Saving Private Ryan (1998)

Iemand riep mijn naam? Niet? Ok dan ga ik weer! En indeed die avatar past uiteraard perfect bij bierbuikie booze.

Na het zien van Band of Brothers en wetende dat deze film 5 oscars heeft gewonnen viel hij erg tegen! Ik had er veel meer van verwacht!

Wel is de film mooi gemaakt en soms erg indrukwekkend (vooral de eerste scene) verder vond ik hem een beetje saai en langdradig!

Na de bios en DVD nu op Blu Ray gezien op een groot 52"scherm en in DTS HD.

Nou dat is vooral op bij de landing op het strand niet normaal.

Als of je er tussen in zit. (de buren zaten er trouwens ook erg tussenin).

Kan kort zijn gewonn een top film.

Het blijft een sterke film, maar er zijn ook wat kleine minpuntjes. Zo heb je die belachelijke scenes waar de Amerikanen lekker prijsschieten op de Duitsers die vrolijk over het midden van de straat rennen. Ook de eerste Tiger tank die besluit in het midden van een smal straatje te gaan rijden, de grote les die de Duitsers in Polen en Rusland hadden geleerd is juist dat je tanks niet inzet in stedelijke gebieden (vandaar dat de Duitsers zo succesvol waren op de grote velden in Rusland). Zowieso werden Tiger tanks alleen gegeven aan de beste teams met ervaring uit bijv. Polen en Rusland. Ze gaan dus echt niet een Tiger tank inzetten in zo'n gebied, daar heb je juist speciale voertuigen voor zoals StuG's en Panzer IV's.

Geweldige film, de film bevat bijna alle genres en is tot in de kleinste detail uitgewerk. Ik zit er serieus over te denken om hem in mijn top tien te plaatsen.

Het verhaal is begint bij de inval van Normandie, ik ben zelf nog al een gs freak en deze film zag er zeer realistisch uit zo zou het echt hebben kunnen plaats gevonden.

De acteurs zijn stuk voor stuk even goed, alleen Ribsi vind ik ietwat miscast.

Spielberg levert een top prestatie af, en deze film zouden ze gewoon onder de geschiedenis les moeten gebruiken.

Wel jammer dat we na deze film geen top films van Burns meer hebben gezien want die man heeft echt potentie

Bevat alle genres?

Drama, actie, soms zelfs een vleug komedie, thriller.

Vooral aan de emotionele momenten hecht ik veel waarde

Het nadeel is dat je dan alleen de Amerikaanse kant ziet. Aan de hele invasie deden vele geallieerde landen mee. Waaronder Britten, Canadezen en vrije Fransen.

Alleen het begin al, wat een staaltje goeie cinema.

Binnenkort maar eens gauw weer her bekijken

The Longest Day heb ik tot mijn grote schaamte nog steeds niet gezien, maar je ziet hier idd alles alleen maar vanuit de amerikanen, maar om te laten zien hoe het er nou echt aan toe zou zijn gegaan vind ik dit toch wel geslaagd om te laten zien. Ik doel hier mee op het realisme van de invatie en hoe het er aan toeging. Ook zie je situaties hoe soldaten zich gaan gedragen tegen over de duitsers.

Maar ookal gebruiken ze hem niet voor de gs les het blijft een ontzettend mooie film.

[/quote]The Longest Day heb ik tot mijn grote schaamte nog steeds niet gezien, maar je ziet hier idd alles alleen maar vanuit de amerikanen, maar om te laten zien hoe het er nou echt aan toe zou zijn gegaan vind ik dit toch wel geslaagd om te laten zien. Ik doel hier mee op het realisme van de invatie en hoe het er aan toeging. Ook zie je situaties hoe soldaten zich gaan gedragen tegen over de duitsers.

Maar ookal gebruiken ze hem niet voor de gs les het blijft een ontzettend mooie film. [/quote]

Tip: Kijk eerst Letters from Iwo Jima, vanuit Japans perspectief, en daarna Flags of our fathers, vanuit Amerikaans perspectief.

Dan zie je maar weer hoe verwarrend oorlog is, na de film vanuit Japans perspectief gezien te hebben wordt je bijna pro-japans. Dan kijk je weer naar Flags of our Fathers en sla je weer over na pro-amerikaans...

De slag om Iwo Jima komt trouwens ook aan bod bij de serie the pacific.

Ja zal ik eens doen bedankt voor de tip, al had ik ook een beetje een dubbel gevoel na Der Untergang

De geweldige cast en de eveneens formidabele regisseur hebben met “Saving private Ryan” een waar meesterwerk gemaakt, de film bestrijkt veel verschillende genres en is tot in het kleinste detail uitgewerkt, de film bevat niet alleen oorlog maar ook bijvoorbeeld drama. Ook tonen de soldaten in de film veel emoties, wat er vaak mist aan veel oorlogsfilms,. Deze film laat ook zien dat het geallieerde leger destijds niet alleen uit goed getrainde professionals bestond maar ook uit gewone burgers, zoals bijvoorbeeld Kapitein John Miller (Hanks) die voor de oorlog als leraar zijn brood verdiende.

De film begint erg ontroerend met de veteraan die samen met zijn familie langs de graven van zijn oude collega’s loopt en op zijn knieën neervalt bij een grafsteen, waarna hij een flashback krijgt en daar begint het verhaal.

De openingsscène is een erg pakkende en ontroerende. Spielberg brengt het de gruwelijkheden van de oorlog in je huiskamer in al zijn hardheid en smerigheid, hij laat de bestorming van Ohama Beach een half uur terugkomen in het begin van de film, dit is waarschijnlijk het meest overweldigende half uurtje film dat ik ooit heb gezien, eentje die in je geheugen gegrift blijft staan. Nooit eerder werd de landing op Normandië zo realistisch in beeld gebracht, het laat het beeld zien van de soldaten die neergemaaid worden door de Duitse mitrailleurs en gruwelijk sterven. Er komen in het stuk dat de geallieerden het strand bestormen ook meerdere gruwelijk beelden van halfdode soldaten in voor, zoals de soldaat die zijn afgerukte arm oppakt, het water dat in zijn geheel roodgekleurd is en de soldaat waarvan de darmen eruit liggen en die om zijn moeder roept.

In tegenstelli ng tot veel andere Amerikaanse oorlogsfilms zoals “We were soldiers” en “Pearl harbour” is de film niet overdreven patriottistisch, Spielberg laat bijvoorbeeld niet alleen de soldaten zien die schreeuwend op de Duitse bunkers afrennen, maar ook de soldaten die het strand niet meer op durven omdat hun collega’s worden neergeschoten door de Duitsers.

Minpuntjes zijn er wel aan Saving Private Ryan. Het is het een redelijk ongewone reden voor een groep Rangers om Frankrijk in te trekken en hun leven te wagen voor één vermiste soldaat, dit is gewoon een beetje “over the top”. En soms draaft Spielberg iets te ver door in dialogen die de soldaten met elkaar hebben, zulke dingen hadden ietsje ingekort mogen worden. Maar uiteindelijk zijn deze minpuntjes zo klein dat ze maar een klein krasje zijn op de glans van de film.

Daarnaast zijn de regie en cinematografie prachtig. Spielberg heeft er tal van knappe shots inzitten. Zo was er voor een paar shots erg scherpe timing nodig, het kleurgebruik is erg grauw en dat past goed bij de film. Maar bijvoorbeeld de scènes waarin de soldaten met de warme Franse zon op hun schouders even uitrusten zien er ook prachtig uit.

De film is op sommige stukjes beslist ongeschikt voor de jongere kijkers, vandaar de kijkwijzer van 16 jaar, Uit kritische recensies over met name het eerste half uur blijkt dat ook voor volwassenen de beelden soms schokkend zijn. Deze beelden versterken echter het thema van de film en dragen daarmee bij aan het verhaal. Het zorgt er niet voor dat het onplezierig wordt om te kijken naar de film.

Saving Private Ryan is gebaseerd op een echt verhaal van een familie met vier zonen. De echte 'James Ryan' was sergeant Frederick 'Fritz' Niland, die samen met een aantal andere paratroopers van de 101ste te ver landinwaarts werd gedropt tijdens D-Day. Toen Niland terugkeerde bij zijn onderdeel, hoorde hij dat zijn drie broers waren omgekomen: twee in Normandië en een in het Verre Oosten. Volgens de "Sole Survivor Policy" van het Amerikaanse Ministerie van Oorlog, mocht Niland terugkeren naar zijn ouders in de Verenigde Staten. In tegenstelling tot in de film was er geen lange zoektocht naar Niland, was Niland een sergeant en geen gewone soldaat, was zijn moeder geen weduwe en kreeg ze ook niet alle drie de telegrammen tegelijkertijd. Ook was één van de broers vermist en werd later levend teruggevonden. De twee gesneuvelde broers liggen begraven in Normandië op het Amerikaans kerkhof van Colleville-sur-Mer. De namen van de hoofdrolspelers (Ryan en Miller) zijn niet lukraak gekozen, maar zijn de meest voorkomende namen op dit kerkhof.

Links: De broers Niland (Frederick rechtsonder)

Midden, Rechts: Frederick Niland

De film is bekroond met 5 Oscars voor onder andere beste geluid en beste regisseur. De film werd zeer goed ontvangen en hij staat hoog in meerdere filmtoplijsten, bijvoorbeeld in de IMDb (een bekende filmsite) top 250 heeft de film een score van 8,4 uit 10 en het is daarmee op het moment de op 47 na hoogstgewaardeerde film ooit gemaakt. Het is ook bijna niet te zien dat de film al 13 jaar oud is, de film ziet er helemaal niet gedateerd uit.

Een geweldige film, die tot in de kleinste puntjes nauwkeurig is uitgewerkt en is waarschijnlijk een van de beste werken van Steven Spielberg maar ook van de gehele cast, ik vond het het zeker waard om naar deze film te kijken en ik heb ook de hele film genoten, de gewonnen Oscars zijn in mijn ogen meer dan verdiend.

dit was een rencensie die ik voor school moest maken, ik sta open voor reactie's

ik zie dat de foto's missen, google als je nieuwsgierig bent even op Frederick Niland en/of Niland brothers

1: Dan heb je the longest day nog niet gezien.

2: Je noemt nu ook wel toevallig (of niet) 2 zeer slechte oorlogsfilms op. Natuurlijk is deze patriottistisch, dat zie je toch alleen al door het verhaal te lezen...

3: Vreemd, er zijn tal van oorlogsfilms die veel harder en schokkender zijn...

4: 13 jaar oud is ook helemaal niet oud he

Realitisch is tegenwoordig meer de manier hoe het geweld wordt getoond zoals verminkingen aan het menselijke lichaam

Wat wordt er verstaan onder patriotische film, het feit dat er bijvoorbeeld geen Britten in voorkomen of meer het heldachtige?

@ Jan. Ik zou gewoon schrijven het Amerikaanse leger of de Amerikanen tijdens de invasie van de geallieerden.

Op jouw leeftijd keek ik ook heel anders tegen zaken als oorlog, dan ik nu doe. Door wat meer in "ik-vorm" te schrijven voorkom je wel wat kritiek. Dus je begint bijvoorbeeld met ik vind dat deze film een geweldige cast heeft. Dat vind ik namelijk niet maar dat is jouw probleem niet.

Wat zeg jij nu, omdat er wat armen en benen in het rond vliegen is het uitermate realistisch? En als het verslag op niets trekt en het zich bijvoorbeeld op een keien strand afspeelt maakt dat voor jou niet uit?

Dat is puur u mening ivm de definitie van realistisch en vind ik toch maar raar. Voormij doet het niets. Ik zeg trouwens niet dat het niet realistisch is ofzo eh. Btw in de tijd dat de film the longest day uitkwam was het normaal dat men zo'n beelden (van armen en dergelijke) niet in films laat zien. Dat heeft ivm the longest day dus totaal geen impact ivm realiteit... Trouwens JanvdS zegt gewoon dat de landing nooit eerder zo realistisch in beeld gebracht is en dat heeft hij gewoon fout.

Hoe moet ik nu weten wat mensen realistisch vinden? Ik baseer me gewoon ik berichten die ik her en der bij oorlogsfilms lees.

Voor mij is een film een film, dat kan dan zo realistisch mogelijk in beeld worden gebracht maar het blijft voor mij nog steeds een film.

Ja, voor mij is dat toch ook een film? Ben niet echt mee of zeg je dat nu gewoon? Ja nee, je kan niet weten wat mensen realistisch vinden, dat is het nu juist, hij kan dat dus ook niet weten...

Maar je kan wel een beeld scheppen van wat is realistisch en wat is onrealistisch, alleen verschillen de normen en waarden inderdaad wel van persoon tot persoon. Dus wat jij dan zegt ivm verminkingen toont niet aan dat deze film bepaald realistischer is als the longest day...

Dus snap ik nog altijd niet waarom jij zegt : Realitisch is tegenwoordig meer de manier hoe het geweld wordt getoond zoals verminkingen aan het menselijke lichaam (op wat ik zei : dan heb je the longest day nog niet gezien).

Nuja, ze zijn gewoon alle 2 realistisch en vind persoonlijk the longest day gewoon op elk vlak beter als deze...

The longest day is mijn meest favoriete film. Alleen toen ik op MovieMeter kwam was ik wel verbaasd over hoe zo'n film beoordeeld wordt. En dat ben ik bij deze film (en veel meer films) ook. Lees anders mijn berichten bij deze 2 films maar na. Dus dan vorm je een beeld van hoe mensen nu naar een film kijken anders dan vroeger. Meer kan ik er ook niet van maken.

De huidige poster op MM vind ik echt schitterend.

Stukken beter dan met die gezichten op de achtergrond.

Ah maar daarover ben ik het wel met je eens hoor. Maar dat staat volgens mij los van wat ik tegen JanvdS zei...

Nuja maakt niet uit. Blij dat je The longest day goed vind...

Maakt mij verder ook niet zo veel uit. Maar bij The longest day wordt met realitisch vaak naar deze film verwezen, zeker wat betreft het eerste half uur. JanvdS maakt een opsomming naar aanleiding van dat realistische, nu verwijs jij hem naar die film, vandaar dat ik daarop reageer.

Wij zullen nooit weten hoe het er nou echt aan toe ging en hoe we de dingen die de soldaten mee hebben gemaakt moeten zien. Dus realisme is voor iedereen een persoonlijke beleving. Wat ik wel goed vind aan deze film is dat hij vooral in de opning scene de gruwelijke dingen van de oorlog laat zien, en niet de rooskleurige kant van wij zijn de amerikanen en wij zijn ontastbaar.

Als je het zo omschrijft heb ik er wel vrede mee Wat ik alleen nog steeds niet begrijp is dat mensen hem saai vinden.

Hoezo,we zullen nooit weten wat er echt gebeurd is of hoe het eraan toe ging,dan ben jij toch niet zo goed op de hoogte.

daar is heel veel en heel veel beeldmatariaal hoe het er erkelijk aantoe ging in WOll.

En wat bedoel je met de rooskleurige kant van wij zijn amerikanen en wij zijn ontastbaar of bedoel je onaantastbaar.

Weet je hoeveel amerikaanse soldaten het leven hebben gelaten voor onze VRIJHEID!!!!

Ja ik bedoel onaantastbaar. en ik bedoel wij zullen nooit weten hoe een amerikaanse soldaar zich heeft gevoeld op die slagvelden. Uit intervieuws en beeldmateriaal krijden we er wel een idee van, maar je zult nooit weten hoe jij het ervaart als je in hun positie stond en wat je zag en niet, misschien krijg je wel een black out en verstijf je helemaal of je ziet alleen je eindpunt inzicht en niet wat er om je heen gebeurt.

Deze film geeft een beetje een zicht op allerlei dingen die er gebeuren zo bedoel ik het. Maar realisme kan je niet bepalen. De amerikanen hebben ons idd bevrijd en ik ben hun daar heel dankbaar voor, maar meestal zie je in amerikaanse films alleen maar kijk ons goed zijn en films gaan niet in op het leed van de soldaten zelf en de amerikanen krijgen zo een superieur beeld van hun zelf terwijl er ook super veel andere slachtoffers zijn en de mensen ook maar gewoon mensen zijn.

____________________________________________________

Ik vind dan wel dat de nieuwe serie The Pacific goed probeerd te laten zien hoe de soldaten zich voelen en hoe bang de meesten zijn. Evenals als Band Of Brother, ook een topserie! Je zit toch net effe rechter op je stoel, als je begrijpt wat ik bedoel...

____________________________________________________

Toch na herziening een punt omlaag!