Memento (2000)

Niks voor mij deze film. op zich wel goed bedacht. herinneringen en steeds meer van een dag laten zien tot de onthulling. Maar het verhaal, de locatie en de personages spreken me totaal niet aan. Helaas.

Memento een film met een goed concept en mooi bedacht. De uitwerking slecht want het is gewoon een saai verhaal. De protagonist is ook weinig tot niet boeiend. Zijn aandoening komt je na een half uur al de strot uit.

Film herzien en valt meer tegen.

Natuurlijk is de verrassing eraf en dan is het opeens een saaie langdradige film. Veel verhaal en uitleg voor een plot wat eigenlijk klein en niet zo interessant is achteraf.

Dat de film omgekeerd wordt verteld is wel goed in elkaar gezet maar had een stuk vlotter gekund. Ik vraag mij af of er echt wel meerdere opties zijn want mij lijkt het dat "Teddy" gewoon de waarheid verteld. Al met al best vergelijkbaar met Shutter Island alleen vind ik die een stuk beter.

Memento wordt vooral gedragen door het concept van de film, maar daar blijft het toch wel wat bij. Op zich is dat best wel interessant. Je zoekt met het hoofdpersonage mee naar de juiste puzzelstukken om te weten te komen wat er gaande is. Maar dan vind ik een gelijkaardige film als dit, Irréversible uit 2002, toch indrukwekkender gedaan met meer drive. Ook is de impact daar groter als de puzzel in elkaar valt. Memento is visueel wat gedateerd. Voor mij hadden die zwart/wit stukken er zelfs best uit gelaten voor meer vaart.

Het is niet erg origineel om te zeggen dat dit (nog steeds) een erg originele film is. Voor mij was het toch de eerste kijkbeurt en ik vond het een bijzondere trip. Ergens heb ik zin om de film opnieuw te bekijken om het allemaal beter te kunnen plaatsen. Nog meer zin heb ik om de gebeurtenissen te kunnen bekijken in chronologische volgorde. Het verhaal komt complex over maar als je ’t chronologisch probeert te ordenen, lijkt het toch redelijk rechttoe rechtaan. Het is een hele uitdaging waaraan Christopher Nolan en co zich hebben gewijd en het heeft zeker voor het nodige kijkplezier gezorgd. Om als kijker afwisselend in de positie van een geheugengestoorde geplaatst te worden en nadien weer het overzicht te krijgen. In feite een zeer gestructureerde film op die manier.
Het is het soort film die het moet hebben van de allereerste kijkbeurt. Ik denk niet dat het een film is die ik altijd maar beter zal gaan vinden. Maar dat hoeft ook niet altijd het geval te zijn om het te kunnen waarderen. Soms is 1 kijkbeurt genoeg. Voor mij is het een topfilm. En ik moest ook denken aan de quote van Godard dat een film een begin, midden en eind heeft, maar niet noodzakelijk in die volgorde. Wel dit is er een mooi voorbeeld van.

Uniek en geniaal .

Niet mijn kopje thee, na een half uur kan ik de eentonigheid niet meer aan.

Na nog minder dan eenderde van de film gekeken te hebben, dan toch een beoordeling geven en een stem? Echt raar dat dit wordt toegestaan op MM...

De hele cast van Requiem for a dream en DiCaprio in The beach waren ook uitmuntend.

Het allerbeste vind ik persoonlijk het acteerwerk in Scary Movie, dat was van een ongekend hoog niveau.

Helemaal eens, kijk eerst de film af. Anders kan je het nooit goed en kritisch beoordelen.

Ja, Anna Faris had de Oscar dat jaar moeten krijgen ?

100%

Ook Marlon Wayans speelde veel beter dan Russell Crowe in Gladiator.

Speelde de sterren van de hemel met zijn iconische quote ¨Wazzup?!¨

Bijzondere en mooie film met einde waar alles op zijn plek valt. Begin wat complex omdat 2 verhaallijnen tegengesteld werken. Misschien maar nog eens kijken

Misschien wel Nolan's beste... alhoewel Inception zowat m'n alltime favorite is.

had deze film nog niet eerder gezien en de verwachtingen waren door de hoge ratings en de lovende woorden vrij hoog. In dat licht bezien vond ik de film helaas toch wat tegenvallen. Dit is meer iets voor de puzzelaars onder ons en er schijnt zelfs een versie te zijn waarin je de film in chronologische volgorde kan bekijken. Wellicht dat meer dingen dan op hun plaats vallen. Denk niet dat ik dat ga doen overigens, daarvoor heeft de film mij niet nieuwsgierig genoeg gemaakt. Een tweede kijkbeurt zit er ook niet in, wat een teken is dat dit toch geen echte topper of klassieker is. Het acteerwerk is verder prima en het concept vrij origineel, maar ik vond de film op momenten ook in herhalingen vallen (wat natuurlijk deel van het concept is begrijp ik best), iets wat ik lichtelijk irritant vond.

Mooie gimmick van een film. Het is een van de meer kleinschalige films van Nolan, maar eigenlijk gewoon een van zijn betere. Als het vakmanschap van het maken van een film zelf al genoeg voor je is tenminste. Alles steekt daadwerkelijk goed in elkaar en is tamelijk prikkelend qua ideeën, en de bombast die veel van Nolan zijn latere films kenmerkt ontbreekt volledig. Dat betekent overigens niet dat de herkijkwaarde per se heel groot is, tenzij je je graag wil verliezen in alle hints en details. Het verhaal zelf is niet zo boeiend of meeslepend uiteindelijk. Het is echt de structuur van de film zelf die het de moeite waard maakt. Je moet er echt een beetje voor in de stemming zijn.

Noirvember 21

Ik zag m tweemaal eerder en beide keren vond ik er weinig aan. Ik hou nu eenmaal niet zo van puzzels.

Vandaag was ik in decstemming voor een herkansing en hij beviel hij wel beter. Het concept is goed en er zitten een paar leuke scenes tussen die het verhaal verrassend van perspectief doet verschuiven. Maar ik blijf het eind (of eigenlijk het begin) een vervelend zwaktebod vinden.

Verhoogt naar 3,5*

Lennnyyy

Herzien op bluray uit de schitterende steelbook set van 101BlackLabel.

Een ingenieus psychologische thriller waar niets is wat het lijkt. We volgen Pearce, die na een klap op zijn hoofd lijdt aan een vorm van geheugenverlies waar hij geen nieuwe herinneringen kan aanmaken. Gewapend met een polaroid camera, polaroid foto’s, post-its en tatoeages gaat hij op zoek naar de moordenaar van zijn vrouw. Een sterk uitgangspunt, maar Nolan maakt het de kijker een tikkeltje moeilijker: het verhaal wordt achterstevoren (in flashbacks) verteld. Én om het nog wat ingewikkelder te maken is er een tweede tijdlijn (in zwartwit), die wél chronologisch loopt. Richting het slot komen deze twee tijdlijnen samen. Daarbij worden een aantal gebeurtenissen meer dan één keer vertoond, en steeds op een andere manier geïnterpreteerd. Dit alles zorgt voor een unieke kijkervaring, en genoeg reden om de film meer dan één keer te zien.

Uitstekende thriller waar de openingsscène eigelijk het verhaal al perfect samenvat: een polaroid foto die vervaagt, net als het geheugen van Leonard. Je weet niet wie je kan vertrouwen en iedereen lijkt misbruik van zijn conditie te maken, waar zelfs de motel eigenaar hem een tweede kamer laat huren. Sterke bijrollen van Carrie-Anne Moss en Joe Pantoliano, die beiden een jaar eerder in “The Matrix” speelde als Trinity en Cypher en waarbij Moss haar naam op de kaart zette. De mooie en bij vlagen ontroerende soundtrack maakt het compleet.

We all need mirrors to remind ourselves who we are. I'm no different.