The Silence of the Lambs (1991)

Geweldige film waarin een FBI-agente in opleiding een psychopaat interviewt om zo een andere te kunnen pakken. Twee verhaallijnen die elkaar hier perfect aanvullen (de zoektocht naar de moordenaar en de relatie die ontstaat tussen de agente en de gevangene). Twee sterke en boeiende personages die hier memorabel worden neergezet door Jodie Foster en vooral Anthony Hopkins. Grimmig en spannend. Mooi camerawerk en ook mooie muziek. Een instant klassieker die destijds de standaard zette voor films over seriemoordenaars.

Had je die nog niet gezien (!)

Jij zult inderdaad erg genoten hebben

Al een keer of 15. Maar laatste keer was alweer zo'n 10 jaar geleden.

Tijd voor herziening van deze klassieker. Een film die het vooral van het verhaal moet hebben. Visueel is het niet altijd even boeiend. Al zijn er af en toe wel interessante shots. De troeven van deze film zijn de twee hoofdrolspelers. Opvallend, want op zich draait de film niet echt rond Hannibal zelf. De combinatie van de ijzersterke Anthony Hopkins en de profilering van zijn karakter, zorgen ervoor dat Hannibal een gevreesde moordenaar is. De schrik van de agenten voor de man, de maatregelen die getroffen wordt, het effect als je zijn naam nog maar noemt... Het doet denken aan Jaws of Alien, waar je meer bereikt met de illusie en de sfeer rond de 'moordenaar' dan door harde gruwel heel de tijd in beeld te brengen. Als er dan toch iets gebeurt heeft dat eens te meer effect.

Jodie Foster doet het ook goed en haar interactie met Hopkins zorgt voor mooie scènes. Helaas wordt ze wel neergezet als iemand die overleeft in een zeer seksistische omgeving. Niet alleen haar omgeving, maar ze wordt ook neergezet als een vrouw die kleiner is dan haar collega's, snel emotioneel wordt of als eerste problemen krijgt als ze bloed ziet. Haar ideeën worden wat genegeerd en ondanks haar opleiding en ervaring wordt ze altijd gezien als een groentje. Een agente in deze omstandigheden zou niet meer kunnen in een film anno 2019. Langs de andere kant kan je daar een film van 28 jaar oud niet helemaal op afrekenen.

The silence of the lambs is een film die niet meteen visueel of innovatief wil uitpakken, maar wel met vakmanschap komt qua verhaal en acteerwerk. Hollywood volgens het boekje, maar dan wel zeer goed gedaan.

geweldige film

Meesterlijk film

1 Hannibal Rising (2007), 2 Red Dragon (2002), 3 Silence of the Lambs (1991) en 4 Hannibal (2001) is de kijk volgorde die nu handhaaf voor deze filmserie. Ik kijk en herzie heel veel films vanuit mijn eigen enorm gigantische videotheek/collectie, dus ook deze 4-luik omtrent Dr. Hannibal Lecter. Ik kijk gemiddeld elke dag sowieso 2 films of meer.Ik ben een liefhebber van o.a exploitatiefilms, B-Films en oude films wereldwijd en alle genres. Mij oudste film uit mijn collectie is uit 1915. Als de film Engelstalig of Duitstalig is gesproken dan ben ik niet afhankelijk van ondertitels, is de film anderstalig bv. Chinees e.d. dan zijn naast Nederlandse, de Engelse ondertiteling ook prima Ondanks mijn tik van herzieningen, ga ik natuurlijk ook iets nieuws niet uit de weg en hou het aanbod van Netflix in de gaten. Vanmorgen begonnen met Hannibal Rising, vanmiddag Red Dragon herzien en zojuist Silence of the Lambs uit gekeken.. Fijn om na zoveel jaren deze films weer te kijken en vooral in deze volgorde. Heb mij er prima mee vermaakt.

Goed,

tweede film uit de Hannibal reeks die ik heb gezien. Hannibal (2001) was de eerste en toen wist ik nog niet veel van de reeks af. Blijkbaar is Manhunter (1986) het allereerste deel uit de reeks, maar het lijkt alsof dit deel het allereerste deel zou moeten zijn.

De film begint vrij OK nog niet echt spannend, alhoewel Anthony Hopkins het wel wat spannender brengt. Het vliegt allemaal snel voorbij en er gebeurt niet zo super veel interessants naar mijn mening, tot de scene waar Hopkins in een kooi zit en met Foster zit te praten. Daarna begint het vrij spannend te worden en vond ik het vrij goed bedacht dat Hopkins het gezicht van een man op zijn eigen gezicht plakt om te kunnen ontsnappen. 'Buffalo Bill' vond ik ook erg goed spelen, vrij psychopathisch en eng. Het stukje waar Foster het huis van 'Buffalo Bill' binnen gaat vond ik het spannendste en het beste!

Verder ging het snel voorbij en zat ik te twijfelen tussen 3* en 3,5* maar ik vond deze film toch beter dan de meeste films die ik 3* heb gegeven dus is het nog net 3,5* geworden!

Gisteren herzien. Bloedstollende film blijft het. Met groots acteerwerk. Men heeft het vaak over Hopkins die hier perfect als Hannibal Lecter acteert. Maar Jodie Foster doet het naar mijn mening net zo goed als Hopkins. Dat is gewoon een geweldige actrice. Een van de groten naar mijn mening. Zeer overtuigend de rol van Clarice Sterling gespeeld. Ik heb de score verhoogd naar 5. Want een film die me van begin tot eind zo weet te boeien verdiend een 5.

Zag dat de film op Videoland stond en ik had hm al heel lang niet meer gezien.

Wat een geweldige film blijft dit toch, film stamt uit het jaar 1991 maar blijft spannend.

Hopkins speelt echt de pannen van het dak als doodenge Psychopaat maar ook Jodie Foster speelt haar allerbeste rol ooit.

Dit is voor mij de beste Thriller allertijden alle vervolgen daarna waren ook niet slecht maar konden niet tippen aan deze film.

Vijf verdiende sterren van mij

Ik heb nu de hele reeks weer eens gekeken nu we er genoeg tijd voor hebben door de Corona toestanden. Van al die films vind ik deze "The Silence of the Lambs" toch wel de aller beste van de Hannibal reeks . En tevens het meesterwerk van Jonathan Demme, want van al zijn films die hij maakte is dit toch wel de torenhoge uitschieter, alles wat ervoor en erna kwam was niet om over naar huis te schrijven. In de top 250 staat "The Silence of the Lambs" op plek 23 wat ik persoonlijk wat aan de lage kant vind. Dit is echt een klassieker die op z'n minst in de top 10 hoort. Het is een film die nooit gaat vervelen. Als je er 1 keer per jaar naar kijkt blijft ie goed, en dan kun je zeggen dat het echt een goeie film is.

Vandaag weer even gezien,en wat blijft dit een goeie film.de film staat zeker in mijn top 10.al blijft het toch altijd moeilijk want ik vind meer dan 10 films goed en toch hoort deze in de top 10 vind ik.wat een goeie rol van anthony hopkins echt geweldig hoe hij speelt als hannibal lecter.en ook geweldig hoe jodie foster speelt,dat had denk ik niemand zo goed gespeelt als hun.verhoogd naar 5 sterren want dat verdient de film.want ik geniet keer op keer weer met herzien van de film. De beste van de hele reeks ,al zijn de andere delen ook wel vermakelijk.

Silence of the Lambs gaat over Clarice Starling (Foster)die op de FBI-academie in Quantico zit. Ze wordt door de legendarische agent Jack Crawford(Scott Glenn), hoofd van de Behaviorial Science Unit, gesommeerd om de beruchte psychopaat Hannibal Lecter(Hopkins) te verhoren over de beruchte serial killer Buffalo Bill, die jonge vrouwen vermoord en stukken huid verwijdert. Lecter is een voormalig psychiater en een expert in mindgames en al snel ontstaat er een kat en muisspelletje tussen hem en de onervaren Starling. Hij dwingt Starling om zich open te stellen met als inzet de identiteit van Buffalo Bill. Silence of the lambs is een geweldige psychologische thriller en vooral een geweldig mentaal schaakspel tussen Hopkins en Foster. Ik ben geen fan van Foster maar in deze film weet ze echt boven zichzelf uit te stijgen. Hopkins speelt ook zijn beste rol als de mysterieuze maar alom aanwezige kwaadaardige genius Hannibal Lecter. Scott Glenn speelt zoals we van hem gewend zijn en Anthony Heald is uitmuntend als de arrogante en zichzelf schromelijk overschattende dokter Chilton. Het contrast tussen Starling vs Lecter en Lecter vs Chilton is immens. Waar Starling niet bang is van Lecter maar wel respect heeft voor hem, straalt bij Chilton de minachting maar ook de angst voor hem er vanaf. Silence of the Lambs is de beste film uit de Lecterserie. Het vervolg Hannibal wijkt te veel af van het boek en is Foster vervangen voor Julianne Moore, in Red Dragon is hij slechts een bijfiguur en de prequel Hannibal Rising is helaas de demythologisering van Hannibal Lecter.

Net herzien, ga van 4.5 naar 5 sterren, wat een geweldige film!

Gisteren dacht ik "nou, vooruit laat ik 't begin van SOTL nog eens vers in de herinnering voeren", maar eenmaal begonnen, bleef ik tot aan het einde in de film hangen. Ik weet niet hoevaak ik SOTL al gezien heb, maar vaak is het zeker. Dit keer viel me pas op hoeveel gelijkenis de scenes met de enorme kooi vertonen met werken van Francis Bacon, o.a. The Pope en 1946.

Verder doorzag ik gisteren pas hoe Clarice tijdens de gruwelijke eindscènes opnieuw in een variant van haar eigen nachtmerrie verstrikt raakte.

In het kort: Silence Of The Lambs is naar mijn smaak een absoluut meesterwerk, waar de tand des tijds totaal geen vat op krijgt. Ongeëvenaard met een briljante Jodie Foster.

Klassieker Silence Of The Lambs is de blauwdruk geworden voor films over seriemoordenaars, en met goeie redenen.

Het verhaal is spannend en aangrijpend, met een redelijk tempo weet het bij mij in ieder geval altijd mijn aandacht erbij te houden.

Het beste aan de film vind ik toch nog steeds het acteerwerk, Foster en Hopkins een goeie chemie en zetten ook individueel interessante karakters neer. Vooral Hannibal is er een die je bij blijft, en zoals eerder vermeld is het vooral de mythologie eromheen wat hem extra boeiend maakt.

Dat is ook wel waar de film het van moet hebben, want qua filmstijl, hier en daar een leuke soundtrack is niet al te veel aandacht aan besteed kreeg ik het idee.

Desalniettemin een tijdloze thriller, en Hannibal blijft een van mijn favoriete filmpersonages ooit. 4,0!

Boven gemiddeld, Dat zeker. Maar het valt in het niet bij Saw/Se7en.

Beetje overhyped naar mijn mening.

Beste film die ik ooit heb gezien.

U noemt daar nu net ook 2 vette films, die indd wel harder binnenkomen dan SOTL.

The Silence of the Lambs is een film over een speurtocht naar een seriemoordenaar waarbij interessante technieken worden gebruikt om de dader te vinden. De karakterstudie van de personen waar de film eigenlijk om draait is meesterlijk. Dit blijft een zeer boeiende film.

De close up van Demme.

Ooit op filmschool werd in de les decoupage aan de hand van de eerste ontmoeting tussen Clarice en Lector getoond wanneer je welke close moest gebruiken en hoe die te monteren. Het was volgens het boekje.

Afgelopen week stuitte ik op een lijst met Paul Thomas Anderson’s 35 favoriete films. Ik heb PTA zeer hoog zitten, dus ik nam het hele artikel goed door. Hij bleek groot fan van Demme en er zaten ook drie van zijn films tussen. PTA roemde de ‘Demme close up’. Het zei me niks, maar mijn interesse was gewekt.

Nu had ik een jaar geleden de Criterion blu ray van Silence of the Lambs aangeschaft en dit was een mooi moment om m te kijken. Op zoek naar de Demme close up.

De film was toen hij uitkwam een ware sensatie. Bezoekers durfden na de film s avonds niet meer naar huis. 5 Oscars en een legendarische nieuwe bad guy waren het gevolg.

Ik had de film ook al heel lang niet meer gezien, dus het was sowieso wel weer eens tijd. De zwarte openingstitels met een witte rand blijf ik bijzonder en hypnotiserend vinden. Dat geldt ook voor de fantastische score van Shore. Maar goed, op naar de Demme close up. Als je m ziet, vergeet je m nooit meer. Het is een zowel nauwe als wijde close up. De bovenkant van het hoofd is net afgesneden, maar onder de kin is juist wat meer ruimte. Ik weet het nog niet zeker en zal meer onderzoek moeten doen, maar denk wel dat dit m is. Het is een krachtig beeld.

Nu is verder alles aan de film van buiten gewoon hoog niveau. De personages, hun onderliggende verhoudingen en relaties, het camerawerk, de montage die ons dwars door Amerika sleurt (die geniale deurbel) en de al eerder genoemde muziek. Het acteerwerk behoeft geen extra lofuitingen meer.

Het enige dat ik op de film kan aanmerken is dat de tands des tijds het onderwerp wat geërodeerd heeft. Maar dat is het gevolg van het eigen succes. Want was een onderzoek thriller gebaseerd op profiling in 1991 nog enigszins origineel. Nu ruim 1000 afleveringen CSI, NCSI en diverse Zweedse thriller series, is het bijna zo gewoon als het 8 uur journaal geworden.

Toch heb ik de film in een ruk uit gekeken. Zonder plas of drink pauze of zelfs maar op de klok te kijken. En dat was me bij een film van bijna 2 uur al geen tijden meer overkomen. En dan dat eindshot. Nooit zag een tropisch eiland er killer en guurder uit. Ik heb het tot op de laatste snik uit zitten kijken.

En dat allemaal vanwege die close up van Demme close. Moet me toch eens wat meer in zijn andere werk gaan verdiepen.

5*

compilatie Jonathan Demme close ups

Ja, dat is ‘m.

Afgelopen weekend na hele lange tijd weer eens deze geweldige film gezien.

Niets aan kracht of klasse ingeboet.

Het gebeurt zelden dat élk aspect van een film zo perfect in elkaar steekt en élk filmisch puzzelstukje zo sterk op elkaar aansluit als in Silence of The Lambs. Wie de naam van de film hoort, denkt meteen aan Anthony Hopkins als Hannibal Lecter, en niet onterecht. Wat een goddelijke (of duivelse) acteerprestatie; zijn maniertjes, zijn stem, zijn mimiek; tijdens elke seconde van zijn aanwezigheid besef je wat voor een monster er onder de (beschaafde) oppervlakte huist, en is de spanning maximaal. Maar wat bijna even bewonderenswaardig is, is dat Jodie Foster in haar scènes met hem helemaal niet wordt weggespeeld. Dat hun conversaties zo iconisch en interessant zijn, kan voor een gedeelte absoluut aan haar toegeschreven worden. In haar latere carrière zette ze geen betere rol meer neer. Iemand die overigens vaak vergeten wordt in dit soort loftuitingen; Ted Levine als Buffalo Bill. Zijn personage is dan misschien niet zo iconisch als Lecter, maar de rol is fantastisch en creepy realistisch ingevuld. In ieder geval een cast om U tegen te zeggen, en dan heb ik dus nog maar één van de zovele briljante aspecten aangehaald. Qua spanningsopbouw is de film nagelbijtend en een ware tour de force. Drie scènes springen er op dit vlak torenhoog bovenuit; de eerste keer dat Clarice de lange gang naar Lecters cel afwandelt, de ontsnappingsscène van Hannibal en de confrontatie in het donker tussen Clarice en Buffalo Bill. Scènes die stuk voor stuk aparte vermelding verdienden, wat niet wilt zeggen dat de rest van de film hier voor hoeft onder te doen. De sfeer is onbeschrijfelijk, de misdadige scènes en bijvoorbeeld het onderzoeken van de lijken worden ongekend visceraal en weerzinwekkend in beeld gebracht (en dan bedoel ik niet op vlak van gore, maar puur op vlak van de impact die het op mij als kijker heeft). Je hoeft niet ver te zoeken om te achterhalen waar een regisseur als Fincher voor zijn misdaadfilms (en -series) inspiratie heeft opgedaan. Het allersterkst vind ik dan misschien nog wel de dreigende muzieknoten van Howard Shore, die veel bijdragen aan de sfeer, en de aanwezige thematiek en symboliek van de onderbewuste psyche, seksualiteit en transformatie. Het motief van de rups en de vlinder wordt briljant verwerkt in zowel het verhaaltechnische als het visuele.

Regisseur Jonathan Demme voelt dan ook nog eens perfect aan wanneer hij zijn film moet afsluiten. Het tempo is perfect, en dat de film 'maar' een kleine twee uurtjes duurt speelt daar een grote rol in. Het wordt allemaal niet nodeloos uitgetrokken, en de film laat daardoor een maximale impact achter. Het is een heel intense rit, en (na herziening) ongetwijfeld één van de absoluut beste films die ik al heb mogen zien. Tijdens de eerste kijkbeurt (vele jaren geleden) landde niet alles in de film perfect voor mij (hoewel ik het ook toen al beoordeelde met 4*), maar ik heb er nu zonder twijfel de volle pot voor over. 5*.

Ik vind dat de film heel sterke visuele vondsten toepast, het masker op Lecter, de gekruisigde bewaker, de manier waarop Lecter gefilmd wordt, het first person perspective op het eind.

Verder laat de film juist heel goed de belevingswereld van Clarice zien, als kleine jonge vrouw in een mannenwereld. Je ziet dat meerdere mannen om haar heen verlekkerd naar haar kijken, het meest doorzichtig is die slijmbal van een Dr Chilton natuurlijk. Verder de enorme dominantie van Lecter, die er nog steeds zou zijn als Clarice 20 jaar ouder zou zijn en ook als het een stoere kerel was. Maar je ziet ook dat Clarice moedig is en niet te bang aangelegd. Zoals ze bijvoorbeeld dat lijk ontdekt in die oude opslagplaats, kan ze wel degelijk professioneel en stoicijns zijn, zelfs wat roekeloos (in haar eentje die kelder in op het eind, niet volgens het boekje he).

En seksisme? Zij krijgt, vooral door haar goede testscores, de eer een zeer gewilde reeks moordzaken op te lossen en dat mag zij doen in plaats van honderden competente mannen die ook die FBI academy voltooid hebben. Het is dus juist een pleidooi voor succes door merites en aangetoond talent in plaats van voortrekken vanwege geslacht.

Ik zou waarschijnlijk kromme tenen krijgen van een "moderne" interpretatie van Silence of the Lambs. Het zou geen schim zijn van deze klassieker. De film is niet in alle opzichten subtiel en realistisch maar naar mijn mening juist wel integer en eerlijk als het gaat om hoe Clarice wordt geportretteerd en behandeld.

Hoe vaker je hem ziet hoe meer kleine hintjes opvallen.

Lecter heeft een tekening van de Duomo vanaf de Belvedere in Florence.

En waar gaat Clarice naar toe om te kijken in welke buurt het eerste slachtoffer van Buffalo Bill woonde? Belvedere, Ohio.

Ik las gisteren dat Demme's eerste keus voor Clarice Michelle Pfeiffer was (maar die bedankte vanwege het geweld) en voor Hannibal niemand minder dan... Sean Connery. Jack Crawford zou door Gene Hackman worden gespeeld, maar ook die schrok terug van de gewelddadigheid van het script.

Would you fuck me?