Memento (2000)

Absoluut een originele film. In het begin is het nogal chaotisch door de constante flashbacks. Maar dat maakt het heel mooi omdat eingelijk met Leonard kunt meevoelen. Je weet namelijk net als hijzelf niet wat de voorgeschiedenis is van wat je ziet.

Het einde vond ik prima. De puzzelstukje kwamen op zijn plaats. Absoluut niet abrubt, zoals hier werd gezegd. Als je goed hebt opgelet (wat ik bewust heb gedaan) dan snap je de verklaring van Teddy, en dan geloof je hem ook. Dat het einde origineel zou zijn, en dat Teddy niet de moordenaar zou zijn, zag iedereen waarschijnlijk al wel aankomen. Ik hoopte na de verklaring van Teddy dat de makers het daarbij zouden laten en niet verder terug zouden gaan naar het insuline incident, of het ongeluk, en dat gebeurde gelukkig ook niet. Het was duidelijk zo.

Hoe zat de flash-back manier nou precies in elkaar? Daar hoor ik hier verschillende verhalen over. Volgens mij was het zo dat elke keer als er werd teruggegaan in de tijd, er werd begonnen met een paar minuten zwart wit, vervolgens een paar minuten kleur, tot ze waren aanbeland bij het begin van de volgende (of dus eingelijk de vorige) scene, en dan werd er weer een nieuwe sprong terug gemaakt, die begon met zwart-wit.

Ik hoorde van iemand dat je op de DVD de extra heb dat je de film in chronologische volgorde kunt kijken. Wel appart, want dan wordt het een heel andere film. Een stuk minder verrassend einde in ieder geval.

Johan, goed verhaal en ik sta achter je mening.

Voor wat betreft de zwart-wit stukken zit je er echter toch naast. Kijk de film nog eens en je zal merken dat de zwart-wit stukken wel chronologisch worden verteld (en op elkaar aansluiten) en dat ze in de meeste gevallen niet aansluiten op de kleur scenes (behalve daar waar de verhalen elkaar "tegen komen")

Check dit maar even Johan.

http://www.designpattern.or...

Lijkt me goed, ik ga hem morgenvanavond maar ook is even kijken maar eerst nog Don't say a word vandaag (aanrader imo)

Eigenlijk hoe vaker ik deze zie, hoe minder ik hem vind. Betrap me er gewoon op, zodat ik Memento nog eventjes een aantal jaar uit moet stellen. Half puntje down:

****

Maar dat komt volgens mij ook omdat hij veel leuker is als je niet weet hoe het afloopt

Maar bij mij blijft 'ie een 4,5*

Kan iemand mij uitleggen waarom hij die escortlijn belde..? Voor de rest snapte ik hem wel denk ik

Ik denk dat Leonard soms het gevoel had, dat wat ie doormaakte, slechts een nachtmerrie was, waar hij niet uit kon ontwaken. Telkens weer herinnert hij dat wakker worden, terwijl z’n vrouw in de badkamer is. De scènes die daarop volgen vind hij zo afschuwelijk, dat hij redeneert : “ik wil dit anders doen aflopen”. Die escortlijn is een wanhopige poging om dit ook te verwezenlijken ; uiteraard zonder succes.

Ik houd van films waar het plot je later met vragen achterlaat, in zekere mate... deze film is echter weer te ingewikkeld en moeilijk te volgen. In die opzet vind ik hem eerder irritant dan geslaagd. Toch nog 3*

Ja dat zal toch een aantal mensen afschrikken: Je wordt door deze film gedwongen te gaan puzzelen. Tja, dat moet je maar net aanstaan en interesseren...

Is het zo dat een film, die de gekende chronologische volgorde niet volgt, als ingewikkeld en moeilijk te bestempelen is? Nee toch! Interessant, dat wel! Af en toe, niet alles standaard voorgeschoteld krijgen, is mooie gymnastiek voor de grijze massa. Het zorgt ervoor dat je van een grotere afstand allerlei zaken kan bekijken, waardoor er minder dingen aan je ontgaan. Als dan de tijd overhoop wordt gegooid in een film doet je dat dan ook niet een gevoel van irritatie opwekken. Waarom dan woorden gebruiken als irritant?

Veel flashbacks goed puzzelen dit is een zeer verdienstelijke film.

Vreemd bij mij is dat precies andersom, gisteren voor de 3e keer gezien en het is echt een film die mij eigenlijk nooit tegenvalt of verveelt. Net zoals bij The Usual Suspect blijf ik steeds weer nieuwe dingen ontdekken in deze film en blijf ik me verbazen over hoe alles gewoon heel mooi inelkaar past. Zo viel mij gisteren pas op dat Sammy en Leonard echt dezelfde persoon blijken te zijn. Er zitten zelfs twee scenes in die dit specifiek aanduiden. Korte scenes dat wel, vandaar dat ze me waarschijnlijk nu pas zijn opgevallen.
Verder blijf ik het mooi vinden hoe deze film speelt met ons subjectieve waarnemingsvermogen. Want eerlijk, eigenlijk is iedereen wel een beetje zoals Leonard en zie je vooral wat je wil zien. Door het terugkijkperespectief van de film is die ervaring alleen maar sterker. Ja Memento is echt een TOP-thriller voor mij en dat al vanaf het eerste moment dat ik hem in de bios zag. 0,5* erbij.

De éne scène is als Sammy in Leonard verandert in het hospitaal, niet ?
Welke is de andere scène ?

Een waar meesterwerkje, deze moderne klassieker van talent Nolan. Stof tot nadenken/-praten te over na een eerste keer kijken, maar toch raad ik aan om de film dan nog eventjes te laten liggen. Twee keer snel achter elkaar kijken kan de magie ietwat doen afnemen.

Ik blijf overigens nog steeds bij m'n standpunt dat Leonard niet Sammy Jenkins is. En daar ben ik niet vanaf te krijgen

Intrigerende persoonlijkheden, perfect spel, een fascinerend verhaal en duivels knap in elkaar gezet, een lust voor het oog en de geest, één van de beste films van de afgelopen jaren.

5*.

Met de andere scene bedoelde ik; Als op het eind van de film Leonard met zijn
vrouw in bed ligt en je de tatoo met "I've done it" ziet. Deze is mischien wat minder specifiek maar ik kon geen andere logische verklaring, dan het insuline experiment, vinden voor het feit dat Leonard zijn vrouw heeft omgebracht.

Tja, er zijn verschillende theoriën op na te houden, das een ding wat zeker is.
Kwam gisteren tot tegenovergestelde conclusie door het volgende; De aandoening van Sammy was geen lichamelijke aandoening maar een geestelijke, dit impliceerd dat Sammy dus nog wel degelijk nieuwe herinneringen kan aanmaken. Als Sammy en Leonard dezelfde persoon zijn kan dit doordat Leonard selectief zaken onthoud. Ik vatte het zo op, Leonard (toen nog Sammy) heeft een ongeluk gehad en verloor daardoor zijn korte termijn geheugen (of eigenlijk hij "denkt" dus zijn korte termijngeheugen kwijt te zijn). Na het insuline incident raakt Sammy nog verder geestelijk in de war (hospitaal scene) en verandert zo in zijn alter ego Leonard. Leonard weet ook dat zijn vrouw overleden is maar projecteerd de schuld daarvan niet op zichzelf maar op zijn ander ik Sammy. In Leonards wereld is zijn vrouw vermoord door ene John G en het enige wat hem nog drijft is wraak. John G vinden en vermoorden, keer op keer. Dit zou ook verklaren waarom Leonard soms wel heel bewust een beslissing neemt en deze lijkt te onthouden en de ander keer niet. Hij is als het ware een slachtoffer van zijn eigen perceptie en verwarde geest.
Maar goed de andere theoriën blijven ook leuk natuurlijk. Mooie van de film is dat hij ook perfect met het waarnemingsvermogen en het geheugen van de kijker speelt.

Als ik het goed begrijp, Madecineman :
Leonard maakt aanvankelijk de situatie Sammy mee : hij wordt geestesziek : hij beweert dat hij aan geheugenverlies lijdt. Dit is niet zo, maar hij is danig labiel, dat hij zichzelf dwingt dit te geloven. Het is zo erg, dat zijn vrouw er na een insuline-experiment de dood bij vindt.
Daarna verzint hij Sammy. Zo kan hij de schuld van het experiment op hem schuiven. Aangezien zijn vrouw er niet meer is, verzint hij de vermeende aanranding in de badkamer, en de klap op z’n hoofd brengt hem opnieuw in z’n geliefkoosde positie : iemand met vermeend geheugenverlies.
Hij komt in contact met Teddy, en die probeert munt te slaan uit Leonard’s wraaklust (stelt een volledig vals politierapport op). De rest van het verhaal kennen we.

Ik vind het een mooie theorie. Maar zelf sta ik er niet achter.

- het volledige verhaal met blackouts (de kleurfragmenten) moet je dan steeds interpreteren als : hier gunt hij zichzelf een blackout. Alle gedachten terug op nul en heropbouwen. Ik geloof het niet. Iemand die zo labiel is, ondergaat dit verhaal niet zo correct en gestructureerd.
- Ik verkies Leonard te geloven als hij het heeft over de aanranding in de badkamer. Hij lijkt me te oprecht en te gedreven als hij hierover vertelt.
- De bewuste confrontatie met Teddy : Teddy zegt dat Sammy de ziekte fake-te ; en dat Sammy geen vrouw had. Waarom zou Teddy dan niet meteen zeggen dat Sammy niet bestaat (of Lenny’s alter ego is) ?

He verdorie, ik krijg nu toch wel zin hem nog eens te kijken Hij ligt hier in de kast, zal hem dit weekend eens met de vriendin kijken (die hem nog niet zag)...

Ja dat heb je prima begrepen vdc



Ik vond dat hij het verhaal (de kleurfragmenten) helemaal niet zo gestructureerd ondergaat. Leonard is veel eerder een speelbal van zichzelf en z'n omgeving. Zoals het personage van Nathalie die perfect gebruik maakt van zijn ziekte.



Een fantasiebeeld kan natuurlijk voor Leonard meer de waarheid zijn dan wat er nu echt gebeurde, althans het lijkt me niet ondenkbaar dat dat bij psychiatrische patiënten het geval is. Dat ze als het ware in hun eigen vervormde realiteit leven.




Mischien kent Teddy Leonard helemaal niet zo goed als hij voor doet komen. Liep Leonard min of meer "per ongeluk" Teddy tegen het lijf en dacht deze als corrupte agent flink misbruik te kunnen maken van de situatie van Leonard. Min of meer hetzelfde als wat Nathalie ook doet.

Ik blijf dus nog even plakken bij m'n eigen theorie.

De eerste twee tegenargumenten die ik opperde, kunnen inderdaad moeilijk verdedigd of weerlegd worden : hier moet je als kijker zeer gevoelsmatig (lees : subjectief) oordelen.

Ik geef toe dat de versie waarin Leonard faker is van zijn ziekte, kan kloppen. Het wordt trouwens ondersteund door die hospitaal scène.
Maar het gehele verhaal met die ingesteldheid volgen, geeft me continu het gevoel van : ‘hoe perfect “ziek” is die Leonard toch !’ Hij maakt geen enkel foutje door bijv. iets wat langer dan 10 minuten geleden is, wél te herinneren. Telkens opnieuw moet hij voor zichzelf uitmaken “nee, dit mag ik niet meer weten ; ja, dit mag ik wel nog weten”. Ik heb hier ernstige bedenkingen bij.
Anderzijds : zijn oprechtheid is inderdaad geen tegenargument : zijn ziekte en zijn illusies zijn z’n motivatie.

Als ik hier tegenover mijn versie plaats, dan vind ik dat er minder omwegen en moeilijk aanvaardbare denkpistes nodig zijn. Zelfs de hospitaal scène kan netjes verklaard worden door aan te nemen dat dit beeld aangeeft dat Teddy (aan de andere kant van de lijn, als Leonard dit vertelt) op dat ogenblik de ingeving krijgt om Leonard zich met Sammy te laten verwarren inzake het insuline-experiment.

Mijn derde tegenargument (Teddy geeft informatie over een wel degelijk ‘bestaande’ Sammy) lijkt me nog het meest overtuigend om mijn versie te blijven behouden.

Hmm, de volgende keer als ik de film kijk (dat gaat vast nog wel eens gebeuren) zal ik eens beidde versies in gedachte houden. het biedt iig stof tot nadenken.

Goede maar erg snelle film.

Guy Pearce zet een geweldige man neer met een geheugen van maar 15 minuten.

De zwart-wit stukjes storen een klein beetje.

voor de rest een erg goede film.

Gisteren gekeken en ik snapte er werkelijk niks van.

Vond hem dan ook totaal niet boeiend of spannend.

Net gestemd en er nog eens wat berichtjes op na gelezen om er mischien nog wat van te snappen.

Maar er zijn nogal wat verschillende theorien.

Waardoor de film voor mij zijn doel [spannend of boeiend] wezen totaal voorbij schiet.

Een van de beste films van de laatste jaren. Schitterend opgebouwd en verassend einde. 5 sterren

Ik vind dit misschien wel de beste film ooit. En als ik deze berichten lees en er blijkbaar geen eenduidige verklaring is over wat er nou precies bedoeld wordt, maakt dat de film alleen maar sterker. Ik heb er ook een boel over nagedacht en nooit een sluitende verklaring kunnen verzinnen. Dat is misschien wel de grootste kracht van deze film. En de z/w stukjes zijn perfect ingepast en is de lijm van deze film. Dikke 5.

Wat de plot betreft (voor mij is dat “wie deed het fatale insuline-experiment”), is die sluitende verklaring er volgens mij best wel (moet ook, vind ik).
Het mysterieuze werd bewust gehouden op toestanden die niet rechtstreeks met de plot te maken hebben (eerste ontmoeting Leonard-Teddy ; vanwaar de initialen John G. ; is de aanrander gevat ?). Dit laatste kan iedereen wel invullen met eigen verbeelding. En dàt vind ik mooi, en houdt de film boeiend.
Want ik betrap mezelf bij iedere kijkbeurt dat ik steeds weer wil gaan inzoomen (tatoes, politiedossier, etc) : niet omwille van de plot (die is voor mij duidelijk), maar op zoek naar hints om de voorgeschiedenis correcter in te vullen.

Veel te vaag allemaal.

zeer goede film. Knap gedaan hoe de film, terwijl het verhaal achteruit loopt, wel naar een climax toewerkt. 4*

Toegegen :Ik snap niveel van deze film, veel te verwarrend en te ingewikkeld voor mij. Einde zonder einde is ook al zoiets waarvan ik niet moet hebben,zal hem nog eens super geconcentreerd moeten kijken voor ik punten geef want voorlopig vind ik hem maar niks, maar aangezien iedereen hier beweerd dat hem om een superfilm gaat zal ik hem vanavond nog eens kijken, met de hoop er dan iets meer van te begrijpen.