The Exorcist (1973)

Afgelopen week voor de zoveelste keer herzien op Veronica. Het blijft een klassieker, een hoogtepunt in zijn genre en ik heb geen enkele moeite mijn hoge rating te handhaven.

Wat mij wel ontzettend stoorde is het feit dat Veronica ongegeneerd geknipt heeft (om zo veel mogelijk reclame er in te stoppen?). Dieptepunt was wel dat de scene waarin Karras voor het eerst Regan ontmoet op haar kamer, een wezenlijke scene, volledig er uit was geknipt. Verder werden enkele scenes plompverloren middendoor geknipt om reclameblokken te starten.

Mijn conclusie: ik kijk dit soort films, of liever überhaupt geen films op zenders als Veronica, Net5, RTL7 of dergelijke. Ik koop dan liever de dvd of kijk op Canvas, NPO of BBC.

tijden geleden gezien en ervaren als zeer schokkend

afgelopen week weer gezien

blijft voor mij nog steeds schokkend

en het blijft ook voor mij een klassieker wat het genre betreft

voor die tijd zeker hele realistische special effects

de grondlegger van alle exorcisme films

goed geacteerd staat nog als een huis !!

heel bijzonder dat tijdens het eerste uur eigenlijk niet veel gebeurt

maar wel spannend blijft

blijft een bijzondere film

Ik ben het eens met vele anderen die terecht vaststellen dat The Exorcist NIET eng is. Je zou de film misschien als ietwat 'disturbing' kunnen bestempelen maar eng is de film in geen enkele hoedanigheid. Bovendien is het ook echt geen film om met anderen te kijken. Zeker als die anderen snel afgeleid zijn. Daarom heb ik besloten de film thuis nogmaals door te nemen. En zo kwam The Exorcist volledig tot zijn recht. Voldoende tijd wordt genomen om het verhaal te vertellen en de evolutie van de bezeten Regan nauw op te volgen.

De wetenschap lijkt machteloos te staan. Een beetje zoals tijdens deze pandemie. Het gaat dan ook vaak over het elimineren van wat het niet zou zijn en onderzoek vraagt nu eenmaal tijd en trial and error. Als iets niet verklaart kon worden grepen mensen vroeger naar de Kerk om het bovennatuurlijke te verklaren. Exorcismes blijken in de film al lang niet meer gedaan maar het lijkt een laatste redmiddel voor Regan.

Het is een prima film met een vrij beperkt verhaal die de speelduur misschien niet helemaal rechtvaardigt. Toch was het tempo op zich best behoorlijk voor een jaren '70 film. Ik heb me alleszinds vrij goed geamuseerd hiermee en het is een klassieker die niet erg ouderwets aanvoelt. De make up en practical effects vond ik zeker knap.

Een film waarvan ik dacht hem absoluut nooit te gaan kijken omdat het toch lange tijd wel de reputatie had van ‘engste film ooit’. Maar ik vermoedde dat hij, inmiddels 47 jaar oud, qua engheid inmiddels wel voldoende gedateerd zou zijn.

Heel erg eng is het inderdaad niet (meer), hoewel Regan’s uiterlijk nog steeds niet echt fijn is om lang te zien en het beeld van haar op bed nog steeds wel vrij naar is (en vooral ook de stem(men) trouwens). Zodra ze obsceniteiten uitkraamt of al teveel fratsen uithaalt wordt het eerder wat lachwekkend.
De film moet het meer van de wat subtielere momentjes hebben. De flitsen van het enge gezicht, of de moeder van Karras die ineens op het bed zit. Dat was echt een beetje een The Shining-achtig momentje dat nog wel werkte.

Verder vond ik alles tussendoor eigenlijk vrij langdradig. De personages (die detective voorop) vond ik eigenlijk niet echt interessant, en die lange praatscènes zijn allemaal wat te langzaam en te talrijk aanwezig. Een film die duidelijk wel echt serieus en volwassen wil zijn en meer dan slechts een stortvloed aan gore en griezelen, maar daardoor op die momenten eigenlijk vooral vrij saai wordt. Net als overigens het behoorlijk overbodige begin.

Niet heel makkelijk om anno nu te beoordelen, kan me best voorstellen dat dit destijds wel vreselijk eng was. Nu ook veel scènes en momenten waarvan je denkt, dat zouden films nu toch wel effectiever, enger of anders aanpakken.

Kleine 3,5*

Laten we wel wezen, The Exorcist mag dan een klassieker in zijn genre zijn, maar echt eng is het vandaag de dag niet meer.

Enkele scènes zijn nog wel aardig creepy (de droom van Karras, de uitdrijving zelf en de flitsen van dat enge gezicht), de film heeft nog een beklemmend sfeertje, maar tegenwoordig valt vooral op hoe traag met name het eerste uur is. De introductie van Father Karras en Merrin, het gedoe en onderzoekjes bij de dokter, de dialogen met William Kinderman...het had allemaal wel wat vlotter gemogen.

Het is dat ik de film al een paar keer gezien had en dus wist wat ik kon verwachten, maar vroeger vond ik 'm spannender en vooral enger.

De visagie en makeup (van Regan) is soms prima, andere keren weer over the top. De meest spraakmakende scènes met Regan (die bij velen wel bekend zijn) zijn soms zelfs onbedoeld lachwekkend.

Toch wil ik de film niet afdoen als slecht. De kwaliteit is onmiskenbaar en zeker voor zijn tijd is dit een toonaangevend hoogtepunt in de filmgeschiedenis.

Durf te vragen: staat het origineel nu op Netflix?

Origineel.

Op Netflix staat een speelduur van 2 uur en 1 minuut vermeld, dus dat zal dan wel.

Het origineel is in alle opzichten superieur t.o.v. de director's cut.

Er gaan van die lijstjes rond met de box office aangepast aan inflatie (in Noord-Amerika dan), deze Exorsist staat op 9 en de enige film uit die top 20 die ik nog niet zag. Nu Netflix hem erop zette maar vrij direct gekeken.

De film begint sterk met dat stuk in Irak, met veel sfeer en mooie beelden. Ook heerlijk dat men daar niet een of ander accentrijk Engels spreekt voor de film, maar gewoon Arabisch. Ook daarna blijft de film nog een tijdje van een goed niveau met veel sfeer en een leuke setting (prachtig shot in het begin van Georgetown met dat fijne zoom - iets dat je deze eeuw nauwelijks meer ziet). Maar langzaamaan zakt de film in. Er lopen nogal wat zijpaadjes mee die ik niet allemaal even sterk vond en zeker de uitdrijving zelf duurt maar en duurt maar. En eng wordt de film nergens, soms eerder lachwekkend. Wat dat betreft is de film wel gedateerd. Verder qua beeldvoering ook prima en veel gebruik van symboliek en beelden van kerken en kruizen, maar dat is gelukkig niet de hoofdmoot maar eerder als extra vulling en dan vind ik dat wel mooi gedaan. Jammer alleen dat langzaamaan de aandacht niet meer wordt vastgehouden. 3,0*.

The Exorcist is een klassieker in het horrorgenre natuurlijk, maar de laatste jaren hoorde ik steeds vaker dat de film in feite helemaal zo eng niet meer is, gedateerd zelfs. Dus ik wist niet wat ik er van moest verwachten. Viel zeer goed mee uiteindelijk. Is de film over de hele lijn eng? Nee, tuurlijk niet. Maar zitten er niettemin best creepy scènes en beelden in? Absoluut. Als ik me in de tijdsgeest van 1973 verplaats, kan ik me voorstellen dat dit best wel indruk moet hebben gemaakt destijds. Dat schunnige taalgebruik is nog wel onbedoeld grappig, maar de make-up is ècht sterk, en die demonenstem vond ik oprecht verontrustend. Van jump scares is er overigens geen sprake, en ook dat is fijn. Beelden zijn sfeervol, en de acteurs doen het goed. Max von Sydow als de titulaire Exorcist had wel maar een veel kleinere rol dan ik gedacht had.

Minpunten zijn er ook. De exorcism zelf duurt net iets te lang, maar ook zeker de eerste pakweg vijftig minuten komen echt traag op gang, met veel onnodige zijweggetjes die niet eens bijdragen tot de spanningsopbouw. Over het algemeen is het wel een mooie 3.5* waard.

Gisteravond was het eindelijk voor de eerste keer tijd voor deze klassieker, maar oei wat een ontzettende tegenvaller. Totaal geen tempo, in het eerste uur vraag ik me zelfs af of ik wel de goede film heb aangezet. Na dat uur gebeurde er eindelijk wat, maar wat je toen kreeg voorgeschoteld was totaal niet eng te noemen. Eerder vrij lachwekkend zelfs. De sfeer was aardig en de soundtrack was top. Verder kan ik helaas niet veel positiefs melden over deze film.

The Exorcist | Behind The Scenes: Different Versions of The Exorcist | YouTube

31 oktober komt de version you've never seen op tv op Veronica om 22.05

Dat klopt. Ik was 12 jaar toen de film uitkwam en zat op de Mavo in de brugklas. Ik ging er met vrienden naar toe en ik vertelde thuis niet naar welke film ik ging. Blijkbaar was de controle niet zo streng, want ik kwam er gewoon in. Achteraf gezien was de film voor mij te spannend/eng; hij heeft iig behoorlijk wat indruk gemaakt. Ik vond het wel een steengoede film. Zal hem binnenkort nog eens zien.

Nu kijken op tv

Daarom keek ik even op mm, om te kijken hoe de film gewaardeerd werd/wordt. Ik zag ook dat ie op Netflix staat. Mijn tijd komt nog wel.......als ik tenminste durf.

Erg sterke herziening.

Op Halloweenavond was dit de opvolger van Halloween en ik ben blij dat ik die avond tot laat ben opgebleven want Veronica bleek de speciale versie uit te zenden. De "Version You've Never Seen" nog wel. Samen met gezelschap, die meer over de film wist dan ik erover dacht te weten, heb ik deze versie gezien en daarmee kan ik vrolijk concluderen dat mijn vorige recensie op deze film onzin is.

Daarin vertel ik namelijk dat deze film niet zo eng meer is, maar ik werd verrast door een erg akelige en bij vlagen ijzingwekkende sfeer. Ik herinnerde me deze film vooral als een traag drama met horrorinvloeden, en ondanks dat het niet de horrorfilm met het hoogste tempo is, zit er toch meer achter dan ik oorspronkelijk dacht. Ik denk in alle eerlijkheid dat ik destijds ook niet zo goed heb opgelet, want het voelde vaak genoeg aan alsof ik de film voor de eerste keer zag.

In het begin moest ik nog even wennen aan de "perfecte" dialogen tussen Burstyn en Blair. De lieve dochter en de goede moeder worden redelijk karikaturaal neergezet. Daarnaast vond ik Burstyn niet al te sterk acteren, maar daar kwam later behoorlijk verandering in. Toch is de grote verrassing Blair, die vrijwel iedereen in deze film weet te overklassen met een schitterende acteerprestatie.

Voor een film uit 1973 heerst er vaak een ijzingwekkende sfeer. Knap hoe dit op de dag van vandaag nog zo sterk een rol weet te spelen. Genoeg slimme en spannende momenten te bekennen, maar het is vooral de akeligheid die spreekt. Het soms plots wegvallen van de soundtrack en de creepy sound editing zorgen voor nare momenten. De opvallende grofheid van de film weet daarnaast ook regelmatig te verrassen. Dit had ik al eens eerder gezien natuurlijk, maar toch heeft het een verrassende bijdrage.

Wat ook erg knap is is dat werkelijk elke scene een betekenis heeft. Elke dialoog heeft een betekenis en draagt bij aan het verhaal. The Exorcist vereist daarom je volle aandacht anders vraag je je binnen de kortste keren af hoe iets daar is gekomen en/of waarom. Het verhaal zit knap in elkaar, geweldige opbouw ook naar de slotfase. Al vanaf de eerste scene in het huis, waar je wapperende gordijnen ziet, weet je dat er iets mis is.

De opbouw naar de slotfase, die uit een combinatie van drama en akeligheid bestaat, weet erg te intrigeren en visueel zit er genoeg bij om op te vallen. Hier en daar zijn er wat gedateerde momenten te bekennen maar dat valt te verwachten als je naar een film uit 1973 kijkt. De slotfase zelf is iets bombastischer maar niet waar de film om draait, wat je misschien wel zou denken.

Knappe film dit, enkele geweldige horror scenes en een bom aan iconische momenten. De truc om snel een frame te laten zien van de duivel zorgt ook voor een onveilig gevoel, iets waar regisseur Friedkin ook op uit was. Mocht je mijn vorige recensie ergens tegenkomen, lach me hard uit, en move on. Dit is een geweldige horrorfilm. Akelig tot op het einde, iconisch en heerlijk speciaal. Uitstekende afsluiter op mijn Halloweenavond.

In deze online tijden waar illustere websites me door het posten van cartel moorden en dergelijke quasi immuun hebben gemaakt voor gore en horror is The Exorcist 1 vd weinige films die me nog echt doet huiveren.

De imdb score toont hier aan dat imdb toch niet helemaal failsafe is , tss de 2de Borat en deze zit amper een punt verschil.

Ook wel grappig dat de regisseur eens gezegd heeft dat het geen horrorfilm is, maar meer een paranormale drama film

Ja, ik ben nou eenmaal een ouwe zak

Sterke film dit. Het verhaal wordt fraai uit de doeken gedaan, het klopt gewoon in deze film. De sfeer die wordt neergezet, het tempo.

De teksten zijn soms behoorlijk bruut wat de film iets authentieks geeft.

Heb er van genoten.

We zijn nu weer 11 jaar later na de laatste maal dat ik de prent heb bekeken en het blijft een monument van een film.

Maar het is een film die hopeloos gedateerd raakt, hij is zo traag dat je je begint af te vragen was hij echt zo goed, konden mensen van zulk een film genieten.

Tja, tijden veranderen en ik denk niet dat de film nu het succes zou hebben dat hij destijds had.

Voor de cinefielen onder ons zal het altijd een puike film blijven, maar ik kan me best voorstellen dat de huidige generatie deze film niets zal vinden.

Smaken én tijden verschillen nu eenmaal.

Toch blijft het de moeite waard om er eens voor te gaan zitten.

Ach een film als Hereditary of Midsommar is even traag. Tuurlijk is het op een aa tal vlakken gedateerd, maar traagheid hoeft geen minpunt te zijn. Neem Joker, de hit van twee jaar terug. Die heeft ook niet echt een hoog tempo. Of Parasite, die neemt ook z’n tijd.

Voor de eerste maal gezien in 2021 en het gevoel dat ik deze film geen eerlijke kans kan geven, ontsnapt me niet. Ik ervaarde een aantal zaken die hier al vaak aangehaald werden: het tempo is traag en eng wordt het nooit echt.

Qua tempo zijn we natuurlijk wel een hele weg gekomen sinds de jaren 70. Ik hou gerust van een trage films, genre Our Souls at Night, maar voor horror lijkt het me interessanter het verhaal te starten wanneer "de steen al geworpen is".

Ik kan me wel voorstellen dat ik als kind bang zou geweest zijn van het bezeten meisje. Ook hier zijn de tijden veranderd, getuige mijn 10jarige zoon, die geen spoortje angst vertoonde bij het kijken. YouTube kanalen als Top 5 Ghosts Caught on Camera jagen hem de gordijnen in, dus dat is wel vreemd. Ik vermoed dat het ontbreken van jump scares hier in een grote rol speelt.

2.5*

Voor het eerst gezien vandaag, toch een heel erg goede film. Het is denk ik niet zo zeer goed vanwege de horror (hoewel er een paar sterke momenten bij zaten: bv. toen het meisje de trap af kwam, of opeens in de woonkamer van het feestje stond). Ik denk dat de film het vooral moet hebben van de psychologie: de verhouding tussen het super-natuurlijke en de wetenschap, maar ook de verhouding tussen dochter en moeder, de zoon die zijn religie verliest, enzovoorts. Je leeft echt met iedereen mee: en je begrijpt waarom ze zo doen. Ik ken ook wel kinderen waarvan de ouders uit elkaar zijn gegaan, en die kunnen soms behoorlijk vervelend worden. Je kan de hele film eigenlijk zien als een coming of age story van een puber.

Er is denk ik geen film die mij als kind zó veel wakker heeft gehouden als The Exorcist en sindsdien (meer dan 20 jaar geleden) heeft ook geen film mij meer zó veel en nog zó lang angst aan gejaagd. Het zal een combinatie geweest zijn van meerdere factoren bij elkaar die maakten dat de film zoveel indruk op me maakte.
Het mysterie rond de titel (ik had als +/- 12-jarige geen idee wat die 'exorcist' was waar je volwassenen over hoorde praten), de muziek, mijn ouders die me nog een tijdje verboden om de film te kijken, de flarden die je af en toe toch meekreeg als de film op tv was. En dan het moment dat ik 'm dan toch mocht kijken en me met rode konen van de opwinding zat groot te houden om mijn ouders te bewijzen dat ik het helemaal niet eng vond..

Juist het trage tempo waar sommigen zich nu (begrijpelijkerwijs) aan storen, droegen voor mij toen alleen maar bij aan die spanning. De lange shots waar in principe nog helemaal niks gebeurt, met af en toe een moeilijk te plaatsen geluid of iets raars als een klok die plotseling stil staat.. Alles droeg bij aan de angst voor wat mij te wachten stond en het 'uitstellen' maakte de spanning alleen maar ondraaglijker.

De welbekende trapscène, de duivelse mannenstem uit de mond van de hulpeloze Regan, het schuddende bed waar ik vervolgens nog regelmatig droomde, het beestachtige gehijg, brrrr.. Het heeft zich allemaal nog zó vaak in mijn hoofd afgespeeld als ik als kind (OK, en misschien zelfs als volwassene nog wel eens) alleen in bed lag.

Ik kan de film dan ook niet goed beoordelen en na 'm op latere leeftijd nog wel een paar keer herzien te hebben, zou ik 'm eerlijk gezegd toch nog steeds liever van mijn netvlies wissen. Ik kan Tubular Bells ook nog steeds niet horen en zet 'm als het kan meteen uit als die ergens voorbij komt.

Knappe en goed verzorgde film. Natuurlijk doen sommige scenes wat verouderd aan, maar hij is dan ook bijna 50 jaar oud. De film moet destijds een verpletterende indruk hebben gemaakt.