Stop Making Sense (1984)

Zal is kijken of dat werkt.

Mooie registratie van een vernieuwende band , een must see .

Dat komt doordat de film is samengesteld uit 3 optredens en de CD is dat niet, of op z'n minst anders. En aangezien het tempo niet per se op elke avond hetzelfde was, loopt het geluid regelmatig uit de pas met de beelden om even later ineens weer gelijk te lopen..... Dat is één verklaring, maar 't kan ook zijn dat 't net als bij The Name of the Rose een belabberde synchronisatie-actie bij het produceren van de DVD is geweest. Laatstgenoemde film had dat probleem oorspronkelijk in ieder geval niet. Ben helaas niet zeker hierover wat betreft Stop Making Sense.

Fantastische muzikanten, fantastische show, must see!

Heerlijke muziek, een strakke show en bijzonder sfeervol! Dat is in het kort Stop Making Sense.

De concertregistratie is goed geschoten en laat zien waar het om draait. Niet om om flitsend camerawerk, niet om het publiek, niet om een grootste uitstraling, ... maar gewoon om de muziek en de show. Mooie lange shots en vaak lekker rustig geschoten in plaats van de vaak overdreven MTV interessantdoenerij cuts die de leegheid en oppervlakkigheid van de muziek en show moeten verhullen. En ondanks dat rustige, spat de energie er vanaf de eerste minuut vanaf! Ook de decors zijn strak; alles lekker in mat zwart waardoor het niet de aandacht afleidt. Ook leuk om te zien dat de band en het podium met iedere song wordt opgebouwd.

Minpunt is, zoals anderen al opmerken, dat beeld en geluid soms niet synchroon lopen. Toch doet dat geen afbreuk aan de sfeer. Daarnaast is het jammer van die paar shots van het publiek richting het einde. Had totaal niet gehoeven. Maar feit blijft dat Stop Making Sense een fantastische concertregistratie is. Heerlijk swingend!

De Talking Heads doen waar ze goed in zijn; en deze keer valt het nog te zien ook!

Want na het fantastische livealbum The Name Of This Band Is Talking Heads was het mij natuurlijk wel duidelijk dat ik met een stel fantastische muzikanten te maken had, maar na Stop Making Sense wordt te meer duidelijk dat de band - en dan met name frontman David Byrne - een stelletje steengoeie performers zijn.

Al vanaf het kleinschalige begin - met Heaven als een klein hoogtepuntje; kippenvel over mijn hele lichaam - wordt duidelijk dat we hier met iets episch te maken hebben, en die belofte weet de band meer dan waar te maken. Hierop wordt het tachtig minuten lang swingen, met Slippery People, Burning Down The House, Life During Wartime (let vooral op Byrnes meesterlijke dansmoves!) en Crosseyed and Painless als adembenemende hoogtepunten. Naast Tina Weymouth, natuurlijk; wat is dat een schone, schone dame.

Het enige beetje kritiek dat ik op deze liveregistratie weet te leveren, is dat ik persoonlijk liever de nadruk op de wat eerdere Talking Heads (Fear Of Music/Remain In Light) had zien liggen - Swamp weet bijvoorbeeld enkel en alleen te overtuigen door Byrnes gekke bekken; voor de rest vond ik het maar een matig nummerke -, maar dat is meer een kwestie van smaak dan een echt minpunt in de film.

Concluderend: wat is die Tina Weymouth toch een schandalig schone, schone dame. En, terwijl zij je ogen voor haar rekening neemt, verzorgt de rest van de band op een memorabele wijze je oren.

Heerlijk.

Want dit is een feest.

Zowel voor het oog als voor het oor. Demme heeft een fenomenaal concert van de Talking Heads vastgelegd op film. Zij het in drie nachten. Op een schitterende manier welteverstaan.

En dan de muziek van Byrne en de zijnen. Geniaal is het juiste woord. Ook in de uitvoering. Inclusief dansjes waar Jagger en Presley jaloers op zouden kunnen zijn geweest.

Heb de BluRay mogen aanschouwen en die is in dts absoluut de moeite waard.

Meesterlijk.

Mooi opgebouwde concert registratie. Het concert begint met David Byrne solo. Daarna komen er per nummer meer bandleden en gastmuzikanten bij. Fantastisch optreden.

Briljant optreden en mooi geschoten. De film rockt als een gek en Byrne is fantastisch. Verplichte kost voor elke muziekliefhebber.

4*

Sluit me aan bij de vorige sprekers... Een meesterwerk! Je denkt na elk nummer: 'hier kunnen ze niet meer over gaan', maar toch doen ze het.

Deze fantastische concert registratie van de Talking Heads indertijd gezien in het Haagse Filmhuis toen dat nog lekker knus in de Korzostraat gelegen was. De opbouw is fantastisch als eerst David Byrne met een cassette recorder opkomt en een even briljante als hilarische uitvoering van Psycho Killer geeft, inclusief een onvergetelijke act met een lantaren paal. Hierna komen er steeds meer muzikanten bij en wordt het een opwindend muzikaal feest. Vooral Slippery People (wat kunnen donkere dames toch geweldig swingen en pret maken), Burning Down The House en Once In A Lifetime spetterden van het grote scherm. Er is ook veel sfeer, mede vanwege het aangename camera werk, niet van dat huidige '10-shots-in-30-seconden-gedoe', vreselijk vind ik dat. Hoewel ik normaliter progressieve rock kijk (jaren 70 Pink Floyd, Genesis, Yes, ELP, King Crimson), heb ik me lekker laten gaan op deze unieke mix van stijlen vol humor en swing, zaken die progrock wel eens missen ...

Ik ken de Talking Heads totaal niet, laat staan iets over de muziek die ze maken. Met een beetje pech vind ik de muziek zelfs helemaal niet leuk.

Vraag is eigenlijk of er dan toch nog een grote kans in zit dat ik als documentaire liefhebber wat kan genieten van Stop Making Sense?

Dat lijkt me sterk: het is gewoon een ijzersterke concertregistratie, een documentaire kun je het met de beste wil van de wereld niet noemen (vreemd dat dat als genre aangegeven staat trouwens).

Oke, weet ik genoeg Denk dat ze dat hebben gedaan omdat alleen muziek niet echt een optie is. Dat zou betekenen dat je dan alle concerten en dergelijke kan plaatsen

Daar heb je gelijk in, denk ik. Het ligt er natuurlijk ook wel aan hoe breed je het begrip 'documentaire' trekt, maar dat is een ander verhaal

Nee, het is een zeer bijzonder registratie. Kijk 'm maar en je zal de muziek ook meer gaan waarderen. Als dit geen film is, is niks het.

De beste (en wat mij betreft enige) manier om new wave aan te horen: met visuele component. Kan normaal gesproken niet zoveel met het genre, maar de stage presence van David Byrne (en die mooie blonde bassiste natuurlijk) is toch wel heel erg aanstekelijk. Heb genoten van de onuitputtelijke lol en energie die van het podium straalde.

Heerlijke concertregistratie om naar te kijken en luisteren natuurlijk. Wat een energie. Heb deze bewust bewaard totdat ik mijn nieuwe geluidsinstallatie gekocht had. Zoiets vraagt natuurlijk wel om goede kwaliteit.

Talking Heads is een veel bejubelde band. Hele albums vind ik ze zelden goed, maar live presteren ze hier toch zeker bovengemiddeld. De muziek is sterk, opzwepend en je kunt simpelweg niet stil blijven zitten. Maar we zitten hier toch op een filmsite en als concertregistratie toch niet echt bijzonder. Laat staan dat het filmisch geniaal is.

Tja? Wat kan ik zeggen? De beste muziekfilm ooit?

Baby Snakes (1979)

Haha, nu snap ik het waarom je die avatar hebt.

Baby Snakes niet gezien, maar ziet er zeker niet slecht uit. Maar keek deze film al op m'n achtste, pakte mijn gitaar en zong de hele film mee! Heeft dus wel een speciaal plekje in mijn filmsliefhebberij.

David Byrne Interview - YouTube

Geniaal interview!

Byrne's hoofd is hier kleiner dan ooit.

Naar eigen zeggen afgekeken van Neil Young's Rust Never Sleeps uit '79.

Goed opgebouwd, sterke rockfilm.

Ik vind dit een geweldige concertfilm. Geweldig goed gebruik van decors, instrumenten en pop rock muziek met enkele geweldige klassiekers zoals Psycho Killer, Slippery People en nog vele meer!!!!!

Geweldige 80s muziekfilm.

Klassieker, vooral op muziek gebied!

5,0

Ik heb 'em toch verhoogd naar 5 sterren.

Stop Making Sense blijft zonder meer een van de meest briljante concertregistraties van de jaren 80'.

De nummers die worden gespeeld zijn stuk voor stuk klassiekers waar ik graag naar luister en bovendien wordt er op geweldige wijze gewerkt aan de aankleding van de decors. En niet te vergeten die dansjes van David Byrne

Slechts enkele concertfilms weten de genialiteit van deze te overtreffen.

Bij toeval tegenaan gelopen, nooit eerder bewust wat van Talking Heads geluisterd, maar tamelijk van m'n bank geblazen hierdoor. Geweldige ervaring; de muziek (dat natuurlijk met name), de choreografie en zelfs de cinematografie maken hier gewoon een kunststuk van. De opbouw is ook nog eens perfect, het gaat geen moment vervelen. Geniaal is hiervoor eigenlijk het enige woord.

De Talking Heads vond ik vanaf hun debuut album 77 al een te gekke band. Maar na het 3e album Fear of Music vond ik ze nog beter, maar na hun 4e, Remain in Light vond ik ze de beste band. Een geniaal album wat zeker voor toen echt vernieuwende muziek was, en nog altijd als ik er naar luister blijf ik het wereld muziek vinden. Veel bands zijn ook geinspireerd door de Talking Heads.

Stop Making Sense is in feite gewoon een concert met de nummers van hun beste muziek. Het is wel leuk dat het begint met alleen David Byrne op het podium, en telkens komt er iets meer bij totdat de hele band compleet is, inclusief de gast muzikanten en achtergrond zangeressen. Persoonlijk vind ik dat ze na het album Remain in Light hun beste kruid verschoten hadden. Speaking in Tongues ging nog wel maar had al niet meer het niveau van hun vorige album. Maar voor mij blijven ze toch de beste band die er is, tenminste in het funky new wave genre.

Het album wat Byrne samen met Brain Eno maakte (My life in the bush of ghosts) is ook van ongekende schoonheid. De beste albums van de Talking Heads zijn ook door Brain Eno geproduced, maar die samenwerking liep na Remain in Light ten einde omdat De relatie tussen Byrne/Eno enerzijds en Weymouth/Frantz niet echt soepel verliep. Ergens wel jammer want vanaf het moment dat Eno wegvalt zijn de albums stukken minder, aldus vind ik, als Talking Heads fan van het eerste uur.

Film blijft elke kijkbeurt weer een feestje.