Babel (2006)

Schitterende film dat eigenlijk alleen maar draait om een geweer, en wat voor consequenties het heeft. Het verhaallijn is om te beginnen zo ongelofelijk goed en uitgebreid in elkaar gezet, de locaties zijn om te smullen en het acteerwerk is uiterst realistisch. Het is ook vooral erg bijzonder om van maar 1 geweer zo even 3 verhalen te maken, ook verhalen die op het eerste gezicht niks te maken hebben met het thema van dat geweer maar uiteindelijk komt het geheim steeds dichterbij. Het word allemaal zo mooi stukje bij beetje verteld.

Het begint allemaal erg onschuldig, 2 jongens mogen het nieuwe geweer van hun vader uittesten. Maar laten we dan ook zo dom zijn om even voor de lol op een aankomende bus te testen, waarbij de Susan (Blanchet) van Richard (Brad Pitt) word geraakt. En vanaf dat moment gaan de stoppen los: Dan krijgen we de 3 verhalen doormekaar tezien: van Richard die wanhopig bezig is zijn beschoten vrouw staande te houden, en dan schakelen we ook over naar de kinderen van de Jones, die inmiddels in Amerika zitten en op weg zijn naar een bruiloft van een kennis en met de Mexicaanse oppas (moeder en zoon) naar Mexico gaan daarvoor, en naar Tokyo, naar de dove Japanse schoolmeid Cheiko. Dat laatste zit je dan eerst te denken van: Wat heeft dit te maken met het incident? Dit lijkt net een normale schoolvertelling over een eenzame dove pubermeid (wel een verdomd interesant verhaal) dat er een beetje buitenstaat. Maar toch, en dat is juist leuk bij dit soort films, schijnt er toch wel iets gemeen te zijn met dat incident in Marokko. Om te beginnen vond ik het hele verhaal over de eenzaamheid en onzekerheid van Cheiko fantastisch. Zo prachtig verteld en meeslepend. Zo kom je ook bij de waarheid van dat dat geweer eerst van de vader van Cheiko was en hem verkocht aan die Marokkaanse vader. Maar dan word het nog interesanter aangezien we aan het einde dan ook meer te weten te komen over de zelfmoord van de moeder van Cheiko. Heel mooi.

En het verhaal Mexico/Amerika valt een klein beetje buiten het geweer maar heeft wel een hoop te maken met het incident zelf. Eerst krijgen we te maken met het bruidsfeest, en het hele ellende begint als de Mexicaanse zoon (Santiago) en moeder (Lucia) met de oppas kinderen terug naar Amerika gaan: Natuurlijk weten we al dat ook deze film ook duidelijk maakt dat de Amerikanen eigenlijk een hekel hebben aan Mexicanen. En dat zal je maar zien dat je bij de grens onterecht word beschuldigt vanwege oversmokkelen van kinderen. Die onsnapping was ook erg spannend en ook dat moment dat Santiago zijn moeder Lucia en de twee kinderen van Jones in de woestijn achterlaat en even later dat de Lucia met de oppas kinderen word opgepakt. En dan bij die scene in het verhoorkamer kan je toch echt wel zien dat er ongelovelijke smeerlappen bij de Amerikaanse politie zitten. Lucia is natuurlijk een oppas maar alleen omdat ze Mexicaans is word ze op een beestelijke manier behandeld en gebrandmerkt als kindersmokkelaar. Hele gemene scene was dat!

En natuurlijk waren die scenes in Marokko met Richard natuurlijk gewoon een aflopende zaak. In een vreemd dorp waar niemand Engels kan, aangezien de bus met de rest van de passagiers gewoon wegrijd en Richard laat barsten. Ook natuurlijk het deel van die vader en die 2 kinderen en de doorverkoper. En natuurlijk zie je ook al dat de Marokkaanse politie eerder schiet of slaat dan spreekt.

Babel was voor mij toch een hele bijzondere en aangrijpende filmervaring. Het raakt je behoorlijk en het is altijd prachtig om scenes aan elkaar te puzzelen. Ook het muziekgebruik was erg mooi. Vooral dat zwevende Japanse electronische deuntje dat gedraaid word als Cheiko met haar vriendinnen en nieuwe vrienden aan het spelen is is heel mooi en blijft zeker in je hoofd zitten. Het acteerwerk een regie was ook buitengewoon prachtig. En ook een heerlijk straaltje kritiek dat de film geeft. Gewoon goud waard deze film!

5,0*

Ik kijk al uit naar de volgende film van Iñárritu ! iemand nieuws ??

Ja.

Vind het idee van de film echt super. De uitvoering vind ik veel te traag. Ik moest me door de verhalen heen slepen. Door het verschil in qualiteit van de verschillende verhaallijnen keek ik steeds uit naar de andere lijn waardoor mijn aandacht verslapte.

Niet veel bijzonders.

Opzich een mooi verhaal, maar inderdaad véél te traag uitgewerkt waardoor het totaal onintressant word. Het is allemaal heel leuk en aardig maar er gebeurt gewoon weinig. Acteerwerk zit wel snor.

Maar daar houdt het ook mee op. Niet mijn ding.

Dit was echt een film waarin ik echt niet kon meeleven met de personages. De enige waar ik nog sympathie voor had was Brad Pitt.

Door de achterlijke keuzes van de overige personages vond ik hun 'straf' uiteindelijk wel een beetje terecht. het Marokkaanse snotjong dat even stoer wil doen zorgt ervoor dat zijn broer wordt neergeschoten, zijn broer die ook niet helemaal spoort vertelt alles aan de vader. De oppas die illegaal is en ook nog echt denkt dat het een makkie is om de Mexicaanse grens over te steken, en dan nog de kinderen zomaar achterlaat. Ik vond het meer dan terecht dat ze werd uitgezet. En dan nog Chieko, die sex wil met iedereen om zich maar geaccepteerd te voelen, als je je zelf eens normaal gedroeg bereik je meer mee dan bloedjegeil op iedereen afgaan

2

Die ga ik maar opnemen. Wie heeft er nu zin om met een kater hoofd op 1 januari naar zo'n drama van bijna 2,5 uur te kijken!

Voor later......

ik ben niet erg fit maar kwam pas laat mijn bed uit, dus kan toch niet eerder slapen. Ik ga hem wel kijken

Zojuist gezien en wat is dit een prachtig hartverscheurend drama..

Dit is realiteit die zo mooi op beeld vastgelegd is.. ik ben echt helemaal ondersteboven van Babel

Net gezien,(mijn eerste film van 2010) en mijn 2e film van Iñárritu na 21 grams. En ook hier zien we weer een aantal personages die allemaal met elkaar in verband staan. Maar hier is ook gelijk een minpunt. Zelfs 2. Het zijn namelijk erg veel personages die weinig diepgang krijgen, op een enkeling na(de dove tiener). En in tegenstelling tot 21 grams, vond ik dat hier de personages minder met elkaar in verband staan. Zo is de enige link tussen de Japanners en de rest het geweer, Wat ik nogal mager vond. Ook bij het verhaal van de kinderen was de link magertjes.

Ook vond ik de keuzes van de jongens wat onbegrijpelijk: Wie gaat er nou op auto's en bussen schieten. Dan ben je niet helemaal bij je hoofd. En dan maakt je broer het nog erger door in z'n situatie te zeggen dat zijn zus zicht uitkleed voor hem.

Desalniettemin is de muziek en de cinematografie dik in orde. Ook het acteerwerk was goed. Maar toch vond ik 21 Grams beter. Maar al met al wel een goede film. ik geef hem een 3 want een 3.5 vind ik hem net niet waard.

Nu rest mij alleen Amores Perros nog.

* * *

Dit is een bijzonder aangrijpende film. Met name de verhaallijn rond het dove Japanse meisje is hartverscheurend. Je wordt meegezogen in haar zoektocht naar genegenheid. Het geluid in de discotheek valt regelmatig weg, zodat je als kijker kunt meevoelen wat de impact van haar handicap is. Het acteerwerk van deze Japanse actrice is briljant. De prachtige beelden en bijzonder fraaie muziek spreken ook tot de verbeelding.

Idd de scene in de discotheek was wel erg sterk.

Arthouse flick met daarin een 3-tal verhalen die op een een of andere manier iets met elkaar te maken hebben, plottechnisch gezien. Een kapstop voor 3 losse verhalen-jasjes en een heleboel accessoires. De verteller probeert van alles aan die matige kapstok te hangen zodat hij voor de kijker verborgen blijft, uiteraard door middel van hardcore drama zoals we van het genre kunnen verwachten. Met andere woorden: misschien dat de film beter zou zijn geweest wanneer hij zou zijn opgesplitst in 3 afzonderlijke films. Maar daar kan je slechts naar raden. Maw: teveel hooi.

Wel aardig camerawerk en mooie settings hoor. Zwak!!

vond hem toch wel heel mooi en aangrijpend!!!

Pf best aangrijpend... mooi doorsnijdend thema over het isolement waarin elk van de vier groepen verkeert en het geen invloed kunnen hebben op de situatie waarin ze allen zijn beland. De weinig uitgewerkte verhaal-link (het geweer) boeit me niet eens, maar daar ligt de nadruk ook niet op.

Erg goed acteerwerk, mooie soundtrack en beelden van het dorre Mexico, ruwe Marokko en daartegenover het moderne Tokyo.

Vooral meeslepend vind ik het rondstrompelen in de woestijn en de helikopter in Marokko met shots van nieuwsgierige/nietswetende inwoners. Of in het algemeen de machteloosheid in een vreemde cultuur (Marokko) en gebeurtenissen die compleet buiten je invloed om plaatsvinden (Mexico en Tokyo)..

Wel jammer dat er een paar langdradige stukken zijn. Toch een film die behoorlijk aanspreekt (persoonlijk meer dan 21 Grams) en je nog even laat nadenken over de houding ten aanzien van illegalen. Misschien is dat laatste wel erg gemakkelijk op te roepen sentiment, maar het werkt wel. (Overigens een oliedomme en ongeloofwaardige actie van die vrouw).

Het klopt dat de film niet logisch overkomt, maar alleen oog heeft voor dramatiek.

Acteerwerk...prima.

Maar erg langdradig zodat je bijna in slaap valt.

En dat deel van Chieko zie ik helemaal niet zitten, draagt er niets aan bij.

Ik had me er toch wel wat meer van gedacht................

Een "redelijke " tijdvuller en krijgt van mij dan ook niet meer dan een 1,5....................

Heb hem gisteren voor de 2e keer gezien en ik vond hem nu echt heel mooi. De eerste keer vond ik hem nog te langdradig en een beetje lastig te volgen, maar nu kon ik me helemaal focussen op de bizarre en toch super realistische situaties waarin de mensen kwamen. Sommige keuzes zijn misschien erg dom, maar wel menselijk en daarom voor mij geloofwaardig. Geen film om even lekker bij te ontspannen met een bak popcorn, maar pure drama zonder dat het te veel aangedikt is..

Toch wel super, hoe de film van verhaal naar verhaal overslaat. Uiteindelijk kijk je naar één verhaal, maar het is zo goed in elkaar gezet dat het er drie lijken. Mooi hoe het allemaal in elkaar 'valt'.

Het acteerwerk was ook erg goed, van iedereen wel. Hier en daar zitten er wel wat langdradige stukken in, maar die zijn gelukkig wel erg sfeervol en verder dus niet echt storend.

Verder meestal ellendig (maar dan op de goede, aangrijpende manier) en toch wel spannend af en toe .

Verder niet zo veel op aan te merken.

Dus dan maar * 3,5

Mooi en sterk geacteerd drama, alleen het verhaal vond ik niet altijd bijsterend sterk.

Laat ik positief beginnen en dat is de cast. Iedereen is zeer sterk bezig en ben ook blij dat de nadruk niet persé op Pitt werd gelegd in Babel. Overigens speelt hij wel sterk spel, zoals altijd.
Vond vooral de scenes in Japan met het dove meisje heel mooi. Dit in combinatie met hier en daar prachtige beelden en bijzonder mooi en gepast geluid maakt het zeer degelijk. Vooral de scene dat Chieko drugs heeft gehad en in de discotheek stond vond ik audiovisueel prachtig.
Ook vond ik de kids in het Mexico gedeelte zeer aandoenlijk en kwamen ze overtuigend over.

Helaas vind ik de film verhaaltechnisch niet altijd even sterk. Hoe de verhaallijnen bij elkaar komen had ik eigenlijk wat ingenieuzer verwacht. Vooral het Japanse gedeelte had in mijn ogen eigenlijk weinig te maken met de gebeurtenissen in Marokko en er werd verder ook vrij weinig mee gedaan. Ook Mexico was eigenlijk vrij simpel, de kids van Blanchett en Pitt die met hun domme oppas meegaan. Ook was het ergerlijk hoe zij en haar neefje zich gedroegen bij de grensovergang. Dan vraag je ook om problemen.

Jammer van dit, want anders was de film voor mij veel beter geweest, nu blijft er een degelijk drama over die verder nergens bovenuit steekt.

3,5*

Pff, kameraad was laaiend enthousiast over deze film. Ikzelf had 'm al een keer eerder na een half uur uitgezet. Nu op TV... toch maar eens kijken.

Ik vond het helemaal niets. Zoals zovelen al zeiden: veel te traag gefilmd. Weinig diepgang en ontwikkeling in de personages. Wat mij persoonlijk ook afleidde is de vele buitenlandse dialogen (buiten het engels om) Het verplicht je de ondertiteling te lezen, want zo goed is mijn marokkaans niet;-)

Nee, ik had het bij het rechte eind toen ik 'm de eerste keer al uitzette. Voor mij maar 1,5 ster

Ben ik niet met je eens. Ben juist blij dat deze film niet alleen de Amerikaanse kanten pakt.

De film zou juist flink aan geloofwaardigheid inboeten als de Marokanen, Japanners en Mexicanen allemaal Engels praatten.

Als je van hier uit beargumenteert kan je eigenlijk alleen maar Engelse en Nederlandse films kijken als ik zo op jou zinnetjes afga.

Zwak argument.

Weinig ontwikkeling in personages Ze komen allemaal in een spiraal van isolement en radeloosheid, hoeveel meer ontwikkeling wil je hebben.

Ook na herziening ben ik toch weer getroffen door deze film. Wat is dit goed gedaan, wat grijpen menselijke handelingen en beslissingen, noodlot en de wereld zoals hij nou eenmaal is hier mooi in elkaar. En - de film heet niet voor niets 'Babel' - het onvermogen van mensen om elkaar werkelijk te begrijpen, zeker als je de culturele, maatschappelijke en mentale afgronden tussen hen in aanmerking neemt. Een 'helicopter-view' is weinigen gegeven, maar hier krijgen we er dan eentje (of meerdere, zo je wilt).

Volgens mij was '21 grams' zeker zo goed; 'Amores Perros' vond ik persoonlijk wat minder, maar ik denk dat ik ook die films maar weer eens ga herzien.

De titel BABEL is zeker ook onzin???

Babel??, geen idee, spraakverwarring idee??

Wat een geweldige film! Éentje die je aan het denken zet en nog dagen/weken in je hoofd blijft spoken.

Wat een waanzinnig goede film. Prachtige beelden, bij de keel grijpende angst en dramatisch verdriet en liefde. En zo mooi in elkaar overlopend alles. De wanhoop springt van het scherm.

De Bijbel, misschien?

Waarom denk je dat Babel juist hoog in een TORENFLAT in Tokio eindigt? Heus, Alejandro González Iñárritu heeft ze prima op een rijtje.

Een beter einde was ondenkbaar geweest!