke en tevens visueel uitmuntende film gezien. Minder is meer lijkt de boodschap. Iedereen probeert er het beste van te maken, terwijl ze elk moment kunnen stuiten op toegesnelde zombies. Je weet alleen niet wanneer ze komen. Constant heb je het gevoel dat er iets kan gebeuren, iets wat wordt versterkt dankzij die scene bij Murphy thuis.

Als men bij de soldaten arriveert neemt het verhaal een andere wending. Er speelt zich nu nog een verhaal binnen een verhaal af. Iets wat Boyle in Sunshine ook al klaarspeelde. Niet alleen blijkt Boyle een meester in suspense. Zo laat hij de soldaten niet gelijk tevoorschijn komen, maar laat hij je nog even in spanning. Hij weet een genre ook verfrissend over te laten komen dankzij inmenging van andere genres. Naast het science fiction effect met het virus, toont hij wat horror en thrillerelementen. Maar werkte ook het drama aspect verrassend goed bij mij. Je hoeft niet altijd in lelijke stoffige ruimtes te wonen om drama op te kunnen wekken. Belangrijkste wapenfeit hier blijft echter de muziek. Zo `n blik in de ogen waaruit je razernij af kunt leiden, wat zich vervolgens projecteert op een slachtoffer onder hypnotiserende muziek waarbij je jezelf in zo `n toestand waant. Beeld en geluid worden een.

Ben zeker benieuwd geworden naar 28 Weeks Later en natuurlijk naar het overige Boyle werk. De beste zombiefilm die ik gezien heb. Werkt wellicht zo goed bij mij doordat het allemaal wat suggestiever oogt dan die herhalende, saai vormgegeven slachtpartijen in andere zombiefilms. Daar waar je de zombies al van een kilometer ver aan hoorde komen en de spanning dus ver te zoeken is. Dankzij een onnoemelijk sterke soundtrack en een geweldige uitwerking van een wat standaard concept. 4,5*

Zodoende.

Boyle heeft me weten te verrassen met deze film. Dat is, in positieve zin. 28 Days Later... is namelijk een van de spannendste films die ik de afgelopen maanden heb gezien, en dat terwijl het veel meer is dan dan weer een science fiction dan wel horror.

Waar de film vooral op steunt is de ongekende sfeer. Hierbij moet ik direct de soundtrack aanhalen, Boyle blijkt namelijk een uitstekend gevoel voor muziekkeuze te hebben. De grootste gruwelen op je beeldscherm voltrekken zich onder begeleiding van hemels rustige, haast hoopgevende, en tijdens de climax bij de soldaten bijna even rustige, maar tegelijkertijd paranoïde makende muziek. Dit zie je niet vaak, maar het werkt absoluut. Beeld en muziek vloeit samen. Maxcomthrilla zegt het ook al: "Beeld en geluid worden een."

Wat me ook opviel is hoe knap dit alles in beeld gebracht is, het cinematografische gedeelte is overduidelijk niet verwaarsloosd. Naast mooi, intrigerend en hier en daar zelfs even ietwat filosofisch is 28 Days Later... vooral ook ontieglijk spannend. Het gevaar van een aanval lonkt elk moment. De zombies zijn hier geen lompe, logge wezen maar kunnen ieder moment toeslaan. Hun snelheid, onvoorspelbaarheid, ongelooflijk nare geluiden maar ook vooral de rage die uit hun ogen straalt, met name tijdens donkere regenachtige scènes met bliksem tijdens een climax (klinkt cliché, maar verwerp die gedachte vooral) maakt ze tot een van de naarste wezen in de cinema. Bij de scène in het huis van Jim kwamen er niet veel meer gedachtes in me op dan damn en what the fuck, nadat ik van de schrik bijgekomen was.

Eigenlijk heb ik niet zoveel toe te voegen aan het bericht hier vlak boven, waarin alles over deze film wel gezegd wordt. Laat de herhaling van deze boodschap dan vooral een reden zijn om deze film ook eens te proberen, ook al spreekt de score niet echt tot de verbeelding. Ik ben in ieder geval nu ook érg benieuwd naar Sunshine, een film die ik eerder niet eens opgemerkt had.

28 Days Later vond ik een aardige film, maar niet veel meer dan dat. Hoewel je met dit concept vele kanten kan opgaan, vond ik de ingeslagen van regisseur Danny Boyle dit keer redelijk standaard en niet vernieuwend genoeg. De film begint vrij sterk, maar langzaam zakt de film in. Hoewel de afloop van het verhaal niet gemakkelijk te voorspellen is, waren het vooral de interacties tussen karakters en hun gedrag dat de inventiteit en frisheid mist, die een film als Trainspotting bijvoorbeeld wel had.

Naast dit puntje van kritiek, deed de film wel wat het moet doen. Ik heb me namelijk wel vermaakt, maar een meesterwerk is het dus zeker niet.

Prima film van David Boyle. In ieder geval iets heel anders dan Trainspotting. Het verhaal is natuurlijk standaard, het lijkt trouwens ook wel alsof 28 days later een inspiratiebron is geweest van I Am Legend die een beetje hetzelfte verhaal heeft. Ik vraag me trouwens wel af hoe je nou een film kan maken terwijl je eerst een paar miljoen mensen van de straat moet houden om er een verlaten wereld van te maken. Het was trouwens wel goed opgezet. Het verhaal kennen we ondertussen wel. Ik vraag me trouwens wel af waar dat virus nou steeds vandaan komt. De zombies oftewel de besmetten zagen er best goed uit en de film is ook soms lekker bloederig en goor. Een heldenfilmpje is het ook niet. De mensen proberen hierin te overleven terwijl er in de USA meteen al hier en daar zware wapens te vinden zijn. Alhoewel ik de personages wel een beetje te normaal en vrolijk vond overkomen voor een verlaten wereld met een dodelijk virus en besmette zombies die op de loer liggen. Maargoed...

Was de hoofdrolspeler Jim nou trouwens ook die dokter helemaal aan het begin als die rovers die besmette apen willen willen stelen die rovers wou tegenhouden?

Al met al een zeer vermakelijke film. Op naar 28 Weeks later. 28 Months later zou toch ook komen?

4,0*

redelijk, maar niet geweldig. Wel tof dat ze alternatieve eindes meegeven. Gebeurt ook niet al te vaak. En de zombie-attacks zijn wel redelijk mooi in beeld gebracht. Mja, een 3*

28 Days Later is een van de beste horrors van de laatste jaren. Claustrofobisch en met veel aktie en schrikmomenten. Vakwerk en zeer goed. Ook het vervolg is prima.

'28 Days Later...' is voor mij eerder een dramafilm dan een horror/thriller. Het enige wat ik goed vond was het camerawerk. Verder is het verhaal niet echt origineel en spannend uitgewerkt, en zijn de acteerprestaties eerder vervelend dan goed. Ik begrijp niet hoe het gemiddelde hier zo hoog komt. De film verdient dat gewoon niet.

Zeer jammer, had er meer van verwacht. 2,5*

Film bewandelt nogal de cliché-padden, zoals verwachte, maar dat mag de pret niet drukken. Vooral visueel is het een festijn. Intense sfeer geleidt met een mooie soundtrack verwisselt met adembenemende momenten. Bijzonder geacteerd ook, al kan ik Naomie Harris echter nooit uitstaan. Ondanks dat dit absoluut niet mijn genre is, heb ik erg genoten. Heb momenteel wel animo voor Boyle's oeuvre.

Zonder hoge verwachtingen aan de film begonnen, maar tot onze verrassing bleek een vermakelijke en sfeervolle zombiefilm. In ieder geval een stuk leuker en realistischer dan menig van zijn soortgenoten. Het bewandelt paden die al eerder zijn bewandelt, maar doet dat uitstekend. Enkele actiescènes zijn iets te schokkerig imo en het einde was helaas een soort anticlimax (hoewel wel te verwachten).

De grootste pluspunten zijn zonder twijfel de sfeer en de muziek. Beiden vulden elkaar uitstekend aan en gaven de film net dat beetje extra om het te onderscheiden van het de middenmoot.

Na de grandioze opening in die lege stad verwacht je een heleboel van deze film, maar dat wordt niet echt waargemaakt. De sfeer is mij te serieus voor de pulp die het uiteindelijk is en eigenlijk konden de bord-kartonnen karakters mij weinig schelen om de dramatische kant te kunnen waarderen. Sowieso vond ik het erg jammer dat de zombie's naar het einde toe op een tweede plaats leken te verdwijnen. De parodie Shaun of the Dead en de remake Dawn of the Dead hebben voor mij veel meer het overdreven zombie-gevoel wat ik hier mis.

Een erg vermakelijk sfeer die bij mij voornamelijk indruk maakte door de sfeer dat alles er zo verlaten bij ligt.
Het verhaal had wat beter gekund, maar stelt alles in dienst van enge scènes van de besmette mensen. Alleen wel jammer dat het op het eind toch nog iets inzakt door die militairen die al zo lang geen vrouw hebben gezien.

Al met al toch goed voor 3, 5 sterren.

Best het aankijken waard, maar ook niet veel meer dan dat. Sowieso kan het genre me niet vaak echt blij maken, maar 28 Days Later weet in ieder geval nog enigzins te boeien. Wordt echter maar zelden spannend, eigenlijk was maar één scene, die in de tunnel écht goed. Bij vlagen wel sterk in beeld gebracht (af en toe straalde er ook wel wat low-budget vanaf), en een uitstekende soundtrack ook, maar dan heb je de pluspunten wel weer gehad. Wel een mooie verwijzing naar Troje met het beeld van Laocoon waar je Jim als ondergang van de vesting in kan zien.

Niet slecht dus, maar het is gewoon niet helemaal mijn genre. 2.5*

Een verfrissing in het genre. Geen zwalpende zombies met de armen vooruit die er toch in slagen om een weglopend slachtoffer in te halen. Wel snelle en agressieve zombies/geïnfecteerde mensen waardoor de spanning groter is. Ook schept Danny Boyle een sterk beeld van een verlaten en paranoia wereld. Overal kan het gevaar schuilen. Doe er dan nog de prachtige score bij en je hebt een zombiefilm die boven het gemiddelde uitsteekt en zelfs één van de betere thrillers van het jaar geworden is.

De aanpak is ook beter. Geen verlaten kerkhof, maar wel een verlaten grootstad, mensen die een infectie opgelopen hebben, militaire acties, ... Een echte aanrader.

De enige film waar collectief Godspeed You! Black Emperor,,

zijn muziek voor geleend (?) heeft.

En waarschijnlijk gaan er geen films bij komen.

Heel leuk natuurlijk voor de fans (waaronder ik),,

maar ben van mening dat het stuk "The Sad Mafioso" niet goed word gebruikt in de film. Er hadden wat "snellere" beelden bij gemogen,, meer chaos.

Ok nu over de film als geheel,,

ontzettend rauw, smerig en lelijk.

Met af en toe hele bijzondere gegevens: de mens als wild dier, geen chocolade meer kunnen zien, het water uit de vissenkom drinken en onze goeie vrienden van het leger (toch?).

Visueel is de film echt subliem,, alle is niet altijd mooi in beeld gebracht maar dat draagt alleen maar bij aan hoe de personages zich voelen.

Het realistische aspect in deze post-apocalyptische prent is erg goed uitgewerkt,, doden én overleven of sterven van de honger.

Misschien wel de beste "zombie"-flick die ik heb gezien,, maar ach ik gun alles een herziening.

*4,0

Spannende film. Ben niet echt voor het horror-genre (al is de horror in deze bijna verwaarloosbaar). Knappe shots van een leeggelopen London. Heftige en schokkerige camera-bewegingen van de geïnfecteerden (want zombies zijn het niet) geven de film een realistisch beeld (in zoverre dat voor dit genre natuurlijk mogelijk is).

Beetje vreemd en open einde, maar ik heb begrepen dat 28 weeks later blijkbaar het vervolg op deze film is.

Deze prent heeft in ieder geval mijn interesse gewekt om ook die andere film te gaan bekijken.

3.5*