The Fountain (2006)

Die film heb ik nog niet gezien.

De tekortkomingen van de film zou ik toch niet in Rachel Weisz haar schoenen willen schuiven.

Jackman vertelt in de extra's dat hij bij het lezen van het script heel enthousiast was (uiteraard) hoewel hij er zelf nog niet alles van begreep. Nu, dat zegt genoeg denk ik.

Mijn gevoel zegt dat A. het beter wat 'kleiner ' had gehouden, hoewel dit natuurlijk heel pretentieus van mij is.

Ik schuif de tekortkomingen van de film ook niet volledig op Rachel Weisz. Ik vond haar alleen matig acteren, net als Jackman. Daarnaast kwam de film gewoon "niet lekker" op me over. Het is gewoon een optelsom van enkele negatieve zaken die op den duur erg storend voor mij werden.

Ben het met je eens dat Weisz niet zo'n beste actrice is Spetie.

Al vond ik haar hier 1 van haar minst slechte rollen spelen.

Ik vond eigenlijk dat de film best klein en intiem werd gehouden toch?

Hier en daar een uitstapje naar een ietsiepietsie actie in het "verleden".

Ik begrijp dus niet helemaal wat je er mee bedoelt, want ik vond juist dat de film zich bijna alleen tussen de 2 hoofdrolspelers afspeelt. Bijna als een toneelstuk of zo. Wil je het voor een leek als ik uitleggen?

Heb je het nu tegen mij of tegen Stefan?

Tegen jou Spetie.

Oke. Maar wat begrijp je dan niet precies waar ik wat mee bedoel, als ik zeg dat Weisz slecht acteert en er niet in slaagt haar emoties op mij over te brengen?

Voor mij gevoel was de film ook best redelijk klein en intiem, zeker omdat de film zich vooral op de twee hoofdpersonages concentreert in zowel het verleden, heden als de toekomst. Maar ik beweer toch ook niet dat de film niet klein en intiem is? Daarom vroeg ik ook aan wie je de vraag stelde.

Hmz je hebt gelijk. Keek er overheen.

Over Weisz sloeg het op jou en de rest op stefan.

Wij zijn het verder eens ja. Solly

Geen probleem . Blij dat het duidelijk is.

Hoi ketel :
voor mij was het niet geheel duidelijk dat het allemaal denkbeeldige verhalen zijn over het aanvaarden van de de dood, omdat ik struikelde over één gegeven in het heden. Nl. het feit dat die aap miraculeuze herstelprocessen vertoonde, na behandeld te zijn met een stof afkomstig van een stuk boomschors. Daar zitten we dus noch in het verhaal van Rachel, noch in het voltooiingsproces van Mr. Jackman en ik ervaar dat toch ale s een soort slordigheid in het scenario. Het blijft me gewoon dwarszitten.

En wat de ambitieuze aanpak van A; betreft: can't blame him for trying.

Prudh schreef:

(quote)

En in The Brothers Bloom dan?

Geen idee, heb ik ook (nog) niet gezien. Ik baseer me op de 8 films die ik wel met haar gezien heb.

Gun de film een 2e kans, Spetie. Ik vond dit na de 1e kijkbeurt ook helemaal niks.

Zelf weten natuurlijk.

Ik denk niet dat er snel een tweede kans komt voor deze film bij mij. Het is zo'n typische film die me niet ligt. Ik heb ook nooit zoals jij, dat er ineens anderhalve ster bijkomt na herziening, vaak hooguit een halfje. Heb er ook toaal geen zin in. Zeg nooit nooit, maar op dit moment zeg ik nee.

Ik ga hem binnenkort een tweede kijkbeurt geven.

Nu...dat zegt genoegzaam niks, denk ik, want een acteur hoeft het totale concept van de regisseur niet (direct) te begrijpen om toch zijn rol perfect uit te voeren. De aceurs en actrices bij David Lynch wisten vaak ook niet wat hij precies in zijn hoofd had. Misschien is het juist bij sommige projecten goed dat ze niet alles direct weten en begrijpen maar zich volledig op hun rol storten.

Dat denk ik ook. Naomi Watts zei het ook al eens. Dat Lynch je heel waak in het ongewis liet en dat ie zoveel trucjes heeft om je boven je kunnen te laten presteren.

Goed argument.

Toen Jackman dat zei had ik zelf iets van"oef, ik ben dan toch niet de enige die het niet helemaal begrijpt".

En dan is er ook nog altijd dat ene detail waar ik over blijf vallen.

thx!

Dit is in ieder geval een fillm waar meer over te vertellen valt dan gewoon 'geweldige film' of 'saaie zooi'. Dat is wel duidelijk. De timing (tijdstip en eigen gemoedsgesteldheid) spelen vaak ook een rol in het aanvoelen van een film.

Mijn respect voor Aronofsky is er in ieder geval niet minder om geworden.

heerlijke film met een jointje erbij

Denk dat hij alleen enigzins te pruimen is met een flinke dosis amfetamine in je lichaam. En zelfs dan wordt het nog lastig.

Ik heb 'last' van ontwenningsverschijselen van deze film, voor anderen kan het een cold turkey zijn....

Op zich wel slecht dat een film stimulerende middelen nodig heeft om goed gevonden te worden.

Nee, om begrepen te worden. Hoeft niet aan de film te liggen op zich natuurlijk....

m@rtijn zegt wel iets zinvols op zich. Bij mij stond deze film eerst op 2,5*. Na herziening met wat stimulerende middelen begreep ik de hele kluit opeens en zag ik het licht Een dikke 4,5 is zijn deel.

Edit: moviemafketel: bericht ineens weg. hier nogmaals :S

Dat is zeker niet waar. Met stimulerende middelen (a.k.a drank en drugs) word je waardering inderdaad verlaagt, maar dat is enerzijds wel fijn, want dan kun je de simpelste dingen (of de lelijkste vrouwen) ineens prachtig vinden en dat heeft wel iets. Dan zie je meer schoonheid in meer dingen ofzo. Anderzijds kun je achteraf wel teleurgesteld zijn in een film (of een vrouw) als je die erna nuchter ziet.

Ik denk dat ik deze film eerst nog een keer opnieuw moet zien voordat ik hem helemaal begrijp. Nu snapte ik de grote lijnen wel, maar het verhaal wist me niet echt te pakken. Ik was wel ontroerd bij sommige punten in de film, dus het heeft toch nog iets los kunnen maken.

Het begin van de film vond ik echt supervaag, maar omdat ik de film wilde snappen ben ik toch verder gaan kijken. En gelukkig maar, want aan het einde was het tot op zekere hoogte wel te begrijpen.