Braveheart (1995)

Goede samenvatting starbright boy.

Het is inderdaad puur een kwestie van smaak en datgene wat je zoekt in een film. Het is geen kwestie van niveauverschil tussen mensen zoals sommige berichten hieronder stilletjes suggereren.

Misschien dat we 'r nu eindelijk wel uit zijn.

En filmliefhebbers zijn we hier allemaal, toch ?

Nee, niet alle films die oscars hebben gewonnen zijn gegarandeerd goed. Ik stelde alleen dát deze film wel degelijk iets had gewonnen(net als Brazilië).

Ja zelfs dan nog. Oscars worden ook maar subjectief gekozen, op basis van smaak.

Tja en dat is hetgeen waar deze discussie ook op stukloopt. Smaak word opgebouwd uit persoonlijke kennis, ervaring, en interesse. Als je niets hebt met, of niet geloofd in historische helden, dan kan ik ergen wel begrijpen dat je de film niets vind. Word je echter wél geinspireerd door strijders uit de oudheid, met hun episch-achtige heldendom, dan is deze film zeker een aanrader. Als je dan tenminste niet alles afdoet als overdreven sentimenteel gedoe.

Denk dat we deze discussie wel kunnen sluiten nu heren.

De 1 vindt de film goed en de ander niet. De een valt op brunettes de ander op blond klaar!

Beide kan ook

yeyo , get a life. i.p.v 100 onzin berichten hier neer te pleuren.

Ik vind niet dat yeyo hier onzinberichten neerzet.

Zwaar overgewaardeerd deze film. Trommel een paar duizend figuranten op, stuur ze in een raar pakkie met speer het weiland in en de oscars stromen binnen. Het verhaal ging echt helemaal nergens over. De Engelsen zijn allemaal hele slechte mensen, Mel en zijn vrienden zijn mannen van eer. Dat maakt het wel zo overzichtelijk.

Mel Gibson deed het goed in zijn rol, dat wel. Hoewel er natuurlijk nauwelijks echt geacteerd hoeft te worden. Maar ik heb moeite om hem serieus te nemen met zijn foute privé opvattingen (mijn tekortkoming). Al met al duurden die drie uur voor mij verschrikkelijk lang, met moeite heb ik hem afgekeken.

Ben het met je eens dat er nauwelijks geacteerd hoefde te worden door Mel. Het is ook geen goede acteur.

Wat me wel altijd verbaast is dat mensen die die dit een slechte film vinden de rit van 3 uur uitzitten. Haal dat ding dan gewoon vroegtijdig uit je dvd-speler. Misschien vond je hem stiekem toch wel mooie stukken hebben en was je benieuwd naar het einde??

De geschiedenis leert dat de Engelsen nou eenmaal erg machtsbelust waren. Hij had ze neer kunnen zetten als de nobele strijders, maar dat is toch geschiedenis-verdraaiing?

Duitsers worden meestal ook neergezet als slechte mensen,maar in de tijd waarin die dingen zijn gebeurd waren het ook niet echt aardige persoontjes. Ik kies in de film duidelijk voor de Schotten en in het echt had in mijn mening in die tijd ook niet herzien denk ik.

Wat mij stoort aan Gibson is zijn gebrek aan oog voor contrast: het ene volk is goed en het andere slecht. Bijzonder overdreven zwart-wit verhoudingen. De Engelse soldaten (of de Duitse zoals je in je voorbeeld aanhaalt) deden ook maar wat hun bevelhebber hun opdroeg, daarom zijn het nog niet allemaal slechte, laffe mensen.

Zo klinkt het net een voetbalmatch.

Daar kan ik me ook wel bij aansluiten.

De eerste keren heb ik de film ook na 20 minuten uitgezet omdat al dat oversentimenteel gedoe wat teveel aanwezig was maar een week of twee geleden heb ik het nog eens geprobeerd en het is me toen wel gelukt. Niet omdat de film goed was (want dat was het verre van) maar omdat ik er mijn stem aan wou geven.

Kom op nou, Braveheart is gewoon de mooiste film ooit. Je kan er met allerlij bochten omheen proberen te lullen, maar het snijd geen hout.

Vaak twijfel ik bij een slechte film of ik hem uit zet. Er zijn films die het eind niet halen, maar deze keer heb ik er voor gekozen om door te zetten, zodat ik een rechtvaardige stem kan uitbrengen. Komt ook omdat hij zo hoog staat in de top. Dat maakt me dan toch nieuwsgierig naar het geheel (dus inclusief eind). Soms kan het eind ook nog een halve ster extra (of juist minder) opleveren. In dit geval had ik hem net zo goed uit kunnen zetten.

Dat is het probleem juist, de film probeert met goedkoop sentiment een film te maken die een heel groot publiek uiteindelijk 'mooi' zal vinden. Vanuit historisch standpunt klopt er niets aan deze film, ik kreeg bijna een allergie van Mel Gibson, zeker bij het zien van hoe hij met een blauwgeverfd gezicht 20 mensen neersteekt op het slagveld en zichzelf heel wat vind. De soundtrack was gewoon vervelend en de zwart-wit verhouding tussen Engelsen en Schotten met dat hele morele gezever erond werkte gewoon vervelend. Heeft volgens mij niets met 'door allerlij bochten lullen' te maken maar gewoon met waar het volgens mij op neerkomt.

Gisteren was ik mijn kamer aan het opruimen. Kwam deze film tegen op video, nadat ik mij eerst een halfuur heb geschaamd heb ik hem vervolgens met een grote glimlach op mijn gelaat in de kliko gedeponeerd, hetgeen nu al één van mijn persoonlijke hoogtepunten van het jaar is. Overigens niet alleen voor mij, maar ik hoop eveneens voor de gehele filmwereld. Hoop dat dit statement wordt gewaardeerd en veel navolging krijgt want dit prul verdiend niet beter dan de afvalbak.

Gooi dan meteen maar 90% van je gevonden videobanden in de kliko.

Het is je genre niet kennelijk. En als het dat wel zo is/was zou ik graag willen weten wat je wel goede epos-films vindt en vooral waarom.

Bekijk anders z'n top 10 is. Gladiator op 9, episch genoeg toch, niet?

Iedereen mag de cijfers geven die hij wil maar als je Gladiator in je top tien hebt staan en je geeft Braveheart dan een 0,5 stem dan zit je jezelf voor de gek te houden.

Misschien is Timmy757 een Engelsman?

Het eerste half uur is ook niet het meest enerverende deel. Misschien moet je eerst de rest kijken voordat je dit meesterwerk op zo'n respectloze manier begint af te kraken.

Nee hoor, als je Gladiator goed vindt hoeft dat toch geen garantie te zijn dat Braveheart je ook bevalt.

Nee idd, buiten dat het beide historische films zijn hebben ze in mijn ogen niet al teveel gemeen.

Gladiator is veel diepgaander, met respect voor de fans van Braveheart, dit is mijn visie. In Gladiator gaat het om de confrontatie tussen de hoofdpersonen en boven alles kun je het gevecht dat de personages leveren zien als het conflict dat een mens met zichzelf heeft. Bij Braveheart zijn alle Engelsen slecht en alle Schotten geweldig, een storende factor natuurlijk, maar gelukkig weten de fijne actiescènes en de prachtige beelden dat mankement grotendeels te overstemmen.

waarom nou weer een storende factor? De Engelsen waren ook gewoon slecht. De schotten waren degene die terugvochten om hun land te verdedigen. Wat wil je dan, dat de Engelsen iets minder slechte dingen zouden doen, hoewel gruweldaden toen aan de orde van de dag waren, en zo de film minder realistisch maken, om jouw ''niet zwart wit conceptje'' er in te verwerken.

Gladiator mag nog niet eens de veters strikken van zijn grote voorbeeld: Braveheart.

Wat sommige mensen ook niet snappen, is dat je niet alles kapot moet relativeren. Leer eens gewoon om niet alles wat je ziet heel sceptisch en technisch te bekijken. Maar kijk vooral naar symboliek. DWZ, als je naar braveheart kijkt en je blindstaart op exacte historische feiten, zal hij niet 100% accuraat zijn. Maar kijk je naar de gedachte achter de gebeurtenissen ( de symbolische waarde), dan is het wel mooi. Het hele concept van de Ongeorganiseerde vrijheidsstrijders, die door onderdrukking en vernedering zich gaan verzetten tegen de goed georganiseerde, tiranieke Vijand. Dit alles met zeer veel passie vertolkt door een geweldige akteurs, brute aktiescenes, prachtige muziek, enz enz.

Braveheart is dus niet alleen een historische film waarin je het een en ander aan schotse cultuur meekrijgt. Het is ook een algemene les voor verzet en doorzettingsvermogen.

Het is te vergelijken met de bijbel. Als je alles feitelijk gaat weerleggen, klopt er ook vanalles niet. Maar dat is het punt ook niet. Het gaat erom wat iemand uit die verhalen kan halen.

Voor degende die deze film dus overdreven sentimenteel of te inaccuraat noemen: Ik denk dat jullie gewoon geen kaas hebbn gegeten van Strijdlust, heldendom, symboliek, en vooral drama. Het lijkt wel zodra er een stukje ECHT drama in een film voorkomt, vinden mensen het altijd overdreven, terwijl dát nou juist het hele punt van filmkijken is.

Grote voorbeeld? Een film waarin zowel de lichte als duistere kanten van de 'goede' en de 'kwade' perfect behandeld worden kan moeilijk het voorbeeld zijn van een film waarin een personage constant 'Scotland' en 'freedom' ligt te blèren omdat z'n familie is vermoord door Engelsen. Bij Gladiator is de wraak veel persoonlijker, wat het intenser en geloofwaardiger maakt. Je hebt begrip voor Wallace zijn situatie, maar verder dan dat gaat het eigenlijk niet. Daarnaast is het ook een leuke rol van Gibson, maar haalt het totaal niet bij wat Crowe, Phoenix en Harris laten zien en met je doen.

Gladiator staat als een rots tegenover het kaartenhuis Braveheart, heb je nog geluk dat het niet in elkaar stort.

welke slechte kanten van russel crowe komen er zo sl naar voren in Gladiator? Volgens mij speelt hij gewoon een goede, trouwe generaal. Net als dat Gibson een goede rebellenleider speelt.

Hun tegenstander is in beide gevallen een slechterik pur sang. In gladiator een lafhartige, in Braveheart een hardvochtige.

En wraak persoonlijker? Volgens mij word van wallace's vriendinnetje haar keel doorgesneden, maar dat is niet echt persoonlijk natuurlijk? Ook het volgens jouw minder persoonlijke aspect namelijk: de Schotse opstand, kan jij minder geloofwaardig noemen, maar dat is tenminste echt gebeurt. In tegenstelling tot gladiator, wat een prima, maar volledig fictief verhaaltje is.

Ik vind Gladiator een prachtfilm die bijna mijn top 10 gehaald heeft, maar Braveheart is de absolute topper in dit genre.

Ik heb de hele film afgekeken. Schamen was dat ik dit prul had liggen. Maar ik heb die 177 minuten lange marteling wel degelijk uitgezeten. Zei het met moeite, maar gelukkig werdt dat nog een heel klein beetje goedgemaakt door die ''freedom'' scene waarover ik me kapot heb zit lachen. Zeldzaam zo lachwekkend.

De vergelijking met gladiator zie ik niet, allebei totaal verschillende films.

@83Utreg!

Nooit beweerd dat de moord zelf niet aangrijpend zou zijn, de vijand is abstract en niet concreet zoals in Gladiator. Vandaar persoonlijk, de driehoekverhouding helpt daarbij ook. Historische films bestaan grof gezegd uit 50% kul, 50% waargebeurde feiten. De echte Wallace vermoordde burgers en gevangenen dus laten we daar niet aan beginnen.

Maximus wordt ontzettend bloeddorstig en wil koste wat kost Commodus dood hebben. Zijn toewijding 'groeit' naar een obsessie. Lucilla herinnert hem eraan dat ze een man kende van deugd en die gaf om zijn omgeving.

Commodus wordt zeker gezien als pure slechterik, iets waarmee ik het niet eens ben. We hebben niet te maken met een Joker of Hans Gruber, maar met een gekwelde geest. Keizer Aurelius tegen Maximus: "Commodus mag niet regeren, hij is labiel, jij en ik weten dit al sinds zijn jeugd." Een uitspraak waaruit blijkt dat hij al veel langer met problemen zat. Hier had de 'arme jongen' dus hulp moeten krijgen, maar i.p.v. liefde en vertrouwen kreeg hij een 'vaderfiguur' dat altijd weg was om oorlog te voeren. Hij heeft zich vervolgens zijn eigen illusie gemaakt van de wereld waarin hij centraal staat, de keizer van Rome, en de andere mensen zijn 'kinderen' zijn. Iedereen zou tegen hem op moeten kijken. Vandaar zijn woorden over het volk van Rome: "I'd like to think of them as my children."

Deze droom wordt op harde wijze verbroken doordat zijn bloedeigen vader, zijn voorbeeld, hem afwijst en een ander 'kind' kiest. Commodus wordt teruggezogen naar de werkelijkheid waar hij weer zijn 'echte ik' tegenkomt en deze veracht, hij is wanhopig en neemt drastische maatregelen. Vervolgens zit hij eenzaam en alleen in zijn paleis, alle obstakels uit de weg en daar blijkt dat hij nog niet kan genieten, iedereen moet van hem 'houden'. Hij is heel kinderlijk, dit blijkt uit de vele huilbuien als hij z 'n zin niet krijgt, bang in het donker (het onbekende), hij moet en zal in het middelpunt staan. Commodus grootste vijand was niet zijn vader of Maximus, want al haatte hij iedereen, hij haatte zichzelf het meeste. Niet direct een stereotype superslechterik, meer een karakter.

Het einde is dan in mijn ogen makkelijker verklaarbaar: Zelfhaat steekt de wil om het goede te doen, want het is de zoektocht naar het zo rechtvaardig mogelijk leven die volgens mij in deze film centraal staat. De kwade kant wordt verslagen, de mens is compleet en kan in vrede met zichzelf leven en sterven.

Braveheart is een prima film, maar heeft bepaalde elementen niet die ik graag in films zie en Gladiator wel heeft. Voor jou excelleert Braveheart misschien in de zaken die je aanspreken en die je in een film zoekt, dit heb ik meer bij Gladiator. Hopelijk is bij deze duidelijk waarom ik die dus boven jouw favoriet verkies.

Wat in godsnaam zou daar nu minder realistisch aan zijn? Alsof alle Schotten goed waren, gewoon omdat ze onderdrukt werden en alle Engelsen slecht, gewoon omdat ze een machtsbelust regime hadden.

Gibson weet op een ontzettend goedkope manier sympathie voor de personages in z'n films op te wekken, namelijk door de tegenstanders af te schilderen als harteloze monsters.