menu

Blade Runner (1982)

Alternatieve titel: Blade Runner: The Final Cut

mijn stem
3,75 (3166)
3166 stemmen

Verenigde Staten
Sciencefiction / Thriller
117 minuten

geregisseerd door Ridley Scott
met Harrison Ford, Rutger Hauer en Sean Young

Los Angeles, 2019: Rick Deckard (Ford) is een 'Blade Runner': een politieagent die ingezet wordt om 'replicants' (androïden) uit te schakelen, omdat onze planeet na een gewelddadige opstand verboden terrein is voor hen. Hij wil eigenlijk stoppen, maar moet z'n baantje weer oppakken wanneer vijf replicants een ruimteschip kapen en terugkeren naar de Aarde.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=7I3EVulCqsI

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
4,5
Leuke film. Weer een erg interessant verhaaltje van Phillip K. Dick en naar mijn idee ook goed uitgewerkt. Harrison Ford acteerd uitsteken, maar onze eigen Rutger Hauer was een beetje overdreven bezig. 4*

avatar van Onderhond
3,0
Met de avant-premiere van GitS - Innocence net achter de rug, is er op het forum waar ik normaal uithang nogal wat kabaal gemaakt rond deze film. Aangezien ik hem nog niet gezien had, was het zowat verplichte kost. Met niet al te hoge verwachtingen begon ik aan de film.

En al bij al viel hij me beter mee dan verwacht. Er zit best een leuke sfeer in de film, met mooie decors en goed doordachte belichting. Het is een beetje een ruwe bolster, maar toch leuk om te zien welke invloed deze film gehad heeft op latere films als Ghost In The Shell.

De muziek was degelijk, met een paar mooie stukken, maar ook een paar mindere (veelal bombastische) scores. Wat me bij de mindere punten van de film brengt. Hoewel de film interessant begint, wordt het iets te snel een standaard "catch the baddies" filmpje. Ook die romance hadden ze voor mij integraal mogen knippen, of op z'n minst wat subtieler mogen inwerken.

Verder nog een half * eraf voor Hauer en Ford. Nu niet meteen de twee meest gevleugelde acteurs. En zo komt ie op 3* te staan, zowat het dubbele van wat ik verwacht had, dus al bij al een positief resultaat

avatar van Madecineman
4,5
Madecineman (moderator)
Nadat ik 2 keer in slaap was gevallen tijdens het eerste half uur van Blade Runner besloot ik gisteren, op de langste dag van het jaar waarop het ook nog eens veel en veel te warm was om vroeg te gaan slapen, maar eens een 3e poging te gaan wagen.
En echt die eerste twee keer heeft duidelijk NIET aan de film gelegen. Wat een meesterlijke film dit, top SF, top drama en top thriller ineen. Veel en veel beter dan ik verwachte en dat is ook best eens leuk Ongelooflijk mooi verfilmd geen een scene of personage gaat vervelen de film blijft boeiend tot het fantastische einde toe. Kan hier niet minder voor geven dan 4.5*

avatar van otherfool
3,0
Staat hoog op mijn herkijk lijstje. Destijds kon de sfeer waar iedereen het maar altijd over heeft me niet echt pakken. Voorlopig 3*.

avatar van starbright boy
4,0
starbright boy (moderator)
Mooie film. Wist eigenlijk niet zo goed wat ik moest verwachten, maar ik vond het erg intrigerend en vooral erg mooi van sfeer en beelden. Zelfs Vangelis' muziek (waar ik normaal vaak helemaal niet van hou) vond ik sterk. En Hauer en Ford voelen hun rol erg goed aan.

Maar ik heb uiteindelijk vooral zitten genieten van de beelden en de sfeer in de futuristische stad. De duistere straatjes en de mensen die er rondlopen. De neonreclames, het gebruik van licht. Echt prachtig en ik verlangde ernaar om dit op een megascherm in de bios te zien.

Laat die SE maar komen, vind dit absoluut een film die ik vaker wil zien.

4.0*

avatar van thunderball
3,5
Tja, ben het met bovenstaande meningen wel ergens eens.

Ik heb dit eigenlijk ook altijd een saaie film gevonden.

Zag hem voor het eerst als tiener, had er heel veel van voorgesteld, maar vond het toen eigenlijk meer een soort ouderwetse detective (denk hier bij aan de films met Humphrey Bogart uit de jaren 30), maar dan vermomd als SF film en stukken saaier.

Kreeg ook altijd de indruk bij deze film dat alles in het donker afspeelt omdat dan de sfx niet al te beroerd lijken. Ik bedoel er is geen enkele reden dat het telkens nacht moet zijn qua verhaallijn.

Ford is er trouwens een meester in om (behalve dan de Star Wars- en Indiana Jonesfilms) alleen maar zijn rollen heel saai te spelen.

Slaapverwekkend staat hij hier ook weer te acteren en dat is de film in zijn geheel ook!

ALLEEN de aanwezigheid van Hauer redt de film, zijn persoonlijkheid is zo aanwezig en groots dat je toch blijft kijken, zeker zijn eindscene is fascinerend en zeer goed geacteerd.

Het is een van zijn beste Amerikaanse rollen.

Daarom toch nog 3 sterren!

avatar van Prudh
4,5
Blade Runner behelst een lekker duister toekomstperspectief dat visueel erg indrukwekkend is vormgegeven. De immer verlichte stad vormt een mooie locatie voor deze film-noir: zelfs de uiteenlopende neonkleuren kunnen de nacht niet uit het straatbeeld verdringen; regen valt als een eindeloos donker laken over inwoners die bij uitstek somber overkomen.

"It's too bright in here", zegt Ford aan het begin. En het zonlicht, dat slechts schaars te zien is in de film, wordt geblokkeerd.

Maar ongeacht het filosofische thema dat alom geprezen wordt, vind ik de film niet boven de massa uitstijgen wat verhaal betreft. Het thema vormt echter wel mooi uitgangspunt voor een aantal memorabele scènes, met als hoogtepunt de eindhalte van het 'conflict' tussen Hauer en Ford.

Muzikaal gezien ben ik ook niet erg onder de indruk. Vangelis weet de duistere sfeer niet echt bij de noten te grijpen (haha snap je hem??). Maar waar muziek faalt weten Ford en Hauer hun stempel wel op de film te drukken. In zwarte inkt welteverstaan, mijn complimenten.

Blade Runner is een goede film die ik nodig had na een hoop deprimerende meuk gezien te hebben: 3,5*

avatar van sinterklaas
4,0
Een goede film, ik hou wel van post acopalyptische films.
Harrison Ford en (onze eigen) Rutger hauer maakte er echt iets goeds van. De decors waren ook goud waard met die Neon-verlichte straten. Maar wat ik nou zo jamer vond is dat we sommige decors gewoon 3 of 4 keer te zien krijgen en dat het grotendeels in een kamer of een gebouw afspeelt zodat we maar weinig van de post acopalytische LA te zien krijgen. Maargoed...daar ga ik niet verder over zeuren.

Het verhaal was ook erg goed en er zaten ook leuke momenten in. Dat einde bv dat Rutger Hauer op Harrison jaagt op de daken en als Harrison bijna van een flat afvalt, red Rutger hem.

Aanraderdje. Ik zoek nog meer van dit soort films om te zien, ik ken Imposter al en Johnny Mnemonic, Judge dredd, Yesterday en Natural City. Kan iemand me nog meer van dit soort films aanraden??

4,0*

avatar van Norma
3,5
Lastig om een film te beoordelen waar je een bepaalde verwachting bij hebt; want als het dan enigzins tegen valt, ligt dit dan aan jou of aan de film?

De sfeer voldeed prima: verbluffend mooie decors en settings, leuk ook om te zien hoe men getracht heeft een toekomstbeeld neer te zetten terwijl de film eigenlijk zo'n mooi jaren 80 beeld geeft: felle neonverlichting,merken die toen helemaal hot waren, tv's met een antenne er op en van flatscreens had nog niemand gehoord zo te zien

Ook het gegeven van de film is leuk, maar helaas vond ik de uitwerking wat tegenvallen; het verhaaltje is recht toe recht aan en het einde onduidelijk. En Ford: tsja ik zal wel nooit een fan van de man worden vrees ik. Al met al een film die zeker de moeite waard is, maar ik val er niet stijl van achterover.

avatar van SilverGun
3,5
Gisteren de Final Cut gezien op DVD. Het blijft een wat lege film. Er zitten wel boeiende thema's in maar ik stoorde me meer dan eerder aan het karige verhaal, het hak-op-de-tak tempo en de gebrekkige uitwerking van de personages en de vaak onlogische keuzes die ze maken en handelingen die ze doen. Dat Deckard een replicant blijkt te zijn voegt weinig substantieels toe. De decors, sfeerschepping en de hele setting zijn erg knap gerealiseerd en compenseren een boel, maar dat zijn ook overduidelijk de aspecten waar de meeste aandacht aan is geschonken. Die vier sterren zijn te veel, maar ik wacht nog even met verlagen tot een herziening binnenkort.

avatar van The One Ring
4,5
Gisteren eindelijk herzien en zoals ik eigenlijk wel verwacht had vond ik hem nu veel beter dan de eerste keer. De eerste kijkbeurt verwachte ik vooral een iets snellere film. Nu was ik echter voorbereid op het lome tempo van de film en kon ik Blade Runner veel beter ervaren.

Zoals ik de eerste keer al schreef is het vooral de sfeer die Blade Runner maakt. En daar blijf ik bij, want er zijn weinig films die zo'n bijzondere sfeer hebben als Blade Runner. De decors zijn schitterend, de belichting is adembenemend, de special effects voelen totaal niet veroudert aan en de muziek, die me de eerste keer nauwelijks opgevallen is geloof ik, is van onvervangbare schoonheid. Op die manier wordt Blade Runner al een bijzodere ervaring. Het verhoogt allemaal existentialistische (blijft een leuk woord om te gebruiken) gehalte van het verhaal en geeft de films zelfs iets meditatiefs. De films is niet zozeer traag, maar eerder berustend, alsof het de dood ziet aankomen en er mee leert leven. Heel bijzonder dus.

De enige smet op dit gebied zijn de auto's. Wat is het toch met science-fictionfilms in de jaren '80 en auto's? Volgens mij zijn alle toekomstige wagens in al die jaren '80 films door dezelfde man ontworpen want ik tref telkens weer dezelde troep aan. Eerder al in Brazil en Total Recall (die laatste komt uit 1990, maar de auto was waarschijnlijk in 1989 al voor de film bedacht). Deze gewone auto's met een blokkig plastic omhulsel blijf ik onwaarschijnlijk vinden. Niet alleen zijn ze spuuglelijk, ze zien er ook totaal niet futuristisch uit en, al helemaal vreemd, totaal onveilig. Ik denk niet dat ik er in zou durven rijden want volgens mij zouden ze van het kleinste tikje al in elkaar storten. Extra vreemd is dan weer dat de vliegmachines in deze film er dan wel weer geweldig uitzien.

Het verhaal greep me nu ook veel meer. Ik blijf me afvragen of het filosofische gedeelte van deze film niet ietwat overschat is. Natuurlijk is dit wel aanwezig, maar de vraagstelling rondt wat een mens een mens maakt en hoe het met robots zit en zo was ook al voor Blade Runner gesteld (en daarna nog vaker) en ik vind niet dat Blade Runner daar echt dieper op in gaat. Maar het hindert niet, want diep of niet, het thema wist me dit keer meer te grijpen en ik kreeg meer voeling met de personages. Ford's Deckard blijft een beetje vlak, maar de bijrollen zijn eigenlijk allemaal gewoon ijzersterk. Rutger Hauer is eigenlijk de ster van de film, maar het pesonage van Sean Young wist me dit keer ook te raken tot mijn verbazing. Ook sterk is de rol van Edward James Olmos. Hij doet niet veel, maar zijn personage heeft iets mysterieus wat de sfeer ten goede komt. En hij heeft een van de beste teksten uit de film:

"It's too bad she won't live! But then again, who does?"

De beste monoloog van de film komt echter van Hauer, met deze terecht bekende tekst:

"I've seen things you people wouldn't believe. Attack ships on fire off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the dark near the Tannhauser gate. All those moments will be lost in time, like tears in rain. Time to die."

Zijn sterfscène is een van de bijzonderste en mooiste uit de filmgeschiedenis en wellicht het enige moment dat de film werkelijk heel erg de diepte in gaat. Ik las net op IMDB een stukje van de voice-over bij de laatste scènes uit de originele cut. Wat ben ik dan blij met de Director's Cut want deze voice-over kauwt de hele betekenis van de laatste scènes voor, wat ook het mysterie van het einde en de dood van Batty vrijwel te niet doet. Onbegrijpelijke keuze, die gelukkig gecorrigeerd is. Ik las zelfs dat deze voice-over verklapte dat Rachael een oneindige levenspanne heeft. Op het einde van deze kijkbeurt vroeg ik me nog af hoe lang Rachael (en misschien ook Deckard) eigenlijk zou hebben, maar dat wat nou juist een vraag die niet beantwoord hoefde te worden. God zegende de Director's Cut


Nu met stip een van mijn favoriete science-fictionfilms. Hij wordt zelfs tijdens het schrijven van deze tekst nog beter in mijn hoofd. Ik was van plan hem te verhogen naar 4*, maar ik maar er 4,5* van. Zeer bijzondere film; een om vaker te bekijken. En ik ben nu wel zéér benieuwd naar de Final Cut.

avatar van Phoenix
4,5
SilverGun schreef:
De erg nare moord op Tyrell stond me ook wat tegen. Totaal niet functioneel om dat zo geweldadig uit te beelden.

Als je het motief van ogen/zicht in de gaten houdt is deze scène juist heel erg functioneel. Sterker nog, dan is de scène geniaal.

Net als de film overigens, die ik zojuist ein-de-lijk zag. Druipend van de sfeer, mooie visuals en subtiele metaforiek. De ambiguïteit omtrent Deckard's mensheid is één van de sterkste filmoverschrijdende foefjes die ik al heb gezien. Juist het feit dat we daar geen sluitend antwoord op kunnen vinden is zo veelzeggend.

Nergens is ook de leeftijd van de film terug te zien, en dat kan ik niet van alle films uit zijn tijd zeggen.

4,5*

avatar van HarmJanStegenga
4,0
Vanavond pas voor het eerst gezien. Een aantal jaren geleden wel eens wat stukjes gezien, maar tot vanavond had ik de film nog nooit in zijn geheel bewonderd. Een schande, ik weet het...

Maar wat een fantastische kijkervaring is deze film zeg. Een visueel overdonderend meesterwerk die dankzij de sublieme score van Vangelis een perfecte samenhang van beelden weet te creëren. Ik ben nooit een fan van Harrison Ford geweest, maar naast zijn rol in The Fugitive mag ook deze er zijn. Sterker nog, dit is de beste rol die ik van Ford heb mogen aanschouwen. Naast Ford schitterd Sean Young wat mij betreft. Wat een emotie, kracht en uitsraling heeft deze vrouw in de film zeg. Natuurlijk mag onze eigen Rutger Hauer niet ontbreken in het geven van comlimenten, want hij verdiend zeker een compliment voor deze film. Supersterk en erg overtuigend geacteerd en vooral in de laatste scenes in de film is hij super naar mijn mening.

De beelden zijn prachtig. Los Angeles in het jaar 2019. Zo zal het er nooit uitzien, maar Ridley Scott weet wat de kijker wil en streelt dan ook al onze ogen met de meesterlijke cinematografische aspecten die de film biedt. Naast dit bevat de film een ingenieus verhaal, supersterk camerawerk, heerlijk donker sfeertje en het oog voor detail wat belangrijk is maakt het helemaal af. Ridley Scott levert met Blade Runner een geweldige film af wat mij betreft.

* * * *

avatar van Halcyon
Vanmiddag dan maar eens herzien. Bij m'n eerste kijkbeurt, ongeveer een jaar geleden schat ik, was ik niet bepaald overdonderd door deze door velen geroemde klassieker. Nu moet ik daar eerlijkheidshalve aan toevoegen dat ik destijds door gebrek aan concentratie (?) niet alles heb kunnen volgen. Bizar eigenlijk, want Blade Runner is bij nader inzien allesbehalve een moeilijke film om te volgen.

In essentie gaat het om, zoals de synopsis al verraadt, androïdes die als verlengstuk van de mens werden gecreëerd om het koloniseren van andere planeten te bevorderen. Qua intelligentie en genetica zijn de androïdes gelijkaardig aan de mens, met die uitzondering dat ze slechts een levensduur hebben van vier jaar. Die beperkte levensduur is een ingebouwde veiligheid om te verhinderen dat de androïdes na verloop van tijd gevoelens gaan ontwikkelen die in mogelijke represailles ontaarden. Maar wat niet voor mogelijk geacht werd gebeurt dan toch: zes androïden glippen door de mazen van het net en actieheld Harrison Ford (de Blade Runner) moet ze opsporen en uitschakelen.

Wat me vooral is bijgebleven van m'n eerste kennismaking zijn de mooie visuals. Niet toevallig een film van Ridley Scott die met Alien reeds bewees dat hij enkele mooie dingen uit zijn camera kon toveren. Ook in deze film massaal veel aandacht voor belichting en decors. Enkele erg mooie plaatjes passeren de revue, waarvan deze met ruime voorsprong de visuele climax vormt. Voor het overige zijn de beelden van gelijkaardige kwaliteit. Voornamelijk de nachtelijke buitenopnames dan, gehuld in glanzend zwart en opgefrist met een zee van lichtjes en heldere neontinten. Die buitenopnames met gigantische wolkenkrabbers, billboardreclames en "vliegende" auto's deden me trouwens sterk denken aan The Fifth Element, zij het in die film overdag geschoten en dus minder sfeervol. Wie trouwens van die magische cityscapes kan genieten moet eens door deze galerij browsen.
Een andere link tussen Alien en Blade Runner is de subplot rond bedrijfsparanoia met de androïde Ash die verderop in de film efficiënt onthoofd wordt. Ridley Scott is duidelijk gefascineerd door het begrip "androïde"

De soundtrack vond ik dan weer wat minder. Door velen geroemd, maar bij dit soort thema's (mens vs. machine, cybernetische organismen, robotica, futuristische decors) hoor ik liever een meer futuristische of technologische sound. Niet dat de muziek van Vangelis slecht is, maar ik vond het net te weinig body hebben om dit soort film goed te kunnen ondersteunen. Maar om eerlijk te zijn heb ik in nog geen enkele film van dit genre de perfecte muziek (naar mijn smaak dan) gehoord.

Ik ga er trouwens even kort aan toevoegen dat ik voor de tweede maal de director's cut heb bekeken. Wat het verschil is met andere versies weet ik niet helemaal, maar ik heb deze keer m'n best gedaan om het verhaal, de filosofie en de symboliek tot op de naad te ontrafelen. Doorgaans niet aan mij besteed aangezien ik een film liever op me af laat komen dan er veel over na te denken. Maar goed, toch even een poging wagen om het (op het eerste gezicht) vreemde einde even nader te verklaren. Al zal dit voor veel mensen een kwestie van interpretatie zijn…
Bij m'n eerste kijkbeurt vond ik het net iets te vaag allemaal, maar dit keer heb ik het begrepen denk ik (correct me if I'm wrong). In de voorlaatste sequentie zien we dus een eindbattle tussen Deckard en Roy, de Blade Runner versus de leider van de androïdes. Roy lijkt in deze strijd veel te sterk voor Deckard die al snel het onderspit moet delven. Maar dan plots … de verrassende plotwending. Deckard hangt aan de rand van een gebouw te bengelen en net wanneer hij de afgrond in glijdt, grijpt Roy hem bij de arm en tilt hem weer op het dak. Niet veel later laat hij de witte duif vrij die hij tijdens het gevecht ervoor heeft gevangen. Een teken van verzoening. Heel even heeft hij Deckard de angst om te sterven laten ervaren, dezelfde angst waar Roy met zijn beperkte levensduur geconfronteerd wordt. En nu is zijn tijd gekomen. Het bloedbad dat hij voordien heeft aangericht wordt op die manier in perspectief geplaatst en lijkt meer een wanhoopsdaad dan tomeloze agressie.

Roy lijkt in deze sequentie eveneens te willen zeggen dat androïdes, net als mensen, over gevoelens beschikken en dus niet als slaven uitgebuit mogen worden. Een filosofische insteek die subtiel komt bovendrijven en die voor wie niet goed oplet (zoals ik dus bij de eerste kijkbeurt) ongemerkt voorbij gaat. En wie dit niet ziet zal de hele eindbattle als een vlakke strijd zien tussen de held en de slechterik, wat het dus in mijn ogen niet is. Het soms bizarre, soms apathische acteerwerk verraadt trouwens al dat er meer gaande is dan zomaar een heroïsch gevecht tussen twee macho's.

Maar waren er nu vijf of zes androïdes? Daar zat bij mij de hele verwarring vorige keer. En ook dit denk ik dit keer min of meer begrepen te hebben. Al zal ook dit voor interpretatie vatbaar zijn. Vrij vroeg in de film wordt bekendgemaakt dat Rachael de zesde androïde is. Dit wordt nooit écht bevestigd noch ontkracht, maar wanneer op het einde alle (?) androïdes dood zijn behalve zij, wordt heel even de illusie gewekt dat ze misschien toch menselijk is. Het shot met de eenhoorn als symbool voor genezing doet echter het tegengestelde vermoeden. Is zij van haar leven als androïde genezen? Of wil Ridley Scott ons hiermee iets anders vertellen? Ergens las ik dat deze in de director's cut toegevoegde scène zou verklaren dat Deckard een androïde is, maar dat snap ik zelf dan weer niet zo goed.


De conclusie spreekt voor zich denk ik. Bekijk deze film één keer zonder er teveel aandacht aan te schenken en je ziet een oppervlakkige actiefilm die aan een veel te laag tempo voortkabbelt, maar die weliswaar in een mooi kleedje verpakt is. Maar kijk je hem een tweede keer en let je op de details, dan openen zich tal van dubbele bodems die het hele verhaal in een ander perspectief plaatsen met als kers op de taart een mooie filosofische rode draad. Toch wil ik hier nog kort even aan toevoegen dat ik nog steeds niet helemaal weg ben van deze film, omdat in mijn ogen de muziek, de sfeer en de decors (nu teveel binnenopnames) nog beter konden. Maar wie weet vallen bij een derde herziening alle puzzelstukjes op z'n plaats…

avatar van wwelover
4,0
Prima vermaakfilm, erg goed gedaan. Het verhaal is al redelijk boeiend en het zijn gewoon leuke karakters. Met name de rollen van Ford en Hauer natuurlijk, die ook gewoon goed acteerde. De sfeer bracht de film op zijn niveau en de muziek was ook erg goed.
Zeker een film die het de moeite waard is om te bekijken.

4*

avatar van Montorsi
5,0
Wat een topper. Ongekend sfeervol, de asgrauwe lucht, neonverlichte duisternis van de stad, en de eindeloze regenbuien. Visueel is dit een mijlpaal in de filmhistorie.

Bovendien een prima in elkaar stekend verhaal zonder overdreven sentimentele trekjes. Rutger Hauer is briljant, Ford erg goed, de rest van de kast toch net iets minder maar alsnog weinig op aan te merken.

Maar man o man, die sfeer

4.5*

avatar van ®Tc
2,0
Het verhaal vond ik maar gewoon en weinig boeiend, eigenlijk is het gewoon een actie-film maar dan heb ik al betere actie-films gezien. Het kon me allemaal maar weinig boeien wat er gebeurde.

Wat ronduit verschrikkelijk is in deze film zijn de acteurs. Harrison Ford, Rutger Hauer, Sean Young, Daryl Hannah allemaal zo verschrikkelijk slecht. Konden ze nu echt niks beters krijgen of zat heel hun budget al in de effecten? De special effects en de scènes met de stad erin vond ik wel mooie beelden opleveren wat ik bij binnenscènes niet echt had. Ik had het toekomst-gevoel niet echt vanaf er in een gebouw werd gegaan ergens wat licht installeren is daar niet genoeg voor en zo miste ik het toekomstgevoel compleet. De soundtrack vond ik soms veel te overdreven en slecht, ook bij romantische scènes had ik echt iets van wie heeft dit gemaakt?

Maw: Alles mistte mij compleet.

**

avatar van Ajax&Litmanen1
2,5
Blade Runner...een titel die iedereen kent en die ik nog nooit had gezien. Die stond dus op mijn must see lijstje en van de week kocht ik hem. Digitaal opgepoetst nog wel en mijn verwachtingen waren dus hoog.

En dus keek ik hem vanavond en kan ik na afloop concluderen dat het een visueel prachtige film is die me verder een ellendig lange, saaie zit opleverde. Eerst beginnen met de grote pluspunten: Los Angeles anno 2019 ziet er prachtig uit. De film mag dan bijna 30 jaar oud zijn, maar visueel is het de glans niet verloren. De stad is prachtig met alle neonlichten, schijnwerpers, vliegende auto's en prima sfeer. Altijd geinig ook om terug te zien hoe men toen over de toekomst dacht. We zijn nog lang niet zover als men toen dacht, maar het blijft leuk om te zien.

Wat hou je in mijn ogen over buiten de fraaie visuele verpakking? In mijn ogen niks. Ik vond het verhaal totaal oninteressant, het acteerwerk modaal maar verre van bijzonder en dus werd het een lange saaie zit. Ik zag er een oude detective in, verpakt in een Science Fiction verpakking. Spijtig genoeg niet mijn ding. Ridley Scott leverde met oa Alien toch grensverleggende films af, maar deze zal me dus niet bijblijven. Dat anderen de film en het verhaal juist zeer goed vinden verbaast me, maar ik respecteer ieders mening en visie. Mij deed het ieder geval niks en ik was blij na bijna 2 uur de film weer uit de dvd speler te halen.

2*

avatar van s0062423
3,5
Doordat ik mij een tijdje verdiept hebt in de wondere wereld van Oshii, ben ik deze titel verscheidene malen tegengekomen als diens grootste inspiratiebron. Waardoor Blade Runner dus al een tijdje op mijn must-see lijstje stond. Gisteren was het dan eindelijk zover, met trillende handjes en absurd hoge verwachtingen drukte ik op play.

Het toekomstperspectief vond ik wel interessant en sfeervol, maar niet volledig geslaagd. Ik stoorde mij vooral aan de kostumering. De neon, multiculturaliteit en Japanse/Aziatische invloeden waren dan weer wel zeer treffend. Maar het is toch vooral de belichting die het hem doet. Door heel de tijd te spelen met tegenlicht en voor - & achtergrond wordt zeer geslaagd een duistere sfeer in de spotlights geplaatst. Deze tegenstelling is ook terug te vinden in de thematiek.

Wat is een androïde? Wat is emotie? Wat is menselijkheid? Mama, waarom sterven wij? Etc.

Al deze vragen worden in Blade Runner aangekaart, doch staan ze lang niet altijd centraal. En dit is een beetje mijn probleem met de film. Ik vind dat hij iets teveel de kaart trekt van actie-scifi. We volgen Deckard op diens zoektocht naar de androïdes en hun queeste naar het eeuwige leven. Waardoor de grote finale teveel in het goed vs. kwaad sfeertje baadt, terwijl er (veel) meer gezegd wordt.

Er wordt bovendien nauwelijks geacteerd, waardoor ik op een krappe 3.5* kom.

avatar van DeCol
3,5
Blade Runner, ik keek er al heel lang naar uit. Gisteravond was het dan zover. Zoals niemand kan ontkennen is dit visueel gezien prachtig. Het gebruik van verschillende belichtingen wordt echt heel erg mooi gebruikt.

Het verhaal was voor mij toch te onduidelijk, hier ben ik heel eerlijk in en een herziening is dan ook noodzakelijk. Zoals ik het verhaal in eerste instantie meekreeg Jaagde Deckard op die vijf replicants. Maar na de afloop had ik hier gemengde gevoelens over. Op deze manier is het verhaal veel te simpel. Ridley Scott laat de kijker achter met vragen die ze zelf mogen invullen. Dat doe ik nu ook maar zeker ben ik nergens van.

Op acteervlak is het helemaal niet zo speciaal en steekt niemand er bovenuit.

Ik hou het momenteel op 3,5* maar hier kan zeker verandering in komen.

3,5
Blade Runner moet het alleen hebben van de geweldige sfeer, looks en muziek. Het verhaal en de personages deden mij helemaal niks. Ford is enorm inwisselbaar. Hauer is vooral irritant door zijn overacting.

Toch heb ik wel genoten van de vaak schitterende shots en het hele duistere sfeertje.

3*

Ik had vroeger het Blade Runner spel voor de PC. Paar leuke stukjes van herkenning.

avatar van A.L.I.E.N
5,0
Erg mooie SF film. De film geeft ook zo'n bepaalde sfeer af. Zo'n grauwe, mistige vervuilde en donkerige stad die eens L.A. was. Deze sfeer valt trouwens ook een beetje te bespeuren in andere SF films als: "Mertopolis"(1927) en "Batman"(1989). Ik heb ondertussen gezien:
-"The Theatrical Version" (uit 1982)

-"The Director's Cut" (uit 1992)

Versies die ik nog ga zien zijn:

-"Workprint" (de versie die bekentheid kreeg doordat deze per ongeluk werdt vertoont op een filmfestival)

-"The Final Cut" (uit 2007)

De verschillen tussen het origineel en de directors/final cut zijn voornamalijk:
Het ontbreken van de voice over door deckard. De voice over legt weliswaar wel wat meer begrippen uit zoals: Stadstaal, Namaakssels enz...

In de director's cut hebben ze er ook een nieuwe scéne ingestoken. De scéne dat Deckard droomt over een eenhoorn, en die speculeert over het feit of Deckard nu een Replicant is of niet. Dat zou het einde, waarbij deckard en in papairen gevouwen eenhoorntje vindt, Een stuk simpeler maaken. Dat is wel een pluspunt bij de Director's/Final cut.

Ook de eindséne die ontbreekt in de Director/Final cut, waarbij Deckard en Reachel door een groen landschap rijden dat afkomstig is uit ongebruikte shots van "The Shinning", van Kubrick. Hierdoor krijgt de film een meer open einde.

Er is wel een detail dat ik spijtig vindt in de Final Cut. Bij de scéne tegen het einde op het dak dat batty sterft zie je een witte duif(die zowat de hoop symboliseerd) wegvliegen, en voor de eerste keer(!) zien je een helder blauwe hemel. In de Final Cut hebben ze deze hemel vervangen door een donkere en mistige lucht. Dat vindt ik wel spijtig. Ik heb de scéne wel op youtube gezien.

Ook hebben ze in de Final Cut de special effects wat bijgewerkt met de computer. In de originele versie zag je nog dat als de spinner overvlogen dat dat wel degelijk met de computer was gedaan. Zo'n dingen hebben ze wat weggewerkt.

Iets anders...
De acteerprestaties waren wel degelijk goed. Vooral Ruther Hauer speelde zéér overtuigelijk. Deze rol betekende ook ineens zijn internationale doorbraak. Harrison Ford was ook zeer goed. In het begin van de productie van de film waren er heel wat acteurs in de running om Deckard te spelen. Zoals: Dustin Hoffman, Clint Eastwood, Paul Newman, Jack Nicolson etc... (oordeel zelf maar wie het beter had gedaan.)

Vooral de scéne tegen het einde, die is zoo mooi!
zoals wanneer dackard van het ene fabrieksgebouw naar het andere springt maar de overkant niet berijkt en zich nog net kan vasthouden aan een regenpijp. Batty komt bij hem zitten en zegt de fantastische woorden: What an experience to live in fear ha!... That's what it is to be a slave! Of de scéne vlak voordat Batty sterft en zegt All Does moments will be lost in time... like tears in rain. Die zin stondt niet in het script, Ruther Hauer improviseerde de zin zelf. Of de voice over in de originele versie van Dechard na Batty's dood! I dont know why he saved my live. Maybe in does last moments he loved live more than he ever had before. Not just his live... Anybody's live... My life... All he want was the same answerd like the rest of us do. Where do i come from? ...Where do i am going? ...Ho long have i got?... All i coud do was sit there and watch him die!

Kortom: deze film is een echte see-must voor elke SF fan die er bestaat. Een verhaal dat zich afspeelt in de Techno-Electronische wereld van 2019, da's dus nog 10 jaar wachten (LOL). In ieder geval verdient deze film van mij toch 5 stralende sterren!

avatar van maxcomthrilla
4,0
Euforisch werd ik in het begin bij aanschouwing van het stadsoverzicht met brandende gebouwen weerkaatst in iemands oog, futuristisch L.A. anno 2019 weergegeven aan de hand van automobiles die door de lucht zweven, grote reclameborden, het neonlicht, schitterende muziek, de beelden van een donkere, regenachtige stad en de bedrijvigheid onder de vleugels van al die reusachtige gebouwen. Daar waar overal geluiden of reclameboodschappen vandaan leken te komen. Vooral sterk zijn die teksten die je niet kunt verstaan, het gaf mij het gevoel wat Blade Runner zo goed deed in het begin van de film: mij moeiteloos meesleuren naar een compleet ander universum.

Gedurende de film zoveel potentieel dat eigenlijk maar half zo goed uitgewerkt wordt. Scott mag zijn kijker dan wel op ontdekkingsreis meenemen, hij raffelt het verhaal te snel af terwijl ik vooral te zoeken zat naar de wat meer abstractere zaken. Hiermee doelend op prachtige scenes die hij op het scherm tovert, die te kort duren om echt te beklijven of waar je echt wordt ondergedompeld. Bv. De scene waarin Ford droomt over die unicorn of de scene waarin Ford die vrouw met de slang om de nek ontmoet ( prachtige still, die al eens eerder onder mijn ogen was gekomen ). Hoe vaak zie je zulke dingen nou op je televisiescherm? Toch trekt Scott maar luttele secondes uit om zijn kijker hierop te trakteren. Ik mis durf wat betreft de editing! Laat zo `n mooi schepsel voor de camera poseren! Maar maak je er niet zo vliegensvlug vanaf! Eerst maakt hij zijn kijker hongerig en vervolgens neemt hij de voeten!

Langzamerhand focust Scott zich teveel op een 13 in een dozijnactiefilmpje waar Ford achter de replicanten aanzit. En ja, ik heb niet gemist dat Hauer `s personage niet louter kwaadaardig van aard was, maar Ford juist redde richting het einde.
Nou vond ik dat best vermakelijk om te zien, vooral het spel met belichting is mooi als Ford die vriendin van Hauer aan het zoeken is. Echter Blade Runner wordt zo inwisselbaar als het maar kan. Jammer om de unieke setting van replicants in een futuristische stad zo te verloochenen voor een schijnbaar spannende zoektocht die echt niet geraakt aan de fijne sfeer voordien. Ineens veel te veel schermtijd voor 2 acteurs die nou niet echt goed aan het acteren zijn, met name de romance tussen Ford en die replicant was stuitend slecht bedacht en uitgevoerd vooral. Ik las ergens dat beiden elkaar niet konden luchten op de set, dat is in ieder geval alvast goed te zien hier!

Ik zie hoe invloedrijk Blade Runner geweest moet zijn voor vele andere films, ik zie dat Blade Runner nauwelijks gedateerd aandoet zeker in tegenstelling tot de 1ste Star Wars trilogie waar er weinig wordt gedaan om een eigen, futuristische wereld uit de grond te stampen. Het is echter kwalijk dat Blade Runner met al zijn goede bedoelingen ten spijt, nooit zijn abstracte karakter vast weet te houden en te nadrukkelijk focust op andere zaken zoals relaties en een: pak-de-misdadigers verhaal. Jammer want ik had graag echt overdonderd willen worden. 3,5*

avatar van Zinema
3,5
Zinema (crew)
Herzien.

D.w.z. de Final Cut. En niet teleurgesteld.

Erg fraaie decors, mooi camerawerk en een intrigerend verhaaltje. Het is te lang geleden voor mij om en goede vergelijking te kunnen maken met de bioscoop-versie, maar vond deze sterk. Het einde was allesbehalve voorspelbaar, maar mijns inziens niet geheel bevredigend. Evengoed een halfje erbij.

Ook de BluRay gaf de mooie plaatjes uitstekend weer.

Zeer goed.

in mijn ogen de beste film die ik ooit gezien heb alles klopt aan de film de sfeer,muziek,rutger zijn beste optreden ooit en hij zal dat beamen. film ver zijn tijd vooruit.

avatar van Vinokourov
4,5
Gáá-ááf! Topper onder de SF-films .

avatar van Near_Dark
5,0
Deze heb'k al minstens 20 keer gezien, zelfs als re-release in de cinema, enkele jaren geleden, toen de “Director's Cut” werd uitgebracht.
Maar nu is er eindelijk “The Final Cut” editie die vorig jaar is uitgekomen, met geremasterd beeld en geluid, 'k heb die gisteren bekeken en hij was (weeral ) adembenemend !

Plot : Het jaartal is 2019, de mensheid verhuist massaal naar verre werelden in de ruimte, bijgestaan door “Replicants”. Dat zijn perfecte menselijke copy's , die slechts 4 jaar kunnen leven omdat ze anders last krijgen van hun geweten en beginnen te rebelleren tegen hun slavenbestaan..

“Harrison Ford” kruipt hier in de huid van Deckard, een “Blade Runner”, die ontsnapte “Replicants” opspoort en uitschakelt in het Los Angeles van 2019, dat verworden is tot een donkere stadsjungle waar het altijd regent...

Hij krijgt de opdracht om enkele rebellerende “Replicants” te vermoorden die naar de Aarde zijn teruggekeerd om hun maker te dwingen hen aan te passen, zodat ze langer dan hun voorgeschreven 4 jaar kunnen leven .
Deckard spoort hen één voor één op en een 5e (vrouwelijke) replicant wordt aan hem voorgestelt.
Zij beseft eerst niet dat ze "niet menselijk" is, maar Deckard maakt haar dat verbaal op pijnlijke wijze duidelijk, maar raakt verliefd, hoe kan hij het over zijn hart krijgen om haar te vermoorden...?


De eerste 45 minuten van deze film zijn nogal vreemd en een beetje traag, maar eens je daar doorheen bent word je beloond met een mooie, ontroerende thriller.

Voor mij is en blijft dit DE definitieve Film-Noir, en nu zeker in deze opgekuiste “Final Cut” die wordt ingeleid door regisseur Ridley Scott himself !

10/10
Een absolute aanrader voor de fans, en zeker voor diegenen die wel eens willen ontdekken hoe een degelijke SF-Film er kan uitzien !

avatar van rokkenjager
Zowel de sfeer als de soundtrack in deze film is fucking fenomenaal, maar daar is dan ook alles zo'n beetje mee gezegd. Voor de rest (met name plot en personages) stelt dit bar weinig voor. Of mijn kijk moet dramatisch veranderen na een flinke herziening.

avatar van JacoBaco
4,0
Blade Runner: The Director's Cut.

Gisteravond gekeken en het eerste pluspunt is meteen het begin. Een proloog zonder voice-over. Het is niet erg, mits het een stem betreft die te verdragen is. In de bioscoopversie zitten wel voice-overs van Rick Deckard. Iemands gedachte weergeven aan de hand daarvan hoort wel een beetje thuis in de sferen van een Detective. Maar The Director's Cut heeft dit niet.

Na de proloog wordt de toon wat mij betreft direct gezet en mogen we proeven van de sublieme donkere sfeer en het kunstzinnige voorkomen van de film. Ook de toch wel een beetje hypnotiserende soundtrack draagt zijn steentje bij. Nou, mijn aandacht is gevestigd.

In Los Angeles 2019 (nog maar 10 jaar) maken we kennis met Rick Deckard. Hij is een zogeheten (ex) Blade Runner, een speciale eenheid met als taak: Replicants op Non-Actief zetten. Waarom en wat zijn Replicants? Replicants zijn ontwikkeld door de Tyrell Corporation en de Replicants moeten als het ware het leven wat dragelijker maken. Ze zien er gewoon uit als mensen en in hun gedragingen zijn ze zelfs beter. Helaas is het uiteindelijk toch mis gegaan d.m.v. een grote opstand en de Replicants zijn verbannen van de aarde en worden nu gezien als Enemies of the State. Als later blijkt dat er aantal Replicants het grote risico hebben genomen om terug te keren naar de aarde, wordt Rick verzocht om uit te zoeken wat hier de bedoeling van is en zal ze tevens moeten uitschakelen.

Vooral de mensen die er veel meer uit willen halen dan gewoon zomaar een SF film, komen absoluut aan hun trekken, want daar is de film ook eigenlijk voor bedoeld natuurlijk. Er valt veel uit deze film te halen en dat komt vooral omdat er veel film noir elementen inzitten. Verder doet de film nogal dromerig aan vind ik, maar ook dat ervaar ik niet als negatief.

Ik ben positief over deze film. De hele film houdt zich vast aan de donkere sfeer en het camerawerk zit heel stijlvol in elkaar. Ook met het contrast is creatief omgegaan vind ik. Blade Runner is een bijzondere film en behoort tot de zeldzaam goede Science Fiction films die totaal geen nonsens overbrengen.

Ik geef nu een 4,0 omdat ik hem toch nog is ga bekijken denk ik. En welke versie is nu het meest bevredigd? De bioscoopversie, The Director's Cut, The Final Cut. De echte fans weten dat uiteraard.

avatar van Miron
5,0
Vanavond voor de tweede keer de Final Cut van Blade Runner gezien. Aangezien de film al een tijdje door mijn hoofd spookte heb ik me met hoge verwachtingen voorbereid op deze tweede kijkbeurt.

De afgelopen tijd heb ik genoeg informatie en analyses over Blade Runner opgezocht dus was ik er klaar voor om dit meesterwerk opnieuw te mogen aanschouwen:

De prachtige openingsscene wordt ondersteund door de nog mooiere soundtrack van Vangelis waardoor ik al snel in de Blade Runner sfeer gesleurd word. In een rap tempo wordt je als kijker geintroduceerd aan een noir-achtige setting waarin Blade Runner Deckard (Harrison Ford) op een missie gestuurd is om zogenaamde 'replicants' op non-actief te zetten.

De kracht van de film ligt vooral bij de symboliek en het filosofische vraagstuk 'Wat is een mens?' die op subtiele wijze in het verhaal verwerkt zijn.

Vaak zocht ik als kijker naar boodschappen of antwoorden die hier en daar in de film verborgen liggen. Blade Runner is namelijk een film waar in bijna elke scene een belangrijk onderwerp of thema wordt aangesneden. Zo zijn er thema's als de mensheid, technologie, het geheugen maar ook religieuze symboliek verwerkt in Blade Runner. Details die op het eerste gezicht niet opvallen zullen bij latere herzieningen duidelijk worden waardoor deze film altijd stof tot nadenken zal blijven bieden.

Maar gelukkig zijn ook nog eens de andere filmische aspecten zoals het acteerwerk en de visuele kant hier van torenhoog niveau.

Rutger Hauer in de rol van zijn leven als de kille, maar vatbare Roy Batty. Harrison Ford die de rol van hardboiled detective uitstekend op zich neemt en ook Sean Young weet de onzekere maar zeer vrouwelijke replicant genaamd Rachel goed te vertolken.

Over de visuele kant kan ik alleen maar razend positief zijn, en dat is zacht uitgedrukt; Want nog nooit heb ik zo een waanzinnig grimmig stadsbeeld zo waanzinnig mooi van 't beeld af zien spatten. Cinematografisch barst Blade Runner van de donkere shots die samen met de muziek een heerlijke sfeer geschept hebben. Een applausje voor Ridley Scott en Vangelis.

Wanneer je denkt dat je alles gehad hebt, sluit de film zich af met een van de mooiste monologen uit de geschiedenis van het medium film. Kippenvel en shock bij het briljante slot van deze briljante film.

In de 'toekomst' zullen er nog vele Science Fiction films gemaakt worden, maar geen een die ook maar in de buurt zal komen bij het meesterwerk genaamd Blade Runner.

* * * * *

Gast
geplaatst: vandaag om 09:31 uur

geplaatst: vandaag om 09:31 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.