• 10.506 nieuwsartikelen
  • 161.596 films
  • 10.090 series
  • 29.635 seizoenen
  • 612.984 acteurs
  • 192.835 gebruikers
  • 8.960.745 stemmen
Avatar
 
banner banner

Stop Making Sense (1984)

Muziek | 88 minuten
3,89 385 stemmen

Genre: Muziek

Speelduur: 88 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: Jonathan Demme

Met onder meer: David Byrne, Chris Frantz en Tina Weymouth

IMDb beoordeling: 8,7 (19.411)

Gesproken taal: Engels

Releasedatum: 4 april 1985

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

  • Bioscoop Te zien in 25 bioscopen (re-release)

Plot Stop Making Sense

"Why stop making sense? Why a movie? Why a big suit? Where do the odd movements come from? What will the band do next?"

Film over het concert van de Talking Heads. David Byrne loopt op het toneel en doet een solo "Psycho Killer". Jerry Harrison, Tina Weymouth en Chris Frantz vallen hem bij met twee andere songs. Het technische team is druk bezig alles op te zetten. Dan vullen drie andere muzikanten en twee back-upzangers de band aan. Iedereen zingt, speelt, danst en rent. Er wordt van instrumenten en kleding veranderd. Byrne komt op in zijn beste kostuum. De achtergrond is vaak zwart, maar soms worden er woorden, foto's en kindertekeningen vertoond. De band gaat voor 18 songs. De tekst is duidelijk, 'the house rocks'. In deze concertfilm praten de Talking Heads nauwelijks, 'don't stop and always make sense'.

logo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Zichzelf - Vocals, Guitar

Zichzelf - Drums, Vocals

Zichzelf - Guitar, Keyboards, Vocals

Zichzelf - Bass, Percussion, Vocals

Zichzelf - Backing Vocals

Zichzelf - Backing Vocals

Zichzelf - Percussion

Zichzelf - Guitar, Vocals

Zichzelf - Keyboards

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van blondiefilmfreak

blondiefilmfreak

  • 618 berichten
  • 310 stemmen

Ja ik heb hier de dvd,maar om dit nou een new wave band te noemen,dan zie en hoor ik toch liever joy division,theatre of hate,gun club.het was allemaal net iets te populair bij een soort dans publiek met van die nep new wave kopjes.de meesten konden nog niet van 1 band hun naam noemen,het ging ze meer om dat domme gedans.zodoende heb ik niets met dit soort muziek.dan spring ik wel op the exploited of the 4 skins.


avatar van Axion

Axion

  • 2 berichten
  • 1591 stemmen

blondiefilmfreak schreef:

(quote)

Ik heb het altijd een wat domme band gevonden.weet nog goed dat de vpro tv in de jaren 80 een clip liet zien van psycho killer in het programma gotterdammerung 2000.ja dat waren nog eens tijden.joy division,killing joke,the birthday party met nick cave.maar van talking heads was en ben ik nooit gecharmeerd geweest

Gelukkig staat het een ieder vrij om te schrijven wat hij/zij er van vindt Joy Division, the Cure en Simple Minds vind ik ook erg goed tot midden jaren 80.


avatar van blondiefilmfreak

blondiefilmfreak

  • 618 berichten
  • 310 stemmen

Axion schreef:

(quote)

Gelukkig staat het een ieder vrij om te schrijven wat hij/zij er van vindt Joy Division, the Cure en Simple Minds vind ik ook erg goed tot midden jaren 80.

ja dat was een prachtige tijd voor de muziek.en ik luister er nog altijd naar,het is tijdloze muziek.


avatar van starbright boy

starbright boy (moderator films)

  • 21224 berichten
  • 4429 stemmen

In 1983 waren The Talking Heads misschien wel op de toppen van hun kunnen. Ze waren van een arty, door Roxy Music beïnvloedde new wave band doorgegroeid naar iets volstrekt unieks. Met een eigen gevoel voor stijl en humor. Invloeden uit funk, Afrikaanse muziek en zelfs vroege hip-hop en een band die op het podium steeds uitgebreider was geworden. Het album Speaking In Tongues bracht na het experimentelere Remain In Light het popgevoel weer wat meer op de voorgrond, Tijdens die tour vroegen de bandleden (en dat vooral David Byrne) de toen nog vrij onbekende Jonathan Demme (zoals zo vaak iemand die bij Corman was begonnen) om een concert van ze te verfilmen. De band liep in deze tijd over van de creativieteit. Zoveel dat Byrne er ook een solocarriere op nahield en de zeer sterke ritmesectie van Frantz en Weymouth er nog een bandje naast hadden (Tom Tom Club, vooral pretentielozer maar ook heel uniek) Voor beiden is ook aandacht hier.

Ik hou van Talking Heads dus dat zit al goed, maar deze film is om meerdere redenen heel goed. Allereerst is er een visueel gevoel. Door eenvoudige dingen als de band in de eerste nummers steeds uitgebreider maken. In het eerste nummer speelt David Byrne Psycho KIller met een tapeloop en akoestische gitaar in zijn eentje. Na een paar nummers staat het hele podium vol. Ook dat podium verandert van een soort leeg magazijn of industriële hal naar iets sfeervollers door lichtgebruik, achtergrondprojecties en props en elk nummer krijgt zijn eigen sfeer. Dan zijn er de theatrale bewegingen van Byrne. Het zichtbare plezier van Frantz en Wymouth en de wat meer op de achtergrond blijvende Harrisson. De toffe achtergrondzangeressen en een aantal hele fijne tourmusici. De impact van de film was enorm. De band zette de laatste stap naar een doorbraak en scoorde in Nederland zelfs een grote hit met de filmversie van Slippery People. Daarna volgende er nog een succesvol album met Little Creatures en een film plus soundtrack (True Stories, niet gezien) en een laatste album waarbij je aanvoelde dat de koek op was. Maar hier zie je een band op zijn absolute top. Ook voor Demme was het een belangrijk project en hij groeide door naar grotere films. En zou een aantal jaren hierna zeer succesvol worden met Philadelphia en The Silence of the Lambs. Nu 40 jaar na het concert is de film in de heel wereld opnieuw te zien in de bios en met veel succes.