A Clockwork Orange (1971)

Heb het boek gelezen, en vrijwel meteen daarna de film gezien. Vond de film een erg goede adaptatie van het boek. Maar.

Ik heb daarna nog verschillende fragmenten van deze film gezien, waaronder een paar moordscenes en de verkrachtingsscene. De moorden worden begeleid door klassieke muziek, en die muziek kan ik nu niet meer horen zonder aan deze film te denken, en dat is niet prettig. De film is zeker goed (hoewel ik me ook de kritiek uit een Belgisch filmboek van me kan voorstellen waarin gezegd wordt dat Kubrick het spel vals speelt door de hoofdpersoon een schurk te laten zijn waardoor we wel GEDWONGEN worden ons te symphatiseren met hem), maar ik vind het gewoon een hele nare, onprettige film. En dat is voor mij een reden om niet hoger dan 2,5* te gaan, maar ik heb er erg lang over moeten nadenken.

Ik vond er ook niets aan. Behalve de mooie cinematografie bij de trio Scène was er voor mij verder niets te genieten. Stem gewoon wat je gevoel je ingeeft. Daar wordt de lijst alleen maar zuiverder van.

Kun je deze zin iets nader uitleggen?

Ik snap hem namelijk niet:

Door je hoofdpersoon een schurk te laten zijn dwing je toch niemand om je met hem te symphatiseren?

De reden waarom je in de film toch parij voor Alex kiest, is dat het gewoon een innemende schurk is, iets waar de meeste schurken last van hebben.

Echte boeven hebben gewoon veel charisma.

In de echte wereld geldt dat (waarom spreken opperschurken als Hitler, Saddam, Pinochet etc anders toch zoveel mensen aan, das niet alleen het inboezemen van angst) en ook in de film wereld (Star Wars is toch min of meer de Darth Vader show)

Ik kies anders helemaal geen partij voor Alex tijdens het kijken.

maar het zal toch lastig zijn om te ontkennen dat de meeste kijkers meeleven met ALex en niet met bijv. een Deltoid.

Oke, maar sympathiseren gaat me wel wat te ver.

is het feit dat velen wel met hem gaan symphatiseren nu niet juist net de griezelige briljante schoonheid van de film?

Een deel van Kubricks magie?

En ook geen onderdeel van de thematiek, dat zelfs de slechtste persoon toch wel als mens behandeld moet worden en geen machine mag worden?

Ik minacht die Alex in het begin van de film. Maar echt sympathie heb ik nergens. Het is min of meer de beschrijving van "het systeem" wat ik erg goed gedaan vind.

ik heb het idee dat als je Alex minacht, dat je dan maar half in de film zit.

Het briljante van het boek en ook de film is juist dat Alex je middels termen als "oh mijn broeders" in zijn wereld trekt.

Je wordt in zijn wereld gezogen en als je uit antipathie buiten/boven zijn wereld blijft staan, ga je niet mee op die grillige beoogde reis vol dood en verderf.

Ik zelf sta tijdens het kijken vierkant achter Alex en dat maakt deze film juist zo'n griezelige rit.

In het echt keur ik zijn daden uiteraard af, dat staat buiten kijf.

Nou, ik vind het vooral een bizar figuur en ik ben wel geboeid door wat hij allemaal uitvreet, maar ik heb echt totaal geen sympathie voor hem en ik hoop ook niet dat Kubrick dat zo bedoeld heeft...

Dat zou vergelijkbaar zijn met Fight Club achtige onzin.

ik weet wel zeker dat Kubrick het juist wel degelijk zo bedoelt heeft.

om zodoende dus over all een zwartgallige ironische komedie/horror te maken.

Volgens mij niet. Ik sluit me aan Fisherking. Het gaat om het systeem, niet de persoon.

Alex is gewoon een vervelende, misdadige hanggroepjongere. Totaal geen sympathie jegens hem, hoe charmant hij wel niet mag overkomen. Wel op het laatst natuurlijk, als hij echt veranderd is door 'het systeem'. Dit zorgt voor de druppel ironie die de film doet overlopen, 'het systeem' verandert niet de rest van de personen. Er zit wel iets misdadigs in een ieder van ons...

Ik denk ook wel dat er langzaam sympathie voor hem moet ontstaan. Vanzelfsprekend niet aan het begin, maar na zijn therapie toch wel.

nu ja, laten we er niet te veel ruimte/posts aan wijden.

Misschien zegt mijn sympathie voor Alex ook iets over mij

Ok. Ik heb hem weer gezien en ik kom uit op 1*...

Er zaten wel aardige decors in deze film, maar wat mij betreft was dat het ook...

Ik vond er verder niet veel aan. Het zegt me heel weinig dit. Ik heb daar veel redenen voor en dat zijn er eigenlijk te veel om op te noemen... dus laat ik het hierbij.

1*

en het fenomenale acteerwerk, het fantastische verhaal, de trendsettende vormgeving, de maatschappelijke satire, de schier briljante combinatie tussen beeld en muziek... dat verdient allemaal geen ster meer?

Schijnbaar niet.. net zo makkelijk te vervangen door een middelmatig filmpje over neonazi's of knokkende pretty boys. Dat mensen daar iets creatiefs mee proberen te doen, is geen pré hier op MM.. jammer.

Ik denk wel dat Kubrick zich net wat meer distantieert van zijn personage (en daarmee de kijker), door hem een bizarre uitdossing te geven, de boel in een schijntoekomst te laten afspelen en de karakters een vreemd klassiek dialect mee te geven. Allemaal dingen waardoor de film zo uniek is, maar het maakt het allemaal wat minder dichtbij. Had ie het een gewone realistische omgeving gegeven, dan had je een duizend-in-een-dozijn film gekregen, waarbij je inderdaad onwillekeurig sympathiseert met de schurk.

Ondanks dat ik Alex een buitengewoon cool personage vind, sympathiseer ik eigenlijk ook nooit met hem. Daarvoor is ie te amoreel en de hele setting te bizar. Uiteindelijk blijkt ook wel dat deze slechte inborst gewoon slecht blijft, en het is nergens anders de schuld van dan het feit dat hij slecht is.

tsja, ik ben het hier dus helemaal mee oneens.

Als Alex een "gewone" boef was die normaal praatte en in een normale wereld woonde en normale kledij droeg, zou het zo'n vervelende standaard crimineel worden aan wie je een hekel krijgt.

Ook de leefwereld van die huis tuin en keuken crimineel zou dan louter grauw en (te) realistisch zijn.

Je zou dan al gauw een vervelend drugdealertje krijgen of een "gangsta" of weet ik veel wat voor ongeinspireerde wijsneus.

Maar nee, in deze film wordt nu juist gekozen voor een dromerige maar gemene toverwereld met aparte kostuums, apart dialect, een apart charismatische schurk die middels scene's in bijv. zijn ouderlijk huis toch dicht bij je wordt gebracht. Je ziet hem niet alleen verkrachten maar ook schooltje ontduiken, een beetje moe zijn, met zijn ouders omgaan etc. Wel allemaal op zijn eigen dominante en sadistische wijze maar toch: je wordt toch onderdeel van zijn belevingswereld, je wordt betrokken, je wordt... soort van vrienden.

Nogmaals, dit alles zorgt ervoor dat een tot de verbeelding sprekend figuur je aan de hand mee neemt in die bizarre, geweldadige maar ook grappige toverwereld vol malle pruiken, pakken, woorden en daden.

Een en ander wordt nogmaals verstrekt door de verlichting hier en daar, de kleuren, het artwork in zijn algemeen.

Mijnsinziens is het ook bewust de bedoeling van filmen boek dat Alex je vriend wordt. En des te grilliger wordt de eindboodschap.

Maar goed, das dus mijn visie.

Ik ben het eens met Jantje666. Op een gegeven moment krijg je sympathie voor Alex en dat is naar mijn idee de bedoeling, daar het er redelijk dik bovenop ligt.

Op een gegeven moment ja, TIJDENS en NA de speciale therapie. Daarvoor totaal niet, ondanks de vrolijke kleurtjes, Beethoven, moloko, en verkleedpartijtjes.

Dus iedere film die een bad guy volgt + in de hoofdrol heeft... met hem wordt de kijker vrienden? Uitermate vreemde redenering.

De belevingswereld is een 'sombere' toekomstvisie, niet de belevingswereld om sympathie op te wekken.

Ik had het ook over "op een gegeven moment". Daar bedoel ik uiteraard mee: tijdens en na de therapie. Of heb je het tegen Jantje666?

Interessant om een keertje te lezen maar niet overal steekhoudend.

De geweldsscene bijv. waarin de schrijver en zijn vrouw aangevallen worden is gewoon keihard en die slachtoffers zijn verre van te karikaturaal om meelijden mee te voelen. Die scene is gewoon ronduit hard en de slachtoffers zijn niet anoniem en dus zeker wel te betreuren.
Daarnaast doet Kubrick ook genoeg moeite om Alex slecht uit de verf te laten komen, want hij doet nagenoeg NIETS goeds.
En TOCH wordt het de held.



Nee, ik blijf bij mijn punt.

probeer jouw mening aub niet zonder meer als vaststaand feit te verkondigen.

Hoe jij de film hebt ervaren is nog geen graadmeter voor anderen.

Ik heb vanaf seconde 1 een speciale band met Alex en niet PAS vanaf het moment waarop hij zielig wordt.

Ik ben fan van Alex, van begin tot na de therapie, ben dan ook erg blij dat hij als zijn enthousiaste zelf eindigd. Kan me eigenlijk niet voorstellen dat je niet met Alex sympathiseerd. Een brok levenslust en energie. Hij wendt het alleen een beetje verkeerd aan.... Maar ach het is maar een film.

Eindelijk gezien; wel een heftige film moet ik zeggen.

Ik vond het in het begin niet zo veel aan, vind verkrachtingen en dergelijke ook niet zo geweldig om naar te kijken..
Maar toen ie eenmaal werd opgepakt en in de gevangenis moest begon het verhaal pas echt te lopen en werd de film steeds interessanter.

4,0*

grapje hoop ik ? ik haatte hem tijdens de beginscenes van de film. uiterst irritant hoe hij zich gedraagt en mensen in elkaar schopt.

Nope, Alex is geestig, non conformistisch, intelligent, egoistisch & zeer enthousiast. Allemaal erg positieve eigenschappen voor een filmpersonage.

Gewoon een topper klaar....