In 1976 werd de horrorfilm The Omen uitgebracht, geregisseerd door Richard Donner. De film volgt het verhaal van de Amerikaanse ambassadeur Robert Thorne en zijn vrouw, die een pasgeboren baby genaamd Damien adopteren na het verlies van hun eigen kindje. Maar er blijkt iets mysterieus aan de hand te zijn met de nieuwe baby: vreemde en onverklaarbare gebeurtenissen volgen elkaar snel op rondom hem. De babysitter van Damien hangt zichzelf op, dieren reageren angstig op hem en iedereen die hem tegenkomt, lijkt een dodelijk ongeluk te krijgen. Het wordt al snel duidelijk dat Damien de zoon van Satan is, of zoals de film het noemt, de antichrist.

The Omen werd een groot succes en kreeg drie vervolgen. De film won ook meerdere prijzen, waaronder een Oscar voor de beste muziek van Jerry Goldsmith, inclusief het beroemde titellied Ave Satani. Echter, na de release van de film, begonnen er zich mysterieuze gebeurtenissen voor te doen rondom de mensen die betrokken waren bij de productie. Dit deed de vraag rijzen of er een vloek rustte op de film, vergelijkbaar met de geruchten over de script van Atuk en de zes mannen die eraan stierven, of de dood van vier castleden van de film Poltergeist.

Vliegtuigen en blikseminslagen

Er is een verhaal dat de ronde doet over een vloek die zou rusten op vliegtuigen die werden gebruikt voor de opnames van een bepaalde film. Deze film had blijkbaar te maken met ongelukken die vaak gepaard gingen met blikseminslagen. Er waren zelfs twee gevallen waarbij het vliegtuig door een bliksem werd geraakt zonder dat er sprake was van een ongeluk.

Op een dag was de hoofdrolspeler, Gregory Peck, onderweg naar Londen voor de opnames toen zijn vliegtuig ook werd getroffen door bliksem. Het toestel moest een noodlanding maken, maar gelukkig overleefde Peck het incident zonder ernstige verwondingen. Twee weken later gebeurde iets soortgelijks met de producer Mace Neufeld, terwijl hij op weg was naar Los Angeles. Ook hij overleefde het incident, maar liep wel lichte verwondingen op. Opnieuw, een maand later, was er weer een blikseminslag op het vliegtuig waarin de filmschrijver David Seltzer zat.

Maar de vloek bleef niet alleen beperkt tot blikseminslagen op vliegtuigen. Toen de crew in Israël was om opnames te maken, moesten ze een klein vliegtuigje huren voor bepaalde luchtshots. Het vliegtuigje kon uiteindelijk niet worden gebruikt omdat het was geboekt door een zakenman. Maar toen dit vliegtuigje opsteeg, werd het geraakt door een zwerm vogels en stortte neer op een weg, waarbij ook een auto werd geraakt. Niemand overleefde deze crash en er wordt gefluisterd dat de vrouw en kinderen van de piloot zich in die auto bevonden. Tijdens opnames in Rome was het opnieuw raak. Terwijl de producer Harvey Bernhard buiten in de regen liep, sloeg de bliksem in de grond vlak naast hem in. Gelukkig miste de bliksem hem ditmaal op een haar na.

De tragische dood van Jonathan Peck

Gregory Peck speelde in de film de rol van de ambassadeur Robert Thorne en de adoptie vader van Damien. Hij was voorheen al bekend in zijn rollen in ander films zoals, To Kill A Mockingbird en How The West Was Won. Gregory was getrouwd met Greta Kukkonen en samen hadden ze drie kinderen, Jonathan, Stephen en Carey. Kort voordat de opnames voor The Omen begonnen, werd Gregory geconfronteerd met een tragedie. Zijn zoon Jonathan, die een veelbelovende toekomst voor zich had met een goede opleiding en een baan bij een nieuwszender, had al geruime tijd problemen waar hij mee worstelde. Helaas kon hij deze strijd niet meer aan en op 28 juni 1975 werd hij dood aangetroffen in zijn huis. Hij had zelfmoord gepleegd met een vuurwapen.

De dood van Jonathan was een enorme klap voor Peck en hij nam na de voltooiing van The Omen ruim twee jaar afstand van zijn filmcarrière om professionele hulp te zoeken. 

Heeft u hulp nodig? Neem dan contact op met de hulp- en preventielijn

’Zelfmoord? Praat erover’. Tel: 0800-0113 of www.113.nl

Ongelukken in Ommen en Arnhem

John Richardson was de verantwoordelijke voor de special effects in The Omen en stond bekend als een expert in zijn vakgebied. Hij werkte ook aan andere succesvolle films zoals de James Bond- en Harry Potter-reeks. Maar ook bij hem sloeg de vloek van The Omen toe toen hij aan een ander project werkte.

Een jaar nadat de film was afgerond, was Richardson bezig met de special effects voor de oorlogsfilm A Bridge Too Far. Zijn assistente Liz Moore, die voornamelijk aan de props en sets werkte, reisde met hem mee naar de opnames in Nederland. Op een dag, na een opnamedag, reden Richardson en Moore in zijn auto terug naar hun hotel. Plotseling werden ze frontaal geraakt door een tegenligger en Moore overleed ter plekke. Richardson kon grotendeels ongedeerd uit de auto komen, maar was uiteraard zeer aangedaan. Wat het nog surrealistischer maakte, was dat hij een bord langs de weg zag met daarop de tekst 'Ommen 66,6 km.'

Maar de vloek van The Omen had nog niet genoeg slachtoffers geëist. Tijdens de opnames van A Bridge Too Far werd stuntman Alf Joint het volgende slachtoffer. Joint was ook bekend van zijn werk binnen de James Bond-franchise en functioneerde als dubbelganger voor diverse hoofdrolspelers. Voor een scène moest hij uit een brandend gebouw springen en op een valkussen landen. Nadat de camera's waren gaan draaien kreeg hij het gevoel alsof hij werd geduwd en viel hij verkeerd op het kussen, waardoor hij zware verwondingen opliep en naar het ziekenhuis moest worden gebracht. Hij overleefde het ongeval maar moest maandenlang revalideren.

De IRA

Tijdens de opnames was de IRA (Irish Republican Army), een Ierse terreurorganisatie, nog volop actief in het Verenigd Koninkrijk. De organisatie hield het land in haar greep met moorden op politici en officieren, maar ook met bomaanslagen op restaurants en hotels. De jaren 1974 en 1975 waren bijzonder heftig. Tijdens de opnames verbleven de regisseur en zijn vrouw in het Hilton Hotel in Londen, samen met een aantal andere crewleden. Op een avond besloten ze uit te gaan; een besluit dat hen aan een ramp deed ontsnappen. In de lobby van het hotel hadden IRA-terroristen een bom geplaatst, die het gebouw grotendeels verwoestte. Bij deze aanslag kwamen twee mensen om en raakten meer dan 63 anderen gewond. Een paar dagen later zou de cast en crew na de opnames samen dineren in een nabijgelegen restaurant. Maar toen ze arriveerden, was de omgeving drukbezet met mensen en politie. Het restaurant bleek ook slachtoffer te zijn geworden van een IRA-aanslag.

Tijgers en Rottweilers

Op de ser van de film werden verschillende dieren gebruikt, waaronder bavianen, giraffen en tijgers. In de film kan Damien, het hoofdpersonage, de dieren veranderen in bloeddorstige monsters door ze simpelweg aan te staren. In een scène wordt een auto aangevallen door een groep bavianen. Om de dieren op te jutten, werden er zelfs bavianen in de auto geplaatst met de acteurs. Er moest vervolgens een dierentemmer aan te pas komen om de beesten in bedwang te houden. Voor deze dierentemmer liepen de opnames niet goed af. Enkele dagen later werd hij aangevallen door één van de tijgers die op de set aanwezig was. Een vreselijke situatie die de man uiteindelijk niet na kon vertellen.  

Een andere scène in de film waarbij er gevaarlijke situaties ontstonden, was tijdens het filmen van de achtervolging door een groep wilde honden. Voor deze scène werden getrainde Rottweilers gebruikt om de zogenoemde Hellhounds uit te beelden. Ook werden er stuntmannen gebruikt die de personages moesten voorstellen die achtervolgd werden. De Rottweilers waren getraind om deze mannen te achtervolgen en zelfs te bijten. De stuntmannen droegen beschermende kleding, maar tijdens de opnames draaiden de honden volledig door. Eén van de dieren in kwestie was zelfs zo aggressief dat deze bijna de keel van een stuntman, Terry Walsh, doorbeet. Walsh raakte gewond en moest naar het ziekenhuis, maar herstelde gelukkig volledig.

Was de film echt vervloekt?

Er zijn mensen die ervan overtuigd zijn dat er een duistere kracht in de schaduwen was die de productie van de film The Omen heeft beïnvloed. Sommigen suggereren zelfs dat dit de duivel of Satan zelf zou kunnen zijn. Enkele medewerkers, waaronder John Richardson en scriptschrijver Bob Munger, zijn later in interviews naar voren gekomen en hebben beweerd dat de duivel verantwoordelijk was voor de problemen die optraden tijdens de opnames van de film. Ze geloven dat de duivel zijn beste wapen, onzichtbaarheid, gebruikte om leed toe te brengen aan de cast en crew.

Of de film echt vervloekt was, blijft een punt van discussie. Hoewel de gebeurtenissen verschrikkelijk waren en mensenlevens hebben beïnvloed, kunnen sommige gebeurtenissen wellicht worden verklaard. Bijvoorbeeld de ongelukken met vliegtuigen die tijdens de productie plaatsvonden, konden worden veroorzaakt door piloten die in een storm terechtkwamen. Het is bekend dat de apparatuur om stormen in te schatten destijds nog niet erg geavanceerd was, waardoor er een hoger risico op ongelukken was. De zoon van Gregory Peck leed al langere tijd aan depressie en heeft uiteindelijk zelfmoord gepleegd. De IRA, die het hotel en restaurant voor de filmmakers opblies, was geen onbekende terreurorganisatie en had het regelmatig gemunt op openbare gebouwen op om angst te zaaien en hun standpunten over te brengen.

Hoewel er geen duidelijke antwoorden zijn over de vervloeking van de film, is Hollywood een vreemde wereld waarin ongelukken snel kunnen gebeuren en tragische voorvallen kunnen plaatsvinden. Het is mogelijk dat sommige gebeurtenissen gewoon toeval waren en geen verband hielden met de duivel of een andere bovennatuurlijke kracht.