High Noon (1952)

Hij viel mij een beetje tegen. Geen slecht woord over de cast. Die acteert erg goed, maar het verhaaltje vond ik niet al te interessant. Zo'n verhaal zou bij mij als het goed was gedaan een beklemmende sfeer opwekken, maar dat was bij deze film totaal niet het geval. Vond het allemaal een beetje saai en langdradig. Ook het einde vond ik iets minder. Het leek wel of ze daar geen tijd meer voor hadden, omdat het naar mijn idee een beetje te snel was afgelopen. Waaneer die gangster met die trein aankomt gaat hij met die drie anderen gansters het dorpje in. Dan knalt die marshal die drie anderen zo even neer (niet al te geloofwaardig naar mijn idee) en als die gangster dan zijn vrouw grijpt en de marshal naar buiten komt gaat het ook weer een beetje te snel. 2,5*

Dit is een western die terecht werd vergeleken met een Griekse tragedie. Gary Cooper is perfect gecast als de kwetsbare, moreel onbuigzame marshall. De strijd tussen goed en kwaad is op een meeslepende wijze verfilmd...

Ontluisterende en ook sinistere film over menselijke belangen en opportunisme met een geweldige spanning. God, wat kan ik een hekel hebben aan de mensheid (of het mensDOM) en Will Kane waarschijnlijk ook.
Ook uit High Noon blijkt weer dat de western zich uitstekend leent als kapstok voor een - in dit geval - politieke allegorie. Ik vind de vergelijking met een Griekse tragedie geen slechte.
Het 'snelle' einde heeft mij volstrekt niet gestoord. Het gaat in feite ook niet om een geweldige schietpartij met die vier mannen. Voor mij gaat het echt om de opstelling van de mensen in stadje in deze zaak. Het mooie is natuurlijk dat die opstelling vaak heel goed te begrijpen is. En dat maakt het extra lullig allemaal. Ik heb zitten vloeken voor de tv toen ze na de laatste dooie uit hun huizen kwamen gelopen.
Net als bij Dr Strangelove had ik het gevoel dat elk shot, elke scène ertoe leek te doen. Er leek niets te veel gedaan te zijn. Elk overbodig gedoe werd vermeden. Erg prettig.
En Gary Cooper is w e e r g a l o o s!

Ik ben het eigenlijk wel met kappeuter eens wat betreft het einde. Ik vond het een gemiste kans, een compromis. Op het allerlaatste stuk na dan, als de marshall zijn ster neerkwakt en de blik die hij trekt naar de rest van het dorp.

Desondanks een vermakelijke, originele western. Met een ijzersterke Cooper. Maar dat einde is erg jammer.

3.0*

Nja, tegenvaller.

Zoals ik volgens mij al eerder hoorde zeggen is het grootste nadeel aan deze film dat het naar een climax die enorm slap blijkt te zijn.

Wat me vaak stoort aan dit soort Amerikaanse klassiekers is dat de manier van acteren altijd het zelfde lijkt. Gewoon een standaard cast, maar de ene keer met een cowboy pakje, de andere keer in een oorlogs pakje. Vaak werkt het, soms ook niet.

De personages waren totaal niet boeiend. De introductie van de man waar de hele film op gewacht wordt (ben zijn naam kwijt) was ronduit "lame" te noemen. Wat dat betreft haalt Leone veel meer uit zijn personages én zijn films.

Goede western alweer. High Noon is niet de meest spectaculaire western maar moet het meer hebben van de dramatische ontwikkelingen rond de hoofdpersoon. In die zin doet deze me meer denken aan westerns als Unforgiven of Shane en een stuk minder aan bv de wat meer macho en testosteron geladen dollar-triologie van Leone. Wie met die insteek deze film gaat kijken zal bedrogen uitkomen, wie een kleine anderhalf-uur de tijd neemt om zich in de persoon achter de sheriff te verdiepen zal een klein juweeltje van een film vinden.

Het verhaal is weer eens behoorlijk basic (lijkt bijna wel een voorwaarde voor een goede western) maar ik vind het gegeven van de man die alleen zijn problemen onder ogen moet zien wel erg mooi uitgevoerd. Cooper speelt dan ook erg goed en overtuigend, hij is geen held en geen "mij kan niets gebeuren" macho. Nee, in High Noon klotst het angstzweet de sheriff in zijn laarzen. En dat terwijl hij de kans had om er tussen uit te knijpen... of toch niet? Het is natuurlijk niet alleen nobelheid wat hem terugdrijft in het dorpje wat hem nu eigenlijk liever kwijt blijkt te zijn. Nee, Kane weet ook dat hij het rustige leventje wat hij met z'n mooie kersverse vrouw wil gaan leiden op de buik kan schrijven als hij nu geen stand houdt. Geen heldenmoed maar een pure overlevingsstrategie is de motivatie van de man.
Daarnaast speelt ook de rivaliteit tussen zijn jongere ex-collega. En niet alleen op proffesioneel gebied ook op relationeel gebied hebben beidde mannen nog een appeltje met elkaar te schillen. Met als middelpunt de mooie exotische Helen Ramirez. Mooie scene ook als Kane alleen in het dorpje staat en de twee vrouwen rijden samen weg om dezelfde trein te nemen als waarmee zijn grootste nachtmerrie bewaarheid lijkt te worden.
Dat alles vindt in bijna anderhalf uur real-time plaats, de zon klimt, de schaduwen worden korter, de stoere mannen uit de kroeg zijn nergens meer te bekennen evenals de godsvresende mannen uit de kerk. De twee vrouwen uit zijn leven nemen samen de benen en toch blijft Kane staan, van god en iedereen verlaten. Ja das mooi voer een film!

De gevechten zijn overigens uitstekend, lekker no-nonsense. De settings is mooi, de acteurs prima en de muziek maakt het geheel mooi af. Goede klassieker dik 4 verdiende sheriff sterren.

Toch een film die je bijblijft ja. Prachtige hoofdrol van Gary Cooper. En de 'realtime' benadering is ook wat je niet zo vaak in films ziet. Een unieke western.

De verlamming van een stad vanwege angst voor dreiging van buitenaf is een tijdloos thema.

Western die wat tegenviel.

Leuke bijeengeraapte cast vol bekende gezichten. Lloyd Bridges (Hot Shots), Lon Chaney (Wolf Man), Lee van Cleef (Good, Bad, Ugly) om er maar een paar te noemen maken het leuk voor de kenner de gezichten te herkennen. Acteerwerk is over het algemeen degelijk te noemen. Erg houterig wel maar dat kan je verwachten en hoort verder ook niet te storen.

Wat wel tegenviel was de langdradige opbouw die uitmondt in een climax dat binnen enkele minuten is afgelopen. De hele film wordt je warm gemaakt voor ene Frank Miller en wanneer de film afgelopen is weet je niet meer hoe de man eruit heeft gezien. Script laat dus een beetje te wensen over.

Had een dikke klassieker verwacht maar dat bleek dit imo niet te zijn dus. Had volgens mij alles, inclusief een herkenbare theme (die helaas te vaak terugkomt), om een westernklassieker te worden maar ik kan vele westerns opnoemen die beter zijn. Wellicht dat ik mijn mening bijschaaf bij een herziening (was ook wat moe) maar voor nu geef ik niet meer dan 3*.

Prima western met een mooie verhaalstructuur, waarbij je om de paar minuten de immer voorttikkende klok in beeld ziet, waardoor je als kijker ook bijna niet kan wachten tot het dan uiteindelijk "High Noon" is en de spanning richting het einde enorm oploopt.
Gary Cooper zet een prima rol neer als de af en toe onzekere sheriff en komt erg menselijk over. Hij is kwetsbaar en zeker niet het type held dat je misschien in een western als deze verwacht, maar juist dat maakt zijn rol nu zo goed.
Ook de muziek is goed gekozen en de shootout op het eind waarin Cooper in zijn eentje met een klein beetje hulp van zijn vrouw, met de bandieten afrekend is overtuigend en mooi in beeld gebracht.

4,0*

Voordat ik de muziek van deze film uit mijn hoofd heb, zijn we vast weer weken verder.

Ik vind dit een mooie film. Weinig actie maar daar draait het ook niet om. Het is meer een psychologische thriller in een western-setting.

Mooi uitgewerkt en de daadwerkelijke actie op het eind is niet waar de film om draait. Mooie muziek ook die werkelijk iets toevoegt.

Een 4*

Uitstekende western.

Knap dat het lukt om de spanning anderhalf uur te houden met niets meer dan aaneengesloten dialogen. Ik had nooit eerder iets van Gary Cooper gezien. Hij schijnt een van de beter hollywood acteurs ooit te zijn. Wil niet zeggen dat ik meteen onder de indruk ben van zijn acteerprestaties. Toch zet ie de rol van de koppige en vooral sympathieke wetshandhaver zeer goed neer. De dialogen vormen dan wel het hoogtepunt van de film, maar het verlangen naar actie is absoluut een feit. Ondanks de speelduur was ik daar af en toe echt aan toe. De dialogen zijn somtijds afgezaagd en niet even boeiend.

Paar erg sterke rollen in de film, gelijktijdig zijn ook paar erg zwakke rollen te vinden. Als voorbeeld, de rol van de hulp wetshandhaver. Zwart/wit beelden doen de film glanzen. persoonlijk vind ik dat erg goed in de stijl van western passen. Visueel prachtig voor zijn tijd. fantastische muziek overig. geeft de film een zeer pakkende ( wat nodig is) zenuwlopende sfeer. de hoogtepunt van de film iets minder uitgewerkt. De shout-out mocht/moest/kon wat mij betreft opzienbarender en groter uitpakken.

Al met al een heerlijke western.

4*

Geweldige western met mooi beelden, fijne muziek, goed spel en sfeer. Een film over eenzaamheid, angst en verraad. Wie zijn je echte vrienden, wie helpen als het gaat om leven en dood. En word je wel gesteund als je een misdadiger weg haalt die zorgt voor feest en geld. Elke burger in de film is zeer natuurlijk. Niks geen helden, maar lafaards aan de zijkant. Zoals iedereen zou reageren. En geef ze ongelijk.

Wat direct opvalt is de prachtige zwart/wit fotografie. Zeer contrastrijk, weinig grijstinten, dus de felle zon is merkbaar. Diepe schaduwen en veel wit. Dat alles begeleid door mooie muziek, vooral dat slagstukje dat steeds terugkomt. Komt de spanning ten goede.

Gary Cooper schittert als hulpeloze sherrif. Hij weet perfect uitdrukking te geven aan de angst en radeloosheid, het verdriet van het alleen laten van zijn persoon. De andere acteurs zijn niet slecht, maar staan toch in zijn schaduw. En zoals eerder gezegd, een zeer nadrukkelijke schaduw.

En dan wat een western afmaakt. De sfeer. Ik had nog nooit een western zonder kleur gezien. Dat is me prima bevallen. Ook zonder kleur kan je je wanen in die contreien. Al zal dit dorpje nog zeer oostelijk liggen in de V.S. Een enkele Mexicaan is er en het dorp is al behoorlijk geciviliseerd. Toch heb je hetzelfde gevoel als een Rio Bravo of Once upon a time...

High Noon

Geweldige western met dito acteerprestaties, waaronder Grace Kelly's eerste echte hoofdrol.

High Noon is redelijk standaard met een klein verschil dat Cooper niet zo'n macho/held is als in van die andere bekendere westerns.
Hij is een sheriff die eigenlijk op pensioen gaat en rustig gaat samenleven met zijn vrouw maar hij moet terug. Of niet? Het interessante is dat verhaal zich afspeelt in real-time en er wordt anderhalf uur opgebouwd naar een ietwat teleurstellende climax.
Ik had bij Frank Miller een beer van een vent verwacht maar het was uiteindelijk een gewone man met een litteken op zijn wang... Maar wat eigenlijk een grote rol speelt is niet Frank Miller maar hoe Kane ervoor moet zorgen dat Miller het stadje voor de 2e keer niet verlamt. Geraakt hij aan genoeg hulpsherrifs om Miller voor een 2e keer weg te stoppen? Ook de onderlinge rivaliteit tussen zijn voormalige hulpsherrif is prachtig in beeld gebracht met behulp van Mrs Ramirez. Naar het einde toe wordt het zeker interessanter. Het stadje is gewoon leeg, de vrienden van Miller in de kroeg, kapper, ... Allemaal zijn ze nergens te vinden waardoor Cooper er alleen en kwetsbaar staat. De uiteindelijke shoot-out is ook mooi in beeld gebracht. En dan het einde wanneer hij gewoon zijn ster neersmijt en vertrekt. Gewoonweg fantastisch.

Een geweldig stuk is ook dat Cooper aan het treinstation aankomt Daar staat hij dan, compleet alleen en de 2 liefdes in zijn leven vertrekken.

Prachtig hoe een stad zo verlamd kan zijn door de komst van één man.

4.5*

Prachtige degelijke western erg simpel op het eerste oog. Maar bied toch net even wat meer. Natuurlijk met een prachtige score.

Niet mijn favoriete western want ik mag graag wat meer humor zien in dit soort films maar desondanks erg van genoten.

Boeiende film, die erg geliefd schijnt te zijn bij een hoop Amerikaanse presidenten. Ik kan me daar wel iets bij voorstellen. In een typisch Western-plaatsje probeert Will Kane allemaal plaatsgenoten om zich heen te verzamelen om een vervroegd vrijgelaten crimineel Frank Miller om te leggen. In een race tegen de klok probeert hij steun te verwerven, maar erg gemakkelijk gaat dat allemaal niet. Uiteindelijk staat hij er helemaal in zijn eentje voor, wanneer de Frank Miller en zijn gang haar intrede maakt in het plaatsje.

Ik las her en der dat het einde als een anti-climax gezien wordt, maar eigenlijk valt dat wel mee. Het interessante is dat je met de hoofdpersoon twee verschillende kanten kunt op redeneren. Sommigen zullen in Will Kane een held zien, die in het eentje probeert op te nemen tegen het grote kwaad, anderen zullen hem afschilderen als iemand die ten onrechte het recht in eigen hand neemt. Er wordt daar geen stelling ingenomen. Mooie film dus, alleen wel een beetje jammer van de continuïteitsfoutjes tijdens de cuts en het niet altijd even sterke acteerwerk van iedereen.

Een zeer aardige western die vanwege mijn enorme verwachtingen toch stiekem een beetje tegenviel. Op IMDB staat de film op nummer 115 in de top 250 en dat wist mijn aandacht toch wel te trekken. Daarnaast is High Noon gewoon een klassieker en die wilde ik graag ook gezien hebben.

Om te beginnen met de acteerprestaties. Deze zijn erg goed. Gary Cooper speelt zijn rol met verve en komt geloofwaardig over als (ex-)marshall die niet voor het gevaar op de vlucht wil gaan maar, geheel tegen de wil van zijn pasgetrouwde vrouw in, besluit om zich te wapenen tegen Frank Miller en zijn companen.

Ook op de overige acteurs is weinig aan te merken en Grace Kelly is toch echt een genot voor het oog.

Het verhaal is ook interessant. De spanning in het dorpje is gedurende de hele film voelbaar en de angst van het volk druipt van het scherm af. Verder kent High Noon geen echt spectaculaire scènes, maar weet deze toch voldoende te boeien.

Kortom: een prima film, maar desondanks had ik achter wel een niet helemaal voldaan gevoel. Ik kan niet echt mijn vinger op de zere plek leggen, maar Butch Cassidy and the Sundance Kid had ik een dag of twee voor deze gekeken en die vond ik net iets overtuigender. Toch een zeer dikke 3,5 ster.

Een zeer vermakelijke en onderhouden Western. Een boeiend verhaal, ondanks de redelijk korte speelduur van de film. Niet eens veel actie, wat ik wel had verwacht. Dat kwam pas meer op het eind. Het verhaal is in ieder geval van begin tot eind boeiend en spannend, wel wat voorspelbaar. Maar ja dat is iets waar je niet aan kan ontkomen bij de meeste westerns volgens mij. De film kwam in ieder geval niet gedateerd over, de muziek was tof en ook het camerawerk was erg goed.

Cast was ook erg sterk. Ben niet zo bekend met Gary Cooper, maar hij deed het uitermate goed. Ook een terechte Oscar voor hem. En natuurlijk de prachtige Grace Kelly die ook weer schitterde. Overige cast was ook erg goed.

4*

De film toont op een goede manier hoe de mens eigen in en in laf is. Niemand die de (ex) sheriff te hulp schiet. Maar ook hij zelf is een echt mens, al dan niet een heel prettig mens. Die sfeer die daar om heen hangt is erg goed, maar de uitwerking is alleen niet meer dan redelijk. Het is eigenlijk een ''sleep western'', wat je weer op twee manieren kan interpeteren. Niets dan lof voor Cooper en de muziek van Dimitri Tiomkin. Diens muziek, en specifiek de song, wordt regelmatig aan gehaald als een historisch en belangrijke score. Dit komt vooral door de werking ervan; steeds die melodie en die paar korte zinnen uit de song die weer eens benadrukken in wat voor situatie hij zit. Meestal hou ik daar niet zo van, maar hier werkt het subliem. Dat zijn score door het steeds herhalen van het thema met oa. harmonica en de stukjes tekst van de theme song wordt de spanning opgebouwd.

Fijne westernklassieker. Het grappige aan deze western is dat de shoot-out het minst spannende gedeelte is. Juist het wachten vind ik hier erg goed gedaan, ik keek zelfs een keer onbewust op m'n eigen horloge. Jammer dat het moraliserende gehalte er net wat over is (die scene in de kerk bijvoorbeeld, even iedereen het woord geven zodat niemand vrijuit gaat). En het slot mist een beetje spectakel. Maar ik heb een zwak voor dit genre en me dus goed vermaakt.

Bij vlage geweldige western, die vooral op het drama mikt. De hele opbouw naar de aankomst van de trein is geweldig om te zien. Hoe het dorp met al zijn karakters reageert naar de sherif toe is boeiend om te zien en wekt sympathie op voor bepaalde personen.

Helaas is de climax ligt ongeloofwaardig maar is het slotakkoord geweldig (daar waar Kane zijn ster op de grond gooit). De acteerprestaties zijn goed en het is sfeervol in beeld gebracht.

3.5*

Bij westerns schrik ik toch altijd van die hoge scores. Op moviemeter hechten toch veel mensen belang aan het verhaal (zie top 250, veel verhalende films). Maar ook al heb je maar een plot dat in 2 zinnen kan samengevat worden, als er wat cowboys bij te pas komen is dat blijkbaar allemaal geen probleem meer.

Achja zoals gewoonlijk weer een filterdun verhaaltje. Sheriff vs. de local bad guy. Het wordt dan echt wel enorm dun als die bad guys eerst 80 minuten op hun doodgemakje op een trein zitten te wachten. En ja, dan gaat die sheriff opzoek naar hulpsherrifs (deed me veel aan Rio Bravo denken). Maar eigenlijk vond ik dat stuk veel te weinig te bieden hebben. Er ligt gevaar om de hoek maar dat is eigenlijk nauwelijks voelbaar in dat plaatsje (Ok, de straten lopen leeg maar even naar de kerk gaan is allemaal geen probleem). En dan komt het gevaar en 5 minuten later is de klus al geklaard (hoe geforceerd). Moest daar nu zoveel tam tam rond gemaakt worden?

Soit ja, een western van het ergste soort. Houterige cowboys, dezelfde decors uit een dozijn andere westerns en veel bombastisch gedoe (die muziek, dat gevecht ) om een plot waar zelf Lucky Luck simpel over geraakt.

1,5*

High Noon de film die Gary cooper en Crace Kelly bekende sterren maakte.

De ultieme oude maar wel zeer beroemde film. Het geweldige intro, sterke acteerwerk, goede verhaal, mooie setting, goede aankleding maakt deze film tot een echte klassieker. Sterke film over moed en lafheid in Amerika. 4,0.

Wisselvallige Amerikaanse western.

Het gebruik van de klok die langzaam wegtikt is iets dat hier uitstekend werkt als spanningsopbouw. Leuk om zien hoe Sheriff Kane de verlaten straten beloopt in de hoop wat bereidwillige schutters achter zich te scharen. Geen makkelijke klus, in een stad vol mensen die voor alles een mening hebben klaarstaan. Vooral als die mening bedoeld is om er subtiel als een bangelijke muis vanonder te..muizen. Je zou van minder als een gek beginnen zweten.

Je kan wel zeggen dat je als kijker op het puntje van je stoel zit. De meedogenloze hitte voel je als kijker duidelijk aan. Er broeit wat.

Helaas is het niet zo goed uitgewerkt als ik hierboven laat uitschijnen. Er is te veel onnodige dialoog aanwezig en het tempo wordt voortdurend verstoord. Zelf vond ik bijvoorbeeld die schele Mexicaanse vrouw to-taal overbodig. Een rol die slechts één bestemming heeft: de vuilbak. Ze hadden meer moeten focussen op Cooper en zijn zoektocht. Bij het kijken was ik plots aan het denken: 'Wat als Leone deze western gemaakt zou hebben?' Het zou wat hebben van het begin van ‘C’era una Volta il West’.

High Noon heeft potentieel, maar schiet op veel vlakken tekort. Het einde vormt daar geen uitzondering op. De boeven vallen als vliegen en de ruwe shoot-out waar je al een hele tijd op zat te wachten ontaard in een grote teleurstelling. De boef had ook gewoon te weinig uitstraling.

Desalniettemin wil ik toch opmerken dat er een aantal keer dicht in de buurt is gekomen van mijn ideaal. De scène waarin de klok twaalf uur slaat was direct het hoogtepunt van de film. Zeer goede muziek, leuk hoe alles als het ware nog eens overlopen werd en hoe ieder personage het duel aan het afwachten was. En ook het beeld waarop langzaam wordt uitgezoomd op de sheriff had iets melijwekkends over zich hangen.

Cooper is geknipt voor de rol. Passende uitstraling. Klaarblijkend niet de grootste held, wat de spanning natuurlijk positief beïnvloed. Daarnaast acteert Kelly ook niet slecht. Ze heeft wel erg te lijden onder haar rol. Ik begrijp maar niet hoe die vrouwen met één vingerknip hun man kunnen achterlaten.

Ik schrok me trouwens een hoedje toen ik zag dat een van de bad-guys, Jack Colby, door niemand minder dan Lee van Cleef werd vertolkt! Zijn anders zo kenmerkende smoel is me hier volledig ontgaan. Te wijten aan een gebrek aan schermtijd.

Enfin, muzikaal viel het over het algemeen niet tegen. Het liedje in het begin voorspelde nochtans niet veel goeds, maar dat bleek uiteindelijk allemaal mee te vallen. Qua regie zit er tevens wat moois tussen. Een paar typische beelden, die zeker trendsettend geweest zijn.

Goede western, voor 1952, maar er zat ontegensprekelijk véél meer in.

3,50

Aardig en onderhoudend was het aan de ene kant wel, maar toch was dit eigenlijk een enorme teleurstelling. Ik dacht vantevoren dat ik hieraan weer eens dikke 4 sterren aan zou kunnen geven. Dat verdient deze film niet. Slecht was het ook niet, maar meer dan aardig kan ik er niet van maken. Dat de film zich bijna in real-time afspeelde was een leuke vondst van Zinneman. Naarmate de film vorderde werd de film ook wel redelijk spannend, maar goed werd het nooit. Cooper doet het prima, al is hier zoals in zoveel oude westerns weer een enorm leeftijdsverschil tussen Grace Kelly en hem. Ik ben er inmiddels wel gewend aan geraakt.

De film is verder wel redelijk in zwart-wit geschoten en het kent een paar aardige scenes. Grace Kelly deed het trouwens ook best goed. Het muziekje dat zo af en toe langs kwam, kwam mij erg bekend voor. Maar het klonk wel prettig. Mooi dat de film een kort speelduur kent, waardoor het niet echt verveelde, maar hoe deze film aan zo´n hoge score komt, is mij een raadsel. Meer dan redelijk en onderhoudend vind ik het niet. Jammer, had hier veel meer van verwacht.

2,5*

Redelijke western die het sfeertje aardig weet te creeeren maar echter moeite heeft de gehele, vrij korte, speelduur boeiend te blijven. De hele setting voelt allemaal goed aan, het dorpje, de personages, de muziek, alles is zoals je het bij een western verwacht. Ook het camerawerk vond ik vrij sterk, zeker voor een film van dik 50 jaar oud.

Grootste nadeel van de film is echter dat het wachten tot 12 uur wel vrij lang duurt en het daarna vervolgens wel erg snel afgelopen is. Acteerwerk is redelijk verschillend, maar de hoofdpersonages doen het naar behoren.

3*

Wederom een teleurstelling in het westernhoekje. Misschien zijn dit soort westerns niet aan mij besteedt. High Noon heeft, zoals elke western die ik tot nu toe keek, een redelijk verhaal, alleen de invulling is zo matig. Het is te karig om anderhalf uur lang boeiend te zijn. Er mist een bepaalde coolheidsfactor. Acteerwerk is af en toe niet om aan te zien, de personages zijn eendimensionaal (wat geen probleem hoeft te zijn, als die ene dimensie maar goed is). Wat dit soort films nodig hebben is een soort Clint Eastwood ( ). Oftewel, een personage die ieder ander personage overbodig maakt, omdat hij interessant genoeg is. Niet zozeer overbodig, maar waarbij het de regisseur vergeven is dat die andere minder interessant zijn. De "slappe zak" Marshal was niet zo iemand.

Vooruit, echt saai werd het nergens en het was allesbehalve slecht, maar schiet zo'n beetje op elk vlak (een beetje) te kort. Een "ruime onvoldoende".

Overigens geldt: Hoe meer westerns ik kijk, hoe meer ik Leone ga waarderen, omdat het hem wel gelukt is om uit alle elementen (verhaal, muziek, personages, decor etc.) het maximale te halen.

Had gezien de hoge score hier een heuse klassieker verwacht. Helaas...

Simpel doch intrigerend verhaaltje. De 'geliefde' sherrif die eigenlijk niets terugkrijgt voor zijn inzet. De argumenten voor en tegen die in de film aan bod komen bevatten allemaal waarheden.

Helaas wordt er weinig gedaan. Ik miste iets. Het bleef wat vaag, wat afstandelijk, de film zoog me niet mee.

Misschien ligt het aan het acteerwerk? Ik weet het niet. Iedereen acteerde op een redelijk niveau (met uitzondering van mrs Ramirez). Cooper kwam me echter veel te afstandelijk over. Ik kon weinig medelijden hebben met z'n tragische lot.

De setting, de muziek, de sfeer, allemaal in orde. Een paar aardige shots, zoals Kane die z'n kantoor verlaat voor de shoot-out (die me eigenlijk tegenviel door de klungelige boefjes). Er wordt dan mooi uitgezoomd tot Kane daar alleen, in't midden van zijn stad staat. Niemand die hem wil helpen.

Dus; tegenvallende prent gezien de hoge score hier op MM. Wel enkele fraaie camerabeelden.

2,5*

Eigenlijk begint de film veelbelovend.

Bij een western kan muziek veel betekenen, en dat zit hier zeker snor. Wanneer je dan ook direct kennis maakt met de acteurs - die allen een Western-kop hebben en uitstekend acteren - kan het niet meer stuk … denk je!

Naar mate de film wat vordert valt het eigenlijk op dat het verhaal minder interessant is, dan dat het eerst bleek te zijn. Als je denkt of hoopt dat dat op het einde zal beteren, ben je er aan voor de moeite.

Ik vind het allemaal een lege doos; het heeft geen inhoud. De personages lopen wat door mekaar, zonder dat er iets gebeurt, of zonder dat het verhaal ons iets probeert bij te brengen. Als er dan wat gebeurt is dat echt niet speciaal. Wat de ontknoping hoorde te zijn is echt te Hollywoodiaans, en bovendien kwam het niet spontaan over.

Nu en dan poogt men een emotionele hoogtepuntje te bereiken, maar het liefdesverhaal tussen de 2 personages is alles behalve overtuigend. Er zit niets van ‘chemie’ tussen de personages.

Wie actievolle shootouts of sterke dialogen verwacht zal ook teleur gesteld zijn. Waar deze 2 zaken in andere westerns een pluspunt kunnen zijn, ontbreken ze hier compleet.

Mijn generale opmerking is en blijft eigenlijk: Men kon toch wel een beter script verzinnen? Dan zat er beslist wat in.

Blij dat ie gedaan was, al duurde het maar dik 85 minuten.

2,0*

Het publiek bleek in 1952 nog niet klaar te zijn voor High Noon. John Wayne en Howard Hawks noemden de film on-Amerikaans en een ware schande voor het westerngenre. Anno 2011 wordt de film blijkbaar nog steeds niet gewaardeerd, als ik de commentaren hier zo lees. Wellicht omdat het qua toon de tegenpool is van de ongelofelijk populaire Leone westerns: larger-than-life vs. down-to-earth. Gary Cooper speelt geen onverslaanbare revolverheld, maar een man van vlees en bloed, met echte gevoelens en begrijpelijke angsten. Hierdoor komt de dramatiek op psychologisch vlak zeer goed tot zijn recht. Ook weet Zinneman door interessante shots en real time gebruik op een heel subtiele wijze spanning op te roepen.