28 Days Later... (2002)

Prima filmpje. Erg vermakelijk en hoewel ik geen fan ben dat films digitaal worden geschoten werkt het eigenlijk erg goed in deze 28 Days Later... Erg sfeervol, bij vlagen aardig spannend en uitstekend geacteerd, vooral door Cillian Murphy.

Dat Danny Boyle altijd uitstekende scores heeft voor z'n films was me al duidelijk. In Sunshine was het bijv. John Murphy met ''Surface of the Sun'', waar alleen deze score me al meer dan kippenvel wist te bezorgen. In deze film zit het met de score weer meer dan goed. Na het kijken van deze film zet ik graag nog eens ''An Ending (Ascent)'' van Brian Eno op. Wat een prachtige muziek en het past ook precies bij de scénes. Echt een hoogtepunt in deze film.

De film kent ook een paar vreemde, minder goede punten. Zo vond ik de scéne dat ze met z'n vieren in de auto over zo'n grote bult andere auto's, lijken, weet ik veel heen rijden wat vaag. Kan nooit volgens mij. Daarnaast vraag ik me ook af waarom Murphy naakt in het verlaten ziekenhuis wakker wordt. Maar oké, voor de rest erg leuk filmpje, vooral ook door een paar leuke schrikmomenten nog. Ik heb me vermaakt, makkelijke voldoende dus. En... Brian Eno rules.

In de lijn van Boyle's andere films maar deed me vooral denken aan Sunshine

Vooral de manier waarop hij cinematografische, muzikale en verhalende elementen allemaal combineert om een climax over te brengen. De manier waarop hij dat hier doet doet mij heel erg denken aan Sunshine. En hoewel deze zeker minder gestileerd is zijn er meerdere overeenkomsten. Camerawerk is iets minder inventief, evenals montage, maar nog zeker speciaal. De post-apocalyptische sfeer is heerlijk en wordt versterkt door de score.

Script is misschien niet perfect maar vond het verhaaltje en de relaties tussen de hoofdpersonages boeiend genoeg. Het hoofdpersonage is misschien niet het diepste karakter maar wordt uitstekend neergezet door Murphy, vind sowieso dat hij onderhand wel met de grote jongens mee mag doen.

4*

Leuk om gezien te hebben, maar meer niet. Het begin vind ik goed met de verlaten straten en gebouwen, heeft wel iets weg van de einde der mensheid, mooi dramatisch. Ik hoopte toen op een verdere verdieping daarvan en een flinke dosis spanning. Maar vanaf dan wordt het juist een stuk minder.

De personages maken rare beslissingen zoals over autowrakken heen rijden, en de opstand tegen het leger komt gekunsteld over
het wordt nergens echt spannend, de snelle zombies zie je te weinig en het acteren is ondermaats, vooral het meisje en de vrouw. Af en toe zitten er gelukkig wel grappige scenes in zoals de kerel aan de ketting en het keukenschort.
Het einde is afgeraffeld en het gedeelte over de vesting duurde veel te lang. De veelgeprezen muziek vind ik eigenlijk misplaatst, helaas. Ik had al met al meer verwacht van deze verfrissende zombiefilm.
Wel grappig om te zien dat de makers van Cloverfield wat inspiratie hebben opgedaan over de wegrennende ratten in de tunnel.

Ik ben het met bovenstaande twee commentaren eens. Ze hebben wel geprobeerd dezelfde sfeer te hanteren in het vervolg maar daar is alweer iets meer gevestigde orde, wat zou kunnen verklaren waarom de visuele stijl daarin dus wat strakker is.

Dat hadden ze in deze voorganger absoluut niet moeten flikken! Want afgezien van het acteerwerk van Megan Burns af en toe kan ik geen enkele reden zien dat mijn spijt dat ik 28 Days Later... nooit in de bios zag zwaar overdreven is.

Ik denk dat het deze film is geweest die geboorte gaf aan mijn smaak voor post-apocalyptische verhalen. De wereld zoals je die kent is aan haar einde gekomen... wat nu? En ik wil niet moralistisch zijn maar misschien is het omdat we met z'n allen zo heerlijk bezig zijn deze aardkloot om zeep te helpen dat ik hou van vertellingen die wellicht een antwoord op deze vraag kunnen helpen formuleren. Het zou me namelijk ergens niet verbazen als een een ecologische ramp zal gaan plaatsvinden in de niet al te verre toekomst waardoor mensen niet meer kunnen rekenen op de voorzieningen die we nu voor lief nemen. Wat zullen de Derde Wereldvolkeren dan lachen, zeg !

Alex Garland, de scenarist van de film, staat erom bekend dat hij elementen uit andere verhalen overneemt in zijn scripts en romans maar daar hoor je mij niet over klagen. Dat het begin -evenals een aantal latere intwikkelingen- van 28 Days Later... erg doet denken aan John Wyndham's The Day of the Triffids doet de ervaring veel goed want voor zover ik heb waargenomen is vriend en vijans het erover eens dat de eerste scène fenomenaal is. Die sfeer! Heel London verlaten! En dan East Hastings van Godspeed You! Black Emperor eronder. Wauw! Hoe vaak ik de film ook zie, dat grijpt me toch altijd naar de keel.

Verder is de thematiek gefocust op de vraag hoe goed je je kunt aanpassen aan deze nieuwe wereld. Jim is een voorbeeld van iemand die probeert alles menselijk te houden en de laatste is om zich te doen vervallen tot barbaarse toestanden -iets wat uiteindelijk, logischerwijze, toch gebeurt- terwijl Selena de situatie allang heeft geaccepteerd en voor haar is alleen overleven belangrijk. Dan hebben we nog Frank, de huisvader wiens enige prioriteit de veiligheid is van zijn dochter, Hannah. De situatie drijft deze vier karakters bij elkaar en samen moeten ze er in een krankzinnige omgeving het beste van zien te maken.

28 Days Later... is niet zomaar een horrorfilm, hij roept ook discussie op. Andere films laten ook ruimte open om lekker te gaan filosoferen maar hier wordt laten zien dat de makers hierover zelf ook hebben nagedacht. Ik blijf me nog steeds afvragen of ik het nou eens ben met Sergeant Farrell, die zegt dat de situatie weer normaal wordt als de mensheid door het virus compleet is uitgeroeid, of juist met Major Henry West, die de situatie, 'mensen doden mensen', heel erg normaal vindt met die van vóór de infectie begon. Mijn voorlopige conclusie is dat beide stellingen het bij het rechte eind hebben.

En ook andere thema's, die ik hier al enigszins belicht heb. Zoals: wat moet er aan de situatie gedaan worden? Er bestaat een alternatief einde van de film -in scenario+storyboards- waarin het hele gedeelte met de militairen wordt weggelaten en vervangen door een reddingspoging voor Frank. Op zich ook interessant maar de clou van 28 Days Later... maakt deze zo interessant. Het punt dat hier ter discussie wordt geroepen is ongeveer hetzelfde als in The Day of the Triffids; daarin was ook een ramp gebeurd en waren er twee groepen. De een stelde het helpen van de slachtoffers voorop terwijl de andere het voortzetten van de beschaving als hoofdprioriteit zag. Dat laatste is dus bij de militairen het geval, die laten zich leiden door hun seksuele driften met als excuus de herpopulatie van de wereld. Als deze thema's zouden worden weggelaten zou de film een heel stuk aan kracht moeten inboeten.

Goed, dan heb je een prima verhaal en een flinke dosis ideeën. En dan zo'n uitvoering! Allemaal korrelige DV-opnames, de meest onconventionele camerahoeken en zo'n flitsende montage! Met zijn psychedelische gevoel voor filmmaken had alleen Danny Boyle dit scenario op het witte doek kunnen brengen. Nou ja, misschien Lars von Trier ook wel, alleen is die nog minimalistischer qua stijl.

De sfeer, de thematiek, de prachtige score van John Murphy -bijgestaan door Godspeed You! Black Emperor, Blue State, Grandaddy en Brian Eno- en de stijl zorgen ervoor dat ik me met 28 Days Later... nooit of te nimmer zal vervelen!

Kiekena schreef:
je moet deel 2 echt zien!!!
die is nog veel beter!! hij heet 28 weeks later.

Knappe horrorfilm, sommige momenten voelde je de ongemak in de personages hun plaats.

Daar ligt de kracht van de film als je wat inlevingsvermogen hebt en Boyle weet daar perfect op in te spelen: De snelle montage en een goed onderhouden soundtrack zorgen tot een onaangename sfeer, maar wel een topsfeer.

Het horrorgenre laat meestal niet zoveel ruimte open (weerwolf/zombie/mummie/alien/vampier probeert het hoofdpersonage te vermoorden, die vluchten en overwinnen het gevaar.) Dus je moet maar wat zien wat je er mee doet en hier wordt er heel veel mee gedaan. Het verlaten Londen zorgt voor een extra duwtje in de rug. Ook de decors/locaties zijn goed gebouwd/gekozen. Je verwacht op elk moment één van de zombies te voorschijn zien komen maar als ze het doen schrik je toch wel. Puur omdat de scriptschrijver een juiste balans weet te vinden, soms gebeurd er simpelweg niets (supermarkt bv. al lag het er net daarna in die hamburgertent wel iets te dik op dat er wat stond te gebeuren ). De manier waarop ze opduiken is ook wel knap gedaan (je bekijkt de aanval uit hun ogen.)

3,5*

Postapocalyptische films... Veel films uit dit genre klinken zo veelbelovend, maar vallen achteraf gezien toch tegen. Bij 28 Days Later... vond ik dat ook eerlijk gezegd. Redelijk sterk eerste gedeelte, maar flauwig en onzinnig tweede gedeelte. De karakters waren ook maar matig (wat een vervelende betweterige trut is die Selena ) en hun acties tamelijk onbezonnen. "Je roept de ellende toch ook wel over je af" dacht ik menigmaal. Al met al toch nog wel aardig, het zag er bij tijd en wijle wel goed uit namelijk.

Zag vorige maand 28 Weeks Later. IJzersterke film, en naar aanleiding daarvan ook deze prequel nog maar eens herzien. Blijf het met name als horror lichtelijk overgewaardeerd vinden.

Zoveel horror is er namelijk niet. Eerste anderhalf uur bevat misschien een vijftal scènes met geïnfecteerden, verder is het vooral post-apocalyptisch drama. Soms best genieten, van totaal desolaat Londen bijvoorbeeld, maar vaker heb ik me een beetje zitten te vervelen. Mooi, sfeervol of spannend vind ik de film in ieder geval nauwelijks.

Wel fijn is dat de personages weinig domme dingen doen. De keuzes die ze maken zijn veelal begrijpelijk en hun interactie is geloofwaardig. Veelbetekenende blikken tussen Jim en Selena bijvoorbeeld als blijkt door wat voor gepeupel de legerbasis bevolkt wordt. Van de psychologische oorlogvoering in het laatste uur gaat trouwens meer dreiging uit dan uit de rest van de film. Alleen die neger aan die ketting... Hoop niet dat Boyle daarmee naar slavernij verwijst.

Ben behoorlijk fan van het post-apocalyptisch gegeven. In 28 days later wordt dit in het eerste uur zeer sterk weergegeven. Prachtige beelden van een desolaat Londen gefilmd op een manier zodat het ook lijkt of de camera is aangetast door het ontbreken van goede voorzieningen. Dit alles ondersteund door een meer dan geweldige soundtrack . Helaas is het tweede deel van de film minder sterk. Hoewel het best spannend blijft vond ik het psychologische aspect wat het post-apocalyptische met mensen doet minder sterk dan de dreiging die uitgaat van een 'onbevolkte' wereld. Ook rammelt het acteerwerk af en toe, al zijn Ecclestone en Gleeson wel weer erg goed.

Voor deze meer thriller dan horror, 4*

Na een aantal jaar deze nog maar eens opgezet voor een herziening. En heb er spijt van dit niet eerder gedaan te hebben.

Erg sterke zombiefilm die meer de nadruk op de personages legt in plaats van op zo origineel mogelijke manieren de 'zombies' te bestrijden.

De sfeer is veel grauwer en vooral geloofwaardiger dan in bijv. Dawn of the Dead. Zo zijn de geijkte schrikmomenten veel minder aanwezig waardoor de film veel onvoorspelbaarder is en ook een hele andere spanning met zich meebrengt. In combinatie met de sterke soundtrack levert dit een aantal memorabele scenes op.

Het acteerwerk is goed met als uitschieter Murphy die in zijn meeste films wel noemenswaardig is.

Misschien wel een van de beste films in zijn soort.

4*

Wow. Horror meets Zombie.

Nooit geweten dat ik zo kon genieten van een film als deze. Het is eigenlijk helemaal niet origineel, maar vooral de stille en rustige scènes weten een beklemmend en beangstigend gevoel op je over te brengen. Niet continu (harde) muziek die vaak maar afleidend werkt, maar volledige rust. Je gaat helemaal op in de mensen die je ziet en wat er gebeurt. Fijn dat een film niks van sfeer verliest als er geen aanzwellende muziek is, maar dat de sfeer en de belevenis juist krachtiger en intenser wordt.

Over de acteerprestaties valt niet te klagen. Moet bekennen dat ik nog nooit van de cast gehoord had, maar bij deze film was dat een voordeel. Hoe minder je over ze weet hoe beter, want het meeleven met de verschillende personages doe je al snel.

Mooie beelden van deze post-apocalyptische wereld. Goede shots van Londen, mooie locaties.. Jawel, het klopt. Goede mix van humor (ja, toch wel hoor!), spanning en soms zelfs een goeie dosis drama.

En het belangrijkste... Zombies als hoe zombies horen te zijn: eng en freaky as hell!

3.5* -> 4.0*

Herziening.

28 days later blijft gewoonweg de beste registratie van een infectie. De onheilspellende leegte, de intrigerende soundtrack en het adembenemende camerawerk maken dit tot een genre-hoogtepunt.

Vanaf de ontwaking in een leeg Londen tot de chaos in het landhuis, het is oogstrelend tot en met. Met name de laatste scene, in het landhuis dus, is er één om in te lijsten. De stortregen en lichtflitsen vullen de meute van infected met nóg meer dreiging.

In the house, In a heartbeat doet hier ook z'n intrede en maakt de scene (zo ver dat mogelijk was) nog mooier. De voorheen zo overheersende stilte maakt nu ruimte voor John Murphy en die laat de film tot een hoogtepunt komen.

De realistische en rustige aanpak is er één om te koesteren, hoewel 'rustig'... Het is een wijze waarop het echt zou kunnen gebeuren, geen onmogelijkheden ( of heldendaden) maar normale personages in een abnormale situatie.

Al met al blijft dit na m'n zoveelste herziening simpelweg mindblowing.

Redelijke horror.

In dit geval zat het in de zombie-situatie hokje, maar het gaat echter om met razernij geïnfecteerden, hetzelfde als [Rec] (hondsdolheid i.p.v. razernij).

Verhaal was goed, acteerwerk redelijk, ze deden hun best om overtuigend te spelen. Setting van het verlaten London zag er indrukwekkend uit (fase 1 van New York in I Am Legend als het ware), ook van dat grote landhuis, verlaten gebieden en wat rustigere plekken (de ruïnes). Van superaardige tot wel irritante personages. Zoals vele horrors waren de overgebleven soldaten hier puur om afgeslacht te worden. En terecht...

Wat wel angstaanjagend is, is de transformatie van normaal mens tot een krankzinnige moordenaar. Véél sneller als van mens naar zombie. Je zou maar tussen mensen staan die transformeren... Fysiek zijn ze sterker, dat bewijst zich wanneer getrainde soldaten ze niet aan kunnen.

Wat wel een klein beetje raar is, is de theorie rondom het laten verhongeren van de geïnfecteerden. Zoals al eerder gezegd zijn het geen zombie's, dus ze voeden zich niet met vlees maar maken je enkel dood door hun bloed op je te spugen of een infectie te geven door je te bijten. Hoe kan je nou iets laten verhongeren wat zich niet voedt?

Ik heb deze film gewoon als originele Dvd op mijn computer gezien, maar had af en toe het gevoel alsof ik naar een kopie aan het kijken was. Sommige beelden zagen er redelijk donker en vaag uit. Geen idee waar dat aan lag, maar was niet al te storend. Wel niet al te duidelijke beeld.

Liefhebbers van zombie en andere geïnfecteerde moordmachine's zouden deze niet moeten overslaan.

Zombiefilms zijn normaal gesproken niet aan mij besteed. De zombieserie The Walking Dead volg ik echter met veel plezier, en liefhebbers van die serie wezen me keer op keer op 28 Days Later als de ultieme zombie film. En ik heb me niet verveeld. Het verhaaltje is redelijk standaard maar de uitwerking is prima. Vooral de soundtrack was erg sterk. De paar momenten vol gore bezorgden me dan weer minder plezier maar gelukkig waren ze niet talrijk. De ultieme zombiefilm 28 Days Later, komt bij mij echter toch niet verder dan een dikke voldoende omdat het genre me simpelweg niet ligt.

Ik had hier wat meer van verwacht.

Het openingsshot met de aap was indrukwekkend, evenals de scène die daarop volgt. Al die wilde apen in die kooien brengt al genoeg heisa met zich mee. Ik vond het stiekem wel jammer dat we hier niet verder mee gingen.

Toen Jim wakker werd en rond ging lopen moest ik direct aan I Am Legend en The Road denken. Verlaten, grauw. Jim in z'n groene patiënt-pakje valt goed op tussen die gebouwen.

Die muur met letters voegde zeker iets toe. Maar wat stond er nou precies... 'Repent the end is extremely fucking nigh'

Opzich is de samenstelling van de groep wel aardig: een dikke man, stille dochter, chiquita bonita uit Suriname en de redelijk normale Jim.Ik ergerde me wel aan dat blije gedoe ( bijvoorbeeld in de supermarkt ): zowat alles is verwoest en er zijn mensen dood maar hun doen alsof ze een dagje uit gaan... dat vond ik ook al zo overkomen bij Dawn of the Dead.
Op 'n gegeven moment komen ze bij die blokkering op de snelweg. Pas nadat die bolle zichzelf infecteerd knallen die soldaten hem neer. Ook lekker subtiel.
En als Hannah's vader dan gesneuveld is reageert zij alles behalve begrijpelijk. Geen schreeuw, geen close-up, niks. Ze staart gewoon recht voor zich uit in de jeep net als Jim en Selena. Dan leef ik toch 'n stukje minder met ze mee.

Verder zagen er sommige dingen niet echt soepel uit. Zo was er een stuk waar een paar 'besmette personen' uit het bos renden waarbij het geluid en beeld erg vreemd in elkaar zat.

Verassend wel dat we in een legerbasis terechtkomen waar het ook niet eens pluis blijkt te zijn. Die neger aan de ketting bij die witte lakens was nog enigszins freaky.


Hier en daar een surprise maar overal komt het allemaal 'n beetje geforceerd over. Het einde is lichtelijk afgeraffeld omdat er opeens de ene na de andere moord plaatsvind.
Duidelijk een Engels- en geen Amerikaans product natuurlijk, het heeft zo z'n eigen karakter.
Maar erg onder de indruk ben ik niet.

Begint heel erg veelbelovend, met het verlaten Londen, de verschillende mooie shots, en de infected die ineens aan komen rennen zijn echt spannend en schrikken en goed in beeld gebracht.

Tot zover een originele, mooie film, alleen jammer dat het inzakt bij het stuk van de soldaten. Het gaat dan bijna alleen nog maar over het feit dat zij nu de eigenlijke bedreiging zijn voor de drie. De film verliest bijna helemaal zijn mooie frisse uiterlijk, het duurt te lang, is ook iets te donker en te onduidelijk gefilmd.
Ook zitten er net iets te veel kleine plotholes en onduidelijkheden in.

Verder nog steeds heel verdienstelijk, dus 4*

Moet het iets afleggen tegen de herinnering. Wanneer het definitief van locatie wisselt, verliest het toch wat impact. Film opent wel ijzersterk. De reden van de uitbraak is melig, maar de manier waarop er vlot geschakeld wordt naar furieuze apen maakt daar korte metten mee. Net als met het eerste slachtoffer, waarmee de toon wel gezet is. De shots van de verlaten stad met de zacht aanzwengelende score doen daar nog een schep bovenop en ook op dramatisch vlak heeft het wel wat body.

Een afscheidsbriefje, een dak met emmers en een taxiritje gooien toch wat empathie en sympathie in de mix, zonder dat het wat dat betreft overkookt. Geeft het vervolg net dat beetje extra, alhoewel dan het beste wel zo ongeveer achter de rug is. Het is nog genieten wanneer Manchester opdoemt, maar ondanks een bittere draai en het enorme landhuis doet de finale wat obligaat aan, is de dreiging van de verder wel lekker felle geïnfecteerden wat ingezakt en sluit het ietwat soft af.

28 Days Later...

Een minder geslaagde zombiefilm. Het is leuk, zo de verlaten straten van Londen. Het verhaal is goed, maar het zakt af en toe in. Ook vind ik het jammer dat de zombies zo snel veranderen. Verder ziet alles er goed uit. 3*

His fear began when he woke up alone. His terror began when he realised he wasn't

In een ver verleden heb ik me ooit eens gewaagd aan het vervolg van deze film, 8 Weeks Later, en die beviel me eigenlijk wel. Mijn broer had deze film op een rommelmarkt voor een spotprijs gekocht maar toen ik zag dat de film van Danny Boyle was, daalde mijn interesse wel wat. Boyle is een regisseur die verafgood werd met films zoals Slumdog Millionaire en Shallow Grave maar ik vond het allemaal maar wat overrated. De verwachtingen werden dus wat getemperd maar nog altijd is 28 Days Later een teleurstelling te noemen.

Al moet ik eerlijk toegeven, ik had soms de indruk dat ik naar een kopie was aan het kijken. De hoes zag er nogal korrelig uit qua afbeelding maar was toch geprint op het correct aanvoelende papier. Er was een scènemenu en dergelijke aanwezig en ook de afbeelding op het schijfje zelf zag er authentiek uit maar de kwaliteit van de film was soms toch echt wel bedroevend slecht. Is dit een gimmick van Boyle? Geen idee maar het werkte wel op mijn zenuwen. Voor de rest is de film ook niet al te boeiend. Op gebied van zombies wordt dit nergens echt vernieuwend maar heel de plotlijn wordt zo ontzettend saai uitgewerkt! Had af en toe last voor mijn ogen open te houden. Gelukkig dat Boyle er nog wel een beetje sfeer in weet te brengen. Nu is London blijkbaar wel een perfect gebied voor een claustrofobische film want gecombineerd met een heerlijk accent bij vlagen, geeft dit toch nog enig vermaak. Het einde vond ik trouwens wel compleet misplaatst. Het idee van de soldaten die eens niet de typische soldaten-in-een-zombiefilm-rol hebben is goed gevonden en één van de weinig verfrissende aspecten van de film maar wanneer Jim dan eens eventjes ontsnapt uit de handen van de soldaten en begint knokken, dan had ik het echt wel gezien.

Waarom weet ik niet maar die Engelsen kunnen vaak echt wel ontzettend goed acteren. Types zoals Paddy Considine uit Dead Man's Shoes zijn geweldige acteurs en ik hoopte er hier een nieuwe te ontdekken. Jammer genoeg blijkt dat niet waar te zijn. Cillian Murphy kende ik al vanuit Inception en de Nolan's kijk op de Batman saga maar daar lijkt hij me beter op dreef te zijn dan hier. Pas op, hij doet het niet slecht maar het kwam niet echt goed over. Hetzelfde geldt voor Naomie Harris die de rol van Selena vertolkt. Sowieso een waardeloos personage in mijn opzicht. Iets van background story had gerust gemogen (of lopen er in London overal van die harde chicks rond die zonder enige twijfel hun vrienden afslachten?) maar ze speelt ook zo overdreven. Bij de rest van de namen kan ik me eigenlijk al bijzonder weinig meer voorstellen dus dat is voor mij ook al het bewijs dat er niet echt een indruk werd nagelaten.

Nah, ik denk dat ik de films van Boyle in het vervolg toch echt aan mij voorbij ga laten gaan. Nu al een aantal verschillende genrefilms van hem gezien maar geen enkele lijkt een diepe indruk achter te laten, al zeker deze 28 Days Later niet. De korrelige weergave lijkt op een kopie te duiden al zou ik er niet van verschieten dat dit de bedoeling was. Qua cast is dit nergens hoogstaand en ook heel het plot is iets om snel te vergeten, alleen de sfeer is nog redelijk de moeite waard.

2*

Een originele zombie film, zo origineel zelfs dat ik het idee heb dat "i am legend" veel elementen uit deze film heeft 'gepikt'.
Verder vind ik sommige dingen wel dom, zoals dat ze ontsnappen uit de handen van de perverse landmacht, om vervolgens dezelfde fout te maken door de aandacht van de luchtmacht te trekken. Dat maakt de film wat minder geloofwaardig.
Verder vond ik de film wat donker en sinister, dit heeft wel geholpen om de film wat eng te laten lijken.

Zometeen het vervolg maar kijken.

Onderhoudende film waarbij een fors deel van de wereldbevolking door een virus verandert in een soort zombie. Weleens eerder gezien, maar door de vrij serieuze aanpak best interessant. Minpuntje vind ik dat er niet of nauwelijks wordt uitgezoomd van het kwartet hoofdrolspelers. Goed kijkbaar.

Spannend.

Het originele verhaal begint al in een bevreemdende en beklemmende sfeer, en dat wordt best goed uitgesponnen. En af en toe is het ook best eng. Misschien nog net niet geloofwaardig, maar pas een tijdje na de film begint dat door te komen - tijdens dat je naar de film kijkt leidt dat niet af.

Goed gespeeld, passende subtiele soundtrack, en goeie beelden - van mij geen klachten over de beeldkwaliteit, maar ik heb dan ook 'gewoon' een dvd'tje gekeken.

Prima film van Danny Boyle, die ik de eerste keer redelijk vond, maar na herziening toch wel wat beter.

De film begint sterk met een leeg en verlaten Londen. Het zorgt voor ongemak en vraagtekens en daarnaast zorgt het een erg sterke sfeer. Verder wordt je vooral in het ongewis gelaten en weet je op sommige momenten net zoveel als de personages zelf. Door het sterke camerawerk, heb je soms zelf het idee deel uit te maken van de film.

De film heeft op momenten een zekere mate van onvoorspelbaarheid, wat de spanning zeker ten goede komt. Het is alleen jammer dat de film richting het einde wat afzwakt, iets voorspelbaar is en gewoonweg iets minder goed. Verder is het gewoon een goede gemaakte film met onbehaaglijke momenten en een fijn onaangenaam sfeertje.

3,5*

Aardige film die helaas zeker naar het einde toe steeds minder speciaal wordt en niet zo goed is als sommigen hem doen vermoeden. Niet dat het allemaal niet origineel was (want echt standaard was het ook weer niet) maar in de tweede helft van de film vervalt de boel toch in een vrij simpele zombieflick. En op dat gebied vind ik een film als 30 Days of Night toch echt beter.

En dat terwijl het allemaal zo goed begon. Het postacopalyptische sfeertje is prima neergezet, sowieso een fijne setting voor een film trouwens, en de openingsscene best wel creepy. Ook de cast is, met name Brendan Gleeson, best in orde. Visueel houd Boyle zich, in tegenstelling tot sommige van zijn andere werken, wat meer ingetogen, maar dat staat de prent juist prima.

Toch kan ik na het zien van het einde, waar ik de film toch wel een beetje uit de bocht vind vliegen niet meer geven dan een gemiddelde voldoende.

3*

Best lekker post-apocalyptisch filmpje...

Bij 28 Days Later wordt je vrijwel meteen in het diepe gegooid. Die scene's waar Jim door het lege Londen loopt zijn echt schitterend. Schitterend camerawerk, prachtig kleurgebruik en een heel naargeestig sfeertje.

De scene's waar de ''zombies'' aanvallen zijn behoorlijk spannend alleen is het door de erg snelle en flitsende montage niet altijd even goed te volgen. Jammer genoeg neemt de kracht van 28 Days Later af na de (uitstekende) scene waar de vader per ongeluk besmet raakt. Het hele gedoe met die landmacht kon me namelijk niet echt interesseren. Ze gingen in een keer een heel andere weg in en dat vond ik jammer.

Acteerwerk was zeker voldoende al was Megan Burns als Hannah niet altijd even overtuigend. Ook het einde vond ik wel een beetje out of the blue.

Maar al met al wel een behoorlijk goed filmpje die zich mede door het enorm sterke eerste deel goed staande houd. Benieuwd naar het vervolg.

Ik heb enkele maanden geleden 28 Weeks Later gezien en ik kon niet anders dan lof betuigen over hoe die film een thema behandelde dat inmiddels al het grootste cliché van de filmindustrie geworden is. Het kon dan niet anders dat ik ook nog de originele film wou zien en al zeker toen ik vernam dat de regisseur van Trainspotting deze had gemaakt. En ondanks de psychologische insteek vond ik hem wat minder dan de opvolger.

Ik had vaker gemengde gevoelens over hoe het werd gefilmd en vooral als die techniek meer zijn gebreken toonde dan zijn genialiteit. Gebreken die pijnlijk duidelijker worden door de gebreken van het DVD-formaat. Maar aan de andere kant van het low budget verhaal, ik vond het scenario even goed tot zelfs beter dan scenario's van films waar er wel hele grote bedragen aan verbonden waren. Ook vond ik dat de film door het filmen met een digitale videocamera er een stuk realistischer uitzag en aanvoelde. De spanning was er om te stijgen in bijvoorbeeld die tunnel en op het eind was het onweer van essentieel belang voor het horror element.

Je ziet trouwens heel erg duidelijk waar de serie The Walking Dead zijn inspiratie vandaan haalde. En ik kan die scène waar Cillian door de straten van het post-apocalypse Londen dwaalde maar niet vergeten. Ondanks het visuele gebrek vond ik het één van de mooiste en sfeervolle scènes die ik ooit al heb gezien. Een gevoel dat werd versterkt door de fantastische geluiden van East Hasting van mijn favoriete band Godspeed You! Black Emperor. Een betere soundtrack voor de scène kun je jezelf niet bedenken. Een andere scène, of beter gezegd scènes, die ik ook mooi vond is het moment dat de vier overlevenden naar die blokkade gingen om zogezegd gered te kunnen worden en zowat aan het verbroederen waren gehele de hele trip. De cast mag dan allemaal onbekenden zijn, met uitzondering dan van Brendan Gleeson, toch deden ze hun werk heel goed en kunnen heel wat acteurs daar toch wel iets van opsteken.

Maar ondanks de sterkte van de inhoud kan ik niet meer dan drie sterren geven. Ik vond, zoals eerder gezegd, de opvolger een stuk beter en dat heeft trouwens helemaal niet te maken met het low budget karakter van de film. Het is een gevoel dat word versterkt door steeds op de gebreken van de camera techniek gewezen te worden. Misschien dat een blu-ray versie enig verbetering kan geven, want de gebreken van het DVD-formaat doen absoluut niets goed aan de film.

Erg indrukwekkende film.

Eigenlijk heel weinig negatiefs aan deze film. Acteerwerk is niet heel opvallend maar zeker goed genoeg, goed camerawerk en prachtige soundtrack op momenten. Vooral aan het begin van de film waar je het compleet afgelegen london ziet komt de soundtrack ontzettend goed tot z'n recht. Mooie scene verder ook.

Tweede deel van de film mag dan iets minder zijn maar over het algemeen houdt het zich nog goed staande doormiddel van een aantal goede en spannende momenten in de film.

4,5 *

Wist mij totaal niet te overtuigen al kan ik niet goed uitleggen waarom. Cillian Murphy vind ik een top acteur en ook in deze film speelt hij gewoon goed. Het idee van de apocalypse en de beelden aan het begin van de film zijn best sterk. De muziek leek ook in orde. Het subplot met Brendan Gleeson en zijn dochter was een goed deel van het verhaal. Het camerawerk en de montage waren een groot pluspunt...

Maar de film wist mij geen moment te pakken. Het boeide mij zo verschrikkelijk weinig. Er werd ook niet uitgelegd waarom de hoofdpersoon niet infected was geraakt. Ze reden ook een keer met een taxi over een stapel auto's alsof het een monster-truck was en dan had je inderdaad de scéne waarin de dochter een autoband verwisseld alsof zij bij het formule 1 team zit. Maar dat was het hem niet eens, ik vond het gewoon niet interessant en ik baal er van dat ik niet goed in woorden kan brengen waarom ik dat vond.

Ik kan mij nog goed herinneren dat ik deze film ongeveer 6 jaar geleden slap vond.

De grote vergissing die gemaakt werd, is dat deze doorgedraaide personen helemaal geen zombies zijn.

Het zijn levende personen die volledig door het lint gaan nadat ze geïnfecteerd worden.

Zombies zijn immers levende doden.

Jim wordt op een ochtend wakker in een ziekenhuis.

Hij maakt zich los, en ontdekt dat Londen er ontzettend verlaten bijligt.

Er is niemand te bekennen, en er is duidelijk iets mis.

Het blijkt om een virus te gaan dat zich in een razendsnel tempo verspreid.

Indien men eenmaal in aanraking komt met het bloed, dan hebben ze hooguit 20 seconden om de persoon te vermoorden.

De film werd met een budget van 5 miljoen Pond gemaakt, en werd op commercieel gebied een succes.

Het verhaal is simpel, maar bijna alles is prima uitgewerkt.

De muziek is schitterend, en ook het verlaten Londen is mooi gefilmd.

Dit bleek achteraf allemaal niet zo eenvoudig te wezen.

Het moest allemaal vroeg in de ochtend en ontzettend vlug gebeuren.

De film heeft het tegendeel bewezen dat ook ik er wel eens naast kan zitten.

3,0 *

Dat zal inderdaad een vrij onmogelijke opgave worden ben ik bang. Er zit dus niets anders op dan erover heen kijken, iets dat ik gisteren bij mijn herziening gedaan heb. Het heeft gewerkt want ik heb er een nieuwe top 10 knaller bij! Wat een sfeer zeg! Ongelofelijk dat ik deze film op twee sterren had staan. Mijn vriendin wilde niet mee kijken, omdat ze zogezegd de film er zo 'echt' uit vond zien. Dat is misschien ook wel het grootste compliment dat je aan de film geven kunt.

Jaren geleden maakte deze film een behoorlijke indruk op me. Boyle wilde iets nieuws doen met het klassieke zombiegenre en verving de waggelende lijken voor sprintende maniacs die in aanraking gekomen waren met een ziekte, helemaal van deze tijd dus. Het woord zombie mag je nu volgens de regels niet meer in de mond nemen, waardoor er een nieuw subgenre is ontstaan.

Al snel blijkt het een uitstekende keuze geweest. De infected zijn enorm angstaanjagend. Niet alleen vanwege hun bloedlust die af te lezen is op hun rood-doorlopen ogen, maar ook omdat ze extreem snel zijn en gevoelig voor geluid. Dat levert vaak een behoorlijk smerig zooitje op waarbij de goede make-up in het oog springt. Het desolate London waarmee de film opent ademt een depressieve sfeer uit die niet meer verdwijnt.

Op den duur ging het me echter een beetje tegenstaan. De locaties met Engelse landschappen vond ik niet bepaald spectaculair en de cast verder weinig opzienbarend. Het gedoe met het leger duurt iets te lang en dat Jim het in zijn eentje tegen een bewapend peleton opneemt gaat mij iets te ver. De slotseconden paste wederom niet in mijn straatje. Dat had best wat negatiever gemogen, of als het dan al goed moest eindigen, waarom niet gewoon 'Hi' of '!'. Scheelt toch weer wat genaai.

De soundtrack is best goed, de infected zijn overtuigend en stonden aan de start van films als Dawn of the Dead (2004) en Dead Set. Goede grondlegger, maar is door een zwakke cast en een saaie setting al ingehaald door zijn na-apers.