Saving Private Ryan (1998)

Toch vraag ik mij ook wel eens af of zoiets nou echt gebeurde, dat ze een militair gaan zoeken die terug mag naar huis omdat al zijn broers zijn gesneuveld.

Zelf heb ik het nooit ergens gelezen, maar hier en daar zeggen mensen dat het wel echt voorkwam.

Waren daar echt regels voor? Dat als er een bepaald aantal van je kinderen is gesneuveld de overige(n) van het front gehaald werden?

Als iemand het zeker weet dan hoor ik dat graag

Ik had het logischer gevonden als iemand die 3 zonen had, er bij voorbaat maar 2 hoefde te sturen. Bij 4 zonen gingen er 3 enz, enz.... Of dat die ene achterblijver militair werk ging verrichten in zijn eigen land i.p.v. ook naar de frontlinie gestuurd te worden.

Dat zou een hoop geouwehoer hebben gescheeld.

Dat van die broers weet ik niet of dat ooit is voorgekomen maar het (Amerikaanse) leger heeft wel een 'No men left behind' beleid.

Zie ook Black Hawk Down, waar een hele operatie wordt opgezet om de bemanning van 2 neergestorte helikopters te redden.

Je kan het nutteloos noemen (zoals sommige doen) maar waarschijnlijk is deze moraal, dit vertrouwen in elkaar juist de belangrijkste rede dat het leger niet uit elkaar valt.

De eerste 25 minuten zijn gewoon de beste oorlogscene ooit, de laatste 25 minuten zijn ook goed, maar daar tussen in is het allemaal nogal standaard en wordt het soms zelfs een beetje saai. Tussen Omaha beach en het gevecht in dat dorpje gebeurt (naar mijn inziens) gewoon te weinig.

Al met al 1,5 sterren voor Omaha beach, 1 ster voor eindgevecht en 1 ster voor de rest van de film maakt samen 3,5 sterren.

Ik ben afgelopen weekend naar Omaha beach geweest, iets wat ik ooit nog eens wilde doen. Ik heb daar ook de memorial en de cemetary, die in de film voorkomt, bezocht. Heel indrukwekkend. Je kan je er geen voorstelling van maken. Nog even op het strand gestaan en vanaf daar naar boven gekeken. Ze moesten echt een behoorlijke afstand afleggen incl. bepakking e.d. en dan ook nog onder zwaar vuur en dan nog eens naar boven. Tjonge, jonge. Als je naar beneden kijkt dan heb je wel een idee hoe de Duitsers een overzicht hadden over het gehele strand. Nu is de duinhelling begroeid maar toen vrijwel kaal.

Wat de broers betreft: in de memorial staat het verhaal over de vier Niland broers waarvan de moeder op 1 en hetzelfde moment de brief krijgt over 3 van de vier. 1 gedood op Omaha, 1 op Utah en 1 vermist in Pacific. de vierde een sergeant bij de 101st airborne, werd naar huis gestuurd. Hij hoefde niet gezocht te worden omdat hij zich later bij zijn eenheid meldde waar hij het nieuws hoorde. Uiteindelijk bleek de 3e broer uit gevangenschap te zijn ontsnapt en zo weer naar huis te zijn gekomen.

Ik weet dat er Nederland zoiets als broederdienst gold. Als je broer in dienst was geweest hoefde de andere niet. In Amerika heb je zoiets als de ""Sole Survivor Policy" van het Amerikaanse Ministerie van Oorlog.

Barry Pepper als Private Jackson is aboluut fenomenaal!

Dan snap ik niets van je rating. De film schetst een fantastisch beeld van de oorlog en de situatie waarin de mannen zich bevinden. De scenes tussen Omaha en het eindgevecht maken het verhaal, laten zien wie de soldaten zijn. Het gesprek in het kerkje is ook zo een scene. 3,5 is absoluut veel te weinig. Kijk hem nog eens en ga er open in. Als je alleen geknal wil, ga dan Deathrace ofzo kijken.

Ik begrijp hem perfect, die eerste twintig minuten zijn ondertussen wel al filmgeschiedenis maar derest van de speelduur is gewoon een excuus om doorheen Normandië te dwalen. Blijft visueel wel allemaal zeer mooi geschoten maar qua karakterontwikkeling moet je wel beseffen dat de personages gewoon een bende kartonnen dozen zijn. Doe daar nog eens een paar all american gezichtjes bij en je komt bij een zeer mooi uitgewerkte maar te brave oorlogsfilm.Nergens kon ik de waanzin van de oorlog zelf voelen bij de personages en daar reken ik de film op af. (Tom Hanks die af en toe is beeft met zijn hand reken ik daar dus niet bij.)

Hoe had je de waanzin van de oorlog willen zien bij deze jongens? Moesten ze als zenuwwrakken rondlopen? Als je de geschiedenis van de slag van Normandie kent dan weet je dat de divisies van de eerste golf van D'Day de meest ervaren divsies waren. O.a. 1st div (Big red One) etc. Ze kenden het klappen van de zweep. Daarnaast was Capt. Miller(de leraar) vaak het geweten van het team waardoor ze zich inhielden. overigens gebeuren er aan het begin van de film ook zaken die met de waanzin van de oorlog te maken hadden. De geallieerden overtreden de conventies van geneve door soldaten die zich duidelijk overgeven, neer te schieten. Kort na de bestorming van de kazematten zakt pvt Mellish inelkaar. Ook waanzin van d e oorlog of het tellen van dogtags? Sowieso het op zoek gaan naar een Pvt Ryan is ook waanzin van de oorlog of niet?

Nou, het zal allemaal wel historisch correct zijn, ik betwijfel Spielberg zijn kunnen helemaal niet. Maar de gehele film door kwam ik gewoon niet in de situaties van de soldaten. De cast was voor mij een belemmering omdat ze nooit overkwamen als soldaten. ( jezus vin diesel) een geluk dat hij rap het hoekje om gaat. Ook Tom Hanks als zoals je zelf zegt het geweten van de groep is voor mij allemaal lariekoek, Barry Pepper en Tom Sizemore spelen ook weer een typetje en dat zorgt allemaal voor nogal wat wrijving met de geloofwaardigheid van het gehele verhaal.

saaie film

Hier hebben we dus niks aan . Enige argumenten?

Dan moet je hem niet meer kijken en heb je blijkbaar niets met het genre of snap je er helemaal niets van.

Lawrence Hinman, een ethicus Van de universiteit van San Diego met als aandachtsgebied vrede, oorlog en terrorisme, heeft een hele interessante powerpoint online staan (helaas momenteel even niet want de site is onder constructie).

De karakters uit SPR verbeelden allemaal iets over ethische keuzes die soldaten voor de kiezen krijgen in een oorlogssituatie. Misschien maakt ze dat voor sommige wat minder van vlees en bloed maar er is zeker wel erg goed over nagedacht en het gaat zeker verder dan bordkarton.

Als je het groepje bekijkt snap ik wel enigszins als mensen zeggen dat ze allemaal wel erg hun eigen karakter hebben. Het bange nerdje, de domme brede borstkas, de grappenmaker, de serieuze dokter, de zelfverzekerde sniper, de echte oorlogsfanaat etc.

Als ik naar het Amerikaanse leger in Irak of zo kijk bij NOVA-achtige programma's zijn het meestal een beetje poppetjes waar hun echte karakter al helemaal weg geslepen lijkt door de legerleiding.

Ik vind het overigens leuker hoor om naar wat totaal verschillende types te kijken in een film, anders wordt het ook zo'n eenmansworst.

Dat de personages verschillen qua karakter en elk hun eigen identiteit hebben is nu net het probleem.(zoals ik zei typetjes) Het is enorm opgepoetst om het allemaal wat mooier en toeganklijker te maken voor het publiek, deze afschuwelijke oorlog. Het tranerige einde voegt er ook niet veel bij toe en is zoals gebruikelijk een product van Spielberg. ( Spielberg en sentiment, hij zal het niet afleren. )

Bij pakweg The Thin Red Line heb ik dit helemaal niet, ook deze personages worden vertolkt door een hele resem hollywoodsterren( Clooney , Travolta? waarom doen die eigenlijk mee?) maar daar kun je de waanzin van zo een oorlog voelen broeien bij elke close-up van een personage.

Misschien binnenkort eens herbekijken maar dit is toch hoe ik de film ervaarde.

Twee woorden. Generation Kill. Het Amerikaanse leger is een broeihaard van complexe, hilarische figuren. Geen typetjes, echte mensen. Kijken die handel.

Wat moet ik nou precies gaan kijken van je haha?

amai,das geinig ze.

Heb een vraag, ik ben niet helemaal zot van oorlogsfilms, totaal niet eigenlijk, maar hou echt wel van drama. Als ik het verhaal lees wil ik dan ook kijken maar ik heb een beetje schrik dat ik bij die mensen ga horen die de film gewoonweg SAAI vonden. Is dit méér dan een oorlogsfilm met enkel actie of zitten er ook goede dialogen tussen en is het wat meer dan alleen schieten?

Er zijn ook goede dialogen ja. Er wordt soms ook gelachen, soms gesprekken over de thuissituatie van de soldaten. Saai is niet het woord dat als eerste bij mij opkomt bij SPR nee. Ik zou hem gaan kijken als ik jou was.

Misschien bij je eerste kijkbeurt zou je hem saai kunnen ervaren, dat had ik. Maar na een aantal keren is die een hele toffe film. Gewoon kijken, inderdaad.

Ik verbaas me er werkelijk over dat mensen zo'n film "saai" vinden. Zo blijf je wel op de hoogte van het huidige kijkgedrag. Als je het eerste halfuur weet door te komen, krijg je wel wat meer drama te zien. Spielberg filmt echter op zo'n manier dat je eigenlijk afkeer krijgt van oorlogsfilms en als je er meerdere van hem hebt gezien ook wel van Spielberg zelf, tenminste dat is mijn mening. Ik zou deze film nooit aanraden als je niet van oorlogsfilms houdt, maar zoals Arnhemmer al zegt gewoon zelf kijken en je eigen oordeel geven, al is er keuze genoeg tussen dramafilms die spelen tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Eindelijk verkrijgbaar op Blu-ray

En zo duur is die ook weer niet, want voor een 15tje kan ik hem halen. Ik wacht wel even af want de Dvd heb ik thuis.

Shit ik heb geen 15tjes meer in de knip

Nou dan haal je hem lekker niet!!!

Altijd in vorm, die Moviemafketel...

Mafketel heet niet voor niets mafketel

Ik heb momenteel ook geen geld over, want Blu-ray zijn een beetje duur - ookal kan ik korting krijg, blijven ze prijzig. Blu-rays van 10 euro denk ik toch 'vooruit dan maar', maar 15

Ik kan ook wel wachten, des te langer ik wacht des te meer ik de D-day en de Slag om Ramelle naar uit kan kijken Stel je eens voor, in suprieme beeld- en geluidkwaliteit.

Nog trouwens een grappige avatar, boozebelly