Match Point (2005)

Goed.

Dat hele rich fag leventje en het deftige engels. Ik vind de cast bijzonder goed. Iedereen kwam behoorlijk natuurlijk over. Vooral Matthew Goode verdiend een pluimpje.
Het verhaal is ook boeiend met een aantal verassende plottwists. Ik had nooit zien aankomen dat Chris Nola zou gaan vermoorden en dat het verhaal zich daar volledig op zou gaan focussen. Toen die ring niet in het water belandde zei ik hardop "dat gaat hem de kop kosten" , maar niets bleek minder waar en dat vond ik erg mooi gedaan. De tennisbal hoeft dus niet perse over het net te vliegen, als jullie begrijpen wat ik bedoel.

Ergens viel hij ook wel tegen. Ik had gehoopt dat ik me nog meer had kunnen inleven in de lust van Chris. Scarlett is een hele knappe vrouw en ik vind dat ze af en toe niet knap genoeg in beeld werd gebracht. Zodra ze zwanger raakt word ze ook een beetje irritant.

Het einde is ook een beetje... leeg. Hij komt er nogal gemakkelijk mee weg. Die 2 detectives zijn iets te laks. Beetje onrealistisch.

Al met al kom ik net niet op een 3,5* uit maar het is wel een fantastische film als je van dit genre houd.

Een traag drama dat overgaat in een soort politie verhaal.

En daar klopt ook niks van. Politie ziet echt wel of er met een afgezaagd geweer is geschoten, en weet ook wel dat junks niet met een hagelgeweer schieten.

Ik zag pas achteraf dat dit een Woody allen was. Ik zou Woody Allen goed moeten vinden, maar het lukt me vrijwel nooit. In ieder geval niet bevooroordeeld gekeken dus, en ik dit kwam ook niet als een Woiody Allan over.

Scarlett kon de boel voor mij helaas ook niet meer redden.

Niemand beweert dat je een film goed moet vinden omdat het door Allen is geregiseerd. Daarnaast vraag ik me af waar je die kennis vandaan haalt dat junks niet met een hagelgeweer schieten..........niet om te muggenziften hoor, maar als dat je reden is om een film af te rekenen.........

Ik zeg toch ook niet dat Woody Allen een reden is om een film goed te vinden. Ik vind vreemd genoeg Woody Allen films om een mij onverklaarbare reden nooit goed.

Scoop (óók met Scarlet) vond ik dan nog wel aardig.

Ik reken die film niet op dat hagelgeweer alleen af, dat was een detail. Ik kon gewoon helemaal niks met deze film, ik reken hem ook nergens op af, t is gewoon niet mijn ding.

Misschien is het wel een hele goeie film, maar gewoon niet aan mij besteed.

ik hou van veel woody allen film, maar deze vond ik echt verschrikkelijk..

Natuurlijk onzin 0,5

Mooie film met goede plotwendingen en Meijers en Johansson spelen prima.

Naar mijn mening zeker een aanrader.

Tja, Ahalya, VCB, Annie Hall en Manhattan scoren allemaal heel hoog bij jou. Wat maakt deze film dan een 0,5? Ik zeg niet dat je score onzin is, maar een beetje toelichting doet wonderen, wellicht.......

Je zou 'Match Point' een onderhoudende parabel over de speling van het geluk in het leven kunnen noemen. In ieder geval is het een van de beste werken van Woody Allen: een tragisch, uiterst solide en visueel aantrekkelijk karakterstuk dat gaandeweg het verhaal langzaam verandert in een spannende, gloeiende, donkere en gevaarlijke thriller. De gele tennisbal die de netrand toucheert en bepaalt aan welke kant van het net de bal neerploft staat symbool voor geluk of pech. De regisseur maakt buiten de regen, dankbaar gebruik van hippe Londense locaties. Jonathan Rhys Meyers is uitdagend zelfverzekers en samen met Scarlett Johansson prikkelend en zinderend.

Gauke, ik sluit me volledig aan bij jou! Zinderende film en toch wel zeer onverwachte einde. In ieder geval spektakel verzekerd!

Wow... wat een indrukwekkende film. Je bent er nog net niet ontdaan van...

Hoewel de wat trage, maar daardoor erg realistische opbouw van de film, beland je van een leven waar het geluk je toelacht langzaamaan in een leven die op een nachtmerrie lijkt.

Woody Allen heeft zich niet laten verleiden om af en toe een grap te plaatsen ter verluchtiging; dat maakte het erg zwaar, maar dat was vreemd genoeg ook de kracht van de film.

Ook de acteurs waren geweldig en overtuigend.

Het thema van deze film, zoals gebruikelijk bij Allen, het gevecht tussen verstand en gevoel, liefde en passie... waar kies je voor; of is hinken op twee benen ook een keuze?

Kortom meesterlijk film!

Leuk om dit bekende sjabloon van Banksy even in beeld te zien. En Woody Allen zelf is ook wel leuk.

Op een hele manier bouwt Allen het verhaal op. Chris die steeds meer gewend raakt aan een bepaalde manier van leven en hier maar moeilijk afscheid van kan nemen. De radicale manier om dit op te lossen kwam voor mij totaal onverwacht. Ergens vond ik het ook een minder stukje, maar de kracht van Allen is, dat hij dit voor mij weer weet te herstellen. Het opvolgende politieonderzoek en met name de ring. Als kijker denk je dat hij pech heeft, maar uiteindelijk wordt het zijn redding. Briljant bedacht wat mij betreft. Helaas zitten er ook wel wat mindere punten in, de geheimhouding van de affaire bijvoorbeeld (daar wordt eigenlijk totaal geen moeite voor gedaan). 3.5*

vond het een hele goede film

Deze film is het begin van een nieuwe periode voor Woody Allen. Het is zijn eerste van drie films met Scarlett Johansson en de eerste van een reeks films die plaatsvinden in een grote Europese stad, Londen in dit geval.

Het is niet toevallig dat het hoofdpersonage in het begin van de film Dostojevski aan het lezen is. Dit is Woody Allens antwoord op een hoofdthema bij de Russische schrijver: de vraag of er nog morele regels bestaan in een zinloos en goddeloos universum, of je bijvoorbeeld een moord kunt plegen zonder ten onder te gaan aan een bezwaard geweten. Dit thema komt trouwens ook al voor in "Crimes and Misdemeanors". In tegenstelling tot Dostojevski besluit Allen dat je wel gewoon verder kunt leven zonder boete te doen.

Een tweede motief is het element toeval. De scene met de ring doet denken aan een tennismatch waarin de bal het net raakt en er al dan niet net over gaat. De bevoordeelde speler verontschuldigt zich dan - alsof die het erg vindt. De oude vrouw wordt vermoord omdat ze toevallig in dat appartement woonde.

Jonathan Rhys Meyers speelt de rol sober en zonder overdrijven. Scarlett Johansson is een waardige opvolgster van Allens vroegere muzen Diane Keaton en Mia Farrow. Naar het schijnt had ze last van een allergie tijdens de vrijscene in de natuur, die x aantal keer herdaan moet worden. Leuk om Alexander Armstrong in een bijrolletje te zien - de presentator van de BBC-quiz "Pointless". Ook John Hannah (bekend van "Rebus") is goed als inspecteur.

Een merkwaardig detail is de discussie over wie nu de beste was: Agassi of Henman. Moet dat niet zijn: Sampras of Agassi? Misschien heeft de BBC als sponsor Woody Allen verplicht om de naam van de Britse publiekslieveling te vermelden?

Over het algemeen waardeer ik de ingetogenheid en de diepgang van deze film. Ik schat hem veel hoger in dan de meeste kaskrakers en prijswinnaars in dezelfde periode.

Moeizaam. Allereerst omdat het niet erg wil vlotten met de cast. Iedereen heeft zo z'n momentjes en ik wil niet beweren dat er hier iemand staat te knoeien, maar het is allemaal tamelijk stijfjes met dialogen die erg geschreven en gestuurd overkomen. Een term als toneelachtig schoot te binnen. Dat mag dan deels wel passen in deze upper class setting, het maakt de film er niet soepeler op.

Ander probleem is dat Allen z'n thematiek nogal opzichtig verwerkt in z'n scenario. Dat deze hoofdrol iets met die van Dostojevski te maken heeft, valt ook wel te achterhalen zonder hem het boek te laten lezen. Nog opvallender is de manier waarop de openende woorden en beelden in de film terugkeren. Wat daar zo geniaal aan is, ontgaat mij volledig. Allen pepert het er gewoon in.

Ondanks dat hij met gemak allerlei tijdssprongetjes neemt, gaat het ook wat slepen. De romance zie je meteen aankomen, die in de regen is zuiver melodrama. Daarna verzandt het in gezeur van beide kanten waar Chris besluiteloos heen en weer stuitert. Wanneer hij dan actie onderneemt, flakkert de film weer wat op, het slot is ook niet onaardig, maar al met al te tam voor een voldoende.

Een neo noir aandoend dramaepos met heerlijke thrillerelementen. De rol van toeval wordt in mijn ogen op een geniale, maar wrange manier ontvouwd. Daarnaast wordt de Britse upperclass op een onnavolgbare en realistische wijze geportretteerd

* * * *

Ben ik de enige op wie de beslissing van de hoofdrolspeler om zijn droomvrouw inclusief baby kapot te schieten om zodoende het gezapige leventje binnen de upperclass en tussen die verstikkende schoonfamilie waar hij geen seconde gelukkig was voort te kunnen zetten nogal ongeloofwaardig overkomt?

Beetje cru gezegd, maar nee vast niet. Ik vond het iig een heerlijke twist die je niet aan zag komen

In the face

Indrukwekkende, krachtige film met degelijk acteerwerk. Op een mooie en rustige manier gefilmd waardoor het geheel natuurlijk overkomt. In eerste instantie dacht ik dat de verhaallijn draaide om het maken van de juiste keuze in je leven; kiezen voor het comfortabele, bekende leven wat je leidt, of écht je hart en je gevoelens volgen. Mooie one-liner van de hoofdpersoon: "We hebben ons leven helaas minder in de hand dan we denken; het draait vooral om geluk en het ligt er maar net aan, aan welke kant van het net de tennisbal (cq. ring) terecht komt om te winnen". Deze visie loopt als een rode draad door het verhaal. Op het moment dat ik dacht dat het verhaal ten einde liep, krijgt het een zeer verrassende wending die ik op geen enkele manier had verwacht. Ik vind deze film een aanrader! Mijn beoordeling: 3,5 sterren.

Langzame start, niet pakkend, misschien vanwege de elitaire setting, totdat Scarlett Johansson in de film verscheen. Spanning wordt zorgvuldig opgevoerd tot een prachtige climax.

Het is een saaie en slome , niet realistische film , de gesrekken zijn saai en na 1 uur is er nog niks speciaals gebeurt, dit is voor het eerst dat ik tijdens een flim in slaap ben gevallen,

KIJK DIT NIET!! Pure bagger.

Mbt de Duitse Blu-ray release (06/12/2012): Engelse subs en Wendecover.

(Plus Interessante extra features).

*******************

Uitstekende neo-Noir; shot-gun idee (in the face) heeft Woody Allen 'geleend' van Film-Noir topper Laura (1944).

Geweldige thriller, die maar weinigen zullen her- en erkennen,als een meesterwerk. De film is voor allemaal maar niet voor iedereen...Er geven hier zelfs mensen een 0,5. Tja...LOl.

Heel sterke film van Allen.

Het deed me hard denken aan Cassandra's Dream, maar Match Point gaat verder en is beter. Je wordt meegesleurd in het rijkeluisleven en verhaal van Chris, zonder veel moeite te doen voel je volledig met hem mee wat voor veel spanning zorgt. Er wordt ook op voortreffelijke manier naar een climax toegewerkt, wat zo goed als perfect uitpakt om ook het motief een zekere rol in het verhaal te laten krijgen. Dat apprecieerde ik wel.

Natuurlijk moet ik het ook over de cast hebben. Deze is echt subliem gekozen, top. Onder andere Jonathan Rhys Meyers lijkt dan ook wel de rol van zijn leven te spelen, Scarlett Johansson schittert in waar ze in uitblinkt (soort van sexy probleemgeval) en ook Ewen Bremner zag ik graag komen. Woody Allen-films zijn een genre op zichzelf met verdere subgenres, waaronder het thriller/detective en deze Match Point is daarin toch wel de beste dat ik tot nu toe gezien heb van hem.

Helaas heb ik de acteurs geen moment geloofd... Kon totaal geen band opbouwen met de personages... Wat mij betreft niet meer dan 2.5 ster... en dat is nog ruim..

Dit is echt een overgewaardeerde film, de meeste acteurs waren niet echt close; en al helemaal niet wanneer je als getrouwde vrouw niet kunt zien, dat bij je arrogante mannetje het kwijl uit zijn bek liep bij iedere keer dat hij bij dat blondje was.

In mijn ogen ben je dan totaal ongeloofwaardig, daarom krijgt deze film ook een zeer terechte onvoldoende!!

[quote]Dievegge schreef:
Deze film is het begin van een nieuwe periode voor Woody Allen. Het is zijn eerste van drie films met Scarlett Johansson en de eerste van een reeks films die plaatsvinden in een grote Europese stad, Londen in dit geval.

Het is niet toevallig dat het hoofdpersonage in het begin van de film Dostojevski aan het lezen is. Dit is Woody Allens antwoord op een hoofdthema bij de Russische schrijver: de vraag of er nog morele regels bestaan in een zinloos en goddeloos universum, of je bijvoorbeeld een moord kunt plegen zonder ten onder te gaan aan een bezwaard geweten. Dit thema komt trouwens ook al voor in "Crimes and Misdemeanors". In tegenstelling tot Dostojevski besluit Allen dat je wel gewoon verder kunt leven zonder boete te doen.

Een tweede motief is het element toeval. De scene met de ring doet denken aan een tennismatch waarin de bal het net raakt en er al dan niet net over gaat. De bevoordeelde speler verontschuldigt zich dan - alsof die het erg vindt. De oude vrouw wordt vermoord omdat ze toevallig in dat appartement woonde.


The main man!! schreef

Jammer dat jij de bedoeling van moviemeter niet begrijpt, het is nogal egoïstisch om spoilers erin te zetten, en het plot te verklappen, deze site is gemaakt, zodat de mensen kunnen zien, wat andere mensen ervan vinden, zonder dat er iemand het einde al verklapt, dat zou jij toch wel moeten weten na een paar jaren, toch?

Jaren terug een Allen-film (geen idee welke) gewoon afgezet, boring; en een half jaar geleden ook al niet enthousiast over Anything Else (2003) ; maar bij deze dan toch al meer respect voor de regisseur.
Anderhalf uur sober maar toch best boeiend, met met meeslepende gesprekken, gebeurtenissen en situaties (en met een cynisch en niet zo heel lovend beeld van the upperclass).

Het laatste half uur is heel wat anders, en blijf ik achter met een dubbel gevoel over de originaliteit enerzijds, maar anderzijds twijfels en bedenkingen bij het feit dat het allemaal wel héél vergezocht is. Reken daar het hoge tempo bij, en de omschrijving 'slapstick' komt ergens in mijn achterhoofd opduiken.

Bovendien had die uptempo eindfase tot gevolg dat ik me meteen daarna ook wel vragen ging stellen over de te eenvoudige, niet uitgediepte manier waarop de voorgeschiedeniswordt weergegeven. Zo gaat Chloe te gelaten om met de 'passiviteit' (en de vele telefoontjes) van Chris in het prille begin van hun huwelijk. Of Nola die van een rustige sensuele meid evolueert naar een dom blondje dat om een vaste relatie zit te schreeuwen tegen haar minnaar .

Leuk, maar al bij al te simplistisch en zwart/wit om in zijn genre een topper te zijn.

Sobere, maar onderhoudende thriller.