Heisei Tanuki Gassen Ponpoko (1994)

Hij begon erg leuk maar later zakte de film nogal in vond ik.....als ze d'r anderhalf in plaats van 2 uur van gemaakt hadden bij Ghibli dan was dat naar mijn idee beter geweest......

Ikzelf heb zeer genoten heb van Pom Poko. Echter, moet ik je wel vertellen dat dit niet áltijd direct tijdens het kijken was. Vooral met Takahata’s films heb ik nogal is dat ik pas veel later, na het kijken van de film, pas echt iets voel voor een bepaalde scène. Niks mis mee, want dat zet je vaak gewoon aan het denken, en dat doet deze film ook. Deze film zit vol betekenis, en is tegelijkertijd ontzettend grappig. Ik beschouw deze film dan ook als een van de meest energieke Ghibli films die er vandaag de dag te vinden is. En als er geen regisseur als Isao Takahata achter deze film zat, was het lang niet zo goed gegaan als dat het gegaan is.

Natuurlijk zijn er weer de prachtige Art en Animaties, maar ook de manier waarop Takahata besloot de Tanuki af te beelden was werkelijk geniaal gedaan. Hoewel het niet altijd even serieus lijkt [gevechten met de testikels, haha], de vreemde humor, zijn er ongelofelijk veel serieuze momenten. Ik zeg je dan ook, als echte Ghibli fan, moet je deze film zeker zien.

4,5*

Duurde me allemaal wat lang. Het begon nog wel aardig, maar na een tijdje viel het allemaal wel erg in herhaling.

2.5*

Wat moet een mens hier nu van denken. Zoveel nieuwe films en dan brengen ze dit uit ?

Ja, ook in Frankrijk gaat hij (weer) draaien vreemd genoeg.

Ah, dat maakt het mij al iets duidelijker. Ze zijn daar al een tijdje bezig met oude Ghiblis opnieuw uit te brengen in de bios (nav het succes van Miyazaki). En ons landje profiteert wel een meer mee (via UGC) van die rare bokkesprongen in Frankrijk.

Zoals te verwachten draait hij nu dus in UGC ... vind het onbegrijpelijk.

Takahata is binnekort trouwens in België, als eregast van het Anima 2006 filmfestival, gekoppeld aan een retrospectief.

deze film groeit juist met de minuut! tot een bombastisch einde met zelfs nog een toegift. GENIAAL.

Geweldige film . Schitterend idee en ook met veel meer creativiteit geanimeerd dan de films van Miyazaki. Het verhaal was iets minder inspirerend, maar wel aangenaam om zien en er zat tenminste wat venijn in. Transformerende wasberen, het idee alleen al eigenlijk .

Niet om je enthousiasme te temperen, maar transformerende wasberen zijn eigenlijk redelijk normaal in Japan. Behoort daar tot de folklore (zie ook Princess Raccoon bijv). Zo speciaal is het dus eigenlijk niet, al gebruiken ze normaal hun balzak niet als parachutes geloof ik.

Vergelijk het met een kikker die verandert in een prins als je hem een kus geeft. Niet meer of minder wacky, alleen zijn we dat wel gewoon

Erg leuke film. Hillarische scènes en op een leuke manier wordt het ecologische aspect verteld. 4*

edit: wat een vreselijk aanstekelijk liedje zit er trouwens in de film en onder de aftiteling

Wasberenfilm die een beetje een ADHD `er probeert na te bootsen. De film bevat enkele leuke scènes, zoals de constatering van de wasberen dat ze het menselijk ras nodig hebben omdat ze anders geen pepperoni pizza meer kunnen veroberen. Daarnaast ook enkele vlotte dialogen en een fijne manier van vertellen. Door de ogen van de liefhebbende wasberenvriend, kon een situatie plotsklaps een draaiing maken van 360 graden. Bv. 2 wasberen, die uiteindelijk toch voor elkaar vallen, trouwen en 4 kindjes krijgen Erg komisch! Jammer alleen van dat ecologische gedoe, vond ik een beetje misstaan. Veel beter gedaan in Princess Mononoke.

Wat mij enorm tegenstond was de tekenstijl. Ik had moeite om me ervoor te interesseren en na verloop van tijd had ik het wel gehad met die vele witte kleuren in zwarte lijntjes. Dit zorgt toch wel voor een punt aftrek. Eindelijk een film over wasberen en dan in tegenstelling tot de voorkant van de dvd hoes nog geen eens volledig ingekleurd. Jammer, een gemiste kans. 3*

't Is al een tijdje geleden dat ik de film gezien heb, maar hier herinner ik me echt niks meer van. Toch maar een keer herzien dan.

Wonder boven wonder lag de geïmporteerde versie van Pompoko bij de lokale Van Leest. Wie ben ik dan om hem te laten liggen? Na enig vooronderzoek hierover verwachtte ik een kinderanime, met Totoro in het achterhoofd. Dit beeld wordt aan het begin ook bevestigd, maar al snel wordt de film een 'volwassen jas' aangetrokken. Of is het toch andersom? Een film voor volwassenen met een kinderjas aan. In het laatste geval zit de jas dan wel krap!

Er heerst in ieder geval geen twijfel over de wasberen zelf, want die zijn ronduit briljant! Ze vormen de humoristsche dragers van een serieuze boodschap: de ecologsiche lading van de film wordt gedekt vanuit hun eigen standpunt. Het is hierdoor waarschijnlijk onmogelijk om niet met die beestjes mee te leven...

De pogingen om de mensewereld uit hun leefterrein te weren leveren zeer memorabele scenes op. Hoogtepunt hiervan is zonder twijfel de optocht van gremlins en geesten! Een ware betovering voor de kijker, met passende muziek eronder... Verder had ik het werkelijk waar niet voor mogelijk gehouden wat een wasbeer allemaal met zijn testikels kan bewerkstelligen. Ik zou haast zeggen dat ik jaloers was

Het einde van de film is eveneens noemenswaardig. Een perfect voorbeeld van hoe een onbevredigend einde bevredigend kan zijn. Herziening vindt vast spoedig plaats, maar nu eerst maar even laten bezinken. Hoewel ik met stellige zekerheid kan zeggen dat mijn enthausiasme over Pompoko voorlopig op het huidige niveau blijft!

Dik verdiende 4,5*

Het grootste manko aan deze film is het tempo. Er is geen ontwikkeling in het verhaal te vinden, maar het is een opeenvolging van losse scenes. Als poging 1 niet slaagt, gaan de beren voor poging 2. Als die niet slaagt, gaan ze voor poging 3. Die slaagt niet....dus....enz.

Na poging 12 begin je je af te vragen hoe lang de film nog duurt, en dat is erg jammer, want de individuele scenes zijn wel erg mooi. Ook het eco-thema vond ik goed in de film verweven. Zeker wel een ghibli-must-see dus.

Ik vind het nogal drammerig en niet minder geforceerd dan in Mononoke-Hime en Kaze no Tani no Naushika. Qua moraal doet 't dus eigenlijk niet onder voor Disney.



En dat ging mij uiteindelijk ook vervelen, ook al zijn sommige scenes erg vermakelijk. Het einde (het landschap zoals het vroeger was) is zelfs heel erg mooi en sfeervol.

Transformerende wasberen: best geinig. Maar met de wisselende karakterdesigns van de tanukis kon ik erg weinig. Snap ook niet waarom Takahata dit zo gedaan heeft. We gaan van realistisch ogende wasberen naar anime-wasberen op twee poten en wanneer de wasberen vrolijk zijn veranderen ze in wel erg detailarme cartoonwasberen. Dat vind ik helemaal niets. Het heeft ook geen functie.

Al met al best vermakelijk, maar geen hoogvlieger. Ik kom tot de conclusie dat Isao Takahata na het meesterlijke Hotaru no Haka niets indrukwekkends meer heeft afgeleverd. 2,5*

Hahaha, de man die jij quote heeft wss een screener te pakken

Vanvond gekeken, ik vond het een PRACHTfilm. Ik vind het moraliserende mbt het milieu juist zeer sterk in Studio Ghibli films als deze en ook Mononoke Hime.

Op en top genoten van de animaties, de humor, de metamorfoses, de menselijke aspecten, de vermenging van een ecologische ondertoon met volksmythes...

Zoek voor de aardigheid eens naar 'Tanuki' op Wikipedia

4*

Dit vond ik ook het grootste stoorpunt. Zo nu en dan zag ik geanimeerde PomBären. Zeer lelijk. Tevens waren de vele feest-scenes ook schaamteloze kopiën van elkaar, maar dan in spiegelbeeld of zo.

De milieu-boodschap wist me gelukkig wel te bekoren, alhoewel die er inderdaad flink ingeramd werd. Moralistisch gemopper in kinderfilms weten veelal mijn goedkeuring te verkrijgen.

Toch is Pom Poko veelal een vrolijke boel, met prachtige animaties, en leuke muziek, en interessant (m.n. de mythologische segmenten). Een half uurtje korter was toch beter geweest.

Vooruit, toch maar 3,5*. Maar zeker niet het beste uit de Ghibli studio's.

Ik vond het net leuk, die verschillende designs, hebben jullie zelf nooit de indruk er helemaal anders uit te zien afhankelijk van de omstandigheden. Rauw en droog geschetst bij saaie, alledaagse bezigheden, expressief en warm onder vrienden en helemaal glunderend bij het dagdromen of bij het feesten bvb...

maar de lengte is inderdaad missch een euvel. hoewel ik van in het begin het verhaal zag als een kroniek; een opsomming van de verschillende stadia van het conflict. ik verwachte me dus onbewust aan een opsomming van afzonderlijke scenes.

en er waren missch ook wat teveel feestscenes maar tanuki's zijn nu eenmaal beinvloedbaar en onverbeterlijke feestnummers, das is bekend...

ik kon me eigenlijk volledig in deze animatiefilm vinden, zonder even onder de indruk te zijn als andere ghibli-producties echter.

jow jow

Mmm, vaag dat deze in tegenstelling tot de andere Ghibli's (muv Spirited Away & Howl's MC natuurlijk) wel weer in een nederlandse uitvoering op dvd is uitgebracht...

Ik vond spirited away en howls moving castle mooier. maar deze blijft ook wel leuk.

Ik vond dat daar juist de creativiteit van de makers uit sprak, en op zich vond ik het wel gedurfd. Niet eerst een look kiezen en die dan uitwerken, maar je laten leiden door de emoties in de film zelf en daar mee werken. Leuk buiten de lijntjes, en ik vond het ook wel goed werken. Het zijn trucjes die in stripverhalen en manga al lang ingeburgerd zijn, maar in de meeste animatiefilms durven ze zich er niet aan te wagen, en dat vind ik wat zonde, het creëert meteen een pak meer mogelijkheden voor inventiviteit. Niet dat het hier zo geweldig baanbrekend wordt toegepast, maar toch .

Minste Ghibli die ik tot nu toe zag, maar dat is nog altijd 3,5 sterren waard. Het is hier al eerder opgemerkt, maar het duurt allemaal wat te lang. 2 uur lang naar transformerende beertjes kijken die hun leefomgeving proberen te beschermen is iets te veel van het goede. Had beter bij een korte film van een minuut of twintig gepast. En de mensen die zeuren over moraaltjes bij Disney, moeten de Ghibli films nog maar eens goed bekijken. Verder wel weer behoorlijk vermakelijk.

Ook mijn minste Ghibli, samen met Yamadas. De rest scoort allemaal hoger.

Geen slechte film, maar erg langdradig en niet altijd even boeiend. Ook een aantal grappen sloegen bij mij niet echt aan, alleen de balzak was wel grappig. Ik ben er nu wel achter dat de Miyazaki's (4,11 uit 9 films) bij mij veel hoger scoren dan de Takahata's (3,5 uit 4 films).

Inmiddels al weer een hele tijd geleden dat ik deze film gezien heb. Destijds heb ik me prima weten te vermaken en vond ik het een hele degelijke film. Leuk verhaaltje en aardige animaties. Het grootste punt van kritiek bij de eerste kijkbeurt was de speelduur. Voor mijn gevoel had er best een stuk vanaf gekund. Misschien binnenkort maar eens herzien.

Best een leuke film van Takahata, het idee is geinig en opzich goed uitgewerkt. Zit ook best wat humor in en leuke personages. De animatiestijl is vandaag de dag alles behalve indrukwekkend maar zeker niet slecht. Muziek is me weinig tot niet opgevallen. Helaas duurde de film me wel wat te lang en lag de eco boodschap er wel heel dik bovenop. 4* met een halfje aftrek voor de laatste 20 seconden waarin de hoofdpersoon recht in de camera kijkt en even subtiel vraagt of we kunnen ophouden met vervuilen.

3.5*

Op bepaalde momenten heb ik absoluut genoten van Pom Poko. Visueel is de film een feest om te kijken en een aantal karakters zijn uniek.

Nadeel van de film is vooral het tempo en de overbodige en herhalende scènes. Op zich heb ik er geen probleem mee als een film al deze 2 uur duurt, maar als er zoveel herhaling optreedt gaat dat toch wat irriteren. Toch keek ik deze film voor het grootste deel met een glimlach op mijn gezicht en dat beschouw ik altijd als een groot pluspunt.

Dit is de 3e Ghibli die ik zag, de eerste die niet met personen in de hoofdrollen was/waren. De Tanuki's zijn erg schattig, en maken mij benieuwd naar hoe Totoro zal zijn. Ook het verhaal is goed uitgewerkt. Een film als Happy Feet behandelt zo'n beetje dezelfde thema's, maar dan heb ik liever een soort Greenpeace filmpje, zoals dit is. 3,5*.

Ik vind dit eigenlijk een van de leukere animes doe ik tot nu toe zag. Ik ben het met de kritiek eens dat hij te lang duurt (er had makkelijk een half uur vanaf gekund), maar het is toch wel een vermakelijk filmpje. De moraal vind ik hier niet zo storend, omdat de moraal eigenlijk al ingebouwd zit in het uitgangspunt. Als je een film maakt over wasberen die hun thuisplaats beschermen tegen een nieuwbouwwijk die daar gebouwd moet worden heb je al automatisch een boodschap, of je nou wil of niet. Al is dat laatste stuk waarin die wasbeer tegen de camera praat om ons te vragen of we voortaan het milieu niet willen vervuilen iets teveel van het goede.

Er is genoeg leuks te zien hier. Gewoon een zeer aangename animatie-avonturenfilm. Opvallend genoeg geldt mijn gebruikelijke animekritiek over het te weinig bewegen van de beelden niet in deze film. De wasberen lijken hier eindelijk eens leven. Mooie optochtscène ook.
3,5*