The Green Mile (1999)

Probeer eens voor de grap hier in België Heineken te verkopen. Dan zul je begrijpen wat ik bedoel met 'een ander referentiekader'.

Ach zonder Belgen blijft er nog een flinke markt over voor Heineken bier.

Maar we verschillen totaal van mening over de manier van film kijken en als jij de discussie wil sluiten ga ik akkoord.

Natuurlijk is dat mijn definitie. Dat staat hier toch ook helemaal niet ter discussie? Jouw vraag was alleen: 'Geef je ook 4,5 voor een film die je niet raakt, maar waar verder geen technische of wat voor fouten dan ook inzitten?'. Mijn antwoord is dan dus dat als die film de bedoeling heeft mij te raken, maar dat niet doet, er wel degelijk fouten in zitten. De hypothese die je stelt kan dus nooit voorvallen.

Versterkt juist de karikatuur. Emoties van een kindje dat zijn tweede snoepje niet krijgt. Als ze gaan pissen zie ik ook dat het mensen zijn. Tweestrijd, twijfel, een moment van zwakte, berouw... etc: het had allemaal kunnen bijdragen aan een beetje diepgang bij de personages. Nu blijven het voor mij karikaturen. Het spijt me wel.

Nee. Begrijp ik niet. Ga je weer verschillende films uit verschillende genres, met een totaal andere opzet vergelijken om je gelijk te kunnen behalen. Daar koop ik niets voor.

Mooi. Want het wordt niets zo.

Net als dat er voor dit soort films helaas een gigantische markt is. Wat dat betreft kun je deze film misschien inderdaad wel vergelijken met een Heineken, wat lekker is voor iemand die geen goed bier kent.

Ik vind het best. Dat is geloof ik inderdaad wel de conclusie die je hieruit kunt trekken.

Inderdaad, ik vind Heineken best te drinken maar om het nou de Top 10 Bieren Aller Tijden in te prijzen, nee. Deze film is vooral bekend omdat hij zo ontzettend vaak op TV is geweest en daardoor veel kijkers (en stemmers) heeft getrokken. RTL heeft zeker de uitzendrechten voor 20 jaar voor een prikkie opgekocht. Ik moet ook zeggen dat ik 'm beter vond toen ik een stukje jonger was (en veel minder films had gezien, dus minder vergelijkingsmateriaal had).

Van mij mag hij echt zo snel mogelijk uit de MM Top 10 verdwijnen, daar hoort ie niet (vergelijk IMDB, daar staat hij ook niet zo hoog).

Ja het is best jammer dat mensen alleen de laatste post lezen en dan willen inhaken. Ik zei niet dat Heineken in de top van de biertjes thuis hoort. Ik gaf het als voorbeeld om het voor iedereen een beetje simpel te houden. The Green Mile is er in geslaagd om veel mensen te raken net zoals Heineken erin geslaagd is om veel consumenten te krijgen die het een lekker biertje vinden. Emoties zijn voor mij niet leeftijdsgebonden.

Ik vond deze film prachtig toen ik 20 was en nu ik 30 ben nog steeds, dus voor mij gaat dat verschil in ervaring iig niet op.

Er zijn ook genoeg biertjes die lekkerder zijn. TGM staat ook niet op 1 in mijn top 10 en er zijn nog tig films die ik niet gezien heb en misschien nog wel veel meer bij me zullen losmaken.

Ik ben in ieder geval blij dat King ooit zijn pennetje pakte en dit verhaal bedacht heeft. Blijft kippenvel geven op sommige momenten.

De muis had van mij overigens wel onder het schoentje mogen blijven plakken. Dat was ergerlijke tijdsvulling.

Maar dat was in het boek CQ de boekjes ook zo.

Maar daardoor natuurlijk niet minder irritante tijdsvulling he?

Hoeft niet pcies 1 op 1 te zijn wat mij betreft.

Neuh, is ook wel zo. maar je moet je wel een beetje aan het verhaal houden, toch?

En dat boek van King vind ik een stuk donkerder als deze film.

De scherpe randjes zijn er IMO van afgehaald, en daardoor is het gereduceerd tot een tranentrekkertje.

Dan heb je m.i. weinig ontwikkeling doorgemaakt qua "film smaak". En lezen is niet je sterkste vak kennelijk want ik quote jou niet maar Grindhouse, dus je hoeft daar niet direct op reageren met termen als "inhaken" en "het voor iedereen een beetje simpel willen houden". Ja laten we het vooral simpel houden net als het plot van deze film.

Volgens mij nemen een hoop mensen, zowel positieve als negatieve beoordelaars deze film een beetje te serieus. Het komt op mij overduidelijk over als een soort sprookje. Al de zwart-wit karakters en sentiment horen er juist heel erg bij.

mee eens

Kan je me uitleggen wat er HELAAS aan is?

Wat is er fout aan mensen die een verhaal mooi vinden, waarin een soort 'verlosser' voorkomt. Een verhaal losjes gebaseerd op Bijbelse invloeden. Wat is er niet goed aan het uitvergroten van sentiment? Wat is er verwerpelijk aan het aantonen van een onrechtvaardig straf-systeem? Wat is JOUW probleem met dit DRAMA?

Mijn kritiek heb je al kunnen lezen, evenzo heb ik al jouw denigrerende opmerkingen gezien: HELAAS, wat een minachting. Per definitie zijn er meerdere manieren om via film emotie over te brengen, en om emotie draait het bijna altijd. In deze film gaat het daarbij niet om het meeleven met de hoofdpersoon Paul, maar om de conflictsituatie ontstaan vanuit het verhaal: rechtvaardigheid versus de wet. Dit heet drama.

Wat jij, Grindhouse (en Ramon K, c.s.) jammerlijk verwarren met een psychologisch drama, waarbij het interne conflict (zich afspelend tussen de oren van de hoofdrolspeler) uitvergroot en uitgediept wordt.

Mag ik dít een beetje HELAAS vinden?

Inderdaad, slaat de spijker op de kop.

Deze film gaat over recht en onrecht en laat dit zien door 3 dimensionele personages in een bepaalde situatie te plaatsen.

Een plot driven film dus, ipv character driven.

Ps; Film is fantastisch.

Ik snap best als deze film je zwaar ontroert ofzo, maar roepen dat er driedimensionale karakters inzitten is gewoon flauwekul. Je zegt zelf al dat het geen karaktergedreven film is..

mooi en ontroerende film!

Allereerst: ontspan je even.

Was het de bedoeling van deze film om aan te tonen dat het rechtssysteem onrechtvaardig is? Want als je even nadenkt, dan merk je hoe ontzettend simplistisch dat hier gebeurt. Alle gevangenen zijn lieverdjes, en de bewakers zijn o zó gemeen, my ass.

Ik vind het jammer dat mensen niet verder kijken dan hun neus lang is. Als je deze film na hem drie keer gezien te hebben nog oprecht en ontroerend vindt, mag ik toch wel zeggen dat je helaas makkelijk te beïnvloeden/manipuleren bent. En dat je misschien eens wat meer goede films zou moeten kijken, zodat je kunt zien hoe het ook kan.

Waar heb je het toch over? Ik heb het helemaal niet over psychologisch drama gehad. Gelul in de ruimte dit.

he, effe dimmen allemaal, wel respect naar anderen houden

Recht en onrecht? Velen schijnen hier door het racisme in de film te vergeten, dat er helemaal geen bewijzen waren om Coffey's onschuld aan te tonen, integendeel zelfs.

En drie dimensionele personages, das al helemaal absurd. De personages zijn net ontzettend eendimensionaal: de twee bad guys zijn zoals eerder genoemd onmenselijk kwaadaardige kluchtfiguren en John Coffey het totaal tegenovergestelde. Ik maak het even duidelijk met deze toepasselijke cartoon:

http://www.blackcommentator.com/50/50_images/50_cartoon_large.gif

De daden van elk personage in deze film zijn voorspelbaar en onrealistisch en ik snap niet wat jij zo essentieel vind aan ze 'in een bepaalde situatie te plaatsen'. In eender welke situatie zouden deze zwart/wit figuren zich gelijkaardig gedragen.

Coffey had alleen maar de hand van de ouders van de 2 vermoorde kindjes hoeven vast te pakken en hij had zijn onschuld al bewezen.

Coffey was op en vond dat hij geen plek meer in deze wereld had.

@Grindhouse: Niet alle gevangenen in de film zijn lieverdjes. Vond Wild Bill nog wel een behoorlijke gek. En voor de rest hoeven de gevangenen niet allemaal Hannibal Lectors te zijn toch? 1 misstap en je bent een moordenaar, maar dat wil nog niet zeggen dat je meteen een verknipte zware crimineel bent zonder enige menselijke trekjes.

Jouw manier van anderen proberen te overtuigen is inderdaad niet op een leuke toon. Dat ik meteen makkelijk te manipuleren zou zijn, omdat ik dit een goede film blijf vinden is natuurlijk de grootste onzin. Dus wat mij betreft mag je dat dus niet zeggen nee.

Bwaa, ik denk dat je z'n visioenen enkel kan zien als je er echt in 'gelooft'.

Edgecomb liet toch echt de keus aan Coffey of hij hem moest laten vluchten. Kijken hoe ver hij zou komen etc.

Coffey had er zelf alleen geen zin meer in. De bewakers waren dus niet zo laks. Het was de keus van Coffey zelf uiteindelijk om dood te gaan en ik denk dat de bewakers hem niet meer om hadden kunnen praten.

Ook weer zo'n rare stelling. Drama (welk drama dan ook) kan vrijwel alleen werken als de betrokken personages menselijk lijken. Dat is de grote klacht hier: het zijn allemaal figuren van bordkarton.

Dat is hem nou juist, zo'n gevange als Del is een en al menselijke trekjes. Als er wat meer bekend zou zijn geworden over zijn verleden had zijn personage een stuk meer diepgang meegekregen, maar Darabont (en/of King) kiest voor deze oplossing, wat er gewoon voor zorgt dat het enerzijds een eendimensionale karikatuur is, en anderzijds je wordt opgelegd dat je met hem mee moet leven. En daar zit de hele film helaas vol mee, elke nuance is geschrapt om maar zo duidelijk mogelijk te maken wie goed is, wie slecht, wie meelij verdient, en wie niet, enzovoorts..

Tuurlijk zijn ze laks. Het is de messias for crying out loud. Een soort wondermiddel om nog duizende kankerpatienten te kunnen genezen. Ik vind Coffey een mietje en de bewakers ook.

Ben met je eens hoor dat ik de achtergronden wat meer had willen weten van de andere gevangenen. Ik had zelfs wel meer willen weten hoe Coffey zijn leven in zijn jeugd etc. heeft ervaren. Of hij geboren werd met de gave of hem pas later ontdekte. Er zijn best wat belangrijke zaken niet goed uitgelicht, maar toch doet de film wat met me.

100% mee eens. Darabont laat Delacroix's backstory weg en wij maar lekker huilen om die lieve moordenaar en zijn snoezige muisje. Zo manipulatief.

ok