High Noon (1952)

Gisteren herzien en het blijft een geweldige film. Geen helden of stoere mannen. Deze film rekent af met alle clichés. Cooper is de minst laffe man (maar nog een stuk minder moedig dan John Wayne in welke film dan ook) en met hem moeten we het doen als stoffige held. Het werkt.

Doordat de film grotendeels real-time is, wordt de spanning met de seconde opgebouwd en doet dat door erg grappige, maar ook wat meer dramatische scènes. De film is verbluffend in beeld gebracht en de muziek is erg stemmig. De 4 bad-guys zijn geweldig gecast, maar dat geldt eigenlijk voor iedereen. De langverwachte shootout op het eind is een van de beste in het genre en de film eindigt zoals het hoort; op het hoogtepunt. 4 dikke sterren blijven staan.

Normaal ben ik wel in voor een western, de Leone-films vind ik ronduit prachtig, maar dit was wel een heel belabberde western. De hele film wordt opgebouwd naar een saaie, ongeinspireerde climax. De muziek is vreselijk bombastisch, dat hoort niet in een western, die moet rustig voortkabbelen op de achtergrond en af en toe even flink los gaan, maar niet de godganse tijd als er iets 'spannends' gebeurt.

Ook het acteerwerk is belabberd. Alleen Grace Kelly doet het wel aardig, maar verder was het huilen met de pet op.

2* voor een aantal leuke shots, maar deze western valt in het niet bij de rest die ik gezien heb.

Belabberd?! Courage stands alone en weinig westerns waarin dat zo goed wordt overgebracht als in deze. Prachtrol van Cooper en geen één scène is overbodig. De finale had wellicht anders gekund maar ongeïnspireerd vind ik het zeker niet.

Ja, een belabberde western. Het acteerwerk is zeer matig, een aantal scenes, en dan vooral de vechtscenes, lopen niet mooi door. De een slaat de ander, de ander helt achterover en staat in het volgende shot ineens op een andere plek. Dat viel me een aantal keer op en dat is gewoon lelijk.

De film werkt de hele tijd op naar de climax dat Frank Miller terugkomt en dan is hij er en dan hooguit tien minuten later is alles voorbij en is zijn hele zoektoch naar hulp eigenlijk niet nodig geweest, omdat hij met hulp van z'n vrouw er zelf toch wel uitkwam.

Ehm, iets ander dan jij gewend bent. Zullen we het daar maar op houden?

Want;

Deze western gaat nu eens niet om de vechtscenes.

Ik heb al meerdere westerns gezien, maar deze vond ik gewoon niet goed.

En ook al gaat deze western niet om de vechtscenes, dan is dat nog geen excuus om met zo'n slordige contuiniteit aan te komen.

Mijn punt is dat er zo veel meer is dan alleen de vechtscènes (waaronder acteerprestaties die je ook al niet goed vindt). Het feit dat deze film spot met de regels die aan het genre vast leken te zitten, de spanning door real-time, het schitterende camerawerk (ik noem het begin- en eindshot van de film), de prachtige sets (weinig films die ouder zijn zulke mooie sets zien hebben) en veel en veel meer. Sterker, ik ben bij deze film helemaal niet zo geïnteresseerd in vechtscènes. Kan me voorstellen dat mensen die een western gaan zien dat wel zijn, dat was mijn een beetje mijn punt.

Als je het vergelijkt met meer films eind jaren '40/ begin jaren '50 zal je zien dat de shoot-out op het eind eerder vooruitstrevend is dan slordig (in welk opzicht dan ook). Knockscènes zoals in de schuur, waren toen nu eenmaal niet beter. Tja, is misschien een minpunt. Ik heb er nooit zo'n moeite mee.

Steek er dan geen in, zou ik zo zeggen. Gezien het er toch niet om draait en ze er toch niet netjes uitzien. Bevuilt alleen maar de film. Feit is dat er dus inzaten, ondanks het er niet om gaat, dus kan het best een kritiekpunt vormen.

Beetje raar argument "negeer het maar want daar draait het toch niet om". In bepaalde contexten kan ik het er nog mee eens zijn (acteerwerk, moraal, plot etc... bij actiefilmpjes bv) , maar wanneer we al over ganse mislukte scenes spreken van dergelijke visualiteit zoals vechtscenes, die dan nog in feite niet veel te maken hebben met waar het eigenlijk om gaat...

Dat is wel heel zwart-wit gesteld. De film draait niet om actie, maar je kon ze voor het verhaal niet weglaten. Ik zie eigenlijk niet in wat er mis is is met de laatste shoot-out. Het is geen Die Hard of zo, maar dat kun en mag je niet verwachten bij een film uit 1952. Ik vind de shoot-out wel overtuigend.

Heb je de film gezien? Nogal onvermijdelijk voor het verhaal.

Ik ben niet degene die zegt dat het er niet uit ziet. Voorlopig hoor ik dat alleen van mensen die vooral hedendaagse film gewend zijn, zo lijkt het.

Dat kan, maar de film is veel meer en de vechtscenes zijn, hoewel onvermijdelijk, erg ondergeschikt aan het geheel. Vreemd om daar nu juist de kritiek op te richten. Lijkt me beter om je te richten op aspecten in een film die echt belangrijk zijn.

Ik denk dat men je na de eerste drie keer ook al wel begreep.

Ik vraag me werkelijk af of je de film gezien hebt, of dat je maar weer wat blaat.

Helemaal met je eens The One Ring. Ik zou alleen je laatste zin willen versterken door; zelden een actiescene uit die tijd gezien die zo overtuigend is.

Maar dit is geen western, dus staat je verwachtingspatroon niet gewoon fout ?

daarom speelt de zgn contuniteit ook geen rol.

Als liefhebber van de western probeer ik ook zo veel mogelijk te lezen over die periode van de amerikaanse geschiedenis en dan bedoel ik niet de werken van Zane Grey of Karl May.

De shootout van High Noon is, volgens historici, zeer realistisch. In veel westerns is de laatste shootout vaak spectaculair met veel geknal, geluidseffecten en dramatische sterfscenes van verschillende bad en good guys, maar ze stroken niet echt met de werkelijkheid, hoeft ook niet, daarvoor is het film.

Echter wanneer dit gevecht op een andere manier in beeld was gebracht dan had het juist de hele film ontkracht.

Mister blonde: ik heb de film natuurlijk niet gezien, en ga daar nu niet beginnen over discussieren. Ik wou gewoon even zeggen dat ik het absurd vind dat dit geen kritiekpunt zou kunnen zijn. De omschrijving doet me wat denken aan Leon (draait ook niet om de actie, maar is onvermijdelijk voor het verhaal). Mochten de geweldscenes daar slordig zijn (AHWA's waarneming) heeft dat gewoon invloed op de film, ondergeschikt of niet. Logisch toch.

Waar ik bovendien over struikel is die eeuwig wederkerende neiging om de schuld dan maar bij de kijker te leggen ('het zal wel aan zijn verwachtingspatroon liggen' etc).

Ik vind het toch wel een western. Een beruchte misdadiger die naar een klein stadje komt op wraak te nemen op de marshall vanwege het opsluiten van de misdadiger. Redelijk standaardverhaal. Dan is de uitwerking erg belangrijk om het een goede film te laten worden. Leone kan dat wel bijvoorbeeld, maar hier vind ik het niet goed gedaan.

En continuiteit is in alle scenes belangrijk, niet alleen in vechtscenes.

Tja, het begrip westerns is wat ruim genomen.

Je hebt westerns vol cliché's waarin alles volgens een vast rollenpatroon verloopt.

Je hebt ook dramatische films die toevallig in de 19e eeuw van Amerika spelen en daar de ontwikkelingen tonen, The Man who Shot Liberty Valence en Unforgiven vind ik daar voorbeelden van.

Ik ga in zoverre met je mee, dat dit een soort mengvorm is, maar hier overheerst ook het realistische.

High Noon focust zich op abstractere zaken dan de simpele gebeurtenissen die de plot beschrijft.

Wat jij feitelijk hierboven schrijft is een van de archetype westernverhalen. (naast o.a. de vreemdeling die in de stad komt)

High Noon gebruikt die situatie als uitgangspunt om een andere thema te belichten. Namelijk de sheriff die er alleen voor staat.

Iets wat in een 'gebruikelijke' uitwerking van hetzelfde uitgangspunt niet eens ter discussie zou staan, want cowboys zijn nou eenmaal helden.

Ter illustratie:

Als een stad, in de gebruikelijke westernverhalen, geterroriseerd wordt, is gerechtigheid een kwestie van het opstaan van de juiste man en stuurt zijn machosime het verhaal aan. In High Noon is dat totaal anders. Hij is opzichzelf aagewezen en zijn heldhaftigheid komt niet van zijn kundigheid met z'n pistool, maar door noodzaak, verantwoordelijkheid en angst(overleving).

Dus als je High Noon afrekent op punten die gelden voor andere type westerns, zul je de grote lijnen,die film uitzet, missen.

Ik durf zelf zo ver te gaan dat dit het geval is als de kijker te veel waarde hecht aan de genre-afbakening in plaats van de film op autonome inhoud te waarderen.

Dit is al eerder gezegd:

Komaan jongens! AHWA heeft het over een slordige continuiteit (wat allesbehalve een 'realistisch' effect geeft lijkt me), belabberde acteerprestaties en een bombastische score. Hier is heus wel veel meer aan de hand dan AHWA's genrevisie die natuurlijk weer 'te eng' zou zijn of de autonome inhoud dat ie niet zou zien/voldoende waarderen 'door de waarde dat ie hecht aan genre-afbakening'.

Hij zegt wel meer dan dat, hoor. Voldoende om daar inhoudelijk op in te haken.

Overigens, de laatste zin is een algemene constatering en heeft het over de kijker.

Dit is een western die terecht werd vergeleken met een Griekse tragedie.

Maar dat doe ik wel! Als iemand wat zinnigs wil zeggen over een film moet ie hem eerst gezien hebben. Simpel. Net zoals je pas wat zinnigs kan zeggen over iemands oeuvre als je meer dan één film van een regisseur hebt gezien.

je mist duidelijk weer eens waar het om gaat. Niemand zegt dat dit geen kritiekpunt mag vormen. Er wordt alleen gezegd dat er veel meer is dan de vechtscènes en dat het eigenlijk niet zo belangrijk is. En om daar wat zinnigs over te zeggen moet je echt de film hebben gezien.

Nee! Leon draait voor een groot deel om de actie (is dan ook een actiefilm). High Noon niet. Een vergelijking die helemaal nergens over gaat.

Als iemand stelt dat ie dit geen goede western vindt, terwijl dit helemaal geen typische western is, zou dat wel eens heel goed aan de hand kun zijn.

Western / Thriller

Western/Thriller, wat het ook moge zijn. De film schiet gewoon te kort. Hij is niet spannend, voorspelbaar, slecht geacteerd, de muziek is vreselijk en de continuiteit van de scenes is slecht.

En ik vond er niets aan. De film kom me niet echt boeien. Ik had misschien in plaats van geen goede western, geen goede film moeten zeggen. Dan werd er tenminste niet over m'n woorden getwist. Dat heeft niets met m'n verwachtingspatroon te maken.

Ik zeg helemaal niets over de film. Ik reageer alleen op het feit dat je alweer iemand zijn mening wil afdoen als ongeldig door hem te doen afschilderen als iemand die de film niet begrepen heeft.

Zoals AHWA de "slordige continuiteit" beschreef moet ik de film helemaal niet gezien te hebben om me voor te stellen dat dit een kritiekpunt KAN zijn. Hoe onbelangrijk het ook is. In 7 Samurai spelen de actiescenes ook een ondergeschikte rol, toch ergerde ik me er rot aan.

Zal ik je dan maar even verwijten dat je geen ene snars van die film begrepen hebt.

...En zoals blijkt uit de reactie hierboven, blijkt het gewoon om de terminologie te gaan waar de wilde conclusies uit voortvloeiden (het kleinste kind ziet al bij post 1 dat het niet zomaar bij zijn verwachtingspatroon kan liggen, maar goed). Hij vond er niks aan, in welk opzicht dan ook.

Conclusie; Je lult maar weer wat in het rond.

heeft te maken dat je nieuwe actie gewend bent. Heel simpel, want in beide films was de actie enorm vooruitstrevend. Als je dan vindt dat ik je mening als ongeldig behandel, doe je dat maar

Je doet maar. Paar opmerking ter nuance; - Ik weet ook wel dat Leon meer is dan een aantal actiescènes (wat ik ook nergens ontken). - In Leon is het aantal veel frequenter en dus belangrijker (voor een vergelijking moet je nog steeds beide films hebben gezien). - Leon is een actiefilm (ter illustratie; hij staat in jouw top 10), High Noon is dat niet. - Je vergelijking gaat nergens over, omdat (ja, ja) de films niet te vergelijken zijn. Waarom toch die neiging om alles met je eigen favorieten te vergelijken?

En dat blijft maar blaten over iets waar je geen mening over kan hebben. Blijft toch een interessant fenomeen, eindeloos (mijn voorspelling) discussiëren over een film die je helemaal niet gezien hebt.

Ik discussieer helemaal niet over de film. Ik ga gewoon niet akkoord hoe er met AHWA's mening wordt omgegaan.

Ik vergelijk die films niet (hoe kan ik ook, gezien ik High Noon nog niet gezien heb), ik zei alleen dat de omschrijving (actiescenes zijn ondergeschikt, doch onvermijdelijk voor het verhaal) me deed denken aan Leon. Misschien is 7 Samurai nog een betere visualisatie.

Ik kan me iig geen enkele film voorstellen (hoe autonoom de inhoud dan ook moge zijn) waarbij zo'n slordige continuiteit (samen met nog andere belangrijke kritiekpunten trouwens) geen rol zou kunnen spelen in de filmbeleving. Het leek me hoedanook duidelijk dat AHWA's kritiek ruim en omvattend genoeg was om het allesbehalve te reduceren tot iemand die de werkelijke filminhoud niet zag of iets dergelijks (wat dan ook gebleken is uit AHWA's laatste - nog verduidelijkendere- post). Da's alles.

Trouwens ook weer zo'n raar argument. "Toen was het vooruitstrevend". Ik geloof best dat het 50 jaar geleden vooruitstrevend was, maar wat heb ik daar nu aan als het intussen nergens meer naar lijkt?? Moet ik serieus terug gaan in de tijd en doen alsof ik het allemaal niet al stukken beter gezien heb, alle slordigheid en lelijkheden negeren en roepen 'Waaw'?

Kijk, als je met 15.757 stemmen en met 8,3 een 101ste plaats bekleed in de top 250 van imdb mag je niet zeggen dat dit een slechte film is, maar wel dat je dit een slechte film vindt. Deze kleine nuance maakt een zeer groot verschil.

Eén van de betere pre-Leone westerns. Mooie scènes met die shootout in dat plaatsje

Het is niet toegestaan PM berichten openbaar te plaatsen. Berichten verwijderd.

Een lekkere kowboifillum uit de oude doos, waar menige hippie in de jaren vooraf met z'n glimmende kowboipistooltje pauw-pauwend en hands-up scanderend door de straten rende en al zijn "verraderlijke" vriendjes een heldendood stierven door het vijandige klapperpistolenvuur.

In de geest van toen een geweldige hit met een overweldigende impact op de jeugd van toen. Voor die tijd een dikke 5 scorend. Nu nog altijd een aardige 3