The Omen (1976)

The Omen

Damien! Look at me! I'm over here! Damien, I love you. Look at me, Damien. Its all for you!

Ik herinner me dat toen ik nog wat jonger was The Exorcist de meest grensverleggende horrorfilm van de jaren 70 was en nog steeds zo gruwelijk was. Maar je had ook nog The Omen. Een iets minder bekende film dan The Exorcist, maar ook in haar inhoud destijds erg grensverleggend. Ik kan ook wel zeggen dat na The Exorcist dit wel een van de sterkste horrorfilms is van allertijden.

Het verhaal was destijds heel erg origineel, maar is nu ondertussen op de meest clichématige manier geprobeerd te evenaren; het wel-bekende evil-child verhaal wat ondertussen bijna een subgenre op zich is geworden wat betreft horrorfilms. Bij The Omen vind ik het echter alles behalve clichématig. Het verhaal werkt erg goed en staat zelfs in dienst van de spanning. Het feit dat onze antagonist zich bevind in een 5-jarig jochie, het maakt het allemaal net iets gevoeliger. Datzelfde trucje werkte immers al heel erg goed in The Exorcist. Kinderen kunnen heel erg eng zijn in dit soort films, vooral bij een film als The Exorcist vond ik dit al echt maar bij The Omen werkt het nog beter. Want wie verdenkt nou een 5-jarig kind? Ze hebben het kind overigens ook goed uitgezocht, want wat had die een eng koppie zeg! Erg knap gespeelde rol op zo'n leeftijd!

By the way, ik had gelezen dat dit de eerste film was met een on-screen onthoofding. Zulke kleine weetjes zijn natuurlijk altijd leuk, en moet zeggen dat die scène nu erg wat gewoontjes uitziet, maar ik snap wel dat dat destijds best wel grensverleggend was in wat we mochten zien en in wat we van de censuur nog niet mochten zien.

The Omen is een naargeestige horrorfilm van de jaren 70 met een sterke sfeer.

(Als ik later kinderen krijg, zal ik meteen kijken of er geen 666 achter hun oren zitten, maar ja dat zullen we wel zien na de eerste draai erop )

*4,0

Deze klassieker bevat niet zoveel schrikmomenten maar door de dreigende sfeer blijft die toch spannend van begin tot einde. Samen met The Exorcist toppers in hun genre.

Nog eens bekeken na jaren blijft een fantastische klassieker. Na al die jaren vind hem nog steeds creepy en de muziek maakt het nog een beetje beter.

In beginsel een gevecht tussen goed en kwaad; een mix van religieuze mythologie, bijgeloof, waanvoorstellingen en satanisme. Het spannende, serieuze, mysterieuze en intrigerende verhaal waarin de satan niet met zich liet sollen, is waarschijnlijk een van de invloedrijkste horrorfilms. De regisseur vertelde het verhaal ingetogen, bijna klinisch en hield de vaart er daarbij goed in. Hij wist te spelen met het beeld dat je als kijker hebt van het onschuldige jonge kind. Buiten de muziek, was de schitterende belichting opvallend.

The exorsist

Poltergeist

The omen

Toch wel de 3 topers uit die tijd (poltergeist is natuurlijk iets later)

Misschien aangevuld met

Halloween

Friday the 13th

Nighmare on elmstreet

Maar dat zijn meer slashers waar de eerder genoemde meer op suspense werken.

Geweldige film die de hoge standaard die The Exorcist had neergezet weet te behouden.

Briljant

Jammer dat ik het zo laat heb ontdekt..

The Omen heeft een ijzersterk verhaal waarin de spanning zeker hoog blijft..

The omen vind ik een sterke film.

Deze film weet van het begin tot het eind te boeien. De film word op geen enkel moment langdradig. De film is afgelopen voordat je erg in hebt. De spannings opbouw is subliem. Vanaf het moment dat de grote zwarte hond verschijnt gaat het goed mis. We krijgen vanaf dan een paar beangstigende, maar erg goede scènes voorgeschoteld. De scene dat het kindermeisje zelfmoord pleegt is een erg sterke scene. Ook een erg sterke scene vond dat de priester zijn dood vind tijdens een vreemde onweersbui. Ook een goede scene vond ik de onthoofding van die journalist. Ook een erg goede scene vond ik die honden aanval op het kerkhof. Ik kan nog wel even doorgaan met het opnoemen van fenomenale en beangstigende scènes………… Deze film heeft echt een hoop scènes die je bij blijven.

Deze film is ook sterk omdat die hele tijd een soort beklemde sfeer heeft. Dit komt mede door de erg goede muziek van Jerry Goldsmith. Hoewel zijn muziek soms iets te nadrukkelijk aanwezig is, weet Goldsmith met heerlijke donkere ( koor ) muziek een erg beklemmende sfeer neer te zetten. Dat deze film zo goed is, is voor een belangrijk deel aan Goldsmith te danken.

Het einde van de film vond ik sterk. Je verwacht eigenlijk wel dat het Robert lukt om het duivelskind te vermoorden. Dat de film toch niet goed afloopt vind ik best sterk.

Het acteerwerk in deze film is wisselend. 2 personen acteren erg goed. Dat zijn Harvey Stephens als duivelskind Damien en Billie Whitelaw als Mrs. Baylock. Die laatste zet een vrouw neer waar je echt de rillingen van krijgt. Al vanaf de eerst scene met haar voel je al dat er iets niet aan haar klopt. En dan Harvey Spencer Stephens . Hij heeft in deze film weinig tekst maar zijn gezicht uitdrukkingen zijn fantastisch beangstigend. Die grijns van hem alleen al aan het eind van de film. Erg goed acteerwerk van Harvey Spencer Stephens.

Ik moet eerlijk bekennen dat de rest van de cast niet echt veel indruk op mij maakte. Gregory Peck als Robert Thorn acteert zwaar op de automatische piloot. Zijn acteerwerk kan er maar net mee door. Ook de rest van de cast acteert eigenlijk wel magertjes. Jammer.

Maar ondanks het wisselde acteerwerk vind ik The Omen een sterke film.

4 sterren voor deze film.

"When the Jews return to Zion / And a comet rips the sky / And the Holy Roman Empire rises, / Then You and I must die. / From the eternal sea he rises, / Creating armies on either shore, / Turning man against his brother / 'Til man exists no more."

Al een lange tijd wilde ik The Omen zien en nu is het er dan van gekomen. Op Prince of Darkness na heb ik nog niet veel gezien over het concept van de antichrist en ik was best nieuwsgierig naar deze film.

Op 6 juni komt de Amerikaanse ambassadeur in Rome aan in het ziekenhuis waar een priester hem verteld dat zijn vrouw een miskraam heeft gehad. De priester bied aan om een kind te adopteren en omdat de ambassadeur weet hoe graag zijn vrouw een kind wil gaat hij daarmee akkoord. Vijf jaar gebeurd er niets bijzonders, totdat ze proberen het jongetje naar de kerk te nemen. Een priester waarschuwt de ambassadeur...

Vanaf het begin af aan word je de film in gezogen. Op wonderbaarlijke wijze leef je na een paar minuten al helemaal mee met de personages. Gregory Peck speelt een erg sterke rol hier als de bezorgde vader. David Warner (met nogal gek haar hier) speelde ook een sterke rol als de journalist. Het acteerwerk in deze film is uitstekend, zelfs Harvey Stephens deed het best aardig voor zijn leeftijd als het jongetje.

Het verhaal vond ik erg sterk en intrigerend. Er is goed gebruik gemaakt van Bijbelstudies en theorieën over de manuscripten. De film had een prettige mysterieuze sfeer en was, ondanks dat het nergens echt eng word en er niet veel bloed vloeit, best wel creepy.

Jerry Goldsmith's geweldige muziek geeft The Omen nog meer sfeer meer. De Latijnse koren hebben iets erg onheilspellend en episch, zeker geen muziek die je in het midden van de nacht op moet zetten.

The Omen is een horrorfilm die niet probeert om de kijker te choqueren met extreem veel geweld of liters bloed maar zet een donker sfeertje neer en probeert meer met het verhaal en het idee erachter mensen angst aan te jagen.

Er zijn geruchten dat er een vloek rust op de film. Meerdere vliegtuigen waar de crew en cast in zat zijn door de bliksem geraakt, de honden hebben hun trainers verwond, de regisseur heeft een ongeluk gehad en special effects John Richardson heeft tijdens de productie van A Bridge Too Far (kort na The Omen uit was) een auto ongeluk gehad in Ommen, hier in Nederland, waarbij zijn assistent is omgekomen. Er is een hele documentaire over gemaakt maar die is een beetje onzinnig als je het mij vraagt.

Al met heeft The Omen een enorme indruk op mij gemaakt. Ik ben dol op oude atmosferische horror en lekker gore of juist sfeervolle prenten uit de jaren '80 en ik schuw geen foute pulp maar The Omen kan ik als intelligente horror ook prima waarderen. Terecht een van de beste horrorfilms ooit gemaakt.

Aanrader.

Helaas viel deze film mij tegen.

Verhaal is wel oké net zoals de acteurs behalve de priester die was heel erg slecht.

Dat vreemde gedoe met de priester verpest voor dan ook veel.

Niet eng of spannend.

Blijft goed die film en dan te bedenken dat hij 40 jaar oud is , knap .

Geweldige Horrorfilm nog maar eens een keer opnieuw bekeken. met het oog op de tv-serie Damien die doorgaat als een vervolg op deze film.

Na 4 jaar weer is herzien en nog steeds (van wat ik me er nog van kan herinneren) vond ik de remake een stuk vermakelijker.

Slecht was de film absoluut niet, maar miste toch wat spanning in de film. Wel een prima sfeer en acteerwerk en het verhaal weer erg leuk om te volgen, al had de film van mij wel iets korter gemogen.

Toch ga mijn stem verhogen naar een hele kleine 3,0*

Ook ga ik maar is de opvolgers kijken. Ik hoorde dat die niet eens zo slecht waren.

3,0*

Nooit de hele film in zijn totaal gezien, telkens maar gedeeltes. Nu eindelijk dan eens de gehele film. En het blijft goed! Perfect opgebouwde sfeer, met op zijn natuurlijk een kill. Gregory Peck is nu niet direct de beste acteur ( heeft wel een mooie kop) maar is hier zeer goed op zijn plaats. Ook de andere acteurs doen het zeer goed (vooral David Warner) en ook het ventje Damien is niet irritant. Daarbij waren er prachtige locaties gekozen. Waardoor deze film nog steeds een klassieker is.

Nomen est Omen. Een vaak voorkomende naam Damian. Maar ligt wel erg dichtbij demon (duivel), niet? Ik vind deze met Gregory Peck en Lee Remick veel spannender en overtuigender dan de remake uit 2006. Alsof in iedere scene meer drama, opbouw en anticipatie zat wat moest leiden naar het onvermijdelijke eind. Celluloid en belichting is gruiziger, onheilspellender. In deze film past het altijd wat overacteerderige van Peck perfect, alsof we het toneel betreden en aanschouwen van het aanstaande kwaad. Mia Farrow (Rosemary's Baby) in de remake was een vondst, hoewel niet zo goed als de originele Mrs Baylock. Krijg nu nog de creeps als ik haar ogen voor me zien. De remake een ***, de originele een overtuigende *****.

Overigens... opmerkelijk slechte tagline om de film kracht bij te zetten (zie filmposter). Ik las net dit (over de ongelukken gemoeid met maken vd film): "Eeriest of all was the accident that happened two months after "The Omen" opened, on Friday the 13th of August, 1976. John Richardson, the special effects designer behind such gruesome "Omen" deaths as the decapitation of Keith Jennings (David Warner) by a stray pane of glass, was in Holland working on the film "A Bridge Too Far" when his BMW crashed. His assistant Liz Moore, who was in the passenger seat, was cut in half. Supposedly, Richardson crawled out of the car and saw a road sign that said he was 66.6 kilometers away from the town of Ommen".

wat een klassieker ,blijft super goed !!

Onderhoudende film deze klassieker dat zeker. Maar voor mij net niet echt top omdat de spanning veelal ontbreekt. De suspense die er dan overblijft is vrij beperkt. Ook ziet het er allemaal niet zo fraai uit. Maar desondanks wel een behoorlijk sterke film.

Niet per se eng te noemen, deze 'the Omen'. Ik heb te weinig gezien van de jonge oproerkraaier, wiens gezichtsuitdrukkingen eigenlijk nog het 'engste' van de hele film zijn.

Wel wordt the Omen omvangen door een prettig naargeestige sfeer, die mede voortkomt uit het thema. Aardig om eens een film te zien over de komst van de Antichrist. Zeker ook omdat ik wel bekend ben met alle Bijbelteksten en symbolische verwijzingen die de revue passeren.

Een klassieker, deze film, maar het scenario is wel wat beperkt. Zeker in het middenstuk gaat het slepen. Daarnaast zijn de shock-elementen duidelijk pijlers van de tijd. Wat toen als revolutionair zal zijn beschouwd (een onthoofding on screen), is nu al vaker (en beter) gedaan.

Een solide voldoende.

een klassieker die je zeker een keer moet zien,als je van dit genre houd.al vaker gezien maar hij blijft geweldig.

Hij blijft eng,een klassieker.4 stars.

De originele film, eindelijk eens kunnen bekijken, na het zien van de remake.

Puike film is deze klassieker wel, met Gregory Peck, een van m'n favorieten, in zeer goede doen.

Het verhaal is alom bekend, maar blijft, ondanks het ontbreken van bloederige scènes, angstaanjagend.

Prima film dus, die ik ten zeerste kan aanbevelen.

Van de corny horrorklassiekers uit de jaren 70 en 80 is dit toch wel een van de leukere. Bij herziening bevalt hij me nog beter dan de vorige keer; puntje erbij. Mooi geheimzinnig verhaal, qua thematiek en uitwerking best gewaagd voor die tijd, gave soundtrack en prima cameravoering.

Het blijft een film uit de jaren 70, dus heb je hier ook weer te maken met wat statisch acteerwerk. Ook sleept het hier en daar wat, maar er blijft genoeg moois over voor een naar boven afgeronde 8.

mikey schreef:

(quote)

Lees: geen hysterisch gerèn en gedoe van nu. Maar solide vakmanschap

Blijft een dunne lijn. Het stoort me ook niet echt, maar ik mis bij dit soort films toch vaak iets op dat vlak. Iets meer dynamiek had wel gemogen.

Ik herken Peck ook niet echt als een stijf man. Denk aan Boys from Brazil 78 en Cape Fear 91. Ik geef toe dat hij hier inderdaad presidentieel bleef, wat ook zijn rol was.

Deze film had ik al lang niet meer gezien, maar eens moest het er weer eens van komen. Nooit echt een horror fan geweest, maar deze viel me best mee. De schrikmomenten zijn er niet zoveel. Toch blijft ie zeer onderhoudend en geeft een soort onbehaaglijk gevoel. Een kippenvelgevoel zonder dat ie explodeert. Het script is uitstekend met uitstekende acteurs. Opvallend dat een acteur als Gregory Peck zich voor deze film leende. Wat ook opvalt is dat de kleine hoofdrolspeler bijna niet voorkomt in de film. Het is meer het verhaal erom heen en ik moet zeggen dit is uitstekend gedaan

Zal bijna niet verbazen dat we van dit jongetje daarna bijna niets meer hebben vernomen, behalve een woedeaanval op een paar fietsers jawel op vrijdag 13 januari waarvoor hij een voorwaardelijke celstraf kreeg.

Zag nog een deleted stuk in de extra''s. Die had er van mij best in gemogen, maar anno 1976 misschien inderdaad teveel van het goede. Maar hoe dan ook The Omen zul je niet snel vergeten.

Met recht een klassieker en nu die gisterenavond op CAZ kwam, ben ik gaan kijken. Ik heb er eigenlijk niet veel over te melden. Wel vond ik het soms iets te langgerekt, waardoor de film soms wat langdradig aanvoelt. Eng of echt spannend is het nooit, maar de sfeer en de muziek zijn wel uitstekend. Soms vond ik het wel wat lawaaierig allemaal, krijsende kinderen en die vrouwen hadden nogal een scherpe stem. Het kan ook zijn dat ik de tv wat te luid had staan maar het feit blijft dat hun stemmen nogal schel klonken.

Het verhaal gaat over een duivelskind dat eigenlijk weinig rol krijgt. Het gaat vooral over het verhaal errond. De film zit best goed in elkaar al vind ik het einde wat vreemd. Nu goed, ik wou naar bed, maar ik snap niet dat die kleine nog leeft. Voor mij veel meer een mystery dan een horror. 3*

Geen fan van horrorfilms maar de aanwezigheid van Gregory Peck, één van die Hollywood-iconen uit vervlogen tijden, maakte mij wel nieuwsgierig. Komt daarbij dat de film meer dan 40 jaar oud is en ik aldus hoopte op een zekere matiging van de horroreffecten.

Kwam wel uit zoals verwacht : Peck komt ook in dergelijke rol tot zijn recht, de plot is in de eerste plaats mysterieus en eigenlijk, wat mij betreft voor geen enkele vorm van realiteit vatbaar, de geweld- horrorscènes vallen nog mee en de film haalt zijn verdienste uit het stelselmatig opdrijven van de spanning, te eindigen met enkele climaxen en uiteindelijk het mysterie open te laten.

The omen is een oerklassieker binnen het horrorgenre en één van die lichtende voorbeelden uit de jaren 70 waarbij je niet noodzakelijk veel bloed of shocktherapie nodig hebt om een steengoede horrorprent te voorschijn te toveren.

Van in het begin wordt je onmiddellijk meegezogen in het verhaal. Het verhaal van een geadopteerde baby van een overleden moeder triggerde me en heeft iets mythisch. Gregory Peck en Lee Remmick merken als ouders steeds vaker eigenaardigheden op bij hun zijn, maar kunnen nauwelijks de vinger op de wonde houden. Ook de nieuwe huishoudster creëert een gevoel van onbehagen en de opduikende rottweiler is erg dreigend en mysterieus. De spanning wordt nog extra opgedreven met de onheilsboodschap van de priester. Maar ook auditief is de film ongemeen spannend: opdwepende kerkmuziek en schertse tonen zorgen voor een bepaalde sfeer. De film onderscheidt zich ook met uitstekend camerawerk waarbij het ongeloof en de angst van de personages versterkt wordt.

Uiteraard ken The omen een aantal onvergetelijke scènes zoals de zelfmoord, de onthoofding, de storm en de val van de trap die je tergend traag ziet aankomen met kleine Damien op zijn driewieler. Een scène die me trouwens doet denken aan de driewieler in The shining van Kubrick enkele jaren later. Ook de scène op de duistere begraafplaats was de moeite waard.

Kortim, erg sterke film binnen het genre met een niet zo evident einde dat zeker bij me in de smaak viel. The omen slaagt er in eng te zijn zonder veel enge gebeurtenissen te tonen. Knap, zijn 4,0* meer dan waard!

Geen leuke film om te kijken. Als kind had ik deze gezien, en was er bang geworden. Een kindje uit mijn klas hete ook Damien, ik durfde nooit met hem te praten. Jammer dat dit soort films nog steeds gemaakt worden. Geef mij maar feel good movies, of een goede speelfilm.