menu

Stop Making Sense (1984)

mijn stem
3,89 (257)
257 stemmen

Verenigde Staten
Documentaire / Muziek
88 minuten

geregisseerd door Jonathan Demme
met David Byrne, Chris Frantz en Bernie Worrell

Film over het concert van de Talking Heads. David Byrne loopt op het toneel en doet een solo "Psycho Killer". Jerry Harrison, Tina Weymouth en Chris Frantz vallen hem bij met twee andere songs. Het technische team is druk bezig alles op te zetten. Dan vullen drie andere muzikanten en twee back-upzangers de band aan. Iedereen zingt, speelt, danst en rent. Er wordt van instrumenten en kleding veranderd. Byrne komt op in zijn beste kostuum. De achtergrond is vaak zwart, maar soms worden er woorden, foto's en kindertekeningen vertoond. De band gaat voor 18 songs. De tekst is duidelijk, 'the house rocks'. In deze concertfilm praten de Talking Heads nauwelijks, 'don't stop and always make sense'.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=yCXT5Fs-V10

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Film Pegasus
4,0
Film Pegasus (moderator)
Het moet lukken. Op een vinylbeurs kwam ik een album tegen van Talking Heads. Beetje teleurgesteld eerst omdat het een live album was en live muziek op een album vastleggen is niet zo eenvoudig. Maar toch meegenomen en genoten, echte topkwaliteit. Dat album was 'Stop making sense'. Dat deed me een belletje rinkelen en ik kwam wat later deze titel tegen. De verfilming van het live optreden.

Ik ken de muziek wel van Talking Heads, maar hoofdzakelijk van hun studio albums. Tijd dus voor een echte introductie. En met Stop Making Sense is dat zeker gelukt. Mooie intro en origineel idee om de muzikanten stelselmatig te laten opvoeren. Allemaal op een rustige manier, zeer professioneel en zo is de film ook. Niet alleen de band op het podium, maar ook de crew van het optreden en van de filmopnames weten wat ze doen. Dit is geen toevallige opname (als je begrijpt wat ik bedoel).

Wil dat zeggen dat het allemaal kant en klare hap is? Zeker niet! David Byrne is een boeiend figuur en de camera weet hem te vinden. Evengoed heeft iedereen er plezier in en is het voldoende boeiend om te kijken. Een echte topper wordt het niet als film, daarvoor mist het de nodige creativiteit om er uit te springen. Maar als concertfilm is dit zeker geslaagd. Misschien wel enkel voor Talking Heads-fans, maar dat is een argument dat telkt bij elke muziekdocumentaire denk ik.

avatar van gauke
3,5
Een zeer goede registratie van een aantal concerten van de avant-garde band Talking Heads, die zichtbaar barstte van de energie. Opvallend waren de te grote kostuums van de leadzanger David Byrne, die beschikte (ook live) over een mooie stem en uitstekend gitaarspel.

avatar van wibro
5,0
Geweldige registratie van een aantal concerten van de door mij zeer bewonderde Talking Heads. Wat een enthousiasme! Zo dient live muziek gemaakt te worden!

avatar van Drs. DAJA
4,5
axel33 schreef:
(quote)


Dat komt doordat de film is samengesteld uit 3 optredens en de CD is dat niet, of op z'n minst anders. En aangezien het tempo niet per se op elke avond hetzelfde was, loopt het geluid regelmatig uit de pas met de beelden om even later ineens weer gelijk te lopen..... Dat is één verklaring, maar 't kan ook zijn dat 't net als bij The Name of the Rose een belabberde synchronisatie-actie bij het produceren van de DVD is geweest. Laatstgenoemde film had dat probleem oorspronkelijk in ieder geval niet. Ben helaas niet zeker hierover wat betreft Stop Making Sense.


De film is weliswaar samengesteld uit drie avonden maar zelfs bij het eerste nummer (wat in eerste instantie alleen gitaar zou zijn) hebben ze die "tape I wanna play" verwerkt als een soort veredelde kliktrack zodat alle drie de avonden qua ritme gelijk lopen. Ik heb namelijk de Duitse Blu-Ray en geen last van synchronisatie-problemen en ik ben daar vrij gevoelig voor.

avatar van Flavio
4,0
Flavio (moderator)
Legendarische concertregistratie begint al meteen met twee muzikale hoogtepunten. Psycho Killer is met name een geweldige opening, daarna volgt een mooie uitvoering van Heaven. Dan zakt het even iets in maar Byrne en consorten vervolgen hun grandioze show waar de energie vanaf spat, met hoogtepunten als Life during Wartime en What a Day That Was, uitstekend in beeld gebracht en gemonteerd- bij de intense vertolking van Once in a Lifetime is de camera strak gericht op Byrne, bij andere nummers is de montage snel en met aandacht voor alle bandleden. Van de paar beelden die je van het publiek te zien krijgt valt vooral het ontbreken van mobieltjes op, die tegenwoordig elk concert vervuilen. Ik ben geen uitgesproken Talking Heads fan maar heb erg genoten van deze docu.

Een concertregistratie als film beoordelen blijft lastig, omdat de muziek en de performance verreweg de belangrijkste ingrediënten zijn en de filmische kwaliteiten pas daarna komen- als Demme had gekozen voor een registratie van een concert van -ik noem maar een dwarsstraat- Whitesnake waag ik te betwijfelen of die dezelfde impact gehad had. Al was dat wellicht een culthit geworden.

avatar van Ebenezer Scrooge
4,0
David Byrne

avatar van jono
3,0
Stop Making Sense was de eerste dvd die ik ooit in m'n bezit kreeg. Ik won hem in oktober 2000 bij een muziekquiz in Hoorn. Ik had indertijd nog geen dvd-speler, dus ik wist in eerste instantie niet wat ik met dat ding aan moest. Die dvd-speler kwam er een kleine drie jaar later, en inmiddels ben ik in het bezit van bijna 4000 dvd's. Heel veel speelfilms uiteraard, maar ook een groot aantal televisieseries, en een klein aantal muziek-dvd's. De meeste muziek-dvd's zijn clipverzamelingen, maar er zitten ook een paar muziekdocumentaires en concertregistraties bij. Maar zoals gezegd: Stop Making Sense was dus ooit de eerste dvd uit mijn verzameling.

De film is een registratie van een drietal concerten die de new waveband Talking Heads in december 1983 verzorgde in het Pantages Theater in Hollywood. De regie was in handen van Jonathan Demme, die een paar jaar later definitief zou doorbreken met de fantastische thriller The Silence of the Lambs.

De concertregistratie begint met het beeld van een eenzame zanger/gitarist David Byrne, die een gettoblaster op de bühne plaatst waaruit een drumgeluidje lijkt te komen. Uiteraard is dit geluid afkomstig van een drumcomputer, die we verder niet in beeld zien. Vervolgens zet hij het bekendste Talking Heads-nummer 'Psycho Killer' in. Voor het tweede nummer, 'Heaven', sluit bassiste Tina Weymouth zich als tweede bandlid aan. Bij het derde nummer zien we voor het eerst drummer Chris Frantz aan het werk, en pas bij het vierde nummer is de band compleet met de komst van gitarist Jerry Harrison. Daarna wordt het pas echt druk op het podium, met een extra percussionist, twee (!) keyboardspelers en twee achtergrondzangeressen.

Ik heb verschillende malen moeten glimlachen om de hilarische choreografie (lees: rare dansjes), en de scenes waarin David Byrne als een gigantische duif over het podium paradeert. Het optreden is dan ook uitstekend gefilmd, met veel aandacht voor de afzonderlijke bandleden. En, ook belangrijk: je ziet het speelplezier er gewoon vanaf spatten. De band heeft er duidelijk lol in.

Muzikaal gezien vond ik er echter niet veel aan. In veel nummers spelen de twee synthesizers een hoofdrol, en dat is voor mij behoorlijk overdone. Daarnaast ben ik gewoon niet zo van die funky, exotische ritmes waar Talking Heads zo bekend om staat. En van de liedjes moet ik het eigenlijk ook niet zo hebben. De liefhebbers zullen het waarschijnlijk niet leuk vinden dat ik dit zeg, maar sorry, ik vind Talking Heads gewoon niet zo'n heel bijzondere band.

Wat dat betreft gaat mijn muzikale voorkeur meer uit naar Tom Tom Club, hun muzikale zijproject. Gelukkig word ik vlak voor het einde op mijn wenken bediend, met een prachtige uitvoering van het door Tina Weymouth gezongen 'Genius of Love'. Dat maakt alles toch nog een heel klein beetje goed.
Mijn conclusie: visueel en cinematografisch prima verzorgd, muzikaal helaas wat tegenvallend. 3*

avatar van Locutus
1,0
Dit was geen film maar alleen een registratie van een concert. Alleen leuk als je de muziek van Talking Heads leuk vindt.

Gast
geplaatst: vandaag om 23:34 uur

geplaatst: vandaag om 23:34 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.