28 Days Later... (2002)

Danny Boyle was nou altijd zo `n regisseur die ik wel hoog had zitten. Al bleek toen ik zijn oeuvre er eens op nakeek, dat ik schandalig weinig gezien had van hem. Een tijdje geleden dus van Sunshine genoten en nu moest ik mij maar eens wagen aan deze film. Immers veel over gehoord.

In het begin werd ik verrast doordat deze film zich van veel andere films onderscheidt. We zien niet hoe het virus zich langzaam verspreidt en voor paniek en verwarring zorgt. Nee, we vangen aan als het grote leed al geschiedt is. Her en der blijken er wat mensen nog een menselijk bestaan te leiden. Zo ook, Cillian Murphy die verdwaasd door de verlaten straten van Londen loopt. Eerst is daar de vervreemding, die alleen nog versterkt wordt als Boyle gaandeweg zijn soundtrack inzet. Blijkt wel weer dat Boyle sfeer gelukkig boven verhaal prefereert.

In tijden niet zo `n spannende, vermakelijke en tevens visueel uitmuntende film gezien. Minder is meer lijkt de boodschap. Iedereen probeert er het beste van te maken, terwijl ze elk moment kunnen stuiten op toegesnelde zombies. Je weet alleen niet wanneer ze komen. Constant heb je het gevoel dat er iets kan gebeuren, iets wat wordt versterkt dankzij die scene bij Murphy thuis.

Als men bij de soldaten arriveert neemt het verhaal een andere wending. Er speelt zich nu nog een verhaal binnen een verhaal af. Iets wat Boyle in Sunshine ook al klaarspeelde. Niet alleen blijkt Boyle een meester in suspense. Zo laat hij de soldaten niet gelijk tevoorschijn komen, maar laat hij je nog even in spanning. Hij weet een genre ook verfrissend over te laten komen dankzij inmenging van andere genres. Naast het science fiction effect met het virus, toont hij wat horror en thrillerelementen. Maar werkte ook het drama aspect verrassend goed bij mij. Je hoeft niet altijd in lelijke stoffige ruimtes te wonen om drama op te kunnen wekken. Belangrijkste wapenfeit hier blijft echter de muziek. Zo `n blik in de ogen waaruit je razernij af kunt leiden, wat zich vervolgens projecteert op een slachtoffer onder hypnotiserende muziek waarbij je jezelf in zo `n toestand waant. Beeld en geluid worden een.

Ben zeker benieuwd geworden naar 28 Weeks Later en natuurlijk naar het overige Boyle werk. De beste zombiefilm die ik gezien heb. Werkt wellicht zo goed bij mij doordat het allemaal wat suggestiever oogt dan die herhalende, saai vormgegeven slachtpartijen in andere zombiefilms. Daar waar je de zombies al van een kilometer ver aan hoorde komen en de spanning dus ver te zoeken is. Dankzij een onnoemelijk sterke soundtrack en een geweldige uitwerking van een wat standaard concept. 4,5*

Je hebt me nieuwsgierig gemaakt maxcomthrilla, prima bericht.

stemt verhoogt na het zien van de extra disc

goede zombie film. 4

Bedoel je nou de extra's óp de disc, of heb jij opeens een 2-Disc van deze film?? Met dat 'opeens' bedoel ik dat ik in dat geval niet wist dat die uit was!

Zodoende.

Boyle heeft me weten te verrassen met deze film. Dat is, in positieve zin. 28 Days Later... is namelijk een van de spannendste films die ik de afgelopen maanden heb gezien, en dat terwijl het veel meer is dan dan weer een science fiction dan wel horror.

Waar de film vooral op steunt is de ongekende sfeer. Hierbij moet ik direct de soundtrack aanhalen, Boyle blijkt namelijk een uitstekend gevoel voor muziekkeuze te hebben. De grootste gruwelen op je beeldscherm voltrekken zich onder begeleiding van hemels rustige, haast hoopgevende, en tijdens de climax bij de soldaten bijna even rustige, maar tegelijkertijd paranoïde makende muziek. Dit zie je niet vaak, maar het werkt absoluut. Beeld en muziek vloeit samen. Maxcomthrilla zegt het ook al: "Beeld en geluid worden een."

Wat me ook opviel is hoe knap dit alles in beeld gebracht is, het cinematografische gedeelte is overduidelijk niet verwaarsloosd. Naast mooi, intrigerend en hier en daar zelfs even ietwat filosofisch is 28 Days Later... vooral ook ontieglijk spannend. Het gevaar van een aanval lonkt elk moment. De zombies zijn hier geen lompe, logge wezen maar kunnen ieder moment toeslaan. Hun snelheid, onvoorspelbaarheid, ongelooflijk nare geluiden maar ook vooral de rage die uit hun ogen straalt, met name tijdens donkere regenachtige scènes met bliksem tijdens een climax (klinkt cliché, maar verwerp die gedachte vooral) maakt ze tot een van de naarste wezen in de cinema. Bij de scène in het huis van Jim kwamen er niet veel meer gedachtes in me op dan damn en what the fuck, nadat ik van de schrik bijgekomen was.

Eigenlijk heb ik niet zoveel toe te voegen aan het bericht hier vlak boven, waarin alles over deze film wel gezegd wordt. Laat de herhaling van deze boodschap dan vooral een reden zijn om deze film ook eens te proberen, ook al spreekt de score niet echt tot de verbeelding. Ik ben in ieder geval nu ook érg benieuwd naar Sunshine, een film die ik eerder niet eens opgemerkt had.

Leuk, dat je hem kon waarderen Goodfella_90

Herkenbaar ook wat betreft die lage gemiddeldes. Die schrikken mij ook nog weleens ( vaak onterecht ) af. Sunshine zou ik als ik jou was ook zeker proberen. Weer een mengeling aan genres waar het oorspronkelijke uitgangspunt verlaten wordt. Mits je jezelf niet aan de zijlijnen stoort die zich gaanderweg steeds meer zullen aandienen is de kans groot dat je weer zult genieten van een fijne combinatie van beeld en geluid. Naast Lynch is Boyle wat mij betreft dan ook een van de betere regisseurs die weten hoe zij een soundtrack effectief en daardoor sfeervol in elkaar kunnen draaien.

Ik ga zeker iets met die tip doen.

vele vonden deze beter dan I AM LEGEND.

niet te geloven..

wat een nep zombie's.

en dat legerkampje op t eind is ook niet echt overtuigend.

Ik zou niet weten wat er nep aan deze 'zombies' is.

Ik ook niet, zeker niet als je het gaat vergelijken met I am legend, waar de geïnfecteerden (geen ondoden, dus geen zombies) er uit zien alsof ze uit The Mummy vandaan komen (= geen compliment mbt. realistisch uitziend).

Woow ik vond de muziek in deze film echt fantastisch, verder doorsnee zombiefilm met hier en daar originele facetten erin verwerkt.

Het zijn dan ook geen zombies.

Ze hebben getracht het origineel te maken door het mensen die geinfecteerd (the infected) met het woede-virus te noemen, het komt erop neer dat het zombies zijn, levende doden.

Nee. Je zegt het zelf al: levende doden. De 'zombies' uit 28 Days Later zijn nooit dood gegaan, dus het kunnen geen zombies zijn.

Je zou in zekere zin kunnen zeggen dat de mensen dood gaan als ze geinfecteerd zijn . Maar ze hebben in ieder geval het uiterlijk en het gedrag van zombies dat de regisseur het geen zombie's noemt is omdat het nu origineler lijkt.

Ook niet, ze eten mensen vlees en zien er niet uit, daar mee is alles wel gezegd. Ze denken na, ze bewegen soepel, ze rennen. Alllemaal kenmerken die bij zombies niet van toepassing zijn.

Ik vond hier weinig aan moet ik zeggen. Het concept was leuk, maar de uitwerking had wat irriterends over zich. Ik vond het vervolg, 28 weeks later, een stuk geslaagder.

De muziek is hier wel erg passend en sfeervol. Misschien dat deze film wel wat te apart is om de massa aan te spreken. Het is niet mijn film geworden.

3*

Dat kan, het is me alleen niet echt duidelijk wat nou precies de reden daarvoor is.

Hou helemaal niet van Science-Fiction / Horror films maar deze staat in mijn top 10.

Na alle positieve reacties had ik er zelf iets meer van verwacht. Verhaal was leuk verzonnen maar toch miste ik iets om het een topper te vinden. Maar alles bij elkaar heb ik mij toch goed vermaakt. Geluid en beeld waren dik voldoende. Kortom voor mij is de film toch 3,5* waard en kijk ik uit naar het vervolg..... Die wat men zegt beter moet zijn.

Die zelfde week had ik ook 28 weeks later in bezit en de 2 film lijken heel veel op elkaar. Het was weer eens een echte ouderwetse zombiefilm. Grof met veel hak werk.

En ik vond hem inderdaad beter dan 'I am legend'. Bij een zombie film hoort gewoon ongenuanceerd hak werk vind ik.

Kreeg een nogstaltisch gevoel bij het kijken. goeie film en zeker waard om een avondje aan te spenderen

ik vind het veel klinken als I AM LEGEND, wat ik een hele goede film vond. Verwacht dus wel wat van deze film

I am Legend is dan ook een flauw aftreksel van 28 days later.. (alhoewel het originele verhaal weer veel eerder is bedacht en zelfs verfilmd)

Eigenlijk een buitengewoon grappige opmerking. Alsof ze bestaan....

Gelukkig zagen die geinfecteerden pixeltjes van I Am Legend er angstaanjagend realistisch uit ja.

I am legend was idd veel slechter dan deze, en de cgi van I am legend liet ook al te wensen over, nee deze film is vele vele malen beter!!

Zeer sfeervolle en vrij originele zombiefilm, echt heel anders dan ik had verwacht. Eigenlijk kun je het niet eens een zombiefilm noemen. Het gaat er vooral om hoe overlevers met de situatie omgaan.

Af en toe zitten er wel spannende scènes in de film en wat gore (de zombies zien er goed uit trouwens, heel sober), maar de nadruk ligt in de film vooral op drama eigenlijk, en op momenten is de film ook een thriller te noemen, zeker op het einde, wat overigens zeer de moeite waard is.

De muziek in de film is heel anders dan je zou verwachten in de film, maar het werkt wonderlijk goed en schept echt sfeer. Ik kan ook niet echt een zombiefilm opnoemen waarin je fraaie groene landschappen ziet.

28 Days Later is beslist geen oppervlakkige Hollywood-zombiefilm met foute en overdadige CGI-effecten en een bombastische dertien-in-1-dozijn-soundtrack.

Het camerawerk en de montage zijn ook zeer de moeite waard. Alleen bij wat scènes met wat meer actie misschien soms wat warrig. Maar storend is dat niet echt.

De acteerprestaties zijn gewoon goed, en de hoofdpersonages zijn interessant en je gaat met ze meeleven. Het klikt ook wel onderling.

RTL 5 heeft er trouwens belachelijk veel reclames in gegooid. Volgens mij heb ik er wel een stuk of vijf geteld. En dan hebben ze ook nog eens heel de ondertiteling eraf geknipt, zodat het in eerste instantie leek alsof de film na de reclame doorging.

Ik had eerder 2 films van de man gezien, Trainspotting en A Life Less Ordinary en die waren beide verre van slecht. Verhaal hiervan klonk erg interessant en inderdaad wat I Am Legend achtig. Legend nog steeds niet gezien, maar weinig vertrouwen in.

Deze fillm maakt het dan wel helemaal waar, In feite een best simpele run and hide film, maar de sfeer zit er zo goed in en ook word er zeer goed geprobeerd toch een verhaal en emotie in te brengen en dat lukt behoorlijk.

4*

Moet deze toch met een half opwaarderen, wat een vette film eigenlijk! En prachtige soundtrack, was me de eerste keer niet zo opgevallen.