Trainspotting (1996)

Goede film die op sommige terreinen een goed beeld geeft van verslaving en de subcultuur waarin deze jongens leven. Acteerprestaties waren werkelijk voortreffelijk te noemen. De aanwezigheid van humor is een goede keuze geweest van de maker.

helemaal mee eens - in mijn opinie "Bad Bull is talking out of his arse!" en laten we ok niet vergeten dat de schrijver van DE BOEK - Irvine Welsh is/was een heroine addict! lijkt mij dat de schrijver er dan ook meer van af weet dan een coke head

Het verhaal boeide me weinig, en irriteerde me soms aan hoofdpersonage's (Begbie). Maar Trainspotting heeft toch een paar wereldbizarre, en best vieze scenes. Daarnaast acteerde de acteurs alsof het niet geacteerd was. Wat toch goed onderhoude de 90 minuten.

3 - 3,5*

Gisteren sinds lange tijd weer gezien, de eerste keer was in 1996 toen was ik 14. Ik vind het een geweldige film blijven, de combinatie van muziek en beeld, special effects, acteerwerk en verhaallijn. Het is zeer begrijpelijk dat niet iedereen dit vindt, je moet van dit soort films houden.

En toen liep de wekker af

Ik zal hier wel in de minderheid zijn, maar ik kreeg er het vliegend.... van. Neen, deze film stoort me mateloos; het vlugge ongecontroleerde camerawerk, de personnages, alles. Vond dit een nare filmervaring om vlug te vergeten, niet mijn ding. Met veel moeite en tegenzin de film toch uitgezeten.

Begrijp hoge cijfers niet voor deze film.

De klad komt er maar niet in, bij iedere herziening geniet ik alleen maar steeds meer van dit geweldige, komische tijdsdocument waarin generalisaties ' dat meisjes niet meer zouden doen dan shopping ' en jongens alleen maar zouden praten over ' football ' liefdevol worden omarmd, waarin Bond films het mikpunt zijn van spot en bewondering, daar waar jongeren toekomstplannen maken om op het laatste moment terug te krabbelen en toch nog maar even voor een shotje kiezen, daar waar Begbie zich uiteindelijk slechts een held op sokken toont, de sarcastische toonzetting van de muziek en zo kan ik uren doorgaan....Trainspotting is geen film maar beeldt een compleet universum uit. Promotie lonkt. 4,5 - 5,0*

Je had van mij sowieso nog wel een paar zinnen door mogen gaan. Leuk geschreven en kan me hier helemaal in vinden.

Deze was ontzettend goed. Erg grof die scene in het café.

Is even kijken of die "nr. 80 in de top 250" het waard is.

Edit:

Nee sorry, niet super onder de indruk van deze film.

3.5*

Geniale film, dit is hoe een film moet zijn. En of het al dan niet realistisch is maakt toch geen reet uit. De acteerprestaties zijn alleszins goed. 4.5 van mij

Moet nou toch wel kunnen zeggen dat ik van de drugs afblijf de rest van mn dagen. Wat een ervaring! Geweldig geacteerd! Die gasten zien er doodeng uit man! De film voelt saai aan maar is dat eigenlijk geen moment.

4*

Dit zijn de films !

Veel gezever in de dialogen met hoog humorgehalte, complete losers als hoofdpersonages. Ik hou ervan.

Trainspotting scoort op alle vlakken hoog. Geestig verhaal, leuke personages, humoristische dialogen (ook leuk waren de discussies over de 007-films).

Visueel zit het ook goed. Goed camerawerk en soms het klein beetje surrealisme kon ik ook wel smaken scène in het toilet, droomscène, scène in het tapijt). De soundtrack zit zeer goed en goed uitgekozen. De goude oude plaat van Iggy Pop op het gepaste moment en soms de harde danceschijf op het gepast moment.

De acteurs zijn geweldig, ze weten perfect hun rol in te vullen en komen geestig over. Speciale vermeldingen voor McGregor, Bremner en Carlyle.

Vermakelijkheid op en top !

4,5*

Klassieker uit de jaren negentig, met wel een flink aantal memorabele scenes. Het verhaal, dialoog, omgeving maakte dat deze film zo puur over kwam. Daarbij ook nog heel goed geacteerd.

Dit is totaal niet mijn type film, me vriend zei dat 't goede film is dus heb wel gekeken maar vond er totaal niks aan.

Heb je ook argumenten?

Shite, wat een lekkere film zeg!

Trainspotting is een tikkeltje absurd maar dat stoorde me niet zoveel, ik vond het wel leuk. Een film die de drugsverslaving eens niet van de zwaar dramatische kant aanpakt, en het werkt. Vol met humor en heerlijke personages. Ewan McGregor laat zien dat hij wel degelijk acteertalent heeft en Robert Carlyle kon zich lekker uitleven in zijn leuke rol. Maar de beste van het stel was voor mij toch wel Ewen Bremner, met zijn typische kop zet hij zijn personage echt super neer. Vooral bij dat sollicitatie gesprek! En die accenten zijn weer om te smullen. Visueel weet Boyle er weer wat leuks van te maken, al zaten er soms wel wat mindere shots tussen. En de muziek is ook goed.

Hoewel ik heb genoten kon ik een licht 'was dit alles' gevoel aan het einde niet onderdrukken. Ik had iets meer verhaal verwacht.

4*

- That lassie got glassed, and no cunt leaves here till we find out what cunt did it.
- Who the fuck are you?

Eén van de vele geweldige quotes en momenten in deze leuke film. Vandaag pas voor het eerste gezien, veels te laat, ik weet het... maar oké, ik heb 't erop zitten en de film beviel me wel. Het was zo ongeveer als hoe ik het had verwacht.

Ewan McGregor zit geweldig in zijn rol en zet één van zijn beste prestaties neer, misschien wel dé beste. Carlyle vind ik ook een geweldig figuur altijd en deze rol was weer precies voor hem weggelegd. De rest van de casting is ook prima in orde. Toen nog een (redelijk) onbekende cast, maar iedereen presteert uitstekend. Kwa verhaal stelt dit niet veel voor, maar dat maakt niks uit. Het vermaakt uitstekend allemaal, visueel is dit regelmatig geweldig, camerawerk is uitstekend, de muziek is ook erg goed en de film kent een paar prachtige surrealistische scénes. Bij de eerste scéne in het toilet zat ik ook even vreemd te kijken, net als de scéne in het tapijt. Erg leuk gedaan.

De nummers die we te horen krijgen passen precies in de film en zijn erg leuk, de dialogen zijn vermakelijk en bij vlagen hilarisch. Alles wordt mooi op een luchtige manier gebracht en dat beviel me wel. De film kent vele geweldige, memorabele scénes. Uiteraard die in het toilet en in het tapijt, maar ook de scénes waarin iedereen met de meisjes naar bed gaat en de volgende morgen wakker worden. Ewen Bremner met zijn lakens, geweldig Maar ook zijn sollicitatiegesprek, de scénes in de kroegen en het moment dat McGregor aan het afkicken is in bed. Stuk voor stuk erg leuk en vermakelijk. Boyle weet alles tot een prima geheel samen te smelten. Dikke voldoende dus ook voor deze film, die ik zeker wel vaker ga zien.

Prima komisch drama over het wel en wee van een groep vrienden met uiteenlopende problemen.

Ik kon het niet laten om even te denken aan 'Lock, Stoc en 'Snatch'. Alhoewel deze twee films qua verhaal niet geheel te vergelijken zijn met Trainspotting, zijn er een aantal overeenkomsten.

Het gaat steeds om vlotte films, die het moeten hebben van vreemde personages, bizarre dialogen en absurde situaties. En alle drie de films slagen daar met vlag en wimpel in; alhoewel ik Trainspotting net van een niveautje lager vind.

Niet alle personages zijn namelijk even boeiend (Sick Boy), en sommige verhaallijnen zijn oninteressant (Diane had er van mij uit gelaten mogen worden). Dat maakt dat niet elke scène even leuk is.

Wat tenslotte wel erg postief is, is het gebruik van muziek in de film. Juiste nummers op het juiste moment.

4*.

deze film werd me geraaden door heel wat mensen

en ze hadden gelijk was een intressante film

mooie keuse aan de soundtrack iggy pop underworld

dit is een aanrader

4.0

Ik vind het echt een hele magere film.. Ik kwam er pas een beetje in toen Sick Boy naar Mark toeging (aan het einde dus), maar de hele film daarvoor vond ik zeer matig. Kwam vooral als overbodig op mij af. Die verhaallijn met dat scholiertje sloeg nergens op eigenlijk. Soundtrack is goed ja, maar daarvoor kijk ik geen films.

Conclusie: begin is een soort mindere versie van Requiem for a Dream (ok, totaal andere aanpak maar toch), terwijl RfaD totaal niet mijn favo film is en in geen toplijstje van me zal voorkomen. Dus dan kun je raden wat ik van het begin vond.

Einde was leuk, maar zelfs dat werd voorspelbaar..

Ik kan niet anders dan deze titel 2* geven. Gewoon matig.

Wat een smerige film, maar wel mooi. Geweldig geacteerd en mooi gefilmd en een mooi verhaal.

Mijn favoriete film.
Volgens velen ontbreekt het Trainspotting aan realisme. Trainspotting is een verfilming van het gelijknamige boek, geschreven door Irvine Welsh, een ex-gebruiker. Veel mensen struikelen echter over de enorme korrels zout waarmee het gebracht wordt, verkeerd op te vatten, maar absoluut kenmerkend voor de film. Waar je met bijvoorbeeld Christiane F. de gitzwarte sfeerschetsen hebt, houd Trainspotting het vrij luchtig met kleurige locaties en decors. Ook aan komische momenten en frisse monologen/dialogen ontbreekt het Trainspotting niet, wat deze film lekker licht en makkelijk weg te kijken maakt. Maar achter deze luchtigheid zit opmerkelijk veel diepgang. Het begint eigenlijk al met de openingsmonoloog:

Choose life. Choose a job. Choose a career. Choose a family. Choose a fucking big television, Choose washing machines, cars, compact disc players, and electrical tin openers. Choose good health, low cholesterol and dental insurance. Choose fixed- interest mortgage repayments. Choose a starter home. Choose your friends. Choose leisure wear and matching luggage. Choose a three piece suite on hire purchase in a range of fucking fabrics. Choose DIY and wondering who you are on a Sunday morning. Choose sitting on that couch watching mind-numbing sprit- crushing game shows, stuffing fucking junk food into your mouth. Choose rotting away at the end of it all, pishing you last in a miserable home, nothing more than an embarrassment to the selfish, fucked-up brats you have spawned to replace yourself. Choose your future. Choose life... But why would I want to do a thing like that? I have chosen not to choose life. I’ve chosen something else. And the reasons? There are no reasons. Who needs reasons when you've got heroin.

Toen ik de film voor het eerst zag begreep ik de monoloog nog niet. Inmiddels vult hij mijn bureaublad. Een prachtige tirade over het zogenaamde 'dagelijks leven' waar Mark Renton duidelijk niet in gelooft. Voornamelijk op te merken door de constante sarcastische ondertoon, later nog versterkt door de quote " There was no such thing as society and even if there was, I most certainly had nothing to do with it."
In deze prachtige tirade worden de zinnen steeds langer en verschijnen er steeds meer scheldwoorden. Een geweldig boeiende tekst van een persoon dat zich als geen ander afzet tegen de maatschappij. Onder de sterke beelden van hem en zijn vrienden door de straten van Edinburgh rennend, en de muziek van Iggy Pop die er dan nog net wat meer kracht achter zet.

Hierna enkele humoristiche minuten, waarin de rest van de personages wordt geïntroduceerd, en de kijker een prachtige sfeerschets van het leven in Edinburgh wordt voorgeschoteld. En nog maar zo'n prachtige
'levenswijsheid':
When you're on junk you have only one worry: scoring. When you're off it you are suddenly obliged to worry about all sorts of other shite. Got no money: can't get pished. Got money: drinking too much. Can't get a bird: no chance of a ride. Got a bird: too much hassle. You have to worry about bills, about food, about some football team that never fucking winds, about human relationships and all the things that really don't matter when you've got a sincere and truthful junk habit. The only drawback, or at least the principal drawback, is that you have to endure all manner of cunts telling you that

De eerstvolgende prachtscene is de ontmoeting met Diane, Mark Renton ziet hoe al zijn vrienden het goed doen bij het de vrouwen, terwijl hij onder de invloed van heroine achtergebleven is. Hangend tussen een stelletje overdreven zielige nerds.

Heroin had robbed Renton of his sex drive, but now it returned with a vengeance. And as the impotence of those days faded into memory, grim desperation took hold in his sex-crazed mind. His post-junk libido, fuelled by alcohol and amphetamine, taunted him remorselessly with his own unsatisfied desire.

Wanneer hij na enkele treurig verlopen pogingen tot oogcontact ziet Mark Renton Diane zitten. De vonk slaat meteen over, ondersteund door de switch van de muziek naar Atomic van Sleeper (geen Blondie). Een prachtscene, een van de eerste stappen op de weg opwaarts voor Mark Renton.
Om vervolgens bij de afkickscene te belanden. Een onvergetelijke kijkervaring, vooral door het verstikkende Dark Train van Underworld, en de opeenvolgende beelden. Echt zitten zweten de eerste keer.
En dan de London montage. De eerste keer dat ik deze scene zag en Think About the Way hoorde, sprongen de tranen van geluk me opeens in de ogen. Alles wat Edinburgh, Mark Renton en vooral de film níet was, flitste voorbij. Een enorme impact door de knallende beelden, de vlijmscherpe editting en dat geweldige nummer.

Vervolgens zakt de film op geen enkel front ook maar voor een seconde in. Born Slippy van Underworld wordt aan de soundtrack toegevoegd en het verhaal wordt waardig afgesloten, die laatste scene waarin Renton met een big smile wegloopt is natuurlijk een grap. De beste jongen zit waarschijnlijk binnen een maand weer aan de drugs, dat er op het einde toevallig net een ‘up’ zit, maakt het zeker geen happy end, dat werd in de loop van de film wel duidelijk.

Boyle lijkt in de toekomst te leven. Trainspotting is na ruim tien jaar nog steeds een van de meest moderne films, en nu heeft ie weer Slumdog Millionaire. Helaas de enige film waarbij Boyle visueel in de buurt van Trainspotting komt. Een overdosis creativiteit qua kleurgebruik, effecten en compositie en alles voorbijflitsend met een razendsnelle montage. Dat gaat denk ik nog wel 20 jaar mee. Ook de pompende soundtrack is erg sterk. Ook kiest Boyle vaak de betere scripts uit, dat van Shallow Grave was bijna van het niveau van Trainspotting. Deze film kan ik dan ook aan iedere liefhebber van Trainspotting aanraden.

Deze film gaat na een maandje weggeweest te zijn weer terug naar de eerste plaats van mijn top-10. Ruim een jaartje terug dat ik m voor het eerst zag en sindsdien eigenlijk altijd met de film bezig geweest. De film voor de zoveelste maal herzien, wat kleine fragmentjes bekijken met Youtube, nummers uit de soundtrack opzetten of gewoon maar even aan de film denken geeft mij een onbeschrijfelijk gevoel. Er bestaat geen bijvoegelijk naamwoord om deze recensie mee af te sluiten. Wat een _ film

Geweldige film inderdaad. Humoristisch, realistisch, absurd en zeer boeiend om naar te kijken.

Matige film vergeleken bij Requiem for a Dream waar ik hem dan toch mee vergelijk.

2*

Na vele jaren eindelijk eens terug bekeken en het blijft een bangelijke film!!!

Helemaal met Kraay eens!

Geen woord aan toe te voegen

Geweldige film!

deze moet ik binnenkort toch is zien.