Être et Avoir (2002)

Prachtig geschoten in een betoverend stukje Auvergne, verbazingwekkend ontroerend en soms gewoon ongeloofelijk grappig vanwege de folkloristische inslag. Iedereen worstelt met zijn eigen problemen, terwijl het ganse boerengezin meehelpt om de eevoudige rekensommetjes uit te werken (Hoeveel is 2x6? Vergeten? Hoeveel is 2x6 lappen om uw oren, dat weet ge toch? ).
Nicolas Philibert weet humor en respect hand in hand te laten gaan, waardoor 'Etre et Avoir' simpelweg een waarheidsgetrouwe en eerlijke documentaire wordt over "l' enfance campagnarde''.
3*

Beeldschone film... Even een break van al dat schreeuwerige Hollywood-geweld. Zet deze film op als het je allemaal te snel gaat in het leven. Etre et avoir, zijn en hebben, that's all it is.

Heb deze documentair eindelijk, ga hem zeker kijken. Ben van plan om leraar basisonderwijs te worden, en dan is dit natuurlijk wel verplichte kost om te kijken . ben erg benieuwd.

Bij vlagen aardig om te zien hoe niet al te snuggere kinderen opgeleid worden om hun leven lang te kunnen ploeteren in de modder van het Franse platteland.

Gisteren gezien, en ik vind hem zeer vakkundig gemaakt.
Het gegeven dat met name de "kleintjes" zich nauwelijks of niet bewust zijn van de camera, de "oudere" leerlingen misschien wat meer, maar het zag er allemaal héél naturel uit!
Zag er totaal niet geënsceneerd uit, iets wat je helaas wel eens hoort of ziet bij documentaires.
De laatste scene, als op de laatste schooldag van het schooljaar de kinderen naar huis mogen en allemaal de meester gedag zeggen, vond ik heel ontroerend. Vooral dat shot van meester Lopez die toch wat emotioneel raakt.
Mooie film!

Natuurlijk is meester Lopez de hoofdpersoon, maar wat mij betreft stelen JoJo (die op de poster) en Axel echt de show. De fantasie die deze twee jongetjes naar voren brengen, het grappige van het handen wassen, heel aandoenlijk. Kijk ook naar de extra's op de DVD, in het bijzonder de Poésies (gedichtjes) waarin deze twee weer optreden.

Een ducu/film over een leraar op een plattelandsschooltje in Frankrijk. Of eigenlijk is school een te groot woord, want feitelijk is het één klaslokaal. De leeftijdscathegorien lopen ver uiteen, waardoor de leraar z'n energie en vakkennis moet spreiden. Een ietwat lange (bijna 2 uur) zit voor een docufilm waar weinig in gebeurt, maar dealniettemin een buitengewoon knap, lief en aandoenlijk inzicht in het leraarschap en de kinderen van verschillende leeftijden en met uiteenlopende capaciteiten en achtergronden op een klein dorpschooltje. Leuk!

Het lijkt wel of Franse documentairemakers patent hebben op deze wijze van registreren. Persoonlijk vind ik de stijl zeer genietbaar en als Francofiel kan ik niet echt een objectieve recensie schrijven over deze docu: ik vind het een genot om naar te kijken. De Auvergne (Puy le Dome) is een prachtige streek. Dat sommigen moeite hebben met de leraar en dat er weinig gebeurt is juist de kracht: het registreert 1:1 het wel en wee in dit schooltje, niets meer en niets minder. Het meest grappige zijn de ouders die moeite hebben met het helpen van de kinderen met hun huiswerk. En net als narva77 vond ik de laatste scene ontroerend. Vooral toen Lopez Jojo en Marie vastpakte en niet wilde laten gaan. Hartverwarmend.

Wat een lieve film. Prachtig weergegeven hoe de meester als een vader voor z'n leerlingen is. Ik heb erg genoten, zeker een aanrader dit! Zelfs als je niet echt van docu houdt, zullen de meester + zijn leerlingen je hart stelen.

deze film ooit moeten kijken voor school eindopracht frans. Kan me nog herrineren dat het een goede film was, en dat ik zeker respect heb voor de leraar en kinderen die zich o zo netjes gedragen. kunnen we in nederland wat van leren.

Oh wat lief en ontroerend! Ik heb echt moeten huilen!

Wat een leraar, zo mooi hoe hij gesprekjes heeft met de kinderen. Jojo is mijn favoriet, echt superschattig hoe hij telkens afgeleid is. 'Er zit een wesp!' 'We hebben dit balletje in de auto!'

ja, echt heel leuk om te kijken, hoewel de natuurbeelden voor mij niet per se hadden gehoeven, en hij ook wel een kwartier korter had mogen duren.

4*

Toch wel een wat te romantisch beeld van zowel het platteland als van het bestaan als leraar en het basisschoolleven. Er valt eigenlijk nauwelijks een wanklank te ontdekken in deze film, die daarmee te zoet wordt. Natuurlijk is het een 'documentaire'-achtig portret, maar het blijft een constructie. Dat een en ander overdreven rooskleurig is voorgesteld, wordt alleen al gedemonstreerd door de rechtszaak van de ineens geld ruikende meester Lopez (die hij overigens verloor). Nee, geef mij op dat punt dan liever Entre les murs, daar zit wat meer vennijn in. Omdat ik me verder geen moment verveeld heb en de kinderen inderdaad vertederend zijn een krappe drie.

De rechtzaak kwam toch na de gebeurtenissen in de film ?

Overigens vind ik dat ook wel een ontvankelijke zaak.

Klopt, kwam er na. Het laat voor mij zien dat de idylle die hier wordt opgevoerd niet de gehele werkelijkheid representeert. Laat ik het zo zeggen: van de meester Lopez uit deze film verwacht je geen rechtszaak en de eis van 250.000 euro.

Ben ik niet met je eens.

Die meester Lopez komt volgens mij wel degelijk over zoals hij is. Maar als die man oprecht meent aanspraak te maken op een som geld, mag hij dat dan niet omdat hij hiermee plots iemand anders zou blijken te zijn ? De man is niet het beeld van meester Lopez en de man is ook niet persé een geldwolf. Het zal misschien gewoon een heel gewone man zijn die zijn rol als leerkracht prima invult.

De term 'idyllisch' die je gebruikt, vind ik een zware term. Niet alleen naar de man toe, maar ook naar het geheel: er kwamen toch ook wat pijnlijke momenten voor in de film.

Vond ik niet. Zelfs vechtpartijen waren toch eigenlijk maar misverstanden tussen vrienden, of iets dergelijks. Mierzoet.

In een dagdagelijks normaal basisschoolklasje zijn er ook niet meteen elke dag rellen hoor.