Elephant (2003)

Helemaal mee eens! Dit was bijvoorbeeld ook mijn commentaar op een film als 2:37: te veel de emoties van de karakters expliciet gemaakt, waardoor er geen ruimte voor empathie en interpretatie overblijft. Daarnaast kan Van Sant inderdaad ook niet laten zien wat die 2 jongens (die zowel dader als slachtoffer zijn) 'bezielden'; dat is veel te subjectief en persoonlijk.

Maar je moet toch toegeven dat hij wel iets meer pestacties naar deze 2 jongens had mogen laten zien? Dat ene meisje uit die bibliotheek zie ik nog meer gepest worden. Zelfs ik als ik het zie als een film die zich concentreert op de slachtoffers vind ik hem maar matig. Ik vind dat van Sant ook niet echt diep genoeg ingaat op de levens van de slachtoffers. Als hij zich dan toch niet zo heel veel met de daders bezig houdt had ik in ieder geval dat dan nog graag gezien, maar dat gebeurt niet. Hierdoor merk ik toch wel dat ik op het einde niet echt met ze meeleef. Ik zie de verschrikking van de situatie wel in, maar ik heb niet echt medelijden met de slachtoffers. Ook heb ik geen begrip of haatgevoelens voor de daders. Ik heb er niet echt een gevoel bij en dat maakt de scène voor mij saai (en aangezien het de steunpilaar is van de film de rest ook). Maar ja, dat is misschien mijn kortzichtigheid.

Zie het dan als een film die zich concentreert (of dat in ieder geval als vertrekpunt neemt) op zomaar een dag, zomaar een school met zomaar wat scholieren.

De film concentreert zich op zomaar een dag, dus ook op zomaar wat moorden. Er vinden talloze moorden plaats op deze aardbol. Door de oppervlakkigheid van de film komen die moorden in deze highschool ook niet echt indrukwekkend over, en dat is toch juist wel de bedoeling?

Jij noemt het oppervlakkigheid, ik vind het totaal andersom. Het is de perfecte schets van een situatie die zich voordoet op een plek waar alles gewoon heel normaal is.

Dit soort dingen gebeuren dan ook op 'zomaar' een dag, een dag waar IEDEREEN zich in kan vinden, waar alles zo echt is als het maar kan. Juist dan, en alleen dan, heeft zo'n actie effect. Omdat je het kunt geloven.

Rare conclusie. Natuurlijk niet. Wat jeroentjuhhhhh zegt.

Nee, absoluut niet. Dat is zowat het meest simplistische wat een regisseur kan doen. Wanneer we iemand in een film op een haast onmenselijke manier zien gepest worden (zoals in Klass of Ben X), kunnen we de 'wraak' misschien beter plaatsen. Maar in de realiteit is de causaliteit helaas niet zo simpel.

Jij gelooft dus dat er een positief verband is tussen gepest worden en op een killing spree gaan? Ook mensen die nooit gepest zijn, kunnen ineens doordraaien hoor.. er zijn zoveel factoren die daarin meespelen.

Ja, het is een normale schooldag zonder aangedikt plot. Maar Elephant draait uiteindelijk tóch om de moorden en deze zie je al van verre aankomen. Minstens al vanaf het punt dat de twee jongens die rifle binnenkregen van de postbode. Daarbij komt nog dat je met géén van de personages een soort van band hebt, dus op deze manier is de schooldag toch helemaal niet schokkend...?

Natuurlijk zie je het aankomen, het is dan ook geen twist. Het is in mijn beleving zelfs pijnlijker om die reden, omdat je weet dat het moment komen zal. En toch loop je de dag met ze mee, met tieners die hun schooluren volmaken, praten met vrienden. De mensen die allemaal onwetend zijn en jij als kijker bent dat niet. Pijnlijk..

Dat zal dan wellicht een verschil in beleving zijn.

Maar in zo'n film wil ik een logische verklaring daarvoor zien. Het hoefden geen onmenselijke vormen van pesten te zijn, maar gewoon iets meer duidelijkheid over hoe de jongen gepest wordt of een andere reden. Maar zoals ik al zei vind ik van Sant nergens echt diep op de personages ingaan waardoor ik op geen enkele manier met ze meevoel. Dan kom ik toch tot de conclusie dat het een slechte film is.

De drijfveren blijven in de realiteit juist vaak vaag. Wat jij wil is te kort door de bocht en het siert van Sant dat hij zich niet schuldig heeft gemaakt aan het simplifiseren van iets dat een ingewikkeld probleem is en zich laat leiden door de Hollywoodcliches die jij lijkt te verlangen. Het is voor onze gemoedsrust misschien fijner als we de schuld ergens aan kunnen geven, maar helaas werkt dat niet zo. Het recente drama in Alphen aan de Rijn is daar een pijnlijk treffend voorbeeld van. Iemand haalt het in zijn hoofd en doet het. Een motief blijft onduidelijk.

Eens.

Dat lees je vaker bij films, maar als het echt gebeurt, zoals onlangs, voelt elke buitenstaander mee. Wellicht mikte van Sant daar voor een deel op..

Akkoord, maar dan had van Sant toch wel iets meer op de overige personages mogen ingaan. Het is die diepgang die ik dus ook mis. De andere personages blijven ook vaag en zijn daarom niet interessant. Dit zorgt ervoor dat de schietscène mij niet raakt en zo komt de boodschap niet echt goed over.

Er wordt toch een motief aangegeven door de taart in het gezicht. Dat was dan toch ook onnodig? Het had mij meer gedaan als ik totaal niets van de daders wist, en het dus opeens gebeurde. Zo'n wapen bestellen via internet en ontvangen via een postbode, een computerspelletje DOOM (link naar Columbine) spelen, nazi films kijken (link naar Columbine) en zo'n misplaatste douche-seks scene. Allemaal dingen die de climax minder schokkend maken, en halve motieven weggeven. Als er zoals bij deze film toch op het schoolleven wordt gericht, is deze informatie helemaal niet relevant. Nu je halve informatie van de daders kent, is de climax minder duister en mysterieus, althans dat vond ik.

helemaal met dee al eens deze film hoort na het gruwelijke einde toe te leven. Door de weinige diepging leef je totaal niet mee. Toen ik de film keek hoopte ik nog op een goed einde maar ook dat kwam er niet van deze film verdient niet meer dan 1 ster

tip: kijk the class

Nadat ik jouw bericht gelezen had, heb ik maar eens even Klass gekeken. Man man man, wat een film! Inderdaad vele malen sterker dan Elephant. (vind ik)

he he eindelijk iemand die zit wat voor een slecht film dit is

Er zijn dingen die ik leuk vond aan Elephant, en dan andere die wat minder tot mijn verbeelding spraken. Velen herinneren zich droge nieuwsberichten over de Columbine Massacre. Maar hoe moest het hebben aangevoeld wanneer je zelf een leerling was in die school?

Om de onwerkelijkheid van de gruwel te vatten doet Van Sant zweverige dingen : turkooiskleurige hemel, het flou maken van alles rondom een bepaalde leerling(e) en met de camera andere leerlingen achterna hollen en overal meelopen, van de bib tot de refter. Soms deed me dat aan "Enter the Void" denken. Hij toont leerlingen die bezig zijn met hun passies, hun kopzorgen, hun hormonen, hun toekomst... niks abnormaals, het zijn tieners zoals er miljoenen rondlopen. En ook die twee nitwits, die Harris en Klebold moeten voorstellen, bewegen zich daar tussen, als een dreigende onweerswolk die boven ieders hoofd hangt. De camera toont vaak dezelfde scène vanuit verschillende perspectieven. De abruptheid waarmee een eind aan die levens komt is pure fataliteit. Op het slechte moment op de slechte plaats staan . Je blijft er over piekeren, maar het helpt niet. Het kwaad is geschied, levens zijn weg en keren nooit meer terug. Knappe benadering van Van Sant om van het alledaagse brutaal over te schakelen naar het ondenkbare.

Waar hij wel de mist in gaat is bij het aanbrengen van motivaties voor de killers. Hij toont beelden van Hitler, suggereert duidelijk dat hun haat door pestgedrag werd aangewakkerd , of toont beelden van single shooter-games. Dat kon hij beter laten voor wat het was. Het is nogal stereotiep om net die redenen boven te halen die het meest voor de hand liggen om dergelijk gedrag te verklaren. Het is er ook niet de film voor. Mensen kunnen verschrikkelijke dingen doen om onverklaarbare redenen en geen reden is goed genoeg om dat goed te praten. Elephant blijft hangen en is een prima film.

4*

Nah, dat wil ik niet direct zeggen. Het idee vind ik origineel en zeker interessant. Meer dan Klass. Maar qua uitwerking mankeert deze film duidelijk aan een aantal zaken. Lees eens mijn recensie, één of 2 pagina's terug.

Het idee om de schooldag vanuit verschillende personen te laten zien is inderdaad goed gevonden, helaas gaat dit hierdoor wel ten koste van je inlevingsvermogen. (dit inlevingsvermogen is juist wat ik bij klass zo sterk vind)

verder vind ik de film goed bedacht alleen zeer zeer matig uitgewerkt

Het hoeft niet ten koste te gaan van je inlevingsvermogen. Het is een bewuste keuze geweest van Gus van Sant, want daar had hij best voor kunnen zorgen. Deze film duurt ook maar 81 minuten, en met 20 minuten erbij, had hij er best wat meer inlevingsvermogen in kunnen brengen. Dat wilde hij niet, want dat gaat ten koste van het 'normale schoolleven'. Ik kan die beredenering wel begrijpen, maar het is de film niet ten goede gekomen, vind ik.

maar kun je me dan ook vertellen waarom ik 5-10 minuten na een muziekstuk aan het kijken ben? die tijd haddn ze toch echt beter kunnen besteden!

Je bedoelt met die piano? Dat was één van de weinige momenten dat ik goed vond. Hier werd een dramatische situatie gecreëerd, helaas werd dit kort daarop weer verstoord.

meen je dat echt? ik zat echt zo te kijken van waar slaat dit nou weer op, hier heb ik de film toch niet voor gehuurd. Maarja mooie van film discussies is dat meningen verchillen

Dat je deze briljante film afbrandt, door er één ster aan toe te wijzen, is je goed recht, maar misschien had je er wat argumenten bij kunnen voegen?

Het muziekstuk dat je hoort is van Beethoven, je weet wel, die componist, die doof werd, maar ondanks zijn handicap toch bleef door componeren.

Wat hij niet horen kon, kon zijn verbeelding hem wel laten beleven.

Wat ik in Elephant allemaal niet gezien heb, kan ik me heel goed voor de geest halen, maar het zal hoe dan ook te kort schieten in het licht van de snoeiharde werkelijkheid ... Kan een mens aan de ene kant zo iets moois reproduceren als "Fur Elise" , waarin zoveel 'gevoel' en 'emotie' voor een naaste ingebracht werd, en aan de andere kant kan dezelfde persoon in koele bloede zijn mede mens zo afslachten?

Een olifant is te groot voor zes blinden, zelfs voor meer dan zes miljard blinden ...

dit stond ook al in mijn eerdere berichten maar ik zal het nog een keer op een rijtje zetten:

- de schooldag wordt vanuit verschillende personen laten zien. Hierdoor bouw je met niemand eigenlijk echt een band op en voel je je bij de laatste scène een beetje leeg. Je leeft niet echt mee met iemand.

- het verhaal sprak me wel aan alleen de uitwerking dus totaal niet, zelfs die jongen met dat blonde haar kende ik nauwelijks!

tja eigenlijk is dit mijn grootste kritiek punt op de film, maar daarbij was ik echt de film aan het ''uitzitten'' hij biede me totaal niet en heeft me niet kunnen vermaken, helaas

wat bedoel je hier precies mee?

Dat Beethoven doof was en dat meer dan zes miljard mensen in het duister tasten naar de werkelijke oorzaak van een gruwelijke gebeurtenis.

En dat heeft Gus van Sant op een magistrale wijze verbeeld in Elephant.

hmm zit wat in + 0.5* XD

nee heb deze film als een van de eerste beoordeeld en intussen is mn mening ietsje veranderd