Blade Runner (1982)

Tijd voor een klassieker dacht ik, dus Blade Runner maar in de dvd-speler gepleurd.

Bon, eerst even zeggen dat ik de Director's Cut heb gezien. Er staat op de hoes iets over een verheffend einde dat verwijderd is en ook iets over een toegevoegde eenhoorvisie die suggereert dat Deckard een androïde zou kunnen zijn. Wat een spoiler!

De film dan. Misschien eerst iets over het visuele gedeelte: dat zag er echt prima uit. Heel erg knappe decors, de gebouwen (vooral dat gebouw van Tyler Corp, leek wat op een piramide), de auto's van die tijd, de sprekende lichtreclames enz...Dat zag er allemaal piekfijn uit.

Wat ook erg goed zat was de sfeer. En die vond ik erg deprimerend. Wellicht omdat het grootste gedeelte van de film zich in de duisternis van de nacht/avond afspeelde, en ook omdat het vrijwel constant regende. (op dat vlak deed het me wat denken aan Se7en). Het verhaal zelf is ook niet echt om vrolijk van te worden natuurlijk. En dat straalt ook van Deckard (Harrison Ford) af. Loopt een beetje tegen z'n zin rond omdat hij opnieuw op de replicants moet gaan jagen. Prima vertolking, maar Rutger Hauer als Roy is voor mij de ster. In de spannende finale gaat hij helemaal los, creepy kerel zeg.

Al bij al een sterke film die visueel hoogstaand is en geweldig sfeervol is, maar vanuit narratief oogpunt soms van de hak op de tak springt.

Het einde (van de DC) was wel mooi en na enkele recensies van mede MM'ers te hebben doorgespit, begrijp ik het wel min of meer. Met die kennis indachtig zal ik hem zeker nog een tweede kans geven en misschien de score wel verhogen.

Eindelijk gezien (de Director's Cut).

Al meteen vanaf het eerste beeld zit je er middenin. Futuristische stadszichten, weerkaatst in iemands oog: echt prachtig gedaan. De rest van de film is ook prachtig gedaan, een dikke pluim voor de personen van decor. Alles is tot in de kleinste details verzorgd, wat bijdraagt tot een fenomenale sfeer: de wolkenkrabbers, de eeuwige regen, de neonlichten, de Chinese wijk (wat een chaos!), de voertuigen, de uil, de slangen, de origami, ja, zelfs de kaarsen en de opkringelende sigarettenrook dragen bij tot die geweldige futuristische, duistere sfeer die hierin zit. De schitterende muziek van Vangelis help hier ook bij.

Het verhaal vond ik dan weer een pak minder. Het idee is uitstekend, maar wordt maar matig uitgewerkt. Sommige stukken konden me echt niet boeien. De finale daarentegen is weer op en top schitterend, met als hoogtepunt de achtervolging op de daken, waarbij Ford aan een uitstekende balk hangt te bengelen... Legendarisch.

Een uitstekende film dus, vooral vanwege de beelden, de decors en de sfeer.

Hele goede film. Het verhaal was werkelijk geweldig, het heeft me van het begin tot het einde weten boeien en amuseren. Het acteren vond ik ook zeer goed. Ook vond ik dat de gesprekken op het einde tussen Deckard en Roy heel goed waren. Verder vond ik ook dat de film er heel goed uitzag, de omgeving was heel mooi gemaakt.

5*

Het einde was ja niet af of open had ik het idee.

Is ineens afgelopen had een eind gevecht verwacht met 1 dode.

Rest is het behoorlijk goed gemaakt en de sfeer is prachtig.

Acteerwerk valt ook weinig aan op te merken.

4 sterren

't Enige wat ik er goed aan vond is hoe ze in hun ogen de toekomst mooi hebben gemaakt. De muziek was ook wel lekker 'futuristisch' met toch een 80's tune. Ongeveer hetzelfde als The Terminator en Apocalypse Now.

De rest vond ik helaas slaapwekkend. Ik vond het verhaal en de personages niet zo interessant.

Gisteren deze klassieker gezien. Aardig van ondersteboven. Visueel enorm mooi, fantastisch gedaan! En dan te bedenken dat het een film uit 1982 is, knap hoor!

De film ademt sfeer, sfeer en nog eens sfeer. Aangezien ze in 1982 nog niet in staat waren geloofwaardige digitale beelden te maken, zie je in deze film veel namaak, futuristische props, prachtige decors, en veel aandacht voor detail. Analoge effecten waar ik altijd erg van hou, omdat het daadwerkelijk in het shot zit. (denk bijv. aan de haai in Jaws)

Verder moet ik zeker even Harrison Ford en Rutger Hauer vernoemen die beide erg veel toevoegen aan de film. Alsmede de soundtrack door Vangelis.

Ik geef deze film nu vooralsnog een 3,5 omdat de gelaagdheid, die zeker aanwezig is, volledig aan mij voorbij is gegaan. Duidelijk een film voor een herziening!

Tja wat moet ik hier nou over zeggen. Gister de Final Cut gezien en hoe hard is ook heb geprobeert deze film goed te vinden. Het is niet gelukt. Echt heel slecht vond ik hem ook niet, maar ik zag het meesterwerk er nou ook niet in.

Een erg donkere scifi sfeer is aanwezig in de film. Wel mooie decors, en de special effects waren zeker voor die tijd erg mooi. Het script was erg origineel, maar ik vond het verhaal op sommige momenten vrij saai, en ik zag de achterliggende gedachte nou ook niet echt.

Wel waren de acteerprestaties erg sterk. Harrisson Ford is zeker niet een van mijn favoriete acteurs. Maar hier zet hij naar mijn mening zijn beste rol ooit neer. Hetzelfde geldt voor Rutger Hauer, die het ook perfect doet!

Ik snap wel dat Blade Runner een film is die bij de herziening beter wordt, maar voor nu kan ik er echt geen voldoende van maken.

2,5*

Deze film was ooit een mythe voor me. Ik kocht eind jaren 90 de videogame en die vond ik helemaal geweldig, de sfeer die het uitademde, de dialogen, de replay-value, helemaal mijn ding. En dat is knap voor iemand die normaliter alleen race-spelletjes speelde.

De film was nochtans lastig aan te komen, de videotheek had em niet en op TV kwam ie echt nooit. Totdat ik een keer op vakantie ging en ik em dus zou moeten missen! Uit voorzorg heb ik em toen zowel thuis als bij mijn oma opgenomen (heb de vide0band nog steeds) omdat ik 'em moest zien.

Ridley Scott stelde me niet teleur. De personages waren niet dezelfde als uit het spel (op een paar cameo's na) maar het acteren van Hauer, Ford en Young maakte meer dan goed. Jaren later ook de director's cut gekocht (de budget versie met kartonnen hoes) en eigenlijk moet ik ook eens een keer deze film op Blu-Ray kopen, maar goed.

Omdat ik het zolang met de videoband moest doen, ben ik echter gehecht geraakt aan de originele versie, dus MET voice over van Ford, die heerlijke cynische 'ik heb er geen zin in' stem van em geeft de film net dat beetje extra. EN die film heeft het einde met de beelden van the Shining. Eigenlijk is het gewoon een andere stem.

Natuurlijk zit de film vol met wat schoonheidsfoutjes, zoals de blauwe lucht terwijl het regent, maar dat is er voor mij bij gaan horen. Ik vond het zelfs een beetje jammer toen dat uit de final cut was geknipt.

Het boek heb ik nooit gelezen (dat hadden ze niet in de Bieb ) maar de soundtrack heb ik wel. Niet mijn favoriete film, maar zeker en vast in de top 10.

Erg sfeervolle film, waar de tand des tijds duidelijk geen grip op heeft gekregen! Genoten heb ik van de futuristische setting en prachtige decors, met als hoogtepunt het huis van JF. Eeuwig zonde alleen dat het verhaal dan redelijk dertien in een dozijn is, en nergens weet te imponeren. Dat de film je dan af en toe over kwesties als " wat maakt een mens" laat nadenken en zelfs Descartes quote is wel leuk, maar verder dan de vraag stellen gaat de film niet.

3.0* voor het visuele spektakel

Je hebt heus wel gelijk dat de jonge generatie veel gemakkelijkere films wil, maar als je je een klein beetje in mij had verdiept, voordat je me bij deze generatie wil scharen, had je er misschien achter gekomen dat, aangezien Donnie Darko mijn lievelingsfilm is, en films als Requiem of a Dream en A Clockwork Orange in mijn top 10 staan, ik niet echt dezelfde blik op films heb als deze 'nieuwe generatie'.

Ik vind de traagheid bij deze film weldegelijk storend, omdat ik het gevoel heb dat de film gewoon vaak stil staat. De film heeft niet de 'drive' die Donnie Darko heeft, ook al is die ook niet zo snel. Ik vind het verhaal en alle gebeurtenissen gewoon niet bijzonder, en de andere ondersteunende factoren zijn gewoon niet sterk genoeg om deze traagheid te veranderen in iets anders.

De wereld komt dan op mij ook niet heel erg sterk over, omdat het, uiteraard ook omdat wij al dichter bij 2019 leven dan de makers toentertijd.

De muziek vind ik gewoon ronduit storend, aangezien dit niet echt aan de situaties is gekoppeld. Te dramatisch bij rustige delen, en te rustig bij Actiescènes.

Heerlijke film die volledig tot zijn recht kwam in de jaren 80. In die tijd was de film behoorlijk revolutionair. Maar hedendaags is de film natuurlijk ook nog goed te bekijken. De beelden van het futuristische regenachtig Los Angeles vond ik destijds geweldig en er werd ook uitstekend in gespeeld door Harrison Ford en vooral Rutger Hauer. Daryl Hannah vond ik een mooie verschijning destijds. Naar mijn gevoel duurde de film altijd langer dan 2 uur maar ik zie nu dat hij de 2 uur net niet haalt. Dat doet natuurlijk niets af aan het oordeel want deze film steekt gewoon vanaf de eerste minuut goed in elkaar en weet te boeien tot het einde (is zelfs spannend).

Vaak zenden ze deze klassieker echter niet meer uit want het is toch al een behoorlijke tijd geleden dat ik hem voor het laatst heb gezien. Best verrassend dat deze film niet in de Top 250 staat want daar hoort hij zeker in thuis.

Effen nog een woordje over de Top 250, ik zou het veel eerlijker vinden als films pas worden toegelaten vanaf 1000 stemmers (het tijdbestek van 2 jaar vind ik best goed maar zou van mij mogen worden verlaagd naar 1 jaar). Want nu staan er een aantal totaal onbekende films in die net 250 stemmen hebben ? En dat soort films blokkeert juist dit soort film die gewoon in de Top 250 horen te staan.

Groots, fantastisch, art en fenomenaal !

Deze film moest een herziening krijgen. En bij elke kijkbeurt kijk ik gefascineerd naar de visueel prachtige beelden. En vooral in "82" moest dit een groot kunstwerk geweest zijn. Alhoewel het in de Amerikaanse bioscopen geen hit was en het zelfs zeer slecht scoorde. In het buitenland was het wel een groot succes. De acteurs doen het hier erg goed, vooral Ford maar ook Hauer die hier duidelijk een van zijn beste prestaties laat zien. Duisternis en de mooie belichting geven vooral sfeer. Ook wat prachtige shots en natuurlijk de schitterende setting. De film gekeken met hard geluid en doodse stilte. Daarmee is vooral het laatste half uur zeer indrukwekkend met de schitterende muziek erbij.

Een dikke 4,5. Ik ben nog steeds erg onder de indruk van deze film en dat is gewoon zeer knap. Scott is na bijna 30 jaar nog steeds voor deze knappe prestatie, het woord chapeau waard.

Compleet weggeblazen...
Door de geweldige sfeer en art direction. Heb nog nooit een film gezien die z'n sfeer naar voren wist te brengen. En met de hedendaagse technieken ziet het er anno 2010 nog steeds enorm goed uit. Zelfs veel beter dan menig film nu. Het is totaal niet te zien dat dit in 82 is opgenomen.
Had de mindfuck in eerste instantie niet door omdat ik niet doorhad dat het een eenhoorn was!
Maar genoeg over het plot. De sfeer is hier gewoonweg briljant. Binnenkort de blu-ray en de 5disc collectors edition maar aanschaffen. Krijgt een vast plaatsje in me top 10.
* * * * *

Zes jaar geleden zag ik Blade Runner voor het eerst en voor het laatst. Niet echt onder de indruk voelde ik daarna nooit de behoeft om de film nog een keer te zien, totdat ik gisteren de kans had om hem nog eens in de bioscoop te zien. En het moet gezegd. Ik heb geen idee waarom ik Blade Runner zes jaar geleden slechts beloonde met een magere zes. Vanaf de magistrale intro tot aan de meesterlijke ontknoping heb ik bijna twee uur genoten. De film ziet er prachtig uit, de soundtrack van Vangelis behoort tot de beste ooit en het acteerwerk is geweldig. Een beetje laat dat geef ik toe, maar eindelijk zie ook ik in Blade Runner niets minder dan een meesterwerk.

Heb hem laatst voor het eerst bekeken, en vond het ietwat saai eigenlijk. Er wordt goed geacteerd (met name Hauer erg goed), origineel verhaal en ook de special effects moeten voor die tijd grandioos zijn geweest. Maar op de één of andere manier deed het me toch niet heel veel. Grappig ook dat dit 2019 is, moet er nog een hoop veranderen in de komende 8 jaar Maar goed, lees hier dat meer mensen Blade runner niet zo veel aan vonden de eerste keer, dus wil hem eigenlijk heel graag nog een keer zien!

3*

Ik had er iets meer van verwacht.

Er zit een goede sfeer in. Regen, oude gebouwen, sci-fi voertuigen en een passende soundtrack.
Camerawerk was ook wel oké.

Er zaten wat aparte dingen in. Bijvoorbeeld die eierkoker, nepogen, ontsnapping via dat gat in het dak, die kleine ventjes die Sebastiaan zelf had gemaakt.

Maar er gebeurde niet zoveel. Dat hoeft ook niet, maar ik vond het neerkomen op een standaard politie-werkje. Rick vind wat aanwijzingen en zoekt vervolgens de Replicants op. Eigenlijk verloopt dit redelijk simpel.

Tegen het einde werd het beter en spannender. Rutger Hauer vind ik vaak saai maar hier kon hij die lege blik van 'm goed gebruiken.

Ik snap niet echt wat er zo geniaal is aan deze film.
En wat is er nou met die eenhoorn? Naast die papieren figuurtjes hebben we daar toch niets van vernomen? Ik hoor hier mensen zeggen dat Rick zelf óók een replicant is... maar hoe kun je dat dan weten?


Aardig.

Ein-de-lijk gezien. Nu kan ik me dan toch een filmliefhebber noemen.

The director’s cut gezien. Er staat ons over acht jaar heel wat te wachten.

Allereerst kost het enige inspanning om door de gedateerde “toekomstsnufjes” heen te kijken, met televisies uit de jaren ’90 en (sommige) vliegende auto’s met een design van zero. Anderzijds heeft het zijn charme.

Maar de geweldige sfeer overspoelt de enigszins achterhaalde aspectjes. Genieten geblazen met de somberheid, de fenomenale belichting, de min of meer krakende soundtrack, de futuristische decors, de warboel aan mensen op straat. Dit alles komt het best tot uiting tijdens de achtervolging van Deckard op de replicant door de straten van Los Angeles. Ook de carnavaleske sfeer in de woning van Sebastian J.K. spat van het scherm. Alleen de prachtige poster van Blade Runner bezit al meer sfeer dan menig andere film.

Het acteerwerk van Harrison Ford is sober – net wat de film nodig heeft. Voor de rest weinig aan te merken op het spel van de acteurs. Hauer doet veel met zijn ogen en blikken; zijn lege blikken voelen onmenselijk aan.

Het einde is wat rekkerig; ik begrijp de kritiek, maar kan me ook goed inbeelden dat de fans dit niet anders gewild zouden hebben.

Heerlijk, die mysterie rond het feit of Deckard nu wel of geen replicant zou zijn. Mij lijkt het duidelijk dat hij in the director's cut wel een replicant is, anders zouden "de eenhoornsvisie scènes" (herinnering + origamistukje) overbodig zijn. De verwarring omtrent het feit of Deckard nu wel of geen replicant is, is logischerwijs in het leven geroepen doordat de verschillende versies een alternatief eind hebben.

Ruime 3,5*

Zojuist Blade Runner voor de eerste keer gezien. Ik ben onder de indruk van de sfeer die in deze film wordt gecreëerd. Erg duister en doet naar mijn idee denken aan het Gotham van Tim Burton, met als verschil dat het hier continu regent. De decors die je als toeschouwer voorgeschoteld krijgt, zijn om van te smullen.

De duisternis die doorbroken wordt door schaarse lichtstralen zorgt ook voor de spanning in de film. Die moet het namelijk niet hebben van de muziek (hoewel typerend voor de jaren 80, vind ik die geen toegevoegde waarde hebben voor de film en ook niet altijd bij de scenes passen).

Rutger Hauer zet een aardige acteerprestatie neer, met een prachtige scene aan het eind van de film.

Harrison Ford acteert niet slecht, maar ik heb ook wel betere prestaties van hem gezien.

Zeer zeker een film om te zien.

Erg lang geledend dat ik Blade Runner voor het laatst zag. Ik kon me er niet veel meer van herinneren, tijd voor een herziening dus.

Wat ik me van de film kan herinneren is dat er meer actie in zat. Dit was dus niet het geval. De paar korte stukjes die er in zitten maken dit geen actiefilm, en dat wil de film achterna ook niet zijn. Visueel zit de film goed inelkaar. Het begint al met dat prachtige eerste shot van het oog, met ondersteuning van de erg mooie score van Vangelis. Los Angeles ziet er fenomenaal uit. Erg groots opgezet en overal details. Je ogen krijgen tijdens het kijken van Blade Runner nauwelijks rust. Het detective verhaaltje is redelijk simpel, maar blijft aangenaam om te volgen. De kant die toch een stuk interessanter is, is het verhaal van Batty. Een glansrol van Hauer, die het erg menselijk neerzet. Daar gaat de film ook meer op in. Wanneer ben je nu menselijk, wat maakt je menselijk. Dit onderwerp blijft de film naar bovenhalen. Daar kun je veel interessante theorieën op los laten. De film film blijft over de gehele speelduur zo boeien, dat je daar na vele herzieningen nog over zou kunnen speculeren, alsmede op het verhaal van Rachael en Deckard, die gaandeweg de film toch wat meer mee krijgen dan je in eerste instatie had gedacht.

Scotts vertelling is daarom erg geslaagd. Hij weet het verhaaltechnisch telkens boeiend te houden, en haalt ook het beste uit zijn acteurs naar boven om dat over te brengen aan het publiek. Daarnaast blijft het visueel prachtig om te aanschauwen. Een moderne, doch vervallen wereld is mooi in beeld gevracht, en past perfect bij deze neo-noir. Door de regen die constant aanwezig is wordt de sfeer toch flink wat opgeblazen. Blade Runner is een perfecte film en eigenlijk de volle waardering waard. De versie die ik heb gezien is de final cut, maar wil toch nog eerst de andere versies bekijken alsvorens ik een hogere beoordeling en een plaats. Daarom ook eerst een voorlopige mening.

Ik meen me te herinneren deze ooit eens op televisie gezien te hebben, maar eigenlijk waren alleen een gymnastiekende Daryl Hannah, de (mooie) confrontatie tussen Ford en Hauer, en het slechte weer me bijgebleven. Dus het zou kunnen dat ik toendertijd alleen het laatste uurtje of zo gezien heb. Maar intussen is ook tot mij doorgedrongen dat deze film beschouwd wordt als een klassieker in het genre, en toen ie afgelopen vrijdag werd uitgezonden, ben ik er dus maar weer even voor gaan zitten.

'Blade Runner' is een sfeervolle film in een originele vormgeving, die me in zijn stijl een beetje deed denken aan een sf-stripverhaal. Grappig om te vernemen (uit de aansluitend uitgezonden documentaire) dat de geroemde desolate en donkere setting deels te 'danken' was aan de beperkte budgettaire mogelijkheden. Er moest ook gewoekerd worden met de beschikbare 'decors'. Dat pakte dus niet slecht uit.

Het verhaaltje vind ik echter niet heel sterk, en ik heb niet de indruk dat ik - ook na eventuele herziening - de mogelijke filosofische en psychologische implicaties heel erg interessant ga vinden. Ik ben wat dat betreft nooit enthousiast geweest over de mens/machine identificatie, waarvan ik het idee heb dat die - als we het over 'het wezen' van de mens hebben - een beetje de plank misslaat. Natuurlijk is de verhouding (ook in de mens) tussen materie en geest, en de invloed van (bio-)technologie op zichzelf zeer belangwekkend, maar door deze film wordt me dat in ieder geval niet duidelijk.

Aardige film in een zeer sfeervolle omgeving. Enkele locaties zagen erg goed uit, zoals het huis van Sebastian. Maar ook de sfeer en vormgeving van de stad was goed uitgewerkt.

De film begon prima, maar na ongeveer een uur kreeg ik toch moeite om de aandacht vast te houden. Het verhaal werd er niet boeiender op. Enkele replicants, zoals Pris, werden relatief eenvoudig uitgeschakeld. En de romantische scene tussen Deckard en Rachael was weinig overtuigend. De film moet het vooral hebben van het visuele gedeelte en de sfeer, het verhaal en ook het acteerwerk zijn toch een stuk minder.

Na enkele vruchteloze pogingen deze film bij mijn vriendin door de strot te duwen, was al snel duidelijk dat ik deze film in mijn eentje moest kijken.

Door de jaren heen heb ik reeds enkele malen een poging ondernomen - meestal als vriendin er niet was, bijv weekendje weg met vriendinnen ofzo - om deze film te kijken. Minstens drie keer ben ik erbij in slaap gevallen.

Toch wilde ik per se deze film kijken. Ik vind Ford cool, Hauer cool en cyberpunk cool. Afgelopen weekend maar eens wat Golden Shower (Golden Power, Redbull kloon van Aldi - red.) achterovergeslagen en Blade Runner weer aangezet.

Het blijft een vreemde film. Hij is zo vreselijk saai. Maar tegelijkertijd kun je je ogen uitkijken in de supergedetailleerd uigewerkte cyberpunk wereld. Er zit zoveel in, het is niet op te noemen. Op een gegeven moment loopt er een voorbijganger door het beeld met een bril met domme lichtjes. Al dat soort domme dingen worden zo natuurlijk gefilmd, alsof het doodnormaal is. Dat maakt de setting van Blade Runner geloofwaardig.

Het verhaal wist me niet echt te boeien, noch de personages, noch de keuzes die zij maken. Allemaal heel oppervlakkig.

Maar qua aankleding en filmsets DE benchmark voor alle cyberpunk films.

2,5 sterren

Een paar jaar geleden al eens zien, maar toen werd de film voor mij echt compleet verpest door de aanwezigheid van Rutger Hauer. Elke seconde dat 'ie in beeld kwam, zat ik me om de één of andere reden rot te ergeren. Nu eens herbekeken en dit was eigenlijk helemaal het geval niet meer. Toch vreemd hoe dat kan veranderen...

Afin, het zijn wat mij betreft nu ook niet meteen de acteerprestaties die deze prent bijzonder maken. Vooral de nauwe, donkere steegjes, de rokerige kamers, de geweldige gebouwen en de eeuwige regen maken van Blade Runner een sfeervol gebeuren. Op vlak van decors toch wel subliem. De score van Vangelis blaast me niet omver, maar past hier ook wel.

Van genoten, 4*.

Als ik zou kunnen bedenken van welke film ik absoluut geen hoogte krijg, dan is het deze film wel. Hele apart gemaakte film, wat sciencefiction weer een ander beeld weergeeft, maar toch vind ik de vormgeving decors etc en de sfeer heel aangenaam, en vind ik rutger hauer goed spelen als de badguy. Het verhaal is voor een sf film standaard, maar nogmaals knap gemaakte film, plezierig om naar de kijken, maar heel vaag toch wel...

3 ster.

'k heb die daarnet eens bekeken en 'k moet zeggen, wat zag deze film er goed uit . 'k vond dat hij er beter uitzag dan sommige recentere films.

Je moet er inderdaad wel wat inkomen, maar kon me zeker boeien en verveelde absoluut niet.

Het einde (met Rutger Hauer) vond 'k ook heel mooi gedaan

Absoluut een aanrader

Nou goed... Blade Runner.

Na de film zo'n 10 keer gezien te hebben toch maar en stuk schrijven waarom dit één van de beste films ooit gemaakt is en een vaste plek op nummer 2 in mijn top 10 heeft. Ik zal mijn gedachtes eens delen en degene die niet snappen wat hier zo goed aan is openbaren.

Let op: dit is geen recensie, eerder het delen van mijn gedachtes en het onderstaande stuk kan dus SPOILERS bevatten.

Dan komt de eerste vraag, waar zal ik beginnen. Laat ik bij het begin beginnen. Het begin van de productie. De hele film is gebaseerd op het boek van Philip K. Dicks (Total Recall, Minority Report), genaamd 'Do Androids Dream of Electric Sheep. Echter is enkel het uitgangspunt van het boek in het achterhoofd gehouden tijdens heb maken van de film. Het uitgangspunt over het existentialistische idee van een 'robot', 'android' of in dit geval 'replica', maar daar kom ik later op terug. Zo is er rondom dit science-fiction idee een sfeervolle en zwoele neo-noir gebouwd.

Laat ik dan verder niet te diep op het verhaal in gaan. Meneer Rick Deckard moet 4 ontsnapte replica's opjagen en op 'non-actief' stellen (synoniem voor afslachten). Een replica is een namaak mens, een genetisch gefabriceerd wezen met hetzelfde uiterlijk en gedragingen van de mens, echter met meer kracht. Kortom, more human than human. Deze 4 replica's zijn ontsnapt uit hun werkplek, hebben een ruimteschip afgeslacht en zijn naar de aarde gekomen. Dit is kort gezegd het uitgangspunt van de film. Maar om echter het meesterwerk te kunnen zien zal de kijker tussen de lettertjes door moeten lezen. Zo hebben de replica's een levensduur van vier jaar en begonnen na een tijdje eigen basisemoties te ontwikkeling, angst, blijdschap, lust, nijd, etc. Een belangrijk deel van het verhaal is een 5de replica, een nog meer verbeterd 'type' replica, net als dat mobieltjes altijd technologische vooruitgang willen, is het in dit geval ook zo met de replica's. Deze replica heeft geïmplanteerde herinneringen en weet niet dat het een replica is. De hoofdpersoon Rick Deckard krijgt op een gegeven moment een 'relatie' met deze 5e replica.

Het verhaal is behoorlijk simpel, maar de kijker zal wel zijn hoofd er bij moeten houden om het geheel te volgen en zeker om de filosofische achtergrond van de film te doorgronden. Maar het verhaal aan de oppervlakte is ondergeschikt aan twee dingen. Namelijk 1. de filmische schoonheid & 2. de filosofische onderlaag.

Laten we beginnen bij punt 1, de filmische schoonheid. Laat ik er een paar filmschool termen in gooien die de klasse van het meesterwerk onderbouwen. Ten eerste zijn de art-direction en mise-en-scene fantastisch. De hele film is prachtig gebouwd, kant een fantastische fotografie en de film leeft en broeit in elke hoek. Ik neem als voorbeeld het huis van de hoofdpersoon, waar duizenden spullen staan opgesteld, alsof de hoofdpersoon er al honderden jaren leeft. Met een prachtig gevoel voor detail is alles weergegeven. Maar ook de scènes op de straten leven, met de meeste uiteenlopen personages die het beeld passeren, chinezen met gekke brillen, hare krishna's, etc. Prachtige special effects gedaan door special effect meester Douglas Trumbull. Maar ook een schitterende fotografie, met prachtige lichtinvallen en traditioneel aan de film-noir fotografie. Enkel dit keer met een mooi sfeervol blauw kleurenpalet. Laat ik het dan ook gelijk hebben over de sounddesign en soundtrack. Sounddesign is heerlijk bizar en beklemmend, met gekke futuristische tonen en een mooie bass dat zeer sfeer verhogend is. De soundtrack van Vangelis is ook prachtig, een soort futuristische jazz, met prachtige zwoele pianomuziek en een prachtig saxofoon nummer bij een liefdesscène, het is allemaal perfect. Daarbij is het acteerwerk ook fantastisch, met uitspringen natuurlijk ons Nederlands talent Rutger Hauer, de 'baas' van de 'slechteriken'. Degene die opzoek is naar vrijheid. Hij zet een geweldig beangstigend, intelligent maar ook triest personage neer. Daar tegenover staat als hoofdpersoon Harrison Ford als Rick Deckard, een Blade Runner (iemand die op replica's jaagt) die eigenlijk al is gestopt met werken maar wordt gedwongen om weer terug te komen voor nog een klus. Hij loopt ook door de film heen alsof hij totaal geen zin in zijn werk heeft, maarja, wat moet dat moet. Hij doe ook een aantal fantastisch grappige typetjes, zoals een werknemer van het bedrijf Zedendelicten. Hij speelt behoorlijk geniaal. De rest van de cast is ook fantastisch.

Nu ik heb uitgelegd waarom het filmtechnisch zo'n prachtige, zwoele en sfeervolle film is. Laat ik overgaan op het 2e punt wat de film en meesterwerk maakt, de filosofische achtergrond. Waar de film voor mij over gaat is onderdrukking, identiteit en existentialisme. Die drie wil ik graag apart behandelen.

Als eerste onderdrukking. Het geval in de film is, dat de replica's worden onderdrukt aangezien zij geen 'echte' mensen zouden zijn. Zij slachten iedereen af, enkel omdat zij worden ge -en -misbruikt. Zij zijn enkel opzoek naar betekenis, de onzekerheid van het bestaan wegnemen, zij weten namelijk niet wanneer zij zullen uitvallen en leven dus altijd in angst. Is het dan wel ethisch verantwoord om deze replica's zo te laten werken. Hebben zij als namaak mens niet zoveel recht op leven. Net als dat negers en andere bevolkingsgroepen vroeger werden onderdrukt, wordt de namaakmens in deze film onderdrukt. Is dit terecht? Zo kom ik gelijk over op het tweede punt, identiteit.

Wat is de identiteit van een persoon, heb je als namaak mens je eigen identiteit? Zal een genetisch gefabriceerd wezen als mens behandeld moeten worden, of als robot? Zij maken namelijk ook dingen mee, hebben emoties en gedragen zich als mens. Maar zijn zij wel mens, en hebben zij recht op een waardig bestaan? Mogen zij onderdrukt worden, of hebben zij het recht om te 'leven'? Wat er ook in de film wordt gesteld is, dat zij nog mooiere dingen meemaken dan wat wij als mens ooit zullen meemaken, en als zij uitvallen gaan al deze momenten verloren als 'tranen in de regen'.

Zo kom ik tot het belangrijkste punt terecht, het existentialisme. Wat maakt ons mens? Wanneer ben je een mens? En wanneer heb je het recht om waardig behandeld te worden? Is dit als je biologisch bent voortgeplant, een aanvulling bent op de evolutie en een 'echt' mens bent. Maar als je genetisch gefabriceerd zal zijn en toch dezelfde gevoelens, bewegingen etc. als mens hebt, ben je dan 'geen' mens omdat je gefabriceerd bent? Wat maakt ons als mens zo veel beter dan andere wezens, een bewustzijn? Maar als een genetisch gefabriceerd wezen een bewustzijn zal ontwikkelen, is het dan ook levens waardig, of is het dan alsnog een genetische gefabriceerd namaak mens. Als je denkt, besta je dan? De hoofdpersoon heet niet voor niets Rick Deckard, oftewel René Descartes. Dit zijn de vragen waar de film te kijker mee laat worstelen. De kijker moet echter wel tussen de regels doorlezen om deze filosofische vragen te achterhalen. De film laat het geheel in het midden en bouwt er een hele sfeervolle, zwoele maar ook triest geheel omheen. En laat de vragen in het midden. Er zal niet zo één twee drie een antwoord op de vraag zijn en de vraag zal altijd open blijven staan voor discussie. Maar dit alles zorgt er voor dat de film een meesterwerk is. Zowel filmtechnisch als verhalend en filosofisch.

Daarom 5* en op nummer 2 in mijn top 10.

Uitstekend SF film...

Prachtig en uitstekend mooi HD kwaliteit (blue ray)...

Uitstekend muziek "Vangelis" (Dolby Stereo)...

Prima acteerwerk...

Wel jonge bekende acteur Harrison Ford en Rutger Hauer...

Prima verhaal...

SF is mijn zeer goede smaak...

Het is echt aanrader...

Herhaling gekeken en cijfer blijft hetzelfde...

Echt een topper. Eindelijk een keer gezien! Hier houd ik dus van: toekomstfilms. Ik heb zelf de Final Cut gezien in blue-ray. Het eerste wat met meteen opviel is dat de film ontzettend mooi is gemaakt. Dit zorgde voor een realistisch spektakel waardoor ik helemaal in de film werd gezogen. De hele toekomst/noir sfeer in Los Angeles is echt top gedaan. Hierdoor komt de plot en acteurs veel geloofwaardiger over.

4.5*

Leuk om eindelijk deze rol van Hauer een keer te hebben kunnen aanschouwen. Natuurlijk moet je de film in die tijd plaatsen om 'm volledig goed te kunnen waarderen maar vond overigens de special effects helemaal zo slecht nog niet. Overtuigend acteerwerk ook, way better dan de gemiddeld crap van tegenwoordig.

3,5*

En nu heb ik ook deze film mogen toevoegen aan mijn 'ken-je-klassiekers'-marathon. Wat me gelijk positief opviel was de soundtrack, die zit zeer ingenieus in elkaar. De rest van de film doet soms een tikkeltje gedateerd aan, maar sommige sets staan nog steeds als een huis. Geluidsmontage liep ook niet altijd lekker naar mijn smaak.

De badguy-rol van Hauer vind ik stukken beter dan die in Nighthawks. Hannah mag ook lekker gek doen als replicant. Ik heb wel het gevoel dat ik iets mis, omdat er achterop de DVD (heb de director's cut gezien) iets staat over een alternatief einde waarin wordt gespeculeerd of Deckard een androide is.