The Silence of the Lambs (1991)

The Silence Of The Lambs is best over the top, maar niet al te veel zoals in een cultfilm, daar hou ik dus van. In deze donkere maar heerlijke thriller word je telkens op het verkeerde been gezet, dat begint al in de openingsscene als je Jodie Foster bezweet door een kaal bos ziet rennen. Je denkt: wordt ze achtervolgd, staat haar iets engs te gebeuren? Maar dan blijkt dat ze gewoon een hindernisbaan aflegt en een opleiding volgt bij de FBI. De rest van de film zit vol met dit soort boobytraps.

Wat ik ook heel goed vind aan deze film is de glazen wand met luchtgaten tussen Hannibal Lecter en Clarice Starling in het cellencomplex. Een geniale vondst is dat want zo heb je geen vervelende tralies die het beeld in de weg zitten en kun je Jodie Foster en Anthony Hopkins heel dicht bij elkaar laten komen, wat dus ook gebeurt op een gegeven moment. Ik heb dat al eens eerder gezien in een dierentuin. Ik stond voor een raam van dik glas en vlak voor mij op nog geen halve meter afstand zat een grote leeuw die mij recht in mijn ogen aankeek. Als dat glas er niet was geweest...

Jame Gumb/Buffalo Bill vind ik trouwens het engste filmpersonage ooit, wat een griezel, met zijn jurken en zijn naaimachine en al dat ongedierte overal in dat vieze smerige Freggel-hol van 'm. Je zal daar toch maar vastzitten in die put, echt waar, ik zou zeven kleuren stront schijten...

Put the fucking lotion in the basket!

Rutger Hauer had ook een gooi gedaan naar de rol van Lecter. Volgens mij had ie het beter gedaan als Hopkins, die ik niet afschrikwekkend vind.

The Silence of the Lambs

I ate his liver with some fava beans and a nice chianti....

Ik kan gewoon niks kwijt over deze film, wat een absolute topper blijft dit. Ik kan nog niet eens een fatsoenlijke inleiding schrijven.

Ten eerste, dit is horror op z'n best. Je kunt natuurlijk de film verdedigen en zeggen dat het geen horror is, maar een thriller. Maar dit is echt horror. We hebben hier te maken met vrouwenlijken die worden geveld. Dit is toch echt horror. Maar wat voor eentje! Jonathan Demme weet het allemaal prachtig op te bouwen met een geweldig verhaal: Clarice Starling die de cel van Dr. Hannibal Lecter bezoekt en hulp vraagt bij het vangen van Buffalo Bill. De gesprekken die ze dan met elkaar hebben zijn zowel prachtig als naargeestig. De manier hoe ze informatie van elkaar vragen: Hannibal vertelt informatie over wat Clarice wil weten, terwijl Clarice verhalen vertelt over haar jeugd. Zelden zoiets eng en mooi tegelijk gevonden. Suspense en acteerwerk wisselen elkaar briljant af. Jodie Foster en Anthony Hopkins spelen de rollen van hun leven, ijzersterke acteerprestaties.

The Silence of the Lambs bevat zoveel memorabele horror momenten. Ik heb al vertelt over de gesprekken tussen Clarice en Hannibal in de gevangeniscel die qua sfeer af en toe aan een middeleeuwse kerker doet denken. Het camerawerk werkt heel erg mooi mee: meerdere malen wordt het glas van Hannibal's cel gebruikt als een stijlmiddel om de grens tussen Hannibal en Starling aan te geven en dat werkt zo bijzonder mooi. Maar ook de scènes waarin Bill hulp nodig heeft om een bank in de wagen te stoppen en vervolgens die vrouw opsluit of de klassieke scène: put the fucking lotion in the basket! En dan heb ik het extreem nare einde met de nachtkijker niet genoemd. Dit is echt het werk van een vakman binnen het horror genre.

The Silence of the Lambs is een geweldige film. Hier kan ik gewoon niks verder over zeggen, dit blijft een doodenge, meesterlijke film.

Ik ben helemaal geen filmkenner en ik heb ook geen ervaring met 'oudere films'. Ik beoordeel de film altijd op mijn gevoel en dingen die mij opvielen of bijgebleven zijn.

Als je op voorhand kijkt naar al die positieve reacties en de punten die gegeven worden, dan verwacht je een film die je bij de keel grijpt en ook een bepaald gevoel achterlaat. Dit had ik dus niet en dat vond ik jammer...

Ook de film Se7en is voor bijna iedereen een echte topfilm, maar voor mij niet.

Anthony Hopkins speel zijn personage goed, maar jammer dat hij niet meer in de film te zien is. Jodie Foster was bij momenten goed, maar niet de gehele film.

Sommige dingen vond ik wat te vergezocht of een beetje te toevallig. Ook was de sfeer niet aanwezig die ik verwacht van zo een film.

Zo oud is deze film toch ook nog niet?

Godfather & scarface zijn toch ook veel ouder

Ik ben nu eenmaal niet snel onder de indruk tijdens een film.

Om mij bij de keel te grijpen moet je met iets afkomen waarvan ik zeg: dat is echt erg! Het moet realistisch genoeg zijn, zodat ik niet wil dat het mij ook overkomt.

In de laatste film van Jan Verheyen wordt een kind door een auto doodgereden vanuit het niets. Dat is het laatste wat je wil en zoiets zindert nadien nog na in je hoofd.

Films zoals Saw en Final Destination vind ik wel gezellig en ook om mee te lachen, omdat het echt grof is, maar niet realistisch.

De film Apocalypto bevat veel slachtpartijen, maar ik krijg er geen koude rillingen van.

Als we kijken naar ons dagelijkse leven, dan krijg ik het wel wat lastiger met mensen die voor niets in elkaar geklopt en geschopt worden, kinder- en dierenmishandeling,...

Als je naar de geschiedenis kijkt van hoe lang cinema al bestaat, dan zijn films uit 1991 inderdaad nog jonge films.

Voor mij is een oudere film, een film waaraan je ziet dat de acteerprestaties en effecten wat gedateerd zijn. Ook beeldkwaliteit kan er voor zorgen dat ik een film ouder kan noemen.

Ik heb de woorden oudere films niet voor niets tussen aanhalingstekens gezet. Dat is de benaming die ik geef en dat slaat niet op ieders mening.

Voor MIJ is een 'jonge film', een film die vb. maximum 5 jaar oud is.

In mijn jeugd keek ik niet echt veel films en ik kan mij dus ook weinig of geen (echt goede) films herinneren dat ik toen gezien heb. Als ze dan al enkele jaren oud zijn, dan noem ik dat ook 'oudere films'.

Ik ben 24 jaar, dus deze film is bijna even oud als mij. Ik had deze film op jongere leeftijd nog nooit gezien, dus ik kan dit geen jonge film noemen.

Ik heb mij wat verkeerd verwoord over het feit dat ik geen ervaring heb met oudere films. Ik bedoel dus bijna geen ervaring als ik dit vergelijk met de meeste mensen op Moviemeter.

Ik kan de films die ik gezien heb ouder dan 1992 net op mijn 1 hand tellen.

Your bad.

Effecten: oké, dat kan je zien (hoewel sommige oudere films beter qua effecten zijn dan sommige CGI dingen van tegenwoordig (bijvoorbeeld: Alien)

Maar aan acteerprestaties het predicaat gedateerd geven? Dat is wel heel erg raar. Actereren is acteren of de film nu oud of nieuw is.

Ook al ben ik niet zo ontwikkeld als jullie op filmgebied, toch vind ik dat je bij bepaalde films door de vlotheid van dialogen, gezichtsexpressies en overacting kan zien of deze film nieuwer is of niet.

Als ik een film van 1940 toevallig op tv zie, dan denk ik echt wel van: wat een verschil met nu... Je mag van mij denken dat er helemaal geen verschil is, toch blijf ik er bij dat dit opvalt.

Super film!!

Ben je wel streng met drie sterren

Benieuwd hoe je een film met vijf sterren omschrijft.

na vele jaren weer eens gezien.

het is en blijft een topper van een film.

maar ja Anthony Hopkins,Jodi Foster wat wil je ook met zo'n crew

ga binnenkort ook weer eens de rest van de cyclus bekijken.

Nu een aantal jaren na de eerste keer dat ik de film zag vond ik het wel tijd voor een herziening. Zeker omdat mijn oude beoordeling wel erg veel afweek van de lof die de film toch wel krijgt, niet alleen hier op de site.

En ondanks dat ik dus al een keer gezien had vond ik The Silence of the Lambs absoluut spannender dan de eerste keer. De dialogen tussen Hannibal en Starling, de beelden van de excentrieke Buffalo Bill, de gore.. Het klopt. De acteerprestaties zijn ook van een hoog niveau: Anthony Hopkins in een weergaloze rol als Hannibal Lecter trouwens, de jonge Jodie Foster komt eveneens overtuigend over als naïeve maar doortastende student en ook Ted Levine als 'Buffalo Bill' is erg sterk en kent zijn hoogtepunt in zijn travestietscene. Fantastisch!

De climax in de vorm van de moord op Bill had wél iets beter gekund vond ik. De aanloop was goed, de soort twist met het andere huis was dan wel geen héle grote verassing maar mocht er zijn en de spanning was zeker aanwezig. Toch ging het net wat te makkelijk in de laatste minuut.

3,5*

Wat een lekkerding toch die Jodie Foster.

Zeker een aardige film dit, maar misschien door de hoge verwachtingen toch niet helemaal wat ik ervan verwachte. Het verhaal is goed, de personages uitstekend, maar toch miste ik de absolute spanning in deze film. Er zitten enkele hele goede scenes in de film, en naar het eind toe word er ook wel wat spanning opgebouwd, maar toch miste ik dat echte spannende, benauwde gevoel bij deze klassieker...

3*

Ik kan niet veel spannendere films bedenken dan Silence...

Ik vind 'Seven' toch nog net iets beter.

Ja, een Freggel-hol lijkt me verschrikkelijk.. https://fbcdn-sphotos-g-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash2/538807_10150637426524599_1872702753_n.jpg

Hahaha. Is dat een officiële uitdrukking?

The Silence of the Lambs wilde ik al langere tijd zien; toevallig gebeurde dat ook daadwerkelijk de dag nadat het ik het eerste seizoen van de serie Hannibal had afgekeken. Nu ben ik natuurlijk hopeloos bevooroordeeld en behoorlijk verpest door de briljante Mads Mikkelsen.

Ik had nogal hoge verwachtingen van deze film. Jaren geleden, toen ik nog te jong was voor dergelijke films, hoorde ik mensen er al afschrikwekkende verhalen over vertellen. Met de huiveringwekkende seizoensfinale van Hannibal nog in mijn achterhoofd werd de lat nog hoger gelegd. Helaas werd ik dan ook een beetje teleurgesteld. Niet omdat The Silence of the Lambs een slechte film is, maar anders en minder goed dan ik had gedacht.

Waar ligt dat aan? Onder andere aan de hoofdpersonen: Clarice Starling kan me erg weinig schelen en Jack Crawford is volstrekt overbodig. Hannibals Will Graham is een intrigerend, complex personage, Clarice Starling is nogal saai. Haar flashbacks zijn behoorlijk cliché en haar karakter ontwikkelt zich nauwelijks. Jodie Fosters acteerpresentaties vind ik ook niet prijzenswaardig. Anthony Hopkins is absoluut verdienstelijk als Hannibal, maar toch niet zo oprecht eng als Mikkelsens versie. We worden zo uitgebreid gewaarschuwd over hoe gevaarlijk hij is, dat het vervolgens nogal mee-/tegenvalt. Ja, hij lokt Clarice Starling wat uit de tent, maar hij gaat niet compleet in haar hoofd zitten, wat ik wel verwacht en gehoopt had. We weten dat hij kannibaal is en psychiater, maar van beide 'kwaliteiten' wordt weinig gebruik gemaakt. Hannibals ontsnapping was dan wel weer helemaal prima.

Hannibal heeft ook een veel kleinere rol dan ik dacht. Ik had gedacht dat hij de film zou overheersen - misschien niet in lichamelijke aanwezigheid, maar toch, een groot deel van de film is hij zowel letterlijk als figuurlijk afwezig. Buffalo Bill is ook een goede schurk, maar het duurt behoorlijk lang voordat hij een beetje op stoom komt. Als Clarice eenmaal in zijn huis terecht komt wordt het dan wel weer echt flink spannend, ik ken niet veel spannendere scènes eigenlijk. Dat niveau wordt echter het grootste deel van de film niet gehaald. Vooral het begin was bij vlagen zelfs nogal saai. Ook de sfeer vind ik weinig indrukwekkend. Misschien komt het omdat de film inmiddels toch al wat ouder is, maar ik vind het één en ander er nogal oudbollig uitzien. In de serie (ik ontkom er echt niet aan om constant te vergelijken) is de sfeer binnen een minuut om te snijden en hoeft Mads Mikkelsen nauwelijks meer te doen dan in beeld komen om mij de kriebels te geven. In dat opzicht stelt The Silence of the Lambs me teleur.

Even losstaand van de rest van de film: de filmposter behoort mijns inziens zeker tot de mooiste ooit.

Bevooroordeeld als ik ben kan niet zo enthousiast zijn als velen voor mij. Dat neemt niet weg dat The Silence of the Lambs zeker een onderhoudende film is met tegen het eind een fantastische spanningsopbouw, en vermoedelijk een inspiratiebron voor vele volgende films.

Erg goede film.

Hopkins acteert briljant en zet een geweldige Hannibal Lector neer. De filmposter vind ik ook erg goed verzonnen. De film is erg spannend.

Verder heb ik er niet veel meer over te vertellen dan wat hier al verteld is.

Weer zo'n beroemde film die ik nu eens voor het eerst gezien heb, ondanks dat hij al weer heel wat jaartjes oud is. Een spannende thriller over een jonge fbi agente die op zoek is naar een seriemoordenaar. Het verhaal bouwt knap op, en is van begin tot einde bijna horror-achtig spannend. Die sfeer is vooral heel erg knap neergezet in de film. Toch zitten er ook een aantal onvolkomenheden in het verhaal die voor mij bijna tenenkrommend zijn. Hoe kan het dat een student aan de academie zo'n belangrijke opdracht krijgt? Erg onwaarschijnlijk. Ook is ze om onverklaarbare reden erg knap in het oplossen van puzzeltjes zonder dat daar een aanleiding toe is. Maar tegen het einde neemt ze dan weer een belachelijk onverantwoord risico door in haar eentje, zonder dat iemand er van af weet of weet waar ze is, de seriemoordenaar te overmeesteren, terwijl ze wel donders goed weet met wat voor vlees ze in de kuip te maken heeft.
Al met al, eigenlijk genoeg redenen voor me om de film neer te sabelen, maar dat doe ik niet. Ik heb ondanks deze grote missers, toch erg genoten van deze heel spannende film.

Het zijn geen missers, kijk de film nog maar een keer. Have fun!

Misschien geen missers als het erom gaat om de film aantrekkelijker en spannender te maken. Maar wel missers als het gaat om de geloofwaardigheid van het verhaal.

Jup helemaal mee eens.

Had nogal hoge verwachtingen van tsotl. Maarre, ja, de nr.24 van de top 250 zeg. Tjonge. Maar vond t allemaal aardig voorspelbaar, kon niet echt sfeer vinden, en het boeide me allemaal niet zo.

Wel sterk gespeelt, had alleen wat meer screentime voor Hopkins wel op zn plaats gevonden maargoed.

Misschien een keer in de herziening, maar een Seven greep me 3x meer aan dan deze.