Match Point (2005)

De nieuwe film van Woody Allen heet Match Point en komt in de tweede helft van dit jaar uit.

Synopsis:

Chris Wilton, a young tennis instructor, becomes involved with a wealthy family, one member of which he's teaching tennis. This leads to his rise in the world of upper class people and his subsequent romantic involvement with two women. A clandestine affair follows, leading him into a ever deepening quagmire until the only way out for him is to contemplate doing away with one of the women. This story is romantic, socially critical and suspenseful in a Hitchcockian way.

The ending will come as a surprise.

Cast:

Scarlett Johansson, Jonathan Rhys-Meyers, Brian Cox, Woody Allen, Emily Mortimer

Het wordt weer eens tijd voor een bovengemiddelde Allen film. Ik heb goede hoop.

Brian Cox lijkt wel the hardest working man in showbusiness te zijn geworden. Die zie ik echt vaak in nieuwe (en bekende) films. Goede acteur trouwens.

De film gaat in premiere op het Cannes filmfestival, maar draait daar niet in competitie.

"Part romance, part satire, part Hitchcockian suspense thriller"

Dat belooft wat!

Ik hoop dat het wat belooft. De laatste paar films van Allen waren niet echt sterk.

Het waren geen Annie Hall's en Manhattan's, maar ik vond ze zeker nog érg leuk. Ik kijk er in ieder geval weer naar uit, Woody kan weinig fout doen bij me.

Ha zo denk ik er ook over. Zelfs van Woody Allens waar ik een boel op aan te merken heb, kan ik nog genieten.

Meestal is het de feelgood sfeer die ik over neem, maar Match Point schijnt wat dit betreft een a-typische Allen film te zijn. Veel serieuzer en grimmiger heb ik begrepen.

Correct me if I'm wrong Kapp, maar jij was toch nooit zo Woody? Of staat dit helemaal verkeerd in m'n geheugen?

Nee je hebt het juist goed onthouden! Ik was een fervente Allen hater. Alleen ben ik bekeerd sinds ik begin dit jaar Manhattan zag. Ineens wist ik hoe ik van Allen films kon genieten. Het heeft ook met concentratie te maken. Voorheen haakte ik al af bij het zien van het neurotische karakter en de aparte manier van vertellen van Allen. Te druk vond ik het.

Daar heb ik dus nu helemaal geen last meer van.

Annie Hall ging van 1,5 naar 4 sterren. En inmiddels heb ik al 24 Woody Allen films gezien!

Oh ja, en Star Wars kan ik inmiddels ook waarderen.

Hehe okido , dacht even dat ik aan het dementeren was. Mooi dat je Allen bent gaan waarderen. Ook al zijn z'n films lang niet allemaal even sterk, ik heb vrijwel altijd zin om ze te kijken.

En eh, even wat meer on-topic... Scarlett Johansson in een Woody film: wát een heerlijke combi.

trailer lijkt een beetje cliché, maar wie weet...

volgens digg is dit een toppertje

de Humo vindt hem ook heel goed. 3*. Kan het dat deze in Belgie al uit is dan?

Inderdaad: vanaf vandaag.

Ik ging naar deze film met het gedacht: leuk, ik kan Scarlett Johansson aan het werk zien en tegelijk naar een Woody Allen kijken. Mijn geduld werd echter fel op proef gesteld. Waar blijft die Scarlett nu in godsnaam? Het verhaal begint immers heel gezapig en heel Brits (tennis voor snobs en opera - hier zijn we niet voor gekomen hoor!). Maar dan, die eerste ontmoeting tussen het hoofdpersonnage Jonathan Rhys-Meyers (zoek de tien gelijkenissen met Joaquin Phoenix) en Scarlett... en ik besefte dat dit wel nog wat kon worden. Wat volgt is een ijzersterk staaltje van suspense-opbouw. Je wordt zo meegezongen in de rollercoaster van emoties die het hoofdpersonnage doorstaat. En wanneer de spanning dreigt te ontploffen, weet Woody nog een klap op de vuurpijl achter de hand te hebben.

Laat jullie dus niet vangen door de debiele affiche of één of ander door de producenten opgelegde trailer. Dit is een psychologische thriller van topformaat!

Ben heel erg benieuwd naar deze film. Woody Allen heeft zich in mijn boekje al bewezen als een van de beste Amerikaanse regisseurs aller tijden.

Schitterende film, die verdient binnenkort een mooi plaatsje in de top 50 (of top 30)

4.5*

Goede film. Goed geacteerd.

Bleef boeiend.

****

Mooie film. Dit weekend in Antwerpen gezien. Een van de beste films van Woody Allen in lange tijd. Rhys-Meyers is ijzersterk en Scarlett is... nou ja... Scarlett is altijd oke.

ik ga hem dit weekend kijken.

Hij komt in nederland best wel laat in de bios...

gelukkig woon ik in belgie .

Ben best wel benieuwd

Vanwaar al deze lof voor deze film? Ik ben bijna niks goeds tegengekomen tijdens het kijken.

Of ja, niets goeds, eerder niets niets interessants. De film laat een relatiedrama zien met alle door soaps miljoenen keren uitgepluisde cliché's. Daarbij bevat de film ongeloofelijk grote tijdsprongen die nauwelijks opvallen en komen er soms plotseling uit het niets in een wat nieuwe personages naarvoren. De film wordt na een al vrij korte tijd saai omdat alle discussies over min of meer hetzelfde gaan en de mensen geen leven lijken te leiden die buiten het plot afspelen. Daarbij is er nauwelijks sprake van een echte lijn in het verhaal, tot het laatste half uur dan. Allemaal fragmentarische gebeurtenissen. En dan die rare wending dat Rhys-Meyers Johanson vermoord. Zeer onwaarschijnlijke en totaal onlogische gebeurtenis.

Daarbij zitten er ook andere onduidelijkheden en onwaarschijnlijkheden. Zo zien we de hoofdrolspeler constant met Johanson omgaan en nauwelijks met de vrouw met wie hij trouwt, terwijl overal gezegd wordt dat ze onafscheidelijk zijn. Als dat zo is, waarom zien we ze voor de trouwdag dan nauwelijks samen. Ook moest hun huwelijk gelukkig lijken, terwijl dat geen seconde zo over komt. Zijn vrouw blijkt trouwens wel erg dom en naief te zijn te zijn, terwijl het begin juist anderes sugereert. En dan trouwt ook nog die vriend van Rhys-Meyers plotseling met een onvoorgestelde vrouw die verder niet meer naarvoren komt in de film.

Ook had ik constant het gevoel dat Woody Allen iets wou zeggen met deze film; een boodschap overbrengen. Maar het leek alsof hij niet tot een conclusie kwam en eigenlijk zelf niet wist wat hij nou wou. Op het einde komen de gebeurtenissen allemaal onlogisch en zelfs zinloos over. Ik kan niet goed uitleggen waar dat 'm in zit.

Voo ik deze film gisteravond in de sneak zag had ik er nog nooit van gehoord, maar toen ik Woody Allens naam zag staan hoopte ik op een leuk plot met veel humor, want Allen kan mij wel aan het lachen maken. Helaas is het script niet bijzonder en zeker niet grappig.

Totdat de op een na laatste scène ineens begon. Deze scène met twee politieagenten is een van de briljantste en grappigste scènes die ik sinds lange tijd gezien heb. Kijk, zo'n humor had van mij in de hele film wel gemogen. Daarbij is die scène een van de meest geniale plotwendingen ooit. Ik zag het niet aankomen, maar het wist mij en de hele zaal aan het lachen te maken en zelfs te laten klappen. Meesterlijk

Helaas levert deze scène verder geen nieuwe visie op de film op zoals bij een The Usual Suspects, maar is het vooral een geslaagde losstaande scène. De laatste scène is alweer een beetje een anticlimax.

Gelukkig wordt er nog wel mooi in geacteerd door met name Scarlet Johanson. Voeg hier die briljante scène aan toe en ik kom net uit op een krappe 2 sterren. Woody Allen kan en moet veel beter dan een lang uitgesponnen Goede Tijden, Slechte Tijden-aflevering maken.

In 1 weekend Love song for Bobby Long en Match point gezien.Conclusie : Scarlet Johansson kan niet alleen acteren maar weet er ook de betere scripts uit te pikken.Hoewel ik geen fan ben van Woody Allen vind ik dit toch een van de betere films van dit jaar. De tennisterm waar naar verwezen wordt, beschrijft het thema van de film en naar het einde toe wordt dit op een voortreffelijk originele manier uitgewerkt. Rhys- myers is uitstekend als de door passie en wanhoop gedreven tennisleraar-zakenman. Johanson bevestigt nogmaals haar talent en is bovendien ook uiterlijk(ja ik ben fan) zeer overtuigend als onweerstaanbare flirt. Op het moment dat de 2 voor het eerst elkaar ontmoeten, springen de vonken van het scherm en dat blijft zich nog een hele tijd herhalen. De erotische spanning die tussen deze personages hangt is 10 keer sterker als die tussen Douglas en Stone in Basic Instinct om maar wat te noemen. Ik zou het geen psychologische thriller durven noemen, wat ik hier en daar gelezen heb. Dit zou mensen met de verkeerde verwachtingen naar de film sturen. Het is en blijft een Woody Allen maar iet toegankelijker voor het brede publiek . Slotsom : de Grand Slam is binnen ****1/2

Een erg vreemde film . Ik zat me echt af te vragen wat Allen in godsnaam nog zou kunnen verzinnen om van dit doordeweeks en oninteressant verhaaltje toch nog iets te maken, en slaagt hij er toch wel in om in een kwartier tijd van dat hele halfzachte brouwsel een klein meesterwerk te maken. Ik moet wel toegeven dat ondanks het domme verhaaltje de film al van in het begin opvalt door zijn elegantie, de onconventionele montage, de knappe acteurprestaties (niet enkel Johansson is onweerstaanbaar, ook Rhys-Meyers speelt uitmuntend) en de schitterende dialogen. En eigenlijk is de hele film geweldig komisch, alleen drong dat pas achteraf bij me door. Geweldig eigenlijk .

Ik ga natuurlijk niks zeggen over het einde, het is niet écht wereldschokkend maar wel een van de beste scenes die ik dit jaar gezien heb. En inderdaad, het is geen Usual Suspects-slot, maar het heeft me er wel toe aangezet de hele film anders te bekijken en dat vind ik een knappe prestatie.

Moet er altijd verschijnen 'drie maanden later', 'de volgende dag', kom hier kijker dan neem ik je bij de hand! Nee, we krijgen een shot van de sneeuw en daarna een shot van een bloeiende struik, dat zegt toch meer dan genoeg.
vage kritiek, je kan toch niet in godsnaam elk personage gaan uitdiepen

Ergens kan ik daar in komen maar ik had dat gevoel helemaal niet en ik denk dat de meesten er weinig last van zullen hebben.

Daar schuilt net de kracht van de film in, bizar dat je een vermaning geeft aan een onwaarschijnlijke plotwending, het zou erg zijn als die niet bestonden. Zo onwaarschijnlijk en onlogisch vond ik het ook niet, je voelde het al een tijdje aankomen de ruzies worden steeds feller, tot je voelt hé dit komt niet meer goed er is veeleer sprake van een verrassend en gedurfd einde.
Moet dat dan?

Wat ik hier vooral schitterend vind is hoe Allen de conclusie lijkt te nemen en er meesterlijk op terugkomt. De irritante en cliché tennisscène waarbij er gefilosofeerd wordt over de netbal (aan welke kant valt ie?) de ring valt aan de verkeerde kant van de ballustrade, you lose!, maar uiteindelijk is het zijn redding

Is er btw nog iemand die vindt dat het plot ietwat te veel verraadt de gedachte aan moord wordt pas een halfuurtje voor het einde aangebracht

Beter

Tijdsprongen hoeven niet vermeld te worden, maar bij deze film kwamen ze af en toe een beetje uit de lucht vallen. Dit helpt de volgbaarheid van het verhaal niet.

Natuurlijk niet, maar bij deze film wisten we niet eens wat de hoofdrolspeler voor een beroep had, terwijl hij juist zoveel waarde hechtte aan het krijgen van die baan. Het voelt allemaal niet af wat mij betrefd. Eigenlijk is dat ook het gehele commentaar die ik heb op deze film. Hij lijkt niet af. Alles had net wat beter uitgewerkt kunnen worden. De film is nu te leeg.

Ze is geen slechte actrice.. en je weet wat ik bedoel

Dit lijkt me wel een leuke spannende thriller (is het geloof ik) film om te zien. Goede acteurs ik heb de trailer gezien, al een tijdje geleden, deze wil ik zien, of ik hem in de bios ga kijken weet ik niet, maar wil hem wel op dvd hebben

Eerst het goede nieuws: match point is een uitstekende film die drijft op een interessant gegeven ("hoever zou een man die het schopt van 'poor irish boy' tot gerespecteerd zakenman gaan om zijn luxeleventje te behouden?") en de kijker achteraf nalaat met een uitérst wrang gevoel. Much respect dus. Het geheel is opgesmukt met uiterst treffende operamuziek en kruidige citaten (wij telden subtiele knipogen naar fatal attraction, sophocles, shakespeare, etc etc). Just another day in de wondere wereld van woody allen denk je dan maar vergéét het maar.

Woody Allen -en dat weerhoudt ons ervan de film op eht niveau van annie hall, manhattan, purple rose of caïro, etc te zien- drukt véél te weinig zijn eigen stempel op deze film. En dat heeft niéts te maken met de setting in londen ipv het traditionele new york, maar met het feit dat de gebruikelijke originaliteit van woody niet aanwezig is. Allen -die bij tijd en wijlen de ganse filmwereld op zijn kop zette- houdt zich nu nogal traditioneel aan de wetten van het verhaal en dat maakt het geheel een tikkeltje minder interessant. Want zijn chef d'oeuvre van de laatste jaren had moeten worden, is dat nét niet geworden en de wanstaltig slechte acteerprestatie van Jonathan Rhys-Meyers zit daar niet voor weinig tussen.

Woody Allen had het allemaal: een originele setting, de leading-lady van hollywood, een ijzersterk scenario, prima filmmuziek, maar durft schijnbaar niet zijn ironische, persoonlijke toets aan de film geven die zonder enige twijfel ons ervan had weerhouden te zeuren over een aantal schoonheidsfoutjes.

Match Point is voor Woody Allen wat Gangs of New York was voor Martin Scorsese: een magistrale, onvergetelijke prent, die tevens erg gehavend is.

****

Ik heb zojuist de trailer gezien en moet zeggen dat ik toch heel erg benieuwd ben. Jammer genoeg duurt het alleen nog een aantal weken voordat die hier in de bios draait