Irréversible (2002)

Goeie review Maikeru, ben het volledig met je eens.

Het lezen ervan zorgt ervoor dat ik deze geweldige film snel weer wil zien.

Bedankt daarvoor

Graag gedaan.

'De tijd maakt alles kapot', wordt ons aan het einde (begin) medegedeeld. Maar dat is een omkering van 'de tijd heelt alle wonden'.

Dit vind ik trouwens een erg sterke zin in de review van Ferdydurke.

Met die 'cuts tussen scenes' is nog wat aan de hand. Er is in het verhaal dus globaal een beweging terug in de tijd, maar de afzonderlijke scènes volgen gewoon het normale verloop. Dus: qua tijdsverloop eerst een scène - een stukje vooruit; dan een 'cut' - de camera lijkt met een bovenwaartse boog razendsnel terug in de tijd te bewegen, om een stuk voor de laatst vertoonde scène uit te komen, om dan weer vooruit te lopen tot aan het begin van die laatste scène, waarna weer een 'cut' volgt (waarbij overigens gesuggereerd wordt dat het geen cut is). Dit proces herhaalt zich een aantal malen, tot het einde van de film.

Als je dit proces grafisch zou voorstellen, krijg je dus een ononderbroken lijn die zich in aaneengesloten lussen of cirkels van rechts naar links (naar 'achteren') beweegt. Als je het uittekent, heeft het wel wat weg van een onderstel van een enorme bulldozer of een tank.

In de allerlaatste scène (vanuit het shot van de watersproeier) lijkt dit proces terug in de tijd zich steeds sneller en sneller te voltrekken, om uiteindelijk uit te komen tussen de sterren. Dit geeft het verhaal een extra evolutionaire, kosmische lading, waarin ook de duidelijke verwijzing elders in de film naar Kubrick's '2001: a space odyssee' ('the ultimate trip') past. Het is voor mij te lang geleden dat ik die film gezien heb, om daar in verband met 'Irréversible' iets zinnigs over te zeggen, maar dat is in dit topic al eerder gedaan.

De tijd 'Irréversible'? Deze film suggereert tegelijker..tijd van wel en niet. Wij als kijkers bevinden zich in feite buiten de tijd die de film ons voorstelt. Over de relativiteit van tijd en ruimte is op allerlei gebied al veel diepzinnigs gezegd, al gaat dat mijn petje vaak al snel te boven. Maar de suggestie alleen al is voor mij voldoende om mij te blijven verwonderen over deze film.

Inderdaad, dit onderstreept nog meer het contrast tussen het einde het begin, waarna vervolgens met die onheilspellende woorden al draaiend afgegleden wordt naar Club Rectum. Prachtig.

Qua verhaal zit het al helemaal goed, qua originaliteit zit het nóg beter. Frankrijk heeft zeker bewezen dat ze films kunnen maken.

Ik snap de 5en en 4en hier niet hoor.

Ik zelf ga de film geen sterren geven aangezien ik hem niet uitgezien heb. Daar vond ik deze film te ziek voor. Het grimmige realisme wat deze game aan je toont maakt je ziek.

SPOILER:
Het verkrachten duurt ook niet 2 minuten ... maar gaat leuk 30 minuten door. Tenminste zo lijkt het. Mensen die dit echt meegemaakt hebben mogen van mij de film helemaal kapot maken, want het gaat gewoon nergens over.
EINDE SPOILER

Ik zelf heb geen moeite met geweld, actie, bloed en ledematen die afgehakt worden, maar dit is gewoon ziek.

En maakt een desbetreffende indruk op me, waardoor ik de film ondanks de weinig fraaie inhoud toch hoog ga waarderen.

EDIT: Dat je daar overigens geen problemen mee hebt, is omdat het doorgaans erg ongeloofwaardig wordt gebracht. Hier druipt het realisme er van af, en is het inderdaad vrij ziek te noemen.

Door de film niet af te kijken kun je ook geen mening geven, omdat je het geheel niet ziet en daarom ook niet begrijpt wat Noé duidelijk wil maken.

Het is juist de bedoeling dat je er een naar gevoel bij krijgt omdat Noé heel sterk in beeld brengt wat (extreme) emoties met de mens doet en welke acties daaruit volgen. Je kunt het ziek vinden, ik noem het realisme. Het is naar mijn mening pas ziek wanneer je naar de betreffende scenes kunt kijken zonder dat het je raakt en er geen naar gevoel bij krijgt.

Je moet de film dus als geheel zien en niet alleen focussen op die specifieke scenes, want dan zul je inderdaad tot de conclusie komen dat deze film 'ziek' is. Natuurlijk is het de verkrachtingsscène die je misschien het meest bij blijft, maar deze film is veel meer dan alleen dat.

Ik snap je/jullie bedoeling. Misschien de film toch maar een keer herzien. Ik heb wel vaker een film gezien met dit onderwerp en dat er een verkrachtingsscene in zitmaar hier word het zoals jullie zeggen zo grimmig en realistisch gebracht dat het niet meer leuk is om naar te kijken. Je snapt daarom gelijk het begin/einde (net hoe je er tegenaankijkt) van de film. Ik zal eens kijken of ik hem nog ergens weg kan vissen.

Nou na al die reacties hier heb deze film maar eens bekeken.
Ik vreesde van te voren al dat het een film zou worden die ik of helemaal niks of helemaal geweldig zou vinden, een tussenweg zou er niet zijn.
Laat ik zeggen dat ik het eerste half uur letterlijk misselijk werd van de ronddraaiende camera en het zwaar irritante geluid in club Rectum.
Ik zei echt hardop "wat is dit voor onzinnig gedoe?" Ik heb doorgezet en gelukkig wordt alles daarna vrij duidelijk en reëel voorgespiegeld. Ik kwam echt even tot rust, alsof ik ergens een tijd in een kleine donkere ruimte opgesloten had gezeten en er eindelijk uit werd gehaald.

Prachtig al die filosofische recensies hier. Ik vind beeldspraak in een film prima, maar het meeste is al wel verteld. Ik houd het puur bij wat ik nou eigenlijk net ervaren heb wat al lastig genoeg is.

Ik vond de verschillende tijds-beelden van eigenlijk een avond en een nacht erg goed gedaan. De 1e seconden moest je je weer even aanpassen waar we nu weer beland waren, maar dat was gelukkig niet verwarrend en je wist al snel hoe de vork in de steel zat.

Wat ik vooral mooi vond is dat ik ook even dacht dat Bellucci een hoer was toen ze op straat werd aangesproken door een echte hoer om de tunnel te nemen. Niet dat het dan wel goed is dat ze verkracht wordt, maar ergens heb je iets minder medelijden, omdat het gewoon een gevaarlijke wereld kan zijn.

Ja die verkrachtings-scene, wrong time wrong place. Hoeveel pech kun je hebben? En er dan ook nog achter komen dat ze zwanger is op dat moment doet natuurlijk nog meer met je. Uitzichtloos, geen licht aan het eind van de tunnel. Een schim op de achtergrond(die misschien de ambulance/politie heeft gebeld?), maar dus niet durfde te helpen.

Het laatste half uur vond ik in tegenstelling tot het 1e half uur schitterend. Je kon duidelijk zien(althans neem aan dat Bellucci en Cassell toen ook al wat in het echt hadden?) dat er een geweldige chemie tussen ze is en absoluut geen schaamte. Alsof er even een avondje gefilmd mocht worden in hun huis. Echt heel erg mooi en goed gedaan.
Ik denk ook niet dat ik een andere vrouw deze rol had willen zien spelen. Ik blijf het de mooiste vrouw op aarde vinden en haar dan in een film uit '02 zien is uiteraard mooi meegenomen.

Ook het gesprek in de metro tussen de 3 over dat de 1 wel een orgasme bij haar weet te bewerkstelligen en de ex niet. Ja, dat was bijna kunst hoe leuk/echt en bijna komisch dat werd gespeeld.
Was ook wel fijn dat er af en toe zo'n luchtig stuk in zat, want je bent toch wel even geconfronteerd met een 10 minuten durende verkrachting.


Het einde begrijp ik niet helemaal, maar er zullen vast genoeg mensen zijn die dit kunnen uitleggen.
Ze ligt in het park en ze is nog zwanger. Althans het lijkt alsof ze weet dat ze daar zwanger is, maar aangezien de tijd steeds verder terug gaat van de dag wrijft ze misschien puur even omdat ze al die kinderen ziet spelen om dr heen. Dus is dit nou 's middags voordat ze verkracht wordt of is dit opeens een tijdbeeld van maanden na haar coma? Ik hoor de antwoorden graag nog eens.

Ik vind het lastig om een cijfer te bedenken. Eerste helft viel verschrikkelijk tegen. Dat is echt niet prettig kijken of horen.
Maar het loont om door te zetten. Ik geef 2,5 sterren voor nu.

Ik vind wel vreemd dat je minder medelijden zou hebben als ze het oudste beroep ter wereld uit zou oefenen

Bedoelde meer te zeggen dat het gevaar dat dit soort vreselijke dingen kunnen gebeuren een stuk groter is als je tippelt. De daad zelf blijft even erg. De kans dat je normaal gesproken op dat soort plekken rond dat uur gaat lopen als je geen tippelaarster/hoer bent is extreem klein. En er dan ook nog zo sexy bijlopen. Het was niet zo handig en aardig naïef van mevrouw Bellucci.

Misschien is je redenering op zichzelf niet onzinnig, maar naar mijn mening mist het doel, en lijkt het een soort 'geruststelling' te zijn, vanuit de illusie dat als je je 'verstandig' en 'netjes' gedraagt, je geen onheil zal overkomen. Ik zou eerder de gedachte uit je recensie aanhouden: 'wrong time wrong place'. En dát kan echt iedereen overkomen. Onheil treft mensen zonder aanziens des persoons. Lekker thuis blijven dan? Maar ook daar schijn je niet altijd veilig te zijn.

Wat betreft je vraag over de laatste scéne: het ligt niet in de lijn van de film te veronderstellen dat dit weer een sprong vóóruit in de tijd is

Verder constateer je dat de eerste helft van de film 'niet echt prettig kijken' is. Wel, het is ook geen prettig onderwerp wat we hier bij de hand hebben, niet? Wat 'Irréversible' ons inpepert, is dat geweld níet leuk is, en dat het de eigenschap heeft vooral méér geweld te veroorzaken, in plaats van zaken op te lossen. Dit in tegenstelling tot de gemiddelde actiefilm, waarin geweld ter vermaak wordt getoond, en waarin het wordt voorgesteld als een logische, noodzakelijke en aantrekkelijke manier om het leven tegemoet te treden. Als een reactie op onrecht in dat soort films toevallig eens níet gewelddadig zou zijn, zouden we teleurgesteld zijn. Want wie van ons zou zich in bepaalde situaties niet op die manier willen laten gelden, zijn woede en verontwaardiging over aangedaan onrecht willen botvieren?

Ik heb me helaas teveel lopen ergeren bij deze film!

-Camera werk is zeer irritant evenals het geluid!

-Film is na de eerste 20 minuten totaal niet interessant meer.

-Een verkrachtings scene die een kwartier telang duurt.

-En een zeer overdreven boodschap van de regisseur!

Nee, ik vond dit totaal geen prettige kijk ervaring.

Als ik al over hoogtepuntjes kan spreken, dan is dat de schoonheid van Monica Bellucci en het lekkere stukje Beethoven op het einde.

Verder gewoon weinig aan!

Niks voor mij!

Is ook niet de bedoeling.

Nee, maar dat eerste kwartier is gewoon ronduit vervelend. Leuk om zo'n tripje te kijken hoor, maar echt nuttig+bijzonder is het niet echt. Gewoon strontvervelend camerawerk.

Dan heb ik het niet over de brandblusserscene o.i.d.

Dat is de bedoeling van elke film.

Je moet toch een voldaan gevoel hebben na het kijken !?! Vind ik wel,

En dat had ik hier niet echt

Hier is het duidelijk niet de bedoeling om het prettig te maken voor de kijker. En zo kan ik nog talloze films opnoemen die hetzelfde effect willen bereiken.

@Ferdydurke

Bedankt voor je antwoord wat betreft het einde. Ik blijf het vreemd vinden dat dat eerder in de tijd is, aangezien ze over haar buikje wrijft in het park alsof ze al weet dat ze zwanger is daar. Maar het kan natuurlijk ook gewoon de wens zijn, nu ze al die kinderen vrolijk door de fonteintjes ziet rennen.

Er is een verschil tussen extreem netjes en veilig leven of een beetje nuchter nadenken en de gevaren zien. Bellucci is een mooie vrouw en elke freak heeft in die tunnel vrij spel. Op het moment dat ze ziet dat Lintworm die travo/transsexueel in elkaar beukt had ze al moeten inzien dat ze heel snel weer terug naar boven had moeten rennen.
Ik blijf het naïef vinden en een beetje makkelijk om het verhaal zo dramatischer te maken.

En wat rep dus ook zegt. Nare beelden/situaties kennen we uit meer Drama's. Alle manieren van moord hebben we wel eens voorbij zien komen. Ik vond het 1e half uur niet prettig kijken puur door de MANIER van filmen en niet door wat ik te zien kreeg.
Ik werd kotsmisselijk van het gedraai, het donker en dat zwaar irritante geluid wat je kan gebruiken als je 's morgens een kater hebt en er vanaf wil zijn.

Ook belachelijk dat geen van Lintworm's vrienden hem hielp he? Misschien vonden ze het wel prima zo, aangezien ze zelf ook al jaren bang voor hem waren.

Nee , de mooiste stukken waren de stukken van het stel in hun huisje op bed en de conversatie in de metro. Gewoon de rustige stilstaande beelden.

Nou misschien niet prettig vermaken, maar wel vermaken.

Anders kun je hier net zo goed een documentaire van maken.

Maar goed, iedereen heeft daar een andere kijk op natuurlijk.

Het was in iedergeval niet mijn ding

Misschien is dat ook wel de bedoeling??

Ik vind het geen praktisch nut hebben!

Dat iets de bedoeling was van de regisseur is ook absoluut geen reden om maar iets goed te vinden. Ik vind het zo'n belachelijke redenering. Ben het met je eens, SnakeDoc.

De hoofd reden dat deze film goed wordt gevonden is denk ik omdat we dingen te zien krijgen in een bepaalde volgorde en op een bepaalde manier wat nog nooit eerder is gedaan.

Daar moet je van houden!

Maar verder vind ik dat de film weinig inhoud heeft!

Uniek in zijn genre? Dat zeker!

Ik werd in ieder geval heel erg aangegrepen door de betreffende scene, een gevoel van onmacht, verdriet, haat en andere emoties kwamen over mij heen, en dat lijkt me ook de bedoeling van de scene en draagt wat mij betreft genoeg praktisch nut met zich mee.

In deze film wordt geweld neergezet in een vorm waar je -in tegenstelling tot in de meeste films- helemaal niet naar wílt kijken, je wordt dus meer 'gedwongen' om het te aanschouwen. Geweld heeft in films veelal een soort van 'vermaaksfactor' en dat is hier dus -mag ik hopen- geenszins het geval, je kunt hier beter spreken van een regelrechte 'martelfactor', waardoor je een dieper besef krijgt van wat dergelijk geweld eigenlijk is. En onder andere dat maakt deze film voor mij juist zo sterk of zo je wilt, 'goed'.

Wablief, deze film heeft ontzettend veel inhoud en als je dat niet ziet / wilt zien dan is dat je eigen probleem. Ik heb nu geen zin om uiteen te gaan zetten waarom dat dan wel zo is want dat is o.a. in de 45 pagina's hiervoor al vele malen gedaan.

Er is op deze pagina's al herhaaldelijk door diverse personen gemeld dat de scène iets te lang duurde naar hun smaak. Dat zal het 'onderliggende' personage vast met hen eens geweest zijn. Maar dat personage had even (nou ja, een 'eeuwigheid' dus eigenljk) niets in te brengen. En wij als kijkers ook niet, al kunnen wij natuurlijk nog wel doorspoelen, of de off-button indrukken. Een shot van twintig seconden had misschien wél een 'voldaan gevoel' gegeven? Het is natuurlijk juist de oneindig lijkende duur die de impact zo groot maakt, en aan het 'doel' beantwoordt: de kijker écht bewust te maken van wat het betekent om geweld te ondergaan, volkomen machteloos overgeleverd te zijn aan een meedogenloze haat, en je als slachtoffer te realiseren dat er geen redding is. Want het gáát maar door.
In die zin is deze scéne wat mij betreft zéér effectief en van 'praktisch nut'. De andere scènes in deze film zal ik nog wel vaker terugzien. Maar deze scène zal ik dan uit mijn geheugen halen. Want daar staat hij in gegrift. Het beeld van de naakte schouders en het opgestoken haar van Bellucci, die mengeling van trotse elegantie en weerloosheid, terwijl ze de trap naar de tunnel afdaalt, is dan voldoende voor mij om haar hellevaart weer voor de geest te halen.

Als je goed kijkt, dan zie dat de Lintworm lachend toekijkt, terwijl de kop van een ander ingebeukt wordt.

Nou, dan heeft iedereen dat anders gezien als jij Black Math. Die gast met die grijns is volgens mij echt de Lintworm niet uit die tunnel hoor. Hij heeft echt wel de juiste te pakken met de brandblusser. Zelfde kop.

Iedereen? De schrijver van het wikipedia-artikel over de film heeft kennelijk hetzelfde gezien als ik.

Was zeker al eerder gedaan! in iedere geval in mememto en ik ben er niet zeker van dat dat de eerste in zijn soort was.

De reden dat ik deze film erg goed vind is omdat er zeer sterke emoties bij mij loskwamen zoals dat bij bijna geen enkele andere film gebeurd. Ook alleen al de acteerprestaties van Belucci zijn fassinerend. Black math heeft trouwens gelijk.