ad
  • 139.675 films
  • 6.631 series
  • 20.103 seizoenen
  • 432.489 acteurs
  • 280.308 gebruikers
  • 8.090.419 stemmen
Avatar
 
banner banner

In the Mouth of Madness (1995)

Horror / Thriller | 95 minuten
3,46 676 stemmen

Genre: Horror / Thriller

Speelduur: 95 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: John Carpenter

Met onder meer: Sam Neill, Julie Carmen en Jürgen Prochnow

IMDb beoordeling: 7,2 (62.340)

Oorspronkelijke taal: Engels

Releasedatum: 3 februari 1995

  • On Demand:

  • Google Play Bekijk via Google Play
  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+

Over In the Mouth of Madness

"Lived Any Good Books Lately?"

Niets is wat het lijkt in de wereld van de verzekeringsinspecteur John Trent. Zeker niet nadat hij wordt ingeschakeld om de verdwijning van schrijver Sutter Cane, wiens horrorboeken geleidelijk aan tot een massahysterie zijn gaan leiden, te onderzoeken. Hoewel hij niet van lezen houdt, gaat hij zich in het werk van Sutter Cane verdiepen, waarna voor hem de nachtmerrie begint...

imageimageimageimageimageimage

Externe links

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van knusse stoel

knusse stoel

  • 2483 berichten
  • 2618 stemmen

Prachtige horrorfilm die je goed beethoudt tijdens het kijken hiervan.


avatar van Donkerwoud

Donkerwoud

  • 7208 berichten
  • 3168 stemmen

Voor subtiliteit, suspense en geloofwaardigheid ben je bij John Carpenter aan het verkeerde adres. Zijn komische hommage op de Cthulhu-mythos barst namelijk uit z'n voegen van de krankzinnige ideeën. Het uitgangspunt dat het oeuvre van een horrorauteur a la H.P. Lovecraft/Stephen King tot leven komt, geeft de mogelijkheid om te putten uit verschillende horrorstijlen. Het heeft paranoia complotdenken.Het heeft een moordende oma en kinderen met bloeddoorlopen ogen en scherpe voorwerpen in hun handen.Het heeft occulte, apocalyptische thema's. Het heeft zelfs schitterend ontworpen jaren tachtig creatures Toch kleeft er aan die ideeënrijkdom een groot nadeel, want lang niet alles wordt even bevredigend uitgewerkt. Gelukkig blijft Sam Neill onverminderd vermakelijk als de rotzak die steeds meer getergd raakt als hij dieper wegzakt in het moeras van zijn wankele geestesgesteldheid.


avatar van Glacius

Glacius

  • 4145 berichten
  • 2524 stemmen

Ik vond het anders behoorlijk "suspenseful" deze film. Maar goed, het bizarre beangstigd me dan ook meer dan gore en jumpscares.


avatar van Donkerwoud

Donkerwoud

  • 7208 berichten
  • 3168 stemmen

Ja, dat is een beetje onhandig geformuleerd, omdat suspense nu net een trademark is van een regisseur als Carpenter. Die snelwegscene in het donker is in mijn ogen een masterclass suspense. Wat ik bedoel is dat die spanning zich beperkt tot enkele treffende scenes, maar het is niet een onderhuidse opbouw die je de hele speelduur bij je strot grijpt. Zoals bijvoorbeeld in Halloween (1978). Hier is hij meer aan het experimenteren met verschillende soorten horror (gore, rare creatures, jump scares, suspense, etc)


avatar van Basto

Basto

  • 6962 berichten
  • 5987 stemmen

Erg sterke horror thriller die met elke kijkbeurt in kracht toeneemt. Aanrader!


avatar van PEN15

PEN15

  • 1281 berichten
  • 637 stemmen

het boek is beter

Verhaal is zeer spijtig genoeg veel sterker op papier dan wat ik op beeld te zien kreeg. Had met wat meer vaart en lef wat meer geld opgeleverd, zo verwordt deze productie een beetje bezigheidstherapie.

Onder andere valt te lezen dat het opzuigen van het dorp in een andere dimensie teveel zou gaan kosten en dat zal niet het enige zijn dat is vervangen door oninteressante lege momenten. Niet aan te raden als je in bed nog een film wilt kijken. Door het vele gepraat viel ik herhaaldelijk in slaap om dan vervolgens met die ontelbaar loeiharde jump scare bioscoopgeluiden wakker te schrikken.

Dat gedoe met Trent die tot twee of drie keer toe terugrijdt en de droom in de droom in de droom, daarmee kreeg ik ook al aardig wat slaapzand van Klaas Vaak in mijn ogen.

En over jump scares gesproken, de "enge" momenten zijn zo donker en kort dat je het nauwelijks kunt zien. Als niemand wat mag zien kun je net zo goed hélemáál niets filmen. Daarentegen zagen die tekeningen er erg gaaf uit.

Ik had gehoopt dat die fietsende oude vent Carpenter was met een cameo..

Uiteindelijk vooral ook teleurgesteld omdat deze nogal de reputatie schijnt te dragen van een van de meest angstaanjagende griezelfilms.


avatar van Gerlof1378

Gerlof1378

  • 405 berichten
  • 152 stemmen

Mooi gemaakte thriller/horror met een mooi maar soms moeilijk te begrijpen verhaal want dat zal bij sommigen wel zo zijn. Maar afijn ik vond dat juist erg goed gedaan en Sam Neill speelt best goed en ook de rest van de cast doet dat ook. De hele sfeer en niks is wat het lijkt is erg goed gedaan, je hebt echt het idee dat je in een verhaal van Stephen King rond waant ik zeg kijken deze film en oordeel zelf.


avatar van Alathir

Alathir

  • 1403 berichten
  • 1242 stemmen

Even een Carpenter tussendoor kijken. Hoewel het lekker begint met een heerlijke muzikale intro, gaat het al snel mis. Het begin is nog goed maar eenmaal dat we in Hobb's End belanden hebben we het beste wel gezien.

Begrijp me niet verkeerd, er zitten absoluut een paar schitterende scènes in zoals die agent van Sutter Cane die met een bijl op een raam komt afgestrompeld om Sam Neill aan te vallen. Of die gozer op zijn fietsje in het donker. Of het uitknippen van de boekcover om er een kaart van te maken.

Dat was het zowat.

Steeds meer neemt fantasie het over van realiteit en hoe vager het allemaal wordt, hoe minder het me ging boeien. Het is ook niet direct de meest sfeervolle horrorfilm. Buiten een uitstekende Sam Neill is deze film te plotgedreven en te overambitieus. Het lijkt allemaal intelligent maar door de slechte uitwerking komt het eerder rommelig over dan dat het daadwerkelijk een sublieme plot is. 2.5* door het verhaal dat ik wel origineel vond.


avatar van John Milton

John Milton

  • 15004 berichten
  • 7725 stemmen

Een verzekeringsinspecteur wordt ingeschakeld om de verdwijning van een immens populaire horrorschrijver te onderzoeken, waarvan het lezen van diens laatste boek geleidelijk aan tot een massahysterie is gaan leiden. Als kind van de jaren ’90 (en dan bedoel ik op leeftijd komen) denk ik wel eens dat ik vanaf ’94 zo’n beetje alle films die de moeite waard zijn wel heb gezien, maar dat blijkt nog steeds niet het geval. In the Mouth of Madness was een van die titels die toen echt onder de radar is doorgeglipt, en die al jaren stof lag te vergaren op de watchlist. Het is mijn achtste John Carpenter film, doorgaans een regisseur die ik wel kan waarderen, en ook deze horror/thriller weet wel te fascineren, al ontbreekt het soms aan een echt degelijke uitwerking, zoals Donkerwoud en Alathir opmerken in hun review. Zonde, maar er valt alsnog genoeg te halen.

Carpenter heeft Sam Neill, Julie Carmen, Jürgen Prochnow en Charlton Heston opgetrommeld, en eventjes komt een piepjonge Anakin langs. Maar het is het twisted verhaal dat hier de show steelt. De paralellen met Carpenters vriend Stephen King (en aspecten van zijn boeken) zijn niet afwezig, maar In the Mouth of Madness voelt nergens alsof het daar makkelijk mee probeert te scoren. Toch glijdt de film naar mijn smaak iets te snel (en te gemakkelijk) af naar een fantasy component, die je wel een beetje moet liggen. Voor mij vloog het daar toch wat uit de bocht. Ironisch genoeg zouden sommige scènes tevens beter werken in boekvorm, gepend door een schrijver als Sutter Cane of Stephen King. Los daarvan maakt Carpenter het creepy genoeg om je aandacht vast te houden, en is er wederom een spannende score die deels van zijn eigen hand is.

3,3*


avatar van Collins

Collins

  • 4437 berichten
  • 2695 stemmen

Op en top Lovecraft. De film speelt met de dunne schil van de realiteit en het einde van de wereld is nabij. Een aards mysterie verwordt heel geleidelijk tot iets dat alle wetten van de werkelijke waarneming tart. Tot iets dat alle wetten van de logica tart. De ontstane bizarre situatie creëert chaos, maakt mensen gek en gaat verder dan de arme personages in deze film kunnen beredeneren. En dat alles wordt bewerkstelligd door een schrijver en zijn boek.

Razend spannende film. Het mysterie van een verdwenen schrijver en de zoektocht naar zijn verblijfplaats is een nagelbijtende ervaring. Sam Neill speelt de man die de schrijver moet opsporen. Prachtpersonage. Een einzelgänger, een anti-lezer, een cynicus, maar niet vervelend. Alles met een ironische ondertoon. Trachtend om onder alle omstandigheden zijn logische denktrant en zijn koelte te bewaren is Neill een prettig baken in het helse pandemonium van de film en een prima hoofdpersoon.

Lekkere opbouw. In de aanloop naar het mysterie is de film een doodgewone thriller. Geen zweem van het bovennatuurlijke is aanwezig. Langzaamaan sluipen er opeens wat kleine surrealistische gebeurtenisjes in. Mensen reageren wat vreemd. Er wordt een beetje vreemd gedroomd. Je kent het wel. Het sfeertje verandert geleidelijk van mysterieus spannend naar duister spannend. En als dan uiteindelijk de logica niet meer in staat is om de antwoorden te verschaffen, is het einde zoek en de hel nabij.

De film glijdt mee en wordt op een bepaald moment meer en meer een feest van de sfx. Hoe leuk ook en hoe vermakelijk ook, de uitbundige effecten gaan wel ietsjes ten koste van de suspense en van de fijne ironische ondertoon. Van mij had het slotfeestje iets gematigder gevierd mogen worden.

Lovecraft zei het zelf nog: "From even the greatest of horrors, irony is seldom absent".


avatar van Basto

Basto

  • 6962 berichten
  • 5987 stemmen

Daar waar Rammstein de mosterd vandaan haalt...

John Carpenter at Tivoli - In the mouth of Madness (live) - YouTube


avatar van joolstein

joolstein

  • 6259 berichten
  • 5819 stemmen

Lovecraft-achtige horror waarin waanzin, gekte en realiteit zich met elkaar mengen. Het verhaal "On The Mountains of Madness" van H.P. Lovecraft's moet hebben gediend als inspiratiebron voor deze film van regisseur John Carpenter. En net zoals Lovecraft maakt ook hij gebruik van een mix van horror elementen. Surrealistische scènes en scènes met monsters wisselen elkaar af. Tel daarbij op het vreemde gedrag van de mensen in Hobb’s End en je hebt een geweldige horror-film!

Die wezens lijken daarnaast zo uit een verhaal van Lovecraft te zijn gekropen. Gelukkig zijn ze wel spaarzaam geweest met het duidelijk in beeld brengen van deze monsterlijke wezens. Vaker wordt het aan de suggestie overgelaten hoe de wezens eruit zien dat dan ze frontaal in beeld komen, wat zeker een meerwaarde was! De mooiste scène in de film was die met de fietser op de snelweg en geeft een fantastisch beeld van het soort limbo waar John en Linda in terecht zijn gekomen. De film eindigt natuurlijk in een echte Lovecraftiaanse climax.

John Trent wordt op een prima manier vertolkt door Sam Neill, als ietwat arrogante verzekeringsagent komt hij zeer overtuigend over, en als hij aan het doordraaien is weet hij ook op goede wijze de krankzinnigheid weer te geven. Linda Styles wordt vertolkt door Julie Carmen en haar prestatie is helaas nogal aan de vlakke kant. Een van de weinige minpuntjes van dit pareltje uit de jaren '90.


avatar van alexspyforever

alexspyforever

  • 19170 berichten
  • 2140 stemmen

Ik zal wel nooit een fan worden van Carpenter. Maar van al de films die ik van hem heb gezien vond ik dit de meest vermakelijke. Dit wil evenwel niet zeggen dat het een geweldige film is. Met name het eerste half uur is sterk waarin het concept uit de doeken wordt gedaan. Als dan onze twee avonturiers op zoek gaan naar de plaats uit de boeken begint het allemaal steeds vreemder te worden echt naar het surrealistische toe. We zien daarbij transformaties, mutaties en andere rariteiten. Er is nauwelijks nog coherentie, het is allemaal vrij willekeurig. Ik zou zeggen dat Carpenter bijna Lynch wil gaan imiteren. Het lijkt doing weird for the sake of being weird. Jammer dus dat de regisseur weinig heeft nagedacht bij de uitvoering van het gedeelte in het stadje en indruk probeert te maken met rare visualiteiten. In het begin nog wel leuk maar op den duur wordt het grappig en zelfs vervelend. Sam Neill als protagonist vond ik nu ook niet meteen de meest interessante keuze. Ik vond het karakter van Julie Carmen veel leuker. baspls zou je die nog zo een hoge score geven bij een herziening? Dit lijkt me echt geen film die je vaak weer gaat opzetten.


avatar van Basto

Basto

  • 6962 berichten
  • 5987 stemmen

Al zeker 10 keer gezien

Daarnaast ligt de inspiratie voor dit werkje natuurlijk veel meer bij Lovecraft dan bij Lynch.


avatar van baspls

baspls

  • 4116 berichten
  • 1668 stemmen

alexspyforever schreef:

baspls zou je die nog zo een hoge score geven bij een herziening? Dit lijkt me echt geen film die je vaak weer gaat opzetten.

Als je het euvre van Carpenter afwerkt dan merk je na de 80s een dalende lijn. Deze wist dat voor mij even te onderbreken. Bovendien las ik in die tijd graag Lovecraft en Stephen King, dus dit was dan ideaal. Denk inderdaad niet dat hij bij herziening zo overeind blijft. Het einde was namelijk niet heel erg indrukwekkend als ik het me goed herinner.


avatar van Shadowed

Shadowed

  • 4162 berichten
  • 2956 stemmen

Haha heel leuk!

Ik weet ook niet helemaal wat ik hiervan moet denken, behalve dat ik dit eigenlijk behoorlijk leuk vind. Ik hou wel van knotsgekke taferelen in een film, vooral als het over the top gaat. En dat gebeurd hier dus ook eigenlijk volop.

Volop vermaak dus. Er zitten genoeg weirde en leuke dingen in de film die gewoon lekker gek, grappig en ook best creepy blijven. Het is ook allemaal lekker cheesy en gaat de boel soms flink door het lint, waarmee het nog leuker is.

Jammer dat buiten Neill het acteerwerk niet bepaald even sterk is. Carmen doet me denken aan het hoofdpersonage van Suspiria , maar voert haar rol niet echt overtuigend uit. Gelukkig gebeurd er de hele tijd wel iets dat leuk is dat de boel goedmaakt.

Heb me rotgelachen bij sommige stukken, maar ook zeker een aantal keer verrassend goed geschrokken van de vreemde dingen die hier het scherm passeren. Vooral richting het einde is de knotsgekke ontknoping lekker vreemd en ook best origineel eigenlijk.

Ik heb me goed vermaakt hiermee, ik zal graag meer van dit soort filmpjes zien. Dit soort knotsgekke dingen zie ik graag, en Carpenter staat hiermee ongetwijfeld nog een stukje hoger in mijn boekje.



avatar van cinemanukerke

cinemanukerke

  • 445 berichten
  • 383 stemmen

Allereerst : ik zou In the mouth of madness niet beginnen met een flashback maar dat is geheel ter zijde. Een interessant gegeven : realiteit wordt een fictie, men zit als het ware opgesloten in de fictie van een boek. Maar na de eerste visie zat ik wel met vragen. Waarom voelt Neil langzaam de realiteit weg slippen nog voor het lezen van het boek ? Waarom een massahysterie nog voor het boek is uitgekomen ? Dankzij de link van john mcclane 2 wordt veel (maar niet alles) duidelijk. Toch vind ik dat het beter uitleggen van die regels de film straffer had gemaakt. Net iets minder fascinerend nu wegens het missen van die verbanden. Ik ben benieuwd of een tweede visie met de uitleg in het achterhoofd de film beter of minder goed zal maken ? Wordt vervolgd ...


avatar van FillumGek

FillumGek

  • 8978 berichten
  • 2772 stemmen

Het is denk ik twintig jaar geleden dat ik deze voor het laatst had gezien. Ik weet dat ik hem erg eng vond als klein kind, waarbij enkele scenes zoals met het schilderij me altijd zijn bijgebleven. Van het verhaal en heel veel andere dingen wist ik niks meer, dus een herziening werd wel een keer tijd.

Carpenter heeft een aantal goede films op zijn naam staan, maar een echte fan ben ik niet. Deze In the Mouth of Madness is eigenlijk zijn laatste goede film, en dat is nogal teleurstellend voor zo'n grote naam. Het verhaal begint een beetje knullig maar wordt langzaamaan steeds intelligenter. Zo intelligent zelfs dat wanneer ik de credits zag rollen ik het allemaal niet honderd procent meer snapte. Toch pluspunten voor de originaliteit.

De film is erg sfeervol. Zo is er de stad waar de Cane-fans bezeten zijn van het nieuwe boek en zo is er Hobb's End waar iedereen juist erg kil is, en daardoor neemt de spanning alleen maar toe. Hier en daar zijn er zelfs jumpscares die werken. Waar Carmen acteert als een dweil, speelt Sam Neill de sterren van de hemel. Erg overtuigend hoe hij steeds verder afglijdt in een hel van waanzin.

Ook het hele fantasiegebeuren is top. Nooit geweten dat er eigenlijk zoveel creatures in deze film zitten, maar stuk voor stuk zien ze er prachtig uit. Echte pakken en animatronics zonder CGI voor de monsters, zo zie ik het graag. Maar ook de decors zoals de kerk zien er indrukwekkend uit. Eigenlijk is alles wel goed, alleen het verhaal wringt een beetje omdat niet alles op zijn plaats valt nog. Maar dat komt misschien bij een herziening, over twintig jaar.



avatar van Flavio

Flavio (moderator films)

  • 2692 berichten
  • 3506 stemmen

Ik lees hier veel de naam Lovecraft terug. Ik ken die schrijver niet moet ik bekennen, misschien dat ik daarom af en toe wat moeite had met de verschillende stijlen die In the Mouth of Madness hanteert. Sam Neill vond ik wel prima, van de rest van de cast, onder wie een verdwaalde Charlton Heston, was ik minder onder de indruk. Het verhaal is best intrigerend maar de uitspattingen met monsters deden wel veel afbreuk aan de spanning- zolang het psychologisch blijft vind ik horror vaak het beste, zodra er monsters in beeld komen gaat het al snel richting camp. Dat dreigde ook hier te gebeuren met tentakelwezens en wat al niet meer maar gelukkig gaat het richting einde toch weer de goede kant op. De spinvrouw kon ik trouwens wel waarderen, als een soort ode aan The Thing.


avatar van umbra

umbra

  • 2044 berichten
  • 2369 stemmen

Mijn eerste kijkbeurt, mede dankzij de 'MM horror top 300', was dit 1 vd films die ik zeker op mijn 'to watch list' had staan. En wat heb ik me hiermee vermaakt man. Dit was horror vd bovenste plank, hier zat echt heel veel boeiends in en met een heerlijke Sam Neill, deze rol is op z'n lijf geschreven. Dikke topper!


avatar van filmfan0511

filmfan0511

  • 466 berichten
  • 565 stemmen

In the Mouth of Madness heeft me heel erg onder de indruk achtergelaten. Wat een ongelooflijk sterke, atmosferische en oneindig interessante film. In de eerste helft van de film zat ik de hele tijd op het puntje van mijn stoel na te denken hoe het nu allemaal zat; na een gegeven moment wordt dat wel ongeveer duidelijk, maar dat doet niets af van het feit hoe ongelooflijk sterk en waterdicht dit plot in elkaar zit. En toch blijft er nog genoeg ruimte over om zelf te fantaseren; die oeroude of kosmische wezens die Cane beïnvloeden, of in ieder geval aan de touwtjes trekken; daar kan je letterlijk je eigen ding van maken, hoe dat zit. En dat maakt het natuurlijk des te fascinerender en interessanter. Die hele dualiteit tussen werkelijkheid en fictie loopt als een rode draad door de film, en Carpenter speelt daar heel erg leuk mee, maar wat In the Mouth of Madness dat tikkeltje extra geeft, is dat die thematiek hier gekoppeld wordt aan Lovecraft-achtige thema's en sfeer. Het is ook gewoon geweldig dat op het einde de wereld simpelweg naar de verdoemenis gaat. Dat maakt het hele verhaal des te creepier en impactvoller. Tja, ik kan echt wel blijven praten over het verhaal en de thematiek; het is gewoon briljant wat mij betreft.

Visueel valt er ook heel veel te genieten. Het is natuurlijk een vrij 'recente' Carpenter (naar zijn actieve carrière gekeken dan, bedoel ik), maar het is zelfs voor z'n tijd een enorm mooi uitziende film. Ik denk dat het ook Carpenter's meest experimentele film is qua stijl? Ik vond al die hallucinante overgangen en beelden in ieder geval super sfeervol en mooi. Het enige ding dat niet zo merkwaardig is in deze film is de cast, op een geweldige Sam Neill na natuurlijk, maar dat doet niet heel erg ter zake hier. Dat is niet waar de nadruk op ligt, en op zich doet iedereen wel wat ie moet doen. Goh, het is eigenlijk dat ik niet zo snel een 5* geef na slechts één kijkbeurt, maar eigenlijk is dit nagenoeg een foutloze film voor mij. Carpenter levert hier (nogmaals) een parel mee af. Ik denk dat ik Halloween nog net dat tikkeltje beter vind, maar daarbuitenom is dit de beste film die ik tot nu toe van hem zag. Er zit in ieder geval zeker een herkijkbeurt in, en wie weet ook wel een verhoging dan. Voor nu een dikke 4.5*.