Trainspotting (1996)

Vooraf was ik een beetje huiverig, maar Trainspotting heeft wel iets: 4.00
Ik had echt een idee over Trainspotting weer met een overdreven, door typetjes gekleurde, weinigzeggende film te maken te hebben, maar dat bleek alleszins mee te vallen. Sterker nog, Trainspotting heeft me zelfs negentig minuten lang bij de hand genomen. Echter had er met een langere speelduur toch nog wel wat meer in deze film kunnen zitten heb ik het idee, want sommige aspecten in het verhaal zijn ietwat onderbelicht gebleven. Toch heeft Boyle zoveel mogelijk aspecten in de film geplaatst, zei het zo nu en dan wat kort door de bocht, maar nergens had ik de indruk dat deze drang om zoveel mogelijk aspecten in de film te tonen elkaar in de weg zijn gaan zitten.

Het verhaal stelt op zich niet zo heel veel voor, maar de manier waarop het verhaal ingevuld is is toch vrij indrukwekkend. De film opent al meteen heel erg sterk met de verslaving aan heroine van de vrienden, om vervolgens eventjes ietwat weg te zakken, maar na een klein uur weer ijzersterk terugkomt en Trainspotting dat tot het einde aan toe weet vol te houden. Verder zit er voldoende vaart in het verhaal, komt er genoeg komedie in de film voor (al vind ik persoonlijk dit soort licht getinte zwarte humor altijd wat overdreven), en is er voldoende afwisseling in de film. Echter had men naar mijn mening de personages nog wel wat verder mogen uitdiepen, en had vooral het leven van Renton wel wat meer diepgang mogen hebben. Had nu een beetje het gevoel dat het allemaal nogal plotseling ging met zijn keuzes en beslissingen, en dat kwam ietwat afgeraffelt over.

Het acteren in deze film is van een zeer hoog niveau. Nu hebben de Britten ook wel de beschikking over een goed arsenaal aan acteurs, maar het is altijd nog maar weer de kunst om ze in een film als Trainspotting op de juiste plaats en in het juiste personage te zetten. Dat is zowaar uistekend gelukt, en zet vooral Ewan McGregor een schitterende prestatie neer. Ook Robert Carlyle, Jonny Lee Miller en Ewen Bremner doen nauwelijks voor elkaar onder, maar het is McGregor die de show steelt in de hoofdrol. Andere bijrollen mochten er zeker ook wezen zoals die van Kelly MacDonald en Kevin McKidd. Iedereen past in het totale plaatje, en dat maakt Trainspotting toch wel tot wat het is geworden. In dergelijke films waarin de dialogen en onderlinge verhoudingen tussen de personages een belangrijke rol spelen moet het acteerwerk fantastisch zijn om te kunnen slagen, en gelukkig kunnen we zeggen dat in Trainspotting alles op de juiste plaats samenvalt.

Realisme is altijd een beetje moeilijk te wegen in dit soort films. Aan de ene kant is bijvoorbeeld de humor nogal vergezocht, maar aan de andere kant past dit weer volledig in het karakter van deze prent. Dingen zoals dat Renton in de wc kruipt, en er vervolgens weer uitkruipt zijn niet realistisch, maar drugsgebruikers worden nu eenmaal gek in hun hoofd en gaan 'zweven', waardoor dit soort dingen in het juiste perspectief bezien juist weer goed in de film thuishoren. Verder is het bij dit soort films nogal eens dat er een stuit typetjes bij elkaar worden gezet, maar gelukkig is dat in deze film niet zo zeer het geval (enkel Spud dan), wat het voor mij persoonlijk vrij realistisch weet te houden. Overigens is het wel opmerkelijk dat Begbie met zijn psychotische gedrag zomaar vrij in de maatschappij kan blijven lopen, maar vooruit.

Op filmtechnisch gebied scoort de film eveneens bovengemiddeld. De special effects zijn heel behoorlijk, enkel de scene waarin Ewan de wc inkruipt doet een klein beetje nep aan, maar verder zat de film wat special effects en stunts betreft goed in elkaar. Ook het gevoerde camerawerk was aardig, al had er misschien toch wel een iets 'ruigere' stijl in mogen zitten, het had in ieder geval zeker niet misstaan bij deze prent. Soms waren de settings iets teveel van hetzelfde, evenals dat ik na drie spuiten in de arm van iemand dit nu wel eens een keer gezien had. De montage van de film is wel weer erg sterk, des te meer omdat Boyle veel verschillende zaken in een filmpje van slechts 88 minuten aan zuivere speeltijd heeft weten te proppen. Een ander pluspunt is de muziek. Vaak geef ik hier geen (half) punt op toe, maar de stijl van de muziek past erg goed bij deze film.

Trainspotting heeft mijn verwachtingen op alle fronten weten te overtreffen, en is het absoluut geen tegenvaller geworden zoals ik vooraf had gedacht. Ik zou zelfs zeggen dat er nog wel wat meer in het vat had kunnen zitten als de speelduur met een kwartier tot twintig minuten zou zijn opgerekt. De film vliegt aan je voorbij, en had meer diepang in het personage van Renton zeker geen averechts effect opgeleverd. Misschien dat hierdoor de film na een kwartier een klein beetje in elkaar zakt, maar goed. Een pluspunt is absoluut het sterke acteerwerk, en het toch nog wel vrij aardige realisme dat de film heeft ondanks enkele bizarre gebeurtenissen. Ook op cinematografisch gebied staat Trainspotting zeker zijn mannetje. Al bij al een heerlijke wegkijker, waar wellicht toch nog wat meer in had kunnen zitten: 4.00 (3.80).

Ik heb dergelijke mensen gekend en meegemaakt en deze film laat een vrijwel perfect daarvan zien. Ze doen alles, maar dan ook echt alles om hun verslaving in stand te houden.

de verslaving maakt ze dan ook geen slechte mensen, dat zijn de daden om die in stand te houden.

de personages worden hier ook niet onsympathiek neergezet.

wat een enorm pluspunt is. ik ga morgen weer is een poging wagen om te stoppen met roken ik ga waarschijnlijk ook net zo para worden als Renton

Ik snap deze film niet helemaal, de soundtrack is erg leuk (Lust For Life en Night Clubbing:) ) maar voor de rest vind ik het echt nergens over gaan. Paar grappige momenten, maar niet genoeg om het een redelijke film te maken. Wil je een film over drugs? kijk Fear And Loathing in Las Vegas, Wil je een leuke Britse film (om het 'Britse')? kijk Lock Stock of Snatch..

Ik weet niet wat ik hiervoor moet geven.

1,5?

[ Wil je een film over drugs? kijk Fear And Loathing in Las Vegas, Wil je een leuke Britse film (om het 'Britse')? kijk Lock Stock of Snatch..

.

?[/quote]

en wil je een film die het allemaal heeft: kijk Trainspotting!

Geweldige film,

Mijn absolute favoriet.

Dit vooral dankzij de personages. Ewan McGregor speelt heerlijk Maar ook anderen zoals Robery Carlyle en Ewen Bremmer en Kevin McKidd mogen er zijn,.

Veelzijdig: serieus, maar toch humoristich, onvoorspelbaar en kijkt lekker weg.

prachtig camerawerk dat ervoor heeft gezorgd dat meerdere beelden voor eeuwig in mijn geheugen staan gegrift.

Ander sterk punt is dat elke scene en elk personage ook daadwerkelijk iets toevoegd aan het verhaal, tot sommige kleine bijrollen aan toe.

Veel mensen schijnen echter diepgang te missen, die is er wel enigszins, vooral over het hoofd wordt dan gezien dat het het verhaal behalve of afkicken ook gaat over deel uitmaken van de maatschappij, vooral duidelijk door de uitspraak: "There was no such thing as society and even if there was, I most certainly had nothing to do with it", de eerste en laatste scene en de Londen montage. meer diepgang had de film ook echter niet nodig, op deze manier keek ie nog lekker weg.

Ook de muziek is goed en past perfect in de film.

Na deze film een kwartier in trance, toen ik 'wakker' werd kwam ik erachter het halve huis ondergepist te hebben.

5*

Een realische harde scenery met uiterst herkenbare karakters die elkaar constant versterken en aanvullen. Al met al maakt het deze eigenlijk "heel lelijke" film een geweldig meesterwerkje. De gevoelens en ellende van de hoofdpersonen worden perfect in alle scenes vertaald en versterkt. Denk aan de dode baby, het smerige appartement van die HIV patient en de constante spanning bij de agressieve onvoorspelbare verwarde vriend. De hele film werkt constant samen om tot één geheel te komen. Een enorm sterk staaltje regie dus en hierdoor is de film een groot succes.

Die films zijn totaal niet, maar dan ook echt TOTAAL niet met elkaar te vergelijken. Hoe kom je daar ineens bij :S.

Net voor de 5e keer gezien en het is een hele indrukwekkende film. Op sommige momenten heel humoristisch, en op sommige momenten heel dramatisch. Dan weer heel realistisch, en soms juist weer een uitstapje uit die realiteit. En toch kan het allemaal samen! Prachtg camerawerk, goede soundtrack en goed acteerwerk. Er zitten ook een aantal fantastische scenes in. Vooral de laatste scene vind ik prachtig.

Deze film staat net niet in mijn top 10, maar als we een Top 11 op deze site zouden hebben zou hij erin staan! 5*

misschien een beetje dom bericht maar kan je dan zeggen wat je zo goed vind aan de film? als je grappig zegt, snap ik dat (maar door een naar mijn mening) vervelende sfeer vond ik de grappen wat verpest, en daardoor vond ik hem ook niet 'lekker weg kijken'. ik vind hem niet dramatisch of diepzinnig dus...

misschien nog maar een keer overkijken mét ondertiteling, want met dat leuke accent heb ik misschien het een en ander gemist

weer zo`n voorbeeld waarbij voor welke reden dan ook deze film wordt ook als komedie beschreven?

Het is een typische Britse social drama ... dat af en toe wat grappiger momenten in heeft. Mensen die gaan kijken met bedoeling naar een komdie te gaan kijken gaan in op de verkeerde verwachting denk ik?

Zie mijn andere opmerking net geplatstz op de film LIfe Is Sweet (ook geen komedie) van 12 juni 2008, 17:09 uur

http://www.moviemeter.nl/film/8834

Daar waar ik enkele jaren geleden, toen ik 'Trainspotting' voor het eerst zag en meteen tot één van mijn favorite films kroonde, alleen oog had voor de tristesse, maar vooral de humor die Danny Boyle vastlegt, was mijn laatste ervaring een stuk killer. Een nogal onverwacht gebeuren.

Inhoudelijk laat Irvine Welsh ons, volgens mij, heel weinig keuze. Is 'Trainspotting' inderdaad een anti-drugsfilm, zoals de voorvechters zo vaak beweren? In feite slechts gedeeltelijk. Want wat wacht ons als we niet "gebruiken"? Inderdaad: big televisions, washing machines, dental insurance... and waiting for the die we'll die. 'Trainspotting' kiest geen kant, registreert alleen buitengewoon sterk en tekent zijn personages met immens veel humor. Maar de spiegel die 'Trainspotting' ons voorhoudt werpt op een bepaalde manier ook een pijnlijke schaduw op het behandelde thema: wat levert de "clean-guys" zo'n 'debiele' vreugde op als die van de druggebruiker?
Stylistisch heeft Boyle trouwens een prachtige film gemaakt: elk shot is keurig en verzorgd, maar de inhoud blijft altijd bovengeschikt. En dat nederige hoort ook bij een film die zoveel wil vertellen.

Ik ben echter de eerste om toe te geven dat er nòg meer had ingezeten: de tragische momenten komen immers niet altijd even hard aan, en af en toe verlaagt het scenario zich tot goedkope "pis en kak"-humor. Die scènes zijn echter op één hand te tellen, zodanig dat ze nauwelijks als minpunt mogen beschouwd worden. Overigens, waarom zou 'Trainspotting' intelligent moeten zijn - als er inherent aan de personages toch voornamelijk 'stupidity' overheerst?

Ik ben benieuwd wat 'Trainspotting' me de volgende keer aan nieuwe inzichten (of woordenschat - het Schotse "[it's fokking shait]" vergeet ik nooit meer) zal opleveren...
Met andere woorden: u hoort nog van me.
4,5*

enigszins onevenwichtig film.

Over het algemeen tegenvaller.....of toch maar niet. Eerlijk gezegd verwacht ik niet veel van die anti-drugs films. Ze zijn altijd zo extreem, veel geknoei met montage, te energiek, vervelende surealisme. Slaat bij mij niet altijd op het juiste toon.

Eerste 3 kwartier was voor mij alleen maar doorbijten. Tig met dit soort aspecten. Vooral de ranzigheid in de film werkte behoorlijk op me zenuwen. Voorspoedig werd de film alleen maar beter en beter. De film is bij vlagen grappig en statig. De soundtrack schijnt erg goed te zijn, helaas veel te veel daarvan gemist.

Herziening is dan ook noodzakelijk. Ik hou het tot nader order op 3*, maar ik neig naar 3,5* of zelfs 4*. Maar goed bij herziening word het allemaal wel duidelijker.

Zoveel van verwacht, en weer keihard de deksel op m'n neus. Krijg de laatste tijd zoveel telleurstellingen voor m'n kiezen dat de neus bijna weg is :S

Chaos heerst, teveel gerommel met de montage en de gehele film een zeer matte uitstraling. Nergens enerverend, overmatig gebruik van voiceovers en een bijna poëtische schets van drugsgebruik.

De film probeert z'n momenten van humor en drama eruit te pikken, maar verder dan proberen komen ze niet.

Enkele acteurs lieten wel degelijk werk zien, maar buiten dat om : epic fail !!!.

2*

Waanzinnige goede film. Heeft ondanks de humor een zeer depressief sfeertje om zich heenhangen.
Een van mijn favorieten maar toch niet èèn die ik 'graag' aan zet wanneer ik lekker onderuit gezakt een filmpje wil kijken.

Meest deprimerende scene ooit is voor mij het moment waarop baby Dawn overleden blijkt. Ze lag er waarschijnlijk al een tijd en de manier hoe de junks het voor kennisgeving aannemen om vervolgens weer verder te gaan met hun rush, is aardig zwaar om te zien.

Ik heb zelf een tijdje lang cocaine gesnoven, een paar keer LSD gebruikt, paddo's gegeten, mescaline gebruikt en hasj en wiet gerookt met een beestpijp en van alles en nog wat. Trainspotting is zwaaaar ongeloofwaardig en brengt het leven van een drugsgebruiker niet goed in beeld. Als ex-gebruiker kan ik weten of een drugsfilm geloofwaardig is of niet, deze film is dus zeker overdreven maar goed, ik wil niet mieren neuken. Ik vond het een slechte film, juist omdat het ongeloofwaardig is. Ik geef de film een 0,5*******

Juist daarom zal ik je waardering maar niet al te serieus nemen.

En voor een 'insider' die zo veel schijnt te weten van de drugs, had ik wel een wat betere spelling verwacht van hetgeen waar hij zo in thuis is. Een 'beest-pijp'? Je bedoelde natuurlijk een basepijp.. *proest*

Basepijp ja, ga me nou niet vertellen over basen want dat is (althans was) mijn terrein. Sommigen noemen het een BEESTpijp, vooral in Rotterdam.

De gedachte alleen al dat ik je zou wìllen vertellen over basen??? Nee, is wat mij betreft niet iets om mee te pronken. Gelukkig voor jou heb je iets waar je over kunt vertellen, al dan niet met gepaste trots. Ik maakte je enkel attent op je schrijfwijze. Een beetje de pot verwijt de ketel, in combinatie met de rest van je 'recensie' .

Ik pronk er niet mee, wat ik wil zeggen is dat deze film gewoon niet klopt. Bedankt dat je me grammatica lessen geeft trouwens, dank je. en nu over de film graag, waarom vond jij het wel zo een goeie film dan????

Heeft niets van doen met grammatica, maar goed. En als je even en klein stukje boven je had gekeken, had je gezien waarom ik de film goed vind.

''en klein stukje '' ????

bedoel je niet ''een klein stukje'' ???? vriend?

Genoeg gepraat, Nu over de film graag.

Ik werk in een rehabilitatiecentrum voor verslaafden en het gebeurt wel vaker dat deze film aangehaald wordt. Echter veel van deze mensen vinden de film juist wel heel geloofwaardig. Er is nog steeds een verschil tussen gebruiker en verslaafde hé!

badbull beweert wel van meer alles af te weten, hij is ook nog jarenlang actief hooligan geweest bij Feyenoord

Misschien zou het schelen als hij het verschil tussen documentaire en film zou begrijpen.. een film hoeft dus niet persé een feitelijke weergave van iets te zijn. Daarnaast valt de weergegeven wereld in Trainspotting wel mee qua realistisch.. het zou erger zijn als er werd geschetst dat deze kerels in deze wereld belanden door het roken van één stickie, zoals Amerikanen je willen doen geloven

Super film, één van mijn persoonlijke top favorieten. Cool en leuk van het begin tot het einde. Ewan zet hier een prachtige prestatie neer.

Aardige film maar een beetje "overgewaardeerd".

Zit een redelijk verhaal in en is soms ook aangrijpend maar vind het zeker geen meesterwerk dit.

Sommige stukken vond ik ronduit vervelend om naar te kijken, misschien heeft dat ook te maken met het beeld wat de film probeert te vormen over o.a. drugsgebruik, die ik ook niet erg realistisch vind.

Ik hou het voorlopig op 2,5*.

Choose Life. Choose a job. Choose a career. Choose a family. Choose a fucking big television, choose washing machines, cars, compact disc players and electrical tin openers. Choose good health, low cholesterol, and dental insurance. Choose fixed interest mortgage repayments. Choose a starter home. Choose your friends. Choose leisurewear and matching luggage. Choose a three-piece suite on hire purchase in a range of fucking fabrics. Choose DIY and wondering who the fuck you are on Sunday morning. Choose sitting on that couch watching mind-numbing, spirit-crushing game shows, stuffing fucking junk food into your mouth. Choose rotting away at the end of it all, pissing your last in a miserable home, nothing more than an embarrassment to the selfish, fucked up brats you spawned to replace yourselves. Choose your future. Choose life... But why would I want to do a thing like that? I chose not to choose life. I chose somethin' else. And the reasons? There are no reasons. Who needs reasons when you've got heroin?


Now I've justified this to myself in all sorts of ways. It wasn't a big deal, just a minor betrayal. Or we'd outgrown each other, you know, that sort of thing. But let's face it, I ripped them off - my so called mates. But Begbie, I couldn't give a shit about him. And Sick Boy, well he'd done the same to me, if he'd only thought of it first. And Spud, well okay, I felt sorry for Spud - he never hurt anybody. So why did I do it? I could offer a million answers - all false. The truth is that I'm a bad person. But, that's gonna change - I'm going to change. This is the last of that sort of thing. Now I'm cleaning up and I'm moving on, going straight and choosing life. I'm looking forward to it already. I'm gonna be just like you. The job, the family, the fucking big television. The washing machine, the car, the compact disc and electric tin opener, good health, low cholesterol, dental insurance, mortgage, starter home, leisure wear, luggage, three piece suite, DIY, game shows, junk food, children, walks in the park, nine to five, good at golf, washing the car, choice of sweaters, family Christmas, indexed pension, tax exemption, clearing gutters, getting by, looking ahead, the day you die.



Leuke film met veel leuke scenes. We volgen junkie Ewan McGregor in zijn afkick-traject, zijn poging om n normaal leven te krijgen. Zijn karakterontwikkeling is leuk neergezet, best wel realistisch. Of het drugsgebruik realistisch is weet ik niet, kan ik niet over oordelen. Doet er verder ook niet toe. Je kan een fysiek gevoel nu eenmaal moeilijk uitbeelden. Je kan zien dat hij het lekker vind, of dat het pijn doet of weet ik veel wat, maar je weet toch nooit hoe het echt voelt. Daar moet je het zelf voor doen, iets wat ik niet echt in de planning heb staan. Jammer dat de film soms rommelig is en af en toe over-the-top gaat. De film was wel meeslepend en het einde vond ik erg bevredigend. 4*

Alle lof naar degene die deze cast bij elkaar heeft gezocht de acteurs toen nog vrij onbekend, spelen allemaal TOP!!!Het flitsende camerawerk.Vooral de scene van die jongen die opgesloten in zijn kamer probeert van de drugs af te komen.En dan nog de filmmuziek met de nr. 1 househit Born Slippy maken van deze film een echte Topper

Ik vind het beeld juist heel realistisch. Heroinegebruik, en zeker bij het spuiten van, geeft een totaal ander beeld van psychische en lichamelijke klachten bij afkicken (of intoxicatie) dan het snuiven van coke. Totaal niet met jouw situatie te vergelijken. Ik werk met gedetineerden die veelal langdurig verslaafd zijn geweest aan heroine. Ook zij vinden het een goede film en kunnen zich identificeren met diverse gebeurtenissen uit de film.