Rashômon (1950)

Van jou wel , anderen (en ik bedoel niet jou Ramon) moeten maar direct concluderen dat je er niks van af weet.

Mijn reactie op "your loss" is er eentje die algemener geldde, aangezien ik het hier steeds meer begin te zien, en ik er me best wel aan erger. Niks persoonlijk dus. Zie het als een compliment of zo, aangezien ik in zo'n geval meestal reageer tegen de persoon waar ik denk het intelligentste antwoord van terug te krijgen .

Het verhaalperspectief is m.i ook het meest interessante gegeven van de film. Echter vind ik dat de eeuwenoude thematiek van de kaleidoscopische visie t.a.v de werkelijkheid niet pakkend genoeg is uitgewerkt. Wat niet wegneemt dat de verteltrant voor die tijd filmisch revolutionair was, maar dan geef je je beoordeling een historische onderbouwing. In die zin is Rashomon een klassieker.

Ik ben van mening dat een film weliswaar een klassieker kan zijn, vanwege een bepaalde cinematografische vernieuwing of zo, maar dat die film behalve dat bepaalde procédé niet veel te bieden kan hebben. (dat vind ik van The Searchers bv)

Nou vind ik niet dat Rashomon verder weinig te bieden heeft, maar behalve van een paar fraaie shots en de eerder genoemde perspectiefwisseling, liet de film niet die indruk achter die ik hoopte te hebben.

Tja, als iemand vraagt naar de filmhistorische plaats....

Tja. Those that don't get it, don't get it.

Daarbij heeft het geen enkele zin over filosofische zaken tegen jou te beginnen, want dan antwoord je toch enkel maar met jouw oppervlakkige estische bezwaren . Veel meer dan 'Ik vind het gewoon niet mooi' zal er toch niet uitkomen.

Ik snap al die commentaar op Onderhonds 'esthetische bezwaren' niet echt. Natuurlijk is esthetiek een belangrijk punt bij film. Kritiek op het gebrek daarop mag je niet altijd simpelweg afdoen als 'oppervlakkig'.

Wat een ge-emmer allemaal en ik pik deze post er even uit, omdat ik het vaak wel met je eens ben.

'T kan allemaal best dat de film voor zijn tijd revolutionair en filosofisch en etc. is, dat zijn wel meer films en ik heb de film ook wel in zijn tijd proberen te plaatsen, maar als er totaal geen rekening gehouden wordt met sfeer opbouwen (iets wat WEL in Thrones of Blood gebeurt) dan is het kijkplezier er snel af.

Maar ach het is een zogenaamde meester, dus direkt ongenaakbaar en elke kritiek is dus taboe.

Het argument van het goede camerawerk is vrij zinloos vind ik, is m.i. pas een toegevoegde waarde wanneer de film al veel sfeer heeft, of wanneer er spanning opgebouwd moet worden. Maar goed sorry voor 3* en m'n argumentatie, het is kennelijk niet gauw goed hiero.

Het punt is dat ik je commentaar nogal verwonderlijk vond en niet-inhoudelijk, te algemeen. In principe gaf je slechts aan dat Rashomon geen sfeer bevat (wat ik ten zeerste bestrijd) en dat de film je niet beviel. Daar kan ik niet tegenop discussieren en daarom mijn nogal flauwe response. Ik bedoel dat niet zo negatief als men dan denkt.

Om maar even te verduidelijken waarom ik Rashomon zo adoreer:

Wanneer de getuigenis van de rover begint ben je als kijker getuige van zo'n 20 secondes aan pure cinema (en de film zit vol met zulke scene's). Tajomaru begint zijn getuigenis ongeveer met de woorden "al die ellende had niet plaatsgevonden als dat zuchtje wind er niet was geweest". We zien Tajomaru nu slapend tegen een boom liggen, zich even krabben en vervolgens zien we de man en de vrouw (op paard) aankomen. Vervolgens komt er een zuchtje wind (de schaduw van de bladeren zien we oa bewegen) en die bewerkstelligt twee dingen (onder een sprookjesachtig en sfeervol harpgeluid): 1)Tajomaru wordt door het briesje gewekt en kijkt op 2) naar de vrouw wiens sluier door datzelfde briesje omhoog wordt geblazen. Gevolg: Tajomaru ziet het gelaat van de vrouw en raakt per direct geobsedeerd door de schoonheid van de vrouw. Dit is de grote aanvang van de ellende die er nog van komen zal.

Nimmer heb ik een scene gezien waarin de vertellende factor, de visuals, editing, geluid, details en sfeer elkaar zo perfect aanvullen en ondersteunen. Perfecte cinema. Vind je dit als kijker niet mooi? Best, maar haal het dan technisch of inhoudelijk onderuit. "Ik vind het niet bijster interessant" vind ik op zo'n moment dan zo'n dooddoener. Best natuurlijk, maar geen discussie waard.

OK. irriteerde me enkel aan zulk snel commentaar op een opmerking die me nogal onschuldig leek.

Okee, is dat ook weer uitgesproken. Ja de muziek was inderdaad wel weer goed, niet zo over the top.

Rashomon is de PERFECTE Film. Prachtige onderbouwing van Ramon K. trouwens waarom deze film zo goed is. De "briesjes scene" is illustratief voor bijna elke andere scene in de film. Briljant vormgegeven, briljant in beeld gebracht, briljant verteld, alle factoren ondersteunen elkaar.

Allemaal erg sterk en indukwekkend. En vond het wel leuk dat ik op het einde van de film me niet van de gedachte kon ontdoen dat die man die het kind meenam niet te vertrouwen was. Ik twijfel of dit echt de bedoeling was (denk eerder het tegenovergestelde). Maar voor mij bracht het zo toch iets extra bij de film

Nu naar de videotheek voor Seven Samurai (of eerder volgend week ofzo )

De DVD vanTotal Film (Kurosawa Box) is van bijna perfecte kwaliteit en op dit moment de beste DVD versie. Verslaat hiermee Criterion. Klasse !

Na de in mijn ogen wat mindere The Hidden Fortres, was Rashômon weer een erg welkome Kurosawa.

Aangename film met uitzonderlijk mooie beelden, mooie dialogen en goede acteerprestaties (al begon het gejank en later het gelach van de vrouw me op een gegeven moment op de zenuwen te werken).

Kan het trouwens zijn dat ik in een aantal scènes een soort van Aziatische versie van Ravels Bolero hoorde?

Yep.

Weet je dat wel zeker? Ik heb de DVD uit de Kurosawa Box net bekeken en ik constateerde dat beeld en geluid niet synchroon liepen. Kan iemand dat bevestigen of zie ik spoken?

Kan ook aan je DVD speler liggen is mijn ervaring. Zelf heb ik die DVD niet gezien, maar ik heb er niet een recensie iets over horen zeggen en ik heb er toch aardig wat gelezen.

Maar ik bezit drie dvd-versies van de film en ben het probleem nimmer tegengekomen. Ik sluit niet uit dat het iets anders kan zijn (hoewel mijn dvd-speler nog vrij nieuw is eigenlijk), dus ik zal de versies (3 keer dezelfde scene) eens achter elkaar afspelen binnenkort.

Ik bedoel meer: Het kan voorkomen een bepaalde DVD op de ene speler wel asynchroon loopt en op de andere niet. Ik zou hem, als het probleem zich blijft voordoen, eens op een andere speler proberen.

Dvd-cleaner gebruikt, dvd opgezet en geen problemen meer. Drukte om niets dus.

Hoewel de inhoud van Rashomon stof tot boeiende filosofische bespiegelingen kan opleveren is deze klassieker vooral een visueel spektakel. Er is geen frame in de film lukraak: alles is tot op de millimeter verzorgd, gepland en geschoten. En zonder dat de vorm de inhoud gaat overheersen. Er zijn divverse visuele hoogtepuntjes, maar om er toch 1tje te noemen: de allereerste sequentie in het bos met de houthakker. Kurosawa laat het hele arsenaal aan cameratechnieken, hoeken, standpunten op deze sequentie los; een visueel festijn met handhelds versus dolly's en closes versus totaaltjes etc. etc. Je weet niet wat je ziet. Prachtig. Ook een mooie scene, nu ik toch bezig ben, de blik van de echtgenoot en de afschuw bij Masago, de vrouw. We zien haar anderhalf minuut stoeien met zijn blik; zijn blik zien we welgeteld enkele seconden: de suggestie volstaat...bovendien een prachtige vertaling van de inhoud...wederom briljant. Nog meer goed nieuws: de muziek is soms bloedstollend mooi. En dan toch maar 4*en. De film voelt ondanks alle bovenstaande complimenten gedateerd en wat houterig aan. Het visuele is dan ook zo overweldigend dat het gevoel maar niet mee wil komen. De rechtbank scenes zijn daar een goed voorbeeld van: uiteindelijk is de idee achter de vorm contraproduktief voor de emotie achter de monologen. Je kan goed zien aan de filmstijl dat RASHOMON voor een belangrijk deel ook vooral een experiment is: in vorm, verhaallijnen, etc. Een paar jaar later maakt Kurosawa het geweldige Shichinin no Samurai: de vorm is simpeler, de beeldvoering gecontroleerder en de thematiek duidelijker.

Wel eens Aziatische films gezien ?

Jazeker

help me even...vraag je dit vanwege tropisch hardhouterige acteerwerk aldaar?

De eerste dialoogzin in Rashômon is: "Ik begrijp het niet".

Vier verschillende subjectieve versies van eenzelfde gebeuren volgen met steeds een verschil in het verantwoording nemen of leggen voor de handelingen. Een verschil dat waarschijnlijk veroorzaakt wordt door het nemen van een andere maat bij het meten van het zelf en het meten van de ander door instinctmatig belangenonderscheid wat kan zorgen voor het moeilijk onderscheid maken tussen moedwil of misverstand bij en door mensen zoals dat hier op het forum bij de reacties soms ook lijkt plaats te vinden.

Op de voor drie euro uit China ontvangen DVD box met acht Kurosawa films waaronder Rashômon met engelse en chinese ondertiteling zijn de laatste twee dialoogzinnen: "Ik denk dat ik mijn hoop in mensen kan behouden" en als slotzin "Don’t mention it" wat ‘geen dank’ kan betekenen maar ook ‘benoem het niet’ .

Deze laatste vertaling vind ik zelf beter passen bij de film die 'de waarheid liegen door iets te benoemen' als thematiek heeft.

Alles wat gezegd wordt is eigenlijk een leugen. Het laten zien van handelingen kan een stuk minder hypocriet overkomen als deze direct vanuit de instincten lijken te komen, dat is voor mij wat in deze zo puur als mogelijk reflecterende film over menselijk handelen wordt verteld.

Na minstens dertig jaar weerzien staat hij nog steeds recht overeind, niet in de laatste plaats door het fenomenaal camerawerk, mise en scène of de ietwat houterige acteursstijl met als hoogtepunt het komisch gespeelde laatste gevecht op leven en dood tussen de struikrover en de ridder. Juist het gebruik van het oxymoron (het verbinden van tegenstrijdige begrippen) als stijlmiddel in de gehele film maakt Rashômon door relativering in zekere zin tijdloos en niet het vaak genoemde perspectiefcarrousel waarvan ik mij afvraag in hoeverre dit overgenomen is uit het verhaal ‘In a Grove’ van Ryunosuke Akutagawa waarop de film gebaseerd is.

Eigenlijk begrijp ik niets van deze film, maar dat is juist wel erg aangenaam naast al het technocratisch gezever vol mooie statistieken die in hun duidelijkheid over de top gaan richting onduidelijkheid en saaiheid zoals in een film als Lola Rennt met zijn herhalingen.

BASWAS

De 3e Kurosawafilm die ik zie en tot nu toe de beste. Door een film zoals deze "I will be able to keep faith in mankind".

Rashômon kan ik niets anders geven dan 5* en ik heb nog 4 Kurosawafilms te gaan. Ben benieuwd naar die andere.

Voor het verhaal 4 sterren, voor het acteerwerk 2 sterren = 3 sterren.

Ja ik weet dat de manier waarop ze acteren typisch aziatisch is, maar ik kreeg regelmatig de kriebels van het overdreven gedoe van mifune. En dat deed nogal afbraak aan de belevenis als geheel. Jammer...

tjah, ik vond het een beetje een vreemde film. De film kon me niet echt boeien helaas... Het acteren was niet zo goed en ik vond het gewoon raar in elkaar zitten. Ik had iets anders verwacht bij deze film, maar goed... ik geef hier dus 3 sterren voor, omdat ik het ook weer niet saai vond en best vermakelijk.

Een vermakelijke film maar echt niet meer dan dat. Mifune was wel erg goed op dreef en het verhaal is vermakelijk. 3*

Het begint er steeds meer op te lijken dat Kurosawa niet mijn regisseur is, ik probeer Yojimbo en Shichinin nog en mocht hij mij dan nog niet overtuigt hebben dan is het exit Akira.

Plus:

- tsja...

Min:

- Een verhaal dat zich toespitst op het hoe, wie en waarom van de moord van een samurai. Dat hoe, wie en waarom wordt echter bepaald niet boeiend naar voren gebracht, ondanks de 4 versies. Het verhaal is gewoon niet boeiend, er valt weinig van te maken
- Erg ongeloofwaardige gevechtsscene in de laatste versie
- Wijsheden die er maar bij gesleept worden, en die een wel erg makkelijke en oppervlakkige moraal hebben: 'de mens is slecht'
- Een vondeling wordt ook nog even gevonden...
- Traag

1,5 sterren

Ze liegen naar mijn idee om hun eigen hachje te redden, maar verder roept jouw bericht bij mij vraagtekens op

Wat betekent Rashomon trouwens?

Een verhaal verteld door meerdere personen en elke persoon vertelt een versie van het verhaal met verschillende feiten of nadruk.