Casablanca (1942)

Dat kan altijd, zolang het goed en interessant uitgewerkt wordt. Wanneer niet (zoals hier) wordt dat een redelijk groot bezwaar . Ik zei dan ook al "Zowat 102 minuten te laat naar mijn mening."

Wie dat verzint zijn volgens mij scriptschrijvers die elkaar trots een keer op de schouder slaan na het verzinnen van zulke geweldige spitse dialogen. De combinatie van het gemaakt interessante, de nogal muffe humor en vooral het bedachte effect van de dialogen raakt bij mij gewoon een verkeerde snaar.

Verder ken ik de achtergrond van deze film niet, maar zoiets kan wat mij betreft nooit een waardering keren. Bergman zal het dan wel moeilijk gehad hebben met het steeds veranderend script. Een goed actrice maakt er dan iets geweldigs van en wordt daarmee nog groter. Een falend actrice faalt gewoon. Jammer.

Daar is dan niet veel aan te doen vrees ik. Ook met dat gekonkel van de sjacheraars in het eerste deel heb ik me prima geamuseerd. Verschil van smaak in entertainment waarde. Niks aan te doen, maar wel jammer dat hetgeen er wél te zien is jou niet kon bekoren.

Zo stel ik me dat toch niet voor, tenminste niet van die schouderklopjes. Ik denk wel dat er vanwege de oorlogstijd behoefte was aan enige romantiek en heldhaftigheid en ze daarom met deze vreemde mix van romantiek en 'serieuze' onderwerpen aan kwamen zetten. Mede door die mix, vind ik deze film uitsteken boven de andre films uit die tijd. Die dialogen maken daar integraal onderdeel uit. Er zitten voldoende films uit die tijd met legendarische quotes. Hoort er toch gewoon ook bij.

Ik weet dat je zelf bepaald wat je wel en niet kijkt. Dat doe ik immers ook: ik weet dat ik me in Pearl Harbor en/of Armageddon vreselijk ga ergeren aan fout patriottistische U.S.A.-verheerlijking. Of nog erger: Forrest Gump (=patriottisme vermomt in schaapskleren van een zielig mijnheertje dat wordt uitgebuit, brrrr), maar ga soms toch kijken om wat voor reden dan ook. Prima. Wél ben ik langzamerhand nieuwsgierig, wanneer je dan wel eens geraakt kan raken door een klassieker en welke eigenschappen die dan zou moeten hebben. Ik heb er meer dan genoeg (>500) Hollywood films uit de periode 1930-1960 gezien, dus tips genoeg.

Sunset Blvd. is wat mij betreft de allerbeste (en daar wordt dan weer te veel in geouwehoerd – als ik me het goed herinner), Red Dust (Jean Harlow…!), etc.

En dat films in een bordkartonnen studio worden opgenomen en dat acteurs nogal overacten daar zal je je toch bij neer moeten leggen. Nogmaals: nostalgie, met rafelige randjes.

Deze zit nog net in de '30-'60 range

Verder nog twee korte reacties: quotes boeien mij bitter weinig en ervaar ik ook vaak als negatief punt (cfr films als The Big Lebowski). Er zijn weinig films waar ik de spitse oneliners als meerwaarde kan beschouwen.

En jammer genoeg ben ik ook niet echt een man van nostalgie. Wat voorbij is laat is met alle gemak achter mij en ik geniet het liefst van wat het heden brengt. Ik heb dan ook weinig behoefte om met tranende ogen terug te kijken naar het groene (af en toe zwart/witte) gras uit het verleden (lees hier ook).

Da's dan ook geen Hollywood! Soy Cuba al gezien? Hou het dus maar gewoon bij de Russen. Erg fraai. Of klassieke Fransen?

Scheelt je een hoop verbijten op de bank. Neemt niet weg dat een "nuancering" (let op de aanhalingstekens a la Austin Powers) van devoot klassieker aanhangen ook wel eens ruimte mag zijn (met mate!). Maar ja 0,5* is wel heel bruut. Wat is het toch fijn om af en toe in een nostalgische bui te zijn! Ik kan Casablanca dan ook keer op keer zien. Ik was erg blij toen mijn vriendin bekende de film nooit te hebben gezien. Gelijk gekocht, opgezet en bekeken! 5.0* blijven staan...

You must remember this, a kiss is just a kiss...

*droom*

Is dit een film noir?

Wiki zegt van wel. link

Maar bij de top notering van film noirs op moviemeter staat ie er niet tussen.

Ook de aanwezigheid van venetian blinds maken van CASABLANCA nog geen "Noir".

Voor definities genre/style Film-Noir ff googelen en/of hier (summiere definitie + lijst) of hier kijken.

Film-Noir Top50: http://tinyurl.com/7fxo6

Ach de NL-se wiki....

Dogie_Hogan heeft volgens mij meer gelijk. Ik zou ook zeggen van niet! Geen enkele reden, behalve de aanwezigheid van Bogart en zwart/wit (maar dat zijn geen kenmerken van een film noir)

Afgezien van enkele geniale scenes en absoluut geniale quotes, vond ik dit nou niet bepaald een film die je even gezellig gaat kijken. Verkeerde omstandigheden, zal wel. Want dit trok me nou niet bepaald. Toch 3,5, met absoluut een verhoging als ik hem ga herzien. Want wat is die Humphrey Bogart een rasacteur. Net als Marlon Brando. Ik kan nu al weer niet wachten om meer van hem te gaan zien. Ook Ingrid Bergman doet het niet slecht, ze hebben wel een zekere chemistry.

Deed-ie ook mee in jouw versie dan?

Hahahahaha! Grapjas. Ik bedoelde dat ik Humphrey en Marlon op hetzelfde niveau zie.. A Streetcar Named Desire en Casablanca zijn dan wel niet te vergelijken, maar toch vind ik hen allebei zeer sterk.

Omdat je nu eenmaal ook je klassiekers moet kennen, heb ik deze film maar eens ontleend, en het viel best mee. Nergens echt meesterlijk, maar wel aangenaam om te bekijken en met liefde gemaakt. Ik vond het verhaal tamelijk saai en soms wat klunzig verteld (die flash-back was totaal onnodig en verpeste een hoop, ze hadden veel beter wat meer aan de verbeelding overgelaten dan met zo'n aaneenschakeling van klichébeelden en -scenes af te komen). Het verhaal liet me ook helemaal koud, behalve dan op het allerlaatste, toen lag ik strijk, maar dat ligt meer aan Black Cat White Cat dan aan deze film .

Maar het is niet allemaal zo dramatisch, Bogart zet een mooi personage neer, de setting en sfeerschepping is uitstekend en er zijn zeker een aantal scenes die boven de middelmoot weten uit te stijgen. Maar het geheel vond ik te routineus, en de hele romance kwam heel ongeloofwaardig over (Bogart en Bergman, dat werkte nu eens echt voor geen meter). Ik snap dus eigenlijk ook niet echt waar deze film zijn status verdient, ik ken veel betere films uit dezelfde periode. 3*

Bij herziening wordt deze film steeds mooier! De rol van Bogart, de schoonheid van Bergman, de sfeer en de geweldige filmquotes. De volle 5* en daar blijf ik bij.

Vergeet Claude Rains niet! Hoe meer ik van die man zie, hoe meer ik hem ga waarderen. Geweldig acteur!

hele mooie film, de sfeer in deze film raak je een beetje verslaafd aan. prachtig geacteerd, er is hier niemand bij waarvan je denkt die is wat minder. 5*****

Heb ik ook.

Geweldige scène: http://www.youtube.com/watch?v=_iYbEPZVVIA .

Fransen (en andere geallieerden) die als protest tegen de Duitse bezetters hun nationale volkslied zingen in.. eh...hm... bezet Marokko..?

En trots dat ze zijn.

Hoor ik hier iemand uit Turkije klagen over anderman's nationalisme? Sorry, maar dat is werkelijk de pot verwijt de ketel.

Je hoort een individu klagen over andermans hypocrisie.

Beoordeel de film liever inhoudelijk, dan van zulke kleinigheden een punt te maken. Marokko hoorde toen bij Frankrijk, so what. Net zoals die mensen die altijd gaan klagen dat Judas in JC Superstar zwart is. Vermoeiend.

Mijn beoordeling is ook gebaseerd op de inhoud (pretentieus, houterig acteerwerk; slecht decorgebruik; nogal saai verhaal), maar daarnaast wilde ik een in mijn ogen opmerkelijk punt aanroeren. Waarom niet?

Frankrijk hoorde toen bij het Derde Rijk, so what.

Terug naar de schoolbanken! Marokko is nooit bezet geweest door de Duitsers, het was onderdeel van Vichy-Frankrijk, maar heeft niet actief meegevochten tegen de geallieerden. En dan nog; het zingen van het Franse volkslied is dus een statement tegen de Duitsers.

? Daar doelde ik ook helemaal niet op.

De locatie waar het statement werd gemaakt had voor mij een ironische bijsmaak.

Zelden zo'n onzinnige klacht gehoort eigenlijk. Alsof het zingen van La Marseillaise in deze film ook maar enige link heeft met de koloniale bezetting. Het personage dat het lied start is nota bene een Hongaar! En de film is gemaakt door Amerikanen, die absoluut niet voor de kolonialisatie waren. Vooral in de context waarin de film gemaakt is is er niets hypocriets aan. Ik zou de klacht haast onredelijk willen noemen.

Dat niet The Star Spangled Banner of God Save the Queen werd ingezet, maar juist La Marseillaise heeft een reden en dat is dat men zich op 'Frans' grondgebied bevond. Hier de ironie niet van inzien, begrijp ik eerlijk gezegd niet.

Het is dat jij het hier aanhaalt anders had ik het er nooit achter gezien. Daarmee wil ik vooral aangeven dat ik het een beetje een gezochte kritiek vind. Totaal niet relevant voor deze film. Ik heb er ook nog nooit iemand anders over gehoort.

En wat had je dan verwacht? Dat Lazlo het Hongaarse volkslied in zou zetten? Dan zou de rest van het café hem hoogstens raar aangekeken hebben. Het Amerikaanse volkslied zou ook niet gewerkt hebben, aangezien alleen Bogart Amerikaan is. Het Franse volkslied wordt ingezet omdat er vooral Fransen aanwezig zijn. Dat komt indirect doordat Marokko een Franse kolonie is, maar het is geen statement over Franse kolonialisatie, goed of slecht. Het is een oorlogsstatement.

Helemaal mee eens, dat heb je mooi verwoord

Casablanca zit namelijk perfect in mekaar. Vind ik.

Het mooiste moment is dus de Marseillaise, en je moet hierbij niet vergeten dat hier de complete ontsnapte Franse cast was. Wat je daar dus ziet is een enorme woede, dat je in Hollywood staat en NIET in Frankrijk. Dat maakt enorm veel uit. Ik eindig in tranen bij zoveel eerlijk gevoel !!

Geloof het of niet, bij mij was dit werkelijk waar het eerste wat bij me opkwam tijdens deze scène. Vooruit, ik geef toe, misschien lag dit wel aan het feit dat ik me de hele film al flink had geërgerd aan vooral het acteerwerk; dan is het niet zo gek dat je aandachtiger gaat letten op minpunten. Maar nogmaals: mijn uiteindelijke beoordeling is niet gebaseerd op dit punt, maar volgens mij gaan jullie daar wel van uit. Het is simpelweg iets wat me opviel en wat ik even wilde vermelden: vergelijk het met een opmerking over de stormtrooper die met zijn hoofd tegen de deur aanloopt in Star Wars.

Dan klop ik mezelf even op de borst

Dat is toch ook wat ik zeg?

Dat daar vooral Fransen zijn (en dus het Franse volkslied wordt ingezet) komt direct doordat Marokko een Franse kolonie is.

Maar dat is nou juist het punt en zo kenmerkend voor Amerikaanse cinema, vooral uit die tijd, en daarmee ook voor de westerse houding: er wordt inderdaad totaal niet stilgestaan bij de onderdrukking van de 'kleurling' (i.c. de Marokkaan die slechts mag figureren als bediende of een ander exotisch decorelement); onderdrukking en leed worden enkel interessant als de blanke het moet ondergaan. Natuurlijk reken daar deze film niet op af, maar ik zie het wel als een reflectie van genoemde mentaliteit en vandaar als interessant om aan te kaarten. Waar jullie een uitbarsting van moed en patriottisme der Fransen zien in deze scène (@FisherKing), zie ik vooral het contrast met de Franse verschrikkingen in de Maghreb die in 1942 toch al een flinke tijd aan de gang waren. Ironie ten top.

Grappig cultureel interpretatieverschil. Maar zo is het bij zeer veel exponenten van de Westerse cultuur, men heeft er hier geen enkel besef van hoe andere culturen er tegenaan kijken.