2001: A Space Odyssey (1968)

Een meesterlijke film.

Ik heb de film nog maar 2 keer gezien. De eerste keer vond ik het al puur genot van fascinerende beelden. De 2de keer wordt alles al wat duidelijker en ik had ook al wat uitleg opgezocht. Hoe duidelijker het wordt hoe leuker het ook is. Je kunt dan zelf ook wat theorietjes maken.

Het verhaal boeid mij ook wel, het is allemaal erg intressant en vooral orgineel. Voor een film uit 1968 is dit een wonderlijke prestatie. Ik ben een groot fan van Kubrick, A clockwork Orange, the shining, full metal jacket en barry lyndon hebben mij ook erg geboeid.

De muziek van deze film is natuurlijk wonderbaarlijk en het is ook een klassieker. De combinatie van mooie beelden en prachtige muziek maakt de sfeer het perfect af.

De acteerprestaties zijn ook erg goed, er zit niet erg veel dialoog in de film, dus je kan ook genieten van aangename stiltes.

Minpunten van de film: die zijn er voor mij niet!!

IK heb mijn stem verhoogd naar een 5 en ga deze film the shining laten vervangen in mijn top 10

Afgelopen weekend gezien. Had de moeite genomen om deze toch eens aan te schaffen na alle goede verhalen hier op MM.

Zat er wel gelijk in, met de mooie (doch ietwat aparte) apen-scene. Hoe dit zich nou weerhoudt met de rest van de prent is mij niet helemaal duidelijk geworden (buiten de monoliet dan hè). Toch had het wel wat.

Het tweede deel vond ik indrukwekkender, met de keurig formele man die zeer zakelijk te werk gaat in het verhaal dat er 'iets is gevonden wat de menselijke cultuur dusdanig zal gaan veranderen'. Mooi sfeertje zat daarin.

Het derde deel met de volautomatische boordcomputer HAL vond ik (psycologisch) zeer spannend en zat vol met unieke dialogen. Maar daarna sloeg de film een beetje door met muziek en beelden. Begrijp heel goed dat mensen dit film-kunst vinden, maar mij kon het na 2,5 uur niet meer boeien. Het einde met die baby in die luchtbel,,,,,tja het zal allemaal wel, maar was even te murw om daar nog enige symboliek in te vinden.

Voor de mooie scenes en unieke stijltje toch een ruime voldoende, maar een 2e kijkbeurt......pfffff, misschien over een jaartje.

Een zeer mooie film die je aan het denken zet. Vooral het einde is moeilijk te doorgronden. Ik worstel nog met de betekenis. Visueel is de film natuurlijk fantastisch en de muziek is ook werkelijk magnifiek. Het stuk met HAL vind ik wel het minste stuk van de film. Al met al 4,5 *. Heb het nu al wat veranderd omdat ik te rationeel wil denken en dat is niet goed bij deze film.

je hebt de film duidelijk niet begrepen, het gaat over de evolutie van de mens, van oermens tot de geevolueerde mens na ons. het is dus niet zo zeer een samenvatting van de evolutie, maar een terug en een (filosofische)vooruitblik op de evolutie van de mens. pas als je dit begrijpt, zet de film je aan het denken. als je dit niet begrijpt terwijl je hem kijkt, is het idd zeer oninteressant. en het was absoluut niet de bedoeling van kubrick om de evolutie 'spectaculair' in beeld te zetten, het gaat om zijn visie. als je iets spectaculairs wil kijken moet je maar rambo kijken, wat overigens ook echt vet is.

verrassende film, met geweldige beelden, maar om eerlijk te zijn ben ik er nog niet helemaal uit hoe wie waar waarom. Ik ben wel van plan om 'm nog eens te kijken, want de film intrigeert me wel enorm. Voorlopig een 3*

UPDATE: Heb zojuist het animatiefilmpje op kubrick2001.com gekeken, en ik moet zeggen: het is allemaal al een stuk duidelijker. Dus voor degenen die misschien niet van de eerste keer konden volgen (gelijk mij) is dit dan misschien een ideale opwarmer alvorens te starten aan de herkijkbeurt. Nu ik het verhaal al een beetje meer begrijp verdient ie absoluut al minstens een 0,5je meer ==> 3.5*

2001 is een kunstzinnige film en een genot voor je zintuigen wanneer je daar open voor staat. Het is een meesterlijke film.

2001: A space odyssey, de eerste keer vond ik er helemaal niks aan.
Na een aantal "verklaringen" te hebben gelezen begon ik hem al wat te waarderen. Maar na een herziening is het toch één van de mooiste dingen die de filmwereld op aarde heeft gebracht. Het is een film die je niet 'zomaar' even kijkt. Het is een film waar je van moet genieten en echt voor moet gaan zitten en over je heen moet laten komen.

Geweldig hoe Kubrick de gevaren van de evolutie weergeeft. Geweldig hoe Kubrick laat zien dat alles wat de mensheid "bezit" niks voorstelt en uiteindelijk ons leven beheerst en ons kan beheersen en kan vernietigen. Dat wat wij proberen is dmv te werken met gereedschap onze uitdagingen proberen te overwinnen en hoe uiteindelijk in de ruimte wij niks voorstellen en het gereedschap ons gaat overheersen.

Prachtig dat alles wat je in de film ziet eigenlijk een geweldige filosofische en ook qua visualisatie een geweldige invloed heeft. Het uiterlijk en de muziek zijn geweldig met elkaar en alles is perfect weergegeven.

De film is alleen voor velen te "traag" en daardoor haken velen mensen ook af. Beetje jammer is dat wel waardoor niet iedereen deze film kan waarderen. Alhoewel als je deze film herziet zie je echt een juweeltje. Ik vond het niet traag maar heerlijk rustig en ik kon heerlijk opgaan in de film, ik kon er echt van genieten en de film had ook totaal geen haast.

Een film die de geschiedenis boeken in mag gaan, een film die ik naast me bed leg en hoop dat er nog een keer zoiets gemaakt zal worden.
Na herziening een volle 4* (ik neig naar een 4,5)

2001: A Space Odyssey is een ervaring. Het is niet zomaar een film om even van te genieten, het is veel meer dan dat. Als kijker moet je wel open staan voor die ervaring, maar dan krijg je er wel wat voor terug.

Visueel gezien is '2001' een van de meest indrukwekkende films die ik ooit heb mogen aanschouwen. De special effects zijn zeer indrukwekkend en werken beter dan menig CGI effect van dandaag de dag. Daarnaast is Kubricks 'realistische' aanpak van science-fiction een ware verademing tegenover Star Trek en Star Wars bijvoorbeeld. Ook zorgt de steady-cam hier weer voor zeer indrukwekkende shots.

Het acteerwerk van de cast is uitstekend, en de klassieke soundtrack is fenomenaal.

Maar verhaaltechnisch gezien is de film pas écht uit de kunst. Met een redelijk simpel basisplot, roept Kubrick een aantal filesofische vragen op. Kubrick geeft de kijker vervolgens de ruimte daar zelf aantwoorden op te intrepeteren. Het basisplot betreft het al dan niet bestaan van buitenaards leven, en stelt vragen betreffende de evolutie van de mens en onze capabilliteiten om onze omgeving te manipuleren en of dat zich al dan niet tegen ons zou kunnen keren.

'2001' Is een kunstzinnige filmervaring die ongetwijfeld vragen gaat oproepen bij de kijker. Van de grote vragen tot de kleine: het ligt aan de kijker zelf welke vraag zich er opdoemt en welke intrepetatie daaraan gegeven kan worden. Er zullen weinig films dezelfde impact op de kijker hebben als '2001', een absoluut meesterwerk van een absolute meester verteller. 5*

Eindelijk één van de beste SF films ooit gezien. En hij was geweldig. Stanley Kubrick begrijpt goed dat een film ook goed kan zijn met prachtig beelden en muziek, en niet per se met een geforceerd verhaal en dialogen. De beelden zijn prachtig, en vooral aan het begin kan je goed zien dat Stanley Kubrick ooit fotograaf is geweest.

Het heerlijke begin is misschien voor sommige te lang, maar voor mij was het geweldig. Een langzame opbouwing van spanning met een zwart beeld en een zacht deuntje, en daarna overdonderd worden met prachtig muziek en beelden van een paar planeten.

Wat ook wel leuk was om te zien hoe veel invloed deze film heeft gehad op SF films die daarna zijn uitgekomen. Behoorlijke veel dingen zoals de doorgedraaide HAL computer en buitenaardse objecten die onbegrijpbaar zijn voor de mens waren toen nog nieuw maar tegenwoordig al meerdere malen herhaald.

Veel SF films herhalen de thema's van deze film wel leuk maar niet hetzelfde. Ze zijn veelste veel gefocust op het verhaal de personages en de dialogen, en het moet ook altijd zo snel voor je het weet is zo'n film al weer afgelopen, en dan vergeten ze al gauw dat beelden en muziek net zo belangrijk is.
Wat ik overigens zo goed vind aan die nieuwe film Avatar, die focust zich ook veel meer op prachtig beelden en soundtrack en neemt daar ook lekker de tijd voor.
4,5* van mij, waarmee hij heel langzaam mijn top 10 mee binnen wandelt .

Eindelijk deze klassieker van Kubrick bekeken.

Ik weet niet waarom, maar het science-fiction genre is iets wat mij niet echt aanspreekt. Dat is dan ook de reden dat ik deze film zo lang links heb laten liggen. Het was dan ook een aangename verrassing dat dit meesterwerk eigenlijk meer is dan gewone science-fiction. Je kunt de film op een geheel eigen manier invullen en toch heb je het gevoel dat het klopt.

In het eerste deel komen we de mensapen tegen, onze voorouders. Plotseling staat daar temidden van al het tumult een steen. Volgens mij staat die steen(moniliet ofzo) voor vooruitgang. De apen evolueren van prooi naar jager door middel van het werktuig of wapen. Vanaf het moment dat de aap die andere de kop inslaat zijn we geboren.

Het tweede bedrijf gaat van start 4 miljoen jaar later, wanneer diezelfde steen ergens in de ruimte wordt opgemerkt. De mens is op het toppunt van zijn bestaan, zowel aarde als ruimte staat onder zijn controle dankzij de technologische groei. Maar al snel blijkt dat een illusie als de Hall 9000 zowat zijn eigen koers begint te varen. Hiermee ontstaat het gevecht tussen machine en mens.

Het laatste deel is zeer verwarrend en misschien is mijn analyse niet de juiste maar swat. Dave verdwijnt in de oorsprong van ons leven. (big bang) waar zowel tijd als ruimte verdwijnt. (Vandaar dat hij zichzelf als oude man ziet in een ruimte die enorm bevreemdend is.) Waarna dave(de mens) uiteindelijk herboren wordt als een Universeel wezen die in harmonie is met het heelal en het leven.

Conclusie: Zeer trage maar fascinerende film die ondanks een gebrek aan dialogen geen moment verveelt. Hulde!!

4.5*

Kubrick gaat inderdaad gigantisch diep. Het verhaal an sich is slechts een noodzaak voor de diepere lagen die hij ons eigenlijk mee wil geven (Er valt zo veel uit te halen, kan er koppijn van krijgen). Klassieke muziek wordt in meerdere films gebruikt, en nu ben ik niet zo weg van Strauss (en Rieu's vwals-verkrachtingen), maar hier wordt het in combinatie met de trage opbouw en sfeervolle beelden ontroerend goed toegepast.

De film opzich, zonder dieper denkwerk, is onbegrijpelijk (waar HAL natuurlijk interessant eng is), daarom is het fijn om na afloop wat rond te neuzen op het net.

Bijzonder visueel prachtige film, mooie decors en leuk camerawerk(op de kop scenes) hebben mij echt veelal doen verbazen. Ook voelt de film(42 jaar oud) totaal niet gedatteerd aan, alles ziet er strak en mooi uit. Ook heb je niet de vele lichtjes op de achtergrond die ze in veel SF films van vroeger wel stoppen. Om maar aan te geven dat ze in de toekomst zitten, 2001 doet dat toch op een veel betere manier. Ook de klassieke muziek, die veel sfeervolle scenes ondersteund is zoals altijd bij Kubrick weer prachtig!

Het gegeven is bijzonder interessant en de diepere lagen in de film heb ik allemaal voor een groot deel kunnen snappen. Ook dankzij wat uitleggen, maar ik kan hier toch geen gigantische score voor geven omdat ik nou eenmaal ook vermaakt wil worden.

Momenten dat ik een kwartier lang naar een stel apen moet kijken of ruim tien minuten naar een psychedelische trip zit te staren zijn voor mij toch vaak momenten dat ik naar de klok zit te turen.

Kan overigens wel begrijpen dat mensen hier wel een meesterwerk in zien, maar ik prefereer toch een aantal andere Kubrick's boven 2001: A Space Odyssey!

3,5*

Waar is de muziek??

Ik had hier zo veel van verwacht.. en het is gewoon... niks. Je kunt het zo mooi aanprijzen als je wilt, maar ik vond er echt maar weinig aan. Het verloopt veel te traag allemaal en de muziek ontbreekt in een groot deel van de film, erg vreemd ( bijvoorbeeld wanneer Frank Poole wegzweeft, daar had echt wel wat onder gemogen. Terwijl de muziek van ervoor juist overmatig aanwezig is, echt ergelijk.
Het begon nog aardig, met de plaatjes en de apen ( ook al was de pret er deels af nadat ik realiseerde dat er natuurlijk gewoon mensen onderzaten ).

Het acteerwerk is ook niet echt klasse te noemen. De scene waarin ze in dat compartiment zitten (om het zo even te noemen): 'Do you really think that?'.. 'Yes'.. 'Oh'..'You?' 'I don't know'. En dan nog met wat stalen gezichten erbij ook. Ook de rest is erg emotieloos gespeeld.

Dan krijgt Bowman nog een hele reeks animatiebeelden te zien wat veel en veel te lang duurt en die je net zo goed windows media player ( en andere programma's ) kunt afspelen. Dat was verre van spannend of fascinerend.

Ook aan dat gehijg van Bowman wat maar niet ophield begon ik me langzaam te ergeren. Er is opzich niets mis mee dat ze dat ademen laten horen, want het brengt je wat 'dichter bij de situatie' maar dat duurt ook gewoon veel te lang. Ook sommige handelingen mochten ze wel cutten, bijvoorbeeld in de kamer op het laatst. De man draait om en gaat weer naar zijn tafel ( ik dacht echt: nee he, moet er echt heel die afstand getoont worden, daar gaan we weer... )
Ook de verschillende alarms die ertussendoor komen piepte alleen maar in m'n oren en waren irritant.

Het beste in zijn totaal vond ik toch de stem van Hal, en het gesprek tussen Bowman en Hal. Daar heb ik nog flink om moeten lachen, samen met andere in de bioscoop. Man wat was dat, ik hoop niet dat het sirieus moest overkomen.
Verder is het idee wel goed, voor het jaar 1968, 1 jaar voordat Armstrong er arriveerde. En de eindscene met het reusachtige schepsel ziet er wel leuk uit.

Jammer maar helaas, ik laat het bij één keer.

Moeilijke film. Nu ik wat dingen heb opgezocht denk ik het wel te begrijpen en vind ik het een goed verhaal, maar nog steeds niet geweldig. Maar de kijk was een lange zit. Erg langdradig. Het decor was wel mooi maar doordat hij soms zo langdradig (en af en toe een beetje verouderd) was, kon hij me niet blijven boeien. Jammer, ik geef hem nog wel een keer een tweede kans.

Technisch inmiddels wat achterhaald (al maakte de blu-ray heel veel goed), maar qua wijsgerige ambitie en pretentie nog altijd onovertroffen. Een ontzagwekkende, filosofische reis door tijd en ruimte - zelf ook begrippen die tegen het einde op de korrel worden genomen - van de mens in verschillende stadia en niveaus van zijn bestaan, van aap tot Nietzscheaanse Ubermensch.

Ook nog aanwezig: de immer en alom aanwezige hunker naar verklaringen (zag ik in die monoliet niet gewoon Russel's Celestial Teapot? En hunker ik nu niet ook naar een verklaring?), het technologisch-imaginaire, nátuurlijk cognitieve intelligentie, mythische implicaties...

Dit alles niet verwoord, maar verbeeld, waarmee ook nog de taalfilosofie wordt betreden: hoe praten we met elkaar? Kubrick communiceert met beeld en geluid en de verwijzingen die deze in zich meedragen (met Strauss 'Also Sprach Zarathustra als meest evocatieve voorbeeld). Technisch en esthetisch als gezegd voor mij wat outdated, maar nog altijd uniek en niet minder effectief als het op het aansnijden van de besproken onderwerpen aan komt.

Voor wie de moeite neemt ze te zien, dan.

5* Mooie bevestiging dat ik met mijn aankomende studie Wijsbegeerte een goede keuze heb gemaakt.

Stanley Kubrick's 2001

Ik beschouw Kubrick als een soort genie en het is nog niet voorgekomen dat een film van hem is tegengevallen.

Maar jammer genoeg is deze film die wel hoog gewaardeerdt wordt, het meest slechtste in mijn ogen.

Komt vooral door het idee achter de evolutie die ik volkomen belachelijk vind, simpel gezegd een baksteen die soms op komt dagen en de evolutie veroorzaakt, dat kan ik toch niet verteren.

Ik vind dat Kubrick altijd met geniale muziek komt die zijn films naar een hoger niveau tillen maar vond de muziek hier te bombastisch en persoonlijk irriterend vooral op dat stuk als ze naar dat station gaan.

Echt verouderd vind ik de film niet maar zoals onderhond al heeft gezegd is die psychedelische trip niks waard en een simpele winamp visual is al indrukwekkender.

Wat ik wel redelijk cool vond was dat stuk met HAL 9000 en ook zeker het camerawerk is uitstekend. Wat me meest bijbleef is toch toen de camera rond ging in dat ruimteschip.

Zeker geslaagde maar eigenlijk meer tegenvallende dingen in deze Kubrick.

Ik houd het op een 2.5

Enigmatische trip doorheen de tijd, het zonnestelsel en de fantasierijke geest van Kubrick en Clarke. Voor 1968 zijn de Special Effects absurd goed, wat vooral betrekking heeft op de gedetailleerde 'Discovery' en andere ruimteschepen. Enkel de mensapen in het begin, die volgens mij het vroege hoogtepunt van de film vormen, zien er wat dubieus uit.

Aanvankelijk komt de overgang tussen de rustige stukjes, waarin ruimte-jojo's onder composities van Strauss voorbij zweven, en de haast ijzingwekkende opmerkingen van HAL enorm hard aan. Vanaf dat moment hangt de bloedstollende sfeer in elke scène rond, daar de interactie tussen mens en machine al snel beangstigend banaal en menselijk wordt.

Doch, het meest heb ik genoten van het begin, dat misschien wel het interessantste stukje cinema is dat ik in tijden heb gezien. De intrigerende monoliet - immer vergezeld van een onheilspellend koorgezang - werkt schitterend in samenspel met de nieuwsgierige en tegelijk doodsbange aapjes. Prachtig hoe die symboliek van evolutie en een soort Goddelijke aanwezigheid gecombineerd worden. Het vastgrijpen van het been is even ontroerend als lachwekkend.

2001: A Space Oddysey is een zonderlinge SF-film, met een kanjer van een ontknoping.

4,00

Op een zondag avond waar de maan helder scheen en de verlichte kerstboom naast de tv een verwarmde kamer gaf keek ik 2001!

'De moeder van de moderne SF' zo word deze film door sommige genoemd en er zitten inderdaad een aantal geweldige vondsten in. Grafisch was deze film zijn tijd mijlenver vooruit, en alleen daarom al word dit vaak een meesterwerk genoemd. Het andere aspect van de film en waarschijnlijk het belangrijkste is de onderliggend toch wel filosofische laag. Echter hoe erg ik ook mijn best deed, ik bleek maar geen verbanden te kunnen leggen tijdens deze film. Dit wekte nogal frustratie bij me op. Ik wist dat de monoliet een centrale plek innam. En de evolutie van de aap begreep ik maar toch ging er niet een alarm af in mijn hoofd. Na op de site van kubrick2001.com gekeken te hebben is het me duidelijk geworden. Maar dit voelt toch wel anders dan dat je zoiets tijdens de film ontdekt. Hierdoor was de ervaring tijdens de film puur op visueel oogpunt berust en kwam de laatste surrealistische trip niet echt hard aan maar eerder als een ver van me bed show.

Kan ook niet echt een cijfer aan deze prent koppelen. Zal dit ook pas doen na een herziening.

De invloed die 2001: A Space Odyssey heeft op de moderne film schijnt enorm geweest te zijn. In menig interview/artikel/leerboek wordt deze film aangehaald. En vanaf gisternacht hoef ik er eindelijk niet meer over heen te lezen.

De minpunten waren voor mij:

De nadrukkelijk aanwezige klassieke muziek die niet bijdraagt aan de sfeer van de film. Hoe komt iemand erbij om bombastische klassieke muziek in een sci-fi film te spelen? Dat is vast wat de voorstanders ervan meesterlijk vinden... Maar ik vind het niet kloppen. Gelukkig wordt het de tweede helft van de film wat beter.

De lichtshow. (Of hoe ik het ook moet noemen) Inderdaad behoorlijk laag WMP niveau.

De pluspunten waren voor mij:

De sfeer wanneer er geen klassieke muziek overheen dendert.

De mooie beelden. Vooral het spelen met de zwaartekracht is leuk gedaan.

De leuke ontwerpen.

Het zit er een beetje tussenin. Maar ik geef Kubrick het voordeel van de twijfel.

4*

Dit ziet er filmtechnisch, qua beeld en geluid, echt fantastisch uit. Ook de manier waarop Kubrick dit verhaal 'vertelt', is een blijk van 's mans kunnen als filmmaker. Ik kan me goed voorstellen dat men indertijd hier met open mond naar zat te kijken (en te luisteren). Als episodes zijn 'Dawn Of Man' (met die geweldige overgang), de adembenemend spannende reis van de 'Discovery' en de surrealistische trip 'voorbij het oneindige', van grote klasse.

Ik geef er wel de voorkeur aan om de 'filosofische' (en zelfs religieuze) implicaties inzake oorsprong en lotsbestemming van de mens, die de film wil suggereren, te laten voor wat ze zijn. Want als ik het verhaaltje in dat kader moet zien (en dat schijnt helaas echt de bedoeling te zijn) dan wordt het toch allemaal een stuk minder. Dan zie ik een naieve ruimtelijke projectie van filosofische en religieuze intuïties over ontwikkeling, dood en wedergeboorte, de grenzen van menselijk kunnen etc. die de mensheid al bezighouden sinds eh.. mensenheugenis, en die niet alleen al veel beter tot uitdrukking zijn gebracht in de grote religies en filosofieën, maar ook al in de allervroegste oorsprongsmythes, of die nu van de Pygmeeën, de Germanen, of de Platvoet-Indianen waren.

Dit verhaal ademt daarvoor teveel de geest uit van het westers materialisme (en de typisch Amerikaanse drang naar de volgende 'Frontier') en legt eenzijdig de nadruk op technologische ontwikkeling. De Homo Faber als toppunt van menselijkheid? Ik vraag het me af. En juist door de schijn van 'realisme' die de film wil wekken (en waarvoor de makers zich grote moeite hebben getroost door zich zo goed mogelijk te baseren op toenmalige wetenschappelijke inzichten), wordt dat wel een heel smalle basis om per definitie subjectieve intuïties over het wezen van het menselijk bestaan, die altijd gepaard gaan met al te menselijke projecties van hoop, vrees, machtshonger en ijdelheid, geloofwaardig voor het voetlicht te brengen.

Dus wat eigenlijk het sterke punt van de film is: zijn 'realisme' in de afzonderlijke scènes, maakt het door zijn eendimensionaliteit ongeschikt voor zijn pretenties.

Er wordt wel gesteld dat het verhaal multi-interpretabel is, en dat men zaken symbolisch moet zien. Dat riekt naar gemakzucht. Er wordt door middel van de gesuggereerde cruciale rol van de monolieten wel degelijk een eenduidig kader neergezet, die ons alleen de keuze laat tussen God en buitenaardse wezens. Metaforen? Nee, het lijken me eerder verkeersborden. En als je dat ding maar liefst viermaal als 'deus ex machina' moet inzetten om het verhaal aan de gang te houden, is dat op z'n zachts gezegd toch wel een zwaktebod.

Ik was ook niet erg ontroerd door die baby, kennelijk de volgende fase in de menselijke evolutie voorstellend. Stond hij nu op het punt om neder te dalen op de aarde, als een soort Heilige Geest? The Second Coming? Ik vind dat potsierlijk.

Okee, het is (maar) een film. En eigenlijk toch een verbluffend staaltje vakmanschap. Maar ik kan er toch niet onderuit om voor zijn, wat mij betreft mislukte, pretenties 1 strafpunt te geven. Daarom 3.5*

Geen 4*? Nee, want ik geef nooit 5*. Als ik ooit een film vijf sterren wil geven, zal men mij aan het einde van die film dwars door het scherm zien springen, met overslaande stem schreeuwend "It is God! It is God!".

Maar dit terzijde.

Ik kan mij helemaal vinden in deze beoordeling, het is een rare film met een einde waar ik helemaal niks van begreep. Ik wil er verder nog aan toevoegen dat ik de film erg slaapverwekkend vond. Het werd nog een beetje interessant en spannend met de HAL 9000 die ging liplezen en zich daarna tegen de astronauten verzette. Verder zijn de special effects mooi (zeker voor die tijd), evenals de muziek en het camerawerk. Ik heb de film echter met véél moeite uitgezeten.

Een film die ruimschoots ingehaald is door de tijd.

Ik heb 2001: A Space Odyssey zo'n tien jaar geleden al eens gezien, naar aanleiding van een artikel in de Kijk, waarin HAL-9000 als voorbeeld werd opgevoerd van een (te) intelligente computer die een gevaar voor de mens is. Kan me herinneren dat ik toen ik de film uiteindelijk zag ik de uitwerking daarvan maar slapjes vond, vooral het gebrek aan spanning tijdens de confrontatie, en het slappe geouwehoer van HAL als hij wordt uitgeschakeld. Maar vooral vond ik de film oersaai.

Aangezien dit de favoriete film van Gaspar Noé schijnt te zijn en ik recent Eyes Wide Shut van Kubrick met 5* heb beloond, leek het me een mooie aanleiding om de film toch nog eens een kans te geven. Het goede nieuws is: met de muziek zit het meer dan goed. Also Sprach Zarathustra van Richard Strauss is natuurlijk een fantastisch episch stuk om zo'n hoogdravende film mee te beginnen. Wat velen niet weten is dat het stuk nog een half uur doorgaat, maar dat is eigenlijk ook best de moeite waard. Heb zelf het volledige stuk met twee verschillende orkesten gespeeld en het blijft geweldig. An der schönen blauen Donau van Johann Strauss Jr. (geen familie van Richard) is misschien wel de mooiste Weense wals ooit geschreven. Maar het hoogtepunt is de muziek van Ligeti, die werkelijk fascinerend is en een fantastische sfeer neerzet. Niet toevallig deed zijn muziek dat ook al in Eyes Wide Shut. Sterke soundtrack dus met als enige kritiek wellicht dat de muziek spaarzaam te horen was.

Ik kan me heel goed voorstellen dat men 40 jaar geleden deze film overweldigend vond, want moet je nagaan: Neil Armstrong moest z'n eerste kleine stap voor een mens, grote stap voor de mensheid nog doen, het grote publiek was waarschijnlijk grotendeels onbekend met gewichtloosheid en de gevolgen van een overintelligente computer, en zo'n tripscène zal er ook wel niet eerder gedaan zijn. Echter, ik leef in het nu en het maakt allemaal geen indruk meer. De interactie tussen mens en computer is wat mij betreft beter uitgewerkt in Ghost in the Shell, na Enter the Void maakt zo'n tripscène ook nog maar weinig indruk, en voor mij is het ook niet nodig dat Kubrick z'n scènes zo ontzettend lang uitspant om gewichtsloosheid te verkennen. Bovendien worden veel scènes zo ontzettend langdradig, wat trouwens ook geldt voor veel andere scènes die niet direct iets met gewichtsloosheid te maken hebben. Ja, ik vind het gewoon saai om een mannetje heel langzaam in of uit z'n capsule te zien klauteren, had voor mij allemaal niet gehoeven. Het maakt ook dat het plot erg mager wordt vergeleken met de lange speelduur. Toch zitten er soms nog wel mooie beelden bij, al blijven de saaie beelden met saaie statische camerastandpunten in de meerderheid.

Verder blijft het nadeel van oude SF-films dat de moderne techniek de techniek uit de film heeft ingehaald. Om Gaspar Noé er (waarschijnlijk onwillig in dit geval) met de haren erbij te slepen: De tijd maakt alles kapot. Het is te zien dat leds toen nog niet bekend waren terwijl alles er nu mee volzit en ook de schermen zien er zo verschrikkelijk verouderd uit. Ach ja, Star Wars heeft er ook last van, maar kan dat tenminste compenseren met de fun van het schieten op stormtroopers. Al komt hier ook het Chewbacca-gevoel op als ik die apen zie: overduidelijk mannen in pakken.

Aardig om deze SF-pioniersfilm na tien jaar weer eens gezien te hebben, maar de komende tien jaar hoef ik hem niet nog eens te zien. 2* voor de muziek en enkele mooie beelden, en dan heb ik het idee dat ik gul ben.

Film die qua achterliggende gedachte en verhaalt fantastisch in elkaar steekt.

Wordt alleen ontzettend verstoord door de veel te statische beelden en hier en daar verschrikkelijk irritante muziek.

Jammer, want afgezien van dat is het een topfilm.

8,1/10

4*

2001: A space Odyssey

Kubrick stelt me nooit teleur. Toch is 2001 een merkwaardig filmpje, zelfs voor regie van Kubrick. Bij zijn andere films had ik nog een klein idee hoe ik de film zou moeten interpreteren, maar hier heb ik totaal geen idee wat ik precies heb gezien. En aan de ene kant ben ik razend nieuwsgierig hoe dit precies in zijn werk zit, aan de andere kant heb ik een verrassende en onvergetelijke filmervaring gehad, die ik nog nooit heb meegemaakt, en ben ik meer dan tevreden over deze sciencefitction avond (combi met Star Wars, haha).

Dood leuk, wachtend op een stille hint of een uitleg van de film, bewonderde ik de setting. In mijn ogen overtreft dit zelfs Clockwork orange, door het hele futuristische stijltje kan Kubrick heerlijk zijn ei kwijt en dat zie je ook wel in deze pure creativiteit. Alles ziet er prachtig uit, vol met kleur en leven en originaliteit.

Naast deze memorabele productie design is de muziek ook geniaal in combinatie met de beelden. Als beginnende kritische kijker, kan je hier wel echt genieten van het samenspel tussen visueel en audio. Mooi en waarschijnlijk heel hoog voorbeeld. De film weet naast de creatieve sfeer ook een eigenaardig en eng sfeertje neer te zetten. Wellicht komt het omdat ik niet zo veel heb met sciencefiction, ik vind het allemaal heel griezelig en het idee alleen al om in de ruimte rond te zweven bezorgd mij vanavond waarschijnlijk genoeg eenzame nachtmerries. Het is niet zo zeer heel realistisch, maar wel goed, waardoor je het ook meer waardeert. En natuurlijk HAL versterkt dit wantrouwige gevoel alleen maar, wat een karakter terwijl het niet meer dan een (hele goede) computer is.

Nogmaals heb ik geen idee wat ik precies heb gezien, ik heb het uitgezeten en genoten. Van mij mocht het nog drie uur duren, ik verveelde mij langer na niet. Toch geen volle punten omdat het voor mij toch iets te vaag is en soms duren scènes iets te lang, waardoor de, bijna te noemen, arrogantie van Kubrick een tikkeltje irriteert. Maar dan ben ik snel weer blij aangezien Kubrick alles interessant weet te maken, en alles kan flikken. Wat een film, zeer goed.

4,5 ster.

Het is nu bijna 1,5 jaar geleden dat ik 2001 voor het eerst zag. Inmiddels heb ik hem nog een keer gezien en had ik vorige week de privilege om deze prachtfilm te aanschouwen op het witte doek. En na iedere kijkbeurt kwam ik tot de conclusie dat dit één van de beste films ooit is.

Aldus ikzelf, maar dan 1½ jaar geleden. Iedere keer dat ik deze film kijk, krijg ik eenzelfde gedachte.
Was het wel zo'n goed idee deze film te herkijken? Vind ik hem nog wel zo goed? Wat vond ik hier de vorige keer eigenlijk zo goed aan? Vragen waar ik wel antwoord op weet, maar die ik toch stel. Want laten we wel wezen, in het begin gebeurt er zo goed als niks en de dialogen zijn nou niet bepaald van dusdanige kwaliteit dat je op het puntje van je stoel ziet. De afstandelijkheid en droge manier van filmen die Kubrick zo kenmerkt, is dan ook niet echt bepaald helpend. Gelukkig is daar altijd nog An der schönen blauen Donau. Het prachtige stuk van Strauss komt in het begin regelmatig langs en bezorgde me in Tuschinski regelmatig kippenvel. Op volle (geluids)sterkte leer je pas de waarde van zo’n stuk kennen. Op dat andere epos kom ik later nog wel terug.

Dit zei ik zo’n 9 maanden geleden. Little did I know, totdat ik deze op het witte doek zag. Nu zal ik eerlijk toegeven dat sommige shots hun uitwerking volledig missen in HD. Sommige ruimteschepen zagen eruit alsof ze uit een willekeurige tekenfilm kwamen en sommige shots waren zo scherp dat het te kitscherig was. Het authentieke van deze film is er dan een beetje af, vind ik. Net zoals sommige mensen het gekraak van een vinyl veel mooier vinden dan een clean geluid. Hierdoor viel één van de hoogtepunten (de introductie van de ruimteschepen, zie link van An der…, ook in HD) flink tegen. Daar tegenover staat Jupiter and Beyond the Infinite. Dat is nog altijd een stuk dat mij ademloos laat kijken. Ruim 20 minuten lang vervreemde, doch prachtige beelden. Beelden die je echt alles doet vergeten om je heen. Op het moment dat Bowman de (imaginaire?) kamer in stapt, is het doodstil. Ikzelf en iedereen in de bioscoop waren muisstil. Want wat is er in godsnaam aan de hand? Niemand die het precies weet en niemand die het precies zal weten.

Want dat is 2001. Waar heb je nou eigenlijk naar zitten kijken? Dan begint het pas. Het nadenken, wat heet, filosoferen over deze film. Welke betekenis zit er achter, wat wil Kubrick mij vertellen? Helaas heb ik destijds gelijk die uitleg op internet bekeken, zodat ik zelf geen tijd heb gehad om echt na te denken over deze film om tot een eigen theorie te komen. Hoewel ik dat later wel heb gedaan (zie hier; nog niet herzien!).

Moet ik hier nog wat aan toevoegen? Het zal je nooit lukken deze film te doorgronden. Net zoals het je nooit zal lukken om niet van deze film te genieten, daar is 2001 simpelweg te goed voor.

Iedere kijkbeurt stel ik mezelf de vraag wat er nou zo goed aan deze film is. Hij is traag, er gebeurt niks en buiten wat mooie beelden in het begin, valt er weinig te genieten. En dan groei ik langzaam in de film. Soms ontwaak ik even uit mijn “hyper-sleep” en betrap mezelf erop totaal geen notie te hebben van de dingen die om me heen gebeuren. Langzaam maar zeker wordt het weer de topper die ik ken en krijg ik weer het gevoel dat hoort bij een echte top 10-film. Een sensationeel, niet te beschrijven gevoel. Dat gevoel houdt aan, totdat het sterrenkind geboren is en Also Sprach Zarathustra klinkt. De cirkel is rond. Tevens het magnum opus van 2001 en, op de theme song van The Good, The Bad and The Ugly na, het beste muziekstuk in de filmgeschiedenis. Vooral in zo’n bioscoopzaal is het ziekelijk goed.
Zodra het instart, ontwaak ik weer een beetje en probeer ik te bevatten wat ik net heb gekeken. Ik weet dat het een onmogelijke opgave is, maar toch probeer ik het. Echter zal ik de komende uren de wereld langs mij voorbij zien gaan, zonder erop te letten. De komende uren zal ik op de automatische piloot staan. Allemaal door een paar pixels op een scherm. Hoe is het mogelijk...

De nieuwe kleren van de Keizer

2001, is een tergend traag Quasi-intelectueel schouwspel, dat door het ontbreken van enig plot nooit een echte film wordt, en zich verlaagt tot enkel vernuftige vindingen en vormgeving.

Ik dacht na het bekijken van deze film dat ik iets had gemist, maar niets is minder waar. Kubrick laat in 2001 zijn eigen visie los over hoe het medium film ook zou kunnen zijn maar faalt daar jammerlijk in. Door de afwezigheid van een verhaal blijft de kijker aan de oppervlakte; ben je meer bezig met wat je ziet en hoe het is gemaakt, en grijpt het je nooit aan.

Positieve punten zijn er ook, zo is er de prachtige vormgeving en cinematografie, is er goed nagedacht hoe de wereld er drie decennia later uit zou kunnen zien, en is er HAL.

Dit was een film waar ik mij een beetje voor schaamde; ik had hem nog steeds niet gezien, en had hem bovendien al een hele tijd op dvd liggen. De lange speelduur en wetenschap dat de film nogal traag is, waren de factoren om de film niet snel in de speler te stoppen. Uiteindelijk bleek dit eerste flink mee te vallen. 'Slechts' 2 uur en 10 minuten (excl. aftiteling). Traag was de film echter wel. Heerlijk traag.

Wat een trip was deze film. Kan mij goed voorstellen dat deze prent een walhalla voor psychedelica aanbiddende stoners is. Visueel is het nogsteeds verbluffend. Alles zit zo sterk in elkaar. Fantasievolle effecten, die vakkundig zijn uitgevoerd. Opmerkelijk vind ik dat deze film iets minder dan 10 jaar voor Star Wars is uitgekomen. Tot op heden was mijn idee dat dit de meest vakkundige sci-fi uit de jaren oud was. (ben btw geen grote sci-fi liefhebber)

Een onuitputtelijke inspiratie bron voor vele latere filmmakers (deed mij trouwens wel erg vaak aan Casper Noe's 'Enter the Void' denken) en een terechte klassieker, uiteraard.

Een klassieker.
Krijg er een beetje dezelfde nostalgische gevoelens bij als bij mijn oude buizenradio uit dezelfde tijd. Overduidelijk gedateerd, maar toch mooi. De apenpakjes en maquettes kunnen anno 2011 echt niet meer natuurlijk en zijn erg aandoenlijk, vooral tijdens de bombastische en trage scènes. En toch heeft de film veel indruk op me gemaakt.

Bijzonder interessant is het beeld van de toekomst dat geschetst wordt. Kubrick lijkt de mensheid te waarschuwen voor zichzelf en wat hij creëert. Supercomputer HAL 9000 wordt mee de ruimte ingezonden en dat maakt de aanwezigheid van de mens overbodig. HAL brengt spanning in de film, maar dat resulteert nogal voorspelbaar. Hij dient dan ook meer voor de filosofische kant van de film.

De film eindigt nogal vaag en staat open om er zelf over verder te filosoferen. Ieder denkt er het zijne over. De site Kubrick 2001: The space odyssey explained - kubrick2001.com geeft "de uitleg" mooi weer in een leuke animatie (mijn ideeën over de film leken er sterk op).

Al met al (vooral de eerste kijkbeurt) een indrukwekkende film, waarover je nog wel even kunt nadenken. Het oogt behoorlijk gedateerd, maar de filosofie achter de film blijft gelden voor de toekomst.

Een bijzondere film dat wel. Zeker voor zijn tijd 1968. De film moet het echter vooral van de mooie beelden hebben. En die beelden zijn inmiddels toch wel wat gedateerd. Het verhaal daarentegen is erg vaag en mager. Maar het grootste bezwaar is toch wel de lengte en de traagheid waarmee deze film voort slentert.

Oei, viel me dat even tegen...

Er zitten wel een paar leuke beelden in - zeker als je rekening houdt met het jaar waarin de film gemaakt is - maar de film kon me gewoon totaal niet boeien. Van de prehistorie tot de ruimtereizen...ik vond er gewoon niets aan! De film duurde dan ook veel te lang naar mijn zin en ik was dan ook zeer blij toen de 140 minuten voorbij waren. Al een geluk dat de ondersteunende muziek nog de moeite waard was, anders was het helemaal huilen met de pet op.