The Exorcist (1973)

Ik ben sowieso open-minded qua onderwerpen als The Exorcist.
Als ik mezelf een voorstelling moet geven van een meisje wat is bezeten door een demon, dan kan ik mij daar niet echt een beter beeld bij scheppen dan wat je in deze film ziet.
Maar er is al een uitgebreide discussie aan vooraf gegaan zie ik, dus er valt volgens mij niet zoveel meer te zeggen.
Het hele familiedrama er omheen vind ik zeker niet storend of ongeloofwaardig. Eindelijk is het wel de horror die het hem doet, maar dat gaat wel gepaard met een familiedrama wat voor mij goed genoeg is.

Ik begrijp je volkomen, alleen voor mij werkte het gewoon verre van. Neem nu bijv. Orphan ook beetje thriller/horror met ook heel wat drama-inhoud, daar vond ik het weer wel heel boeiend. Iedereen z'n ding..

Orphan vind ik ook zeker een goede film ja. 3,5*

Maar als je gevoel je gaat dwarszitten en zegt dat het gewoon een slechte film is, dan blijft het gewoon vaak een slechte film.

Bij andere films kan je zaken die je de eerste keer over het hoofd zag op een gegeven moment misschien erg waarderen waardoor het cijfer omhoog gaat. Maar bij The Excorcist valt niet zo heel veel te missen qua diepere lagen etc..

Nee dat is waar, me cijfer zal nooit meer echt veel omhoog gaan, en waarschijnlijk komt de herziening er niet eens (daarvoor vind ik teveel zaken storend en slecht)..

Enige lagen die je misschien mist zijn die plakplaatjes van demonenhoofden die ze tussen/in de scenes hebben geplakt en nergens op sloegen

die zag ik de eerste keer al, vroeg me steeds af wat het nut daarvan was..

Dat gedeelte ben ik nog steeds aan het onderzoeken.

Maar misschien kan je beter luisteren naar jacobaco... kuch

Die dingen kan ik me niet meer helder voor de geest halen, dus kan het niet in de context bekijken. Maarja, het zal niet m'n cijfer doen verhogen denk ik zo

Toen deze film in 1973 verscheen veroorzaakte hij een ware hype en ook heel wat discussies. Ik was toen 16 jaar en omdat de film alleen geschikt wed bevonden voor kijkers vanaf 18 jaar heeft het even geduurd eer ik de film kon zien.

Dus heb ik toen eerst het boek gelezen, en dat maakte me alleen nog meer nieuwsgierig naar de film, zo goed was dat al.

Uiteindelijk heb ik de film pas gezien rond mijn 20ste en vond het zeker een prima film. Waarom hij verboden was onder de 18 was meteen duidelijk denk ik, het is vooral de taal die schokkend is. Nu zou men misschien daar niet meer zo streng voor zijn, maar in de eerste helft van de jaren '70 was dit wel zeer gedurfd.

Maar nu heb ik hem na zovele jaren nog eens opnieuw bekeken, de directors cut deze keer.

En, toegegeven, die enkele minuten meer doen de film goed, vooral de trapscène van Regan, die in de korte versie niet te zien is, is echt een pluspunt.

Kortom, deze film, een klassieker van formaat, is nog steeds het bekijken waard, al komt hij nu misschien een beetje traag over voor het hedendaagse filmpubliek, maar laat dat je niet tegenhouden om deze film eens te bekijken.

Trouwens, voor een film uit die tijd is de make-up van Linda Blair, als de bezetene, angstaanjagend goed gedaan.

precies geen discussie over mogelijk, een klasieker van jewelste.

de film is af en toe wat traag, maar dat maakt de boel alleen maar extra spannender.

Vooral voor die tijd, een geweldige horrorfilm.

kan keer op keer zien

Rectificeer je eerste zin a.u.b. even

Snap dit soort opmerkingen nooit. Technische vooruitgang staat totaal los van een script dat angst wil inboezemen. Dat is namelijk tijdloos.

persoonlijk vind ik veel films uit de jaren 60 en begin 70 leuk om naar te kijken, maar echt angst inboezemen doen ze me niet.

Dat was met de exorcist toch wel wat anders.

Maar als je tips hebt

Rosemary's Baby, The Tenant, Repulsion (Appartement-trilogie van Polanski), The Shining, Invasion of the Body Snatchers (1978), Alien, Black Christmas, Don't Look Now, om maar wat te noemen. Allemaal films die een behoorlijke onderhuidse spanning weten te creëren.

Thanks dutchtuga, The tenant en repulsion ken ik nog niet, maar inderdaad de andere films die je noemt zijn echte klasiekers.

ken je trouwens Allucarda ook? het spaanse horror meesterwerk.

The tenant en repulsion ga ik zekers uitchecken

Repulsion valt wel mee, vind ik.

Ik zou zeggen:

- Psycho (1960-versie uiteraard)

- The Thing (1982) - heb je al gezien, maar blijft geweldig!

- The Shining

Snap die opmerking van hem ook niet. Een goede film is inderdaad tijdloos. The Exorcist heeft de tand des tijds totaal niet doorstaan, is hopeloos verouderd en weet op geen enkele manier te shockeren. Misscien destijds wel, maar we leven nu anno 2010 en dan is een vloekend meisje en de duivel in een film echt niets bijzonders.

Heb meer het gevoel dat mensen zo hoog stemmen omdat ze hem vroeger toen ze jong waren eng vonden. Zo ken ik er ook nog wel een paar. Ik kan me totaal niet voorstellen dat je tegenwoordig als volwassen man/vrouw wakker ligt van the Exorcist. Dan zou ik ook geen enkele andere goede horrorfilm aanraden als dit wel het geval is

Volgens mij kan je zoiets vergelijken met Aziatische horror (vb. geesten) en Amerikaanse horror (vb. seriemoordenaars). Door het verschil in cultuur worden bepaalde zaken die in Azië eng zijn, in de VS totaal niet als dusdanig ervaren en andersom. Wat men eng vindt wordt voor een groot deel bepaald door de cultuur waarin men leeft. Aangezien de hedendaagse cultuur verschilt met die van veertig jaar geleden, zal de beleving van horrorfilms dus ook (lichtjes) anders zijn. Begrippen als "tijdloos" zijn wat mij betreft dan ook niet echt van toepassing in het beoordelen van films.

Culturele relevantie heeft zeker invloed op de beleving van het publiek bij een 'enge' film. Ik betwijfel alleen ten zeerste of erik 1677 dit in zijn beoordeling heeft meegenomen. In het geval van The Exorcist, het occulte, niet het katholieke, ben ik wel van mening dat dat tijdloos is. Het occulte heeft de mens al sinds het bestaan van de horrorfilm gefascineerd/angst ingeboezemd en dat thema zie je keer op keer terugkomen in de horror.

Waar moet je dan wakker van liggen? Gillende vastgebonden meisjes die eens goed worden gemarteld??? Nou eeeh not

Dat gaf mij het erg vervelende onderhuidse gevoel...

Denk dat je het dan over Martyrs hebt? Die film is in ieder geval een stuk beter dan dit werkje ja. De beelden in die film zijn tig keer schokkender dan wat je hier in aan treft. Het leuke aan die film is ook nog is dat het zomaar wel is ergens gebeurd zou kunnen zijn. Aangezien er best mafkezen op deze aardbol rondlopen. Dat maakt het schokeffect (bij mij) voor zo'n film veel groter dan dit katholieke bolwerkje.

Halcyon schreef:

(quote)

Al denk ik wel dat een film als The Exorcist een diepgelovige meer angst inboezemt dan een atheïst .

Een diepgelovige is al geschokt als er getwitterd wordt op zondag, maar geen zorgen mensen! Van de Christenunie mogen we vanaf nu Twitteren op zondag!

Klopt, al vind ik het bovennatuurlijke in een film niet heel erg om te kijken. Het gaat me er meer om hoe het gebracht wordt en of het spannend genoeg is.

Ik heb het gedoe rondom het exorcisme nooit echt begrepen, dat de duivel blijkbaar vatbaar is voor wat idiote zinnetjes uit de Bijbel vind ik volkomen belachelijk. Je kan van alles proberen om de duivel uit te bannen, maar niets lukt. Zodra er dan een priester komt en zegt: "Uit de naam van god verban ik je" is het opeens wel te doen. Dit is natuurlijk volkomen ongeloofwaardig.

In Azie zijn ze tegenwoordig meer van het bovennatuurlijke, maar het leuke is dat die films ook echt wat hebben en vaak ook nog echt eng zijn. Kan ik van deze prent niet zeggen, die in 1973 vooral controversieel was omdat er godslastering in voorkomt en dat Linda Blair zit te vloeken.

Maar The Exorcist kent weer een misleidende en zenuwslopende opbouw. Effectieve horror wordt niet enkel gekenmerkt door beeldtaal.

Ik vond de opbouw anders erg gerekt, verre van zenuwslopend. En al zou het wel zenuwslopend zijn doet het religieuze gebrabbel, waar ik niet vatbaar voor ben, het wel de das om.

Martyrs wordt trouwens ook zeker niet enkel en alleen gekenmerkt door beeldtaal.

Deze film draait om sfeer en een bepaalde wijze om iets bovennatuurlijks juist bijzonder effectief en verontrustend in beeld te brengen.. daarnaast is er ook nog sprake van goede acteerprestaties (iets wat ik in Martyrs even heb gemist voor de goede orde).

Ik heb verder ook weinig met religie, maar kan me best indenken dat mensen daar een enorme lading aan meegeven (dat is wel een feit overigens). Maar ik kijk deze vanwege zijn sublieme sfeer, de subtiele verschuiving van focus van de medische psychiatrie naar religie, de meer dan mooie soundtrack en enkele beelden die ik memorabel blijf vinden, ondanks dat deze film is kaalgeplukt door alle demonenfilms uit de jaren 80, 90 en nu (denk alleen al aan Evil Dead).