Fight Club (1999)

Jezus, wat een film!
Had deze al een lange tijd opgenomen, en gisteren had ik eindelijk de tijd om hem eens goed te bekijken. Dat bleek een goede keuze te zijn

De film begint al met mijn favoriete methode om een film te openen. Je ziet een heftig beeld en stelt jezelf daardoor vragen. Waarom is die man vastgebonden? Wie is die man eigenlijk? Wie bedreigt hem? daarna neemt de film de tijd om het verhaal rustig uit te leggen, wat dan ook zeer goed werd gedaan.

Het verhaal zelf is ijzersterk en wordt goed overgebracht door een ongelofelijk goed acterende Norton en een fabuleuze Pitt. Net als je denkt te weten hoe de film gaat eindigen komt er een zeer sterke plotwending, die had ik niet zien aankomen, echt waar! Daarna eindigt de film op een wijze die ik nooit zal vergeten...

Wat de film ook zo sterk maakt is het fantastische camerawerk, het lijkt alsof je zelf heel dicht op de gebeurtenissen zit, waardoor je echt wordt meegezogen door het verhaal.

Ook kent de film een dubbele lading vanwege de filosofie die erin zit. Tyler, de grote verwoorder van die filosofie, heeft erg veel charisma, en weet de boodschap met erg sterke argumenten duidelijk te maken. Net als je het gaat geloven wordt echter duidelijk dat zijn uiteindelijke doel veel te ver is doorgedreven.

Echt een van de beste film die ik ooit heb gezien, wat zeker ook terug te zien is in mijn eindbeoordeling,

De volle buit, 5,0*

Wel stemmen dan, hè ?

Interessant voor een keer, beslist niet meer.

Viel me eigenlijk toch wat tegen. Mijn verwachtingen waren hooggespannen door alle goede beoordelingen en verhalen, maar de film heeft dat wat mij betreft toch niet echt waar kunnen maken. Dat zal ook wel aan mijn stijl liggen, want deze film past niet echt in dat straatje.

Laat ik met het positieve beginnen. Het acteerwerk van Brad Pitt en Edward Norton was erg goed. Ook het verhaal zelf met de Fight Club vond ik leuk en de film blijft ook wel boeien, maar op een gegeven moment ging het toch wel een beetje over de top. Vooral de plottwist dat Tyler een en dezelfde persoon blijkt te zijn vond ik erg teleurstellend. Ook zaten er een paar pesonages (Marla, Bob) in die ik best irritant vond en waar ik mezelf ook afvroeg wat daar nou echt de toegevoegde waarde van was. Wat ik dan wel weer kon waarderen waren de maatschappelijke discussies. Gecombineerd met de nodige humor vond ik dat wel erg vermakelijk en natuurlijk hadden ze daar ook wel een punt mee.

De film krijgt van mij natuurlijk een ruime voldoende, want het zit verder goed in elkaar en je kunt ook zien dat er veel aandacht aan is besteed, maar toch viel hij mij wat tegen.

3.5*

Geweldige filmervaring gehad met deze. Ik moest even inkomen maar toen eenmaal Brad Pitt erbij kwam,toen kwam de film echt los. Het verhaal is heel aansprekend..De naamloze verteller heeft Saaie kantoorbaan, zit op een dood spoor in zijn leven. Hierdoor lijdt hij ook nog eens aan slapeloosheid.. Zijn onorthodoxe manier om met deze insomnia om te gaan is hoogst opmerkelijk hehe.

Op een dag in het vliegtuig komt hij Tyler Durden tegen die zijn leven zal veranderen. Mischien dat iedereen weleens droomt van iemand als Tyler..Iemand met eigenschappen die je zelf mist maar wel heel graag zou willen hebben. Tyler ie iemand die zich afzet tegen de huidige maatschapij die bestaat uit presteren, consumeren en materialisme. je moet leren loslaten is zomaar een uitspraak van Tyler. En zo zitten er meer quotes in deze film die je zeker aan het denken zetten..

Ik vond het een toppertje en wil hem zeker nog es kijken

Misschien dat Norton hier een man met Oost-Europese roots speelt; klik.

Juist wel!

Hoe vaker je deze film zal zien, hoe meer je ontdekt dan de eerste kijk ervaring.

Bij de 2de keer zal je de film anders zien als de eerste keer, en dat bedoel ik dan in de positieve zin!!

Goede film. Maar ik vind het geen meesterwerk zoals velen dat vinden. Ik vind de consumptie maatschappij kritiek en het 'twist einde' nogal flauw en vergezocht. Fincher doet filmisch wel goed werk.

3,5

Wat een mindfuck is deze film zeg! En wat een fenomenaal einde!

Edward Norton voegt een nieuwe dimensie toe aan het fenomeen acteren, hij zet perfect een persoon neer die een invulling voor zijn leven probeert te vinden. Brad Pitt is geweldig als de levensgenieter Tyler Durden, die alles is wat het karakter van Edward Norton wil zijn. Ook de bijrollen zijn prima verzorgd. De chemie tussen Norton en Helena Bonham Carter spat van het scherm af. Zanger Meat Loaf is verrassend goed, hoewel hij ook niet veel te doen kreeg.

David Fincher bewijst hier nog maar eens een van de meest talentvolle regisseurs van zijn generatie te zijn. Hij vertelt het verhaal in een vlot tempo. De film is visueel gezien werkelijk revolutionair. Met dank aan de snelle shots en springerige montage voelt de film zeer beklemmend aan. Dit kun je afleiden uit Fincher's oorsprong als videoclip-regisseur. Ook de subliminale flitsen die af en toe voorbij komen zijn een briljante vondst. Cameraman Jeff Cronenweth, die later naam maakte met The Social Network en The Girl With the Dragon Tattoo maakte met Fight Club zijn speelfilmdebuut en doet dat zeer verdienstelijk. Ook het donkere kleurenpalet wat hij gebruikt is een goede keuze geweest.

In eerste instantie gaf ik vier en half sterren, maar na herziening moet ik dit toch met een halfje verhogen en de maximale score geven. Fight Club bewijst maar weer eens wat voor fenomenaal filmjaar 1999 was.

Waarom opeens deze poster? Wat is daar het praktisch nut van?

De poster was veranderd? Heb ik dat gemist? Welke was er geplaatst dan?

Een betere, vorige was mooier, scherper qua kleur. Snap sowieso niet waarom er opeens de poster veranderd moet worden, wat is daar het praktisch nut van?

Motherfucker! You hit me in the ear!
Well, Jesus, I'm sorry
Ow, Christ... why the ear, man?
Guess I fucked it up...
No, that was perfect!

Eergisteren Fight Club weer eens opgezet en nu 2 dagen later heb ik alweer zin om hem te gaan kijken. Voor mij blijft dit de film der films, als ik m'n hele leven lang maar één film zou mogen kijken, dan zou het deze zijn. Mijn nummer 2 in m'n top10 komt voor mij nog niet eens in de buurt van Fight Club.

Voor mij heeft Fight Club alles wat een goede film nodig heeft; goed verhaal, (duistere) humor, interessante personages die één voor één goed uitgediept worden, ijzersterke scene's en ga zo maar door.The Narrator in het verhaal zit op een dood spoor in z'n leven, lijd aan insomnia en heeft een saaie 9 tot 5 kantoorbaan. Na z'n werk gaat ie naar praatgroepen toe voor mensen die aan kanker lijden om zo in te zien dat zijn probleem eigenlijk nog redelijk meevalt. Hierdoor kan hij weer rustig slapen.Hij vind zijn leven te saai en is niet de persoon die hij eigenlijk zou willen zijn. Dan ontmoet hij Tyler Durden, een zeepmaker en verkoper met een heel aparte lifestyle en kijk op de maatschappij, volgens hem zijn de meeste mensen tegenwoordig slaaf van hun eigen leven en hebben niks meer om echt voor te leven, alleen maar hun werk dat elke dag maar hetzelfde is.The Narrator wil eigenlijk precies zo als hem zijn en vanaf dit moment gaat de film pas echt goed los. Samen richten ze The Fight Club op, een plek waar mannen met een saaie kantoorbaan elkaar s'avonds tot moes kunnen slaan om zo even te ontsnappen aan de dagelijkse sleur van het leven.

De climax in deze film is echt het allerbeste wat ik ooit heb gezien. Vanaf dat moment wordt de film echt belachelijk goed, de laatste 3 kwartier van de film lijken voor mij altijd ook maar 5 minuten te duren, sowieso de hele film gaat voor mijn gevoel altijd als een sneltrein voorbij. Nergens heb je het gevoel dat de film ook maar een minuut te lang duurt. Elke keer als je Fight Club kijkt vallen er weer nieuwe dingen op. Wat me bv ook pas later opviel, bij m'n 2e kijkbeurt was dat Brad Pitt echt zowat elke scene met een peuk in z'n smoel zit, hij laat roken bijna cool lijken. Ik snap ook niet dat sommige mensen deze film als vaag kunnen bestempelen of niet begrijpen aangezien de climax toch echt heel duidelijk is.

Where Is My Mind? Dat vraagt de narrator op het eind van de film zichzelf af. Ik zal dit nummer nooit meer kunnen beluisteren zonder ook maar een seconde aan Fight Club te kunnen denken, en het nummer past ook perfect bij de film. Ook een perfect einde. Ik ben jaloers op de mensen die Fight Club nog nooit hebben gezien.

Verplichte kost voor ieder die zichzelf een filmliefhebber noemt, een film met een boodschap.

Ah flashback humor..

gebeurt niet vaak dat ik een film net zo goed vind als 't boek, maar Fincher krijgt het voor elkaar. geweldige film

Fight Club is trouwens een van de weinige films op IMDB die jaarlijks maar blijft stijgen qua punt en top 250 notering. Heeft nu onder andere al One flew over...., Inception en Goodfellas ingehaald en staat nu in de top 10!!

Gisteren op Blu-ray gezien en het viel me op hoe de film zichzelf verklaard (ook bekend als het Vanilla Sky syndroom). Jammer. Vond 'm niet meer zo goed als in 1999. Op visueel vlak is het geen dag verouderd.

Kan je daar over uitweiden? Ik snap het niet, maar het klinkt wel interessant...

Dat Norton alter ego's creëert komt te nadrukkelijk naar voren en wordt te uitvoerig behandeld in het plot en in de voiceover. Er wordt weinig overgelaten aan de kijker. Ik dacht dat het vager was. Men zou zelf tot die of een eventueel andere conclusie moeten kunnen komen. Op het einde van Vanilla Sky wordt ook alles uitgelegd en dat is jammer. Veel mensen vinden zo'n twist leuk omdat ze het knap vinden dat ze 2 uur zijn beetgenomen maar persoonlijk heb ik daar niet zo veel aan. Ik hou liever van een subtiele aanpak, kleine dingen die je zelf moet ontdekken. Nu werd het me gewoon verteld hoe het precies in elkaar zit.

Op die fiets. Kan ik wel inkomen, ik hou zelf ook niet zo van plottwists, maar op de één of andere manier vond ik het hier niet storen: het voelde niet aan als een mindfuck, eerder als iets dat nu eenmaal zo was. Weet niet precies hoe ik het anders onder woorden moet brengen. Ik denk dat als de film er meer aandacht aan besteed had (door het bijvoorbeeld de grote climax te maken) dat ik er dan wellicht ook over zou struikelen. Nu voelde het logisch aan. Ook niet te geforceerd.

Een zeer wazige film die me mede door het nutteloze slaan en het ontstaan van de fight club niet kon boeien.

Snap de hele hoge score hier absoluut niet, natuurlijk goed spel van Norton en Pitt.

Maar eens kijken en daarna nooit meer.

Niet mijn film, helaas!!

Heerlijke, prachtig geschoten film met uitstekend acteerwerk. Brad Pitt en Edward Norton zijn een genot om naarte kijken. De film was verder goed te volgen, helaas zag ik de plotwending al vrij snel aankomen. Ik had al ergens gelezen dat er een mindfuck in zou zitten dus ik was extra oplettend. De film blinkt uit in zijn manier van filmen, dicht op de huid, mooie cameraposities en vooraal erg leuk de flitsen tussendoor. Bij de laatste had ik hem op de pc even op pauze gezet, ik wist niet wat ik zag, leuke grap van Fincher. Uniek filmpje, een 9

Moest 'm een keer herzien om goed te begrijpen, wat een film.

Wereom, goeiedag allemaal.

Helaas moet ik mij aansluiten bij Jeuletaxi, (wat een wazige naam trouwens ) inderdaad een wat wazige film waarvan je het idee krijgt dat je even niet goed hebt opgelet. Edwarrd en Brad spelen natuurlijk geweldig, maar het geheel is omgeven met een ranzig geheel. Wat te zeggen van Marla Singer, daar wil je toch hard van weglopen als je zo'n typetje tegenkomt....... of zag ik het te wazig ??

kortom luitjes, helaas ik kom niet verder dan een 3.

gegroet vanuit het gezellige 's-Hertogenbosch en hopelijk komt de zomer alsnog naar je toe, immers tot nu toe was het knudde!

Ik ben het wel met je eens dat Marla niet de aantrekkingskracht heeft die het personage misschien zou moeten hebben. Ze is vooral erg lelijk, ik zou er ook niets mee te maken willen hebben. Maar de protagonist had natuurlijk ook niet aan kunnen pappen met een of andere blonde bimbo, hehe.

Ik weet niet of deze analyse al eens gepasseerd is op een van de 132 pagina's, maar ik heb hem opgeslagen: Fight Club als metafoor

Mensen die deze film 'vaag' vinden..

De film is toch ook vaag? en niet zo'n beetje ook..

Ik persoonlijk houd totaal niet van dit soort films. De bekende 'twist' vond ik nou niet echt eentje die je op het verkeerde been zet of iets in die richting. Het is zo onrealistisch dat er voor mij geen kern van waarheid in zit of wat dan ook. Het eindigt gewoon als een fanasie film.

In mijn ogen is deze film behoorlijk overrated. Te veel ongeloofwaardige momenten. Als voorbeeld kan ik het instorten van de gebouwen op het einde nemen. Dat zag er wel heel professioneel uit. Misschien een leuke film, als je je niet te veel afvraagt. Doe je dat wel, dan slaat het eigenlijk allemaal kant noch wal.

DENK OM SPOILERS!!!!