Binnen de filmindustrie circuleren er regelmatig duistere, mysterieuze en soms zelfs griezelige verhalen en mysteries. Films zoals The Omen en Poltergeist hebben te maken gehad met een aanzienlijk aantal tragische gebeurtenissen, waardoor veel mensen zich afvragen of er misschien een vloek rust op deze films. Bijgelovig of niet, de gedachte dat het maken van een film over de zoon van Satan ongeluk kan brengen of dat het gebruik van echte skeletten in een film kan leiden tot vreselijke eindes voor cast en crew is voor velen verontrustend. Het blijft een fascinerend en mysterieus aspect van de filmindustrie dat tot op de dag van vandaag veel vragen oproept.

Hoewel veel mensen logisch nadenken en beweren dat de gebeurtenissen slechts toeval zijn en er geen vloek rust op de filmindustrie, blijft het fascinerend om te overwegen hoe sommige zaken zo dramatisch kunnen eindigen. Een opmerkelijk voorbeeld hiervan is het script voor de nooit gemaakte film Atuk, waarbij elke acteur die interesse had getoond in de hoofdrol kort daarna overleed. Hoewel er wellicht wetenschappelijke verklaringen zijn voor deze reeks tragische gebeurtenissen, blijft het een intrigerende gedachte en wekt het bij velen de vraag op of er toch iets onverklaarbaars aan de hand was. De hoop om van 'Atuk' een succes te maken is nooit uitgekomen, maar het mysterie eromheen blijft tot op de dag van vandaag bestaan.

Het verhaal van Atuk

De film die oorspronkelijk werd gebaseerd op het boek The Incomparable Atuk van de Canadese schrijver Mordecai Richler, vertelt het verhaal van Atuk, een inheemse jager uit Canada. Hij verlangt ernaar om de moderne wereld te ontdekken en veel te reizen. Op een dag ontmoet hij een jonge vrouw die werkt als correspondent voor een groot vastgoedbedrijf in New York. Atuk wordt verliefd op haar en later ontmoet hij haar baas, de eigenaar van het vastgoedbedrijf, die plannen heeft om de omgeving waar Atuk woont met zijn familie en stam te ontwikkelen.

Wanneer de zoon van de vastgoedmagnaat bijna verdrinkt door een bootongeluk, redt Atuk zijn leven. Als dank voor deze redding biedt de vastgoedmagnaat Atuk een baan aan om een rol te spelen in een marketingcampagne voor een bouwproject dat alle natuur rondom Atuk's dorp wil platwalsen om er huizen en fabrieken te bouwen. Atuk accepteert het aanbod en gaat met de vastgoedmagnaat en zijn team naar New York. Hij begint ook te daten met de correspondent.

Zodra Atuk zich realiseert wat de plannen van de vastgoedmagnaat betekenen voor zijn dorp en de natuurlijke omgeving, begint hij zich te verzetten en weigert nog langer mee te werken. Met zijn charme en vastberadenheid weet hij iedereen te overtuigen om niet door te gaan met het project en slaagt hij erin om op vreedzame wijze de vastgoedmagnaat te stoppen.

Het verhaal van The Incomparable Atuk zit vol met satire en humor die commentaar levert op het vernietigen van de natuur, inheemse stereotypen en de macht van de elite. In de jaren '70 kocht filmregisseur Norman Jewison de rechten om een ??film van het boek te maken en werkte scenarioschrijver Todd Carroll aan een script. In 1979 begonnen ze met de productie van de film, met de hoop op een succesvolle release. Echter, de film en het hele verhaal zijn beroemd geworden vanwege de tragische gebeurtenissen die volgden nadat de acteurs interesse toonden in de film en kort daarna overleden.

John Belushi en zijn overdosis

Todd Carroll had meteen een geschikte kandidaat in gedachten voor de hoofdrol van Atuk. De Amerikaanse acteur en komiek John Belushi, bekend van zijn rol als Jake in de film The Blues Brothers, was erg onder de indruk van het script en accepteerde de rol. Alles leek gereed en de opnames zouden in 1982 plaatsvinden. Helaas heeft de film nooit het daglicht gezien. Op de ochtend van 5 maart 1982 werd Belushi, slechts 33 jaar oud, dood aangetroffen in zijn hotelkamer. Uit de autopsie bleek dat hij was overleden aan een overdosis van een combinatie van heroïne en cocaïne. Een escortdame genaamd Cathy Smith werd gearresteerd voor betrokkenheid, maar uiteindelijk niet veroordeeld omdat de politie concludeerde dat het om een onbedoelde zelfdoding ging. Belushi had al enkele jaren last van ernstige psychische problemen en leed aan een ernstige verslaving aan alcohol en drugs. Na Belushi's dood werd de film geannuleerd en het script jarenlang in de kast vergeten.

In 1988 stapte een andere filmstudio naar voren met de intentie om de film alsnog af te maken, waarbij ze op zoek gingen naar een nieuwe acteur voor de hoofdrol.

Het dodelijke ongeval van Sam Kinison

Toen de film een tweede kans kreeg, moest er gezocht worden naar een nieuwe hoofdrolspeler. De makers van het project benaderden de Amerikaanse stand-up comedian Sam Kinison, die al bekend was door zijn optredens bij Saturday Night Live en kleine rollen in films en tv-series. Hoewel Kinison succesvol was, stond hij bekend om zijn controversiële grappen en agressieve gedrag achter de schermen. Mensen die hem kenden beschreven hem als koppig, gevoelig en snel op zijn tenen getrapt, wat het werken met hem lastig kon maken.

Desondanks accepteerde Kinison de rol van Atuk met veel enthousiasme en begonnen ze in 1989 met de productie en opnames. Er werden al enkele scènes gefilmd waarin Kinison zijn rol als Atuk speelde. Echter, Kinison was niet tevreden met bepaalde aspecten van het script en wilde deze veranderen. Toen de studio weigerde om aan zijn eisen tegemoet te komen omdat dit niet in zijn contract stond, werd Kinison woedend. Deze ruzie bleef voortduren en Kinison, die destijds ook nog veel dronk, nam uiteindelijk ontslag, waardoor de opnames werden stopgezet. Tijdens een interview met de Los Angeles Times enkele jaren later beweerde Kinison echter dat hij zich heel professioneel had gedragen en dat hij was ontslagen. Hij beweerde zelfs dat hij voor de rechter was gedaagd vanwege contractbreuk. Deze controverse verdween al snel naar de achtergrond en Kinison zette zijn carrière als komiek voort, waarbij hij Atuk leek te kunnen vergeten.

Op 4 april 1992 trouwde de 38-jarige Sam Kinison met zijn vrouw, Malika Souiri. Enkele dagen later reden ze 's avonds naar huis toen het noodlot toesloeg. Op de autoweg werden ze frontaal aangereden door een dronken 17-jarige bestuurder van een pick-up. Kinison droeg geen gordel en vloog met hoge snelheid door de voorruit, waarna hij gewond op de weg belandde. Kinison stierf ter plekke voordat de hulpdiensten arriveerden. Zijn vrouw raakte ook zwaargewond, maar overleefde het ongeluk. Na Kinisons dood raakte het script van de film niet in de vergetelheid, omdat de acteur al niets meer met de film te maken had. De studio was op zoek naar een nieuwe acteur, die mogelijk het volgende slachtoffer zou worden van deze 'vloek'.

John Candy kon niet dealen met werkdruk

John Candy was een icoon in de wereld van de komedie. Hij speelde in verschillende grote hits, waaronder Spaceballs, Uncle Buck en Planes, Trains and Automobiles. In 1993 kreeg hij van zijn vriend Michael O'Donoghue het script in handen voor een nieuwe film waar hij interesse in had. Na enkele gesprekken met O'Donoghue, die ook betrokken was bij de filmproductie, besloot Candy de rol te accepteren. De opnames zouden aanvankelijk beginnen in 1994, nadat hij klaar was met het filmen van Wagons East.

Echter, het noodlot sloeg opnieuw toe toen Candy na de opnames van zijn laatste film op vakantie ging en op 4 maart 1994 in zijn hotelkamer overleed aan een hartaanval. Hij werd 's ochtends levenloos aangetroffen en was slechts 43 jaar oud. De oorzaak van zijn hartaanval zou te wijten zijn aan zijn zware overgewicht, dat hij had ontwikkeld door obsessief te eten als een manier om om te gaan met paniekaanvallen en stress veroorzaakt door de druk van zijn carrière. Zijn laatste film, Wagons East, was helaas een grote flop aan de box office en ontving zeer slechte recensies. Filmrecensent Roger Ebert noemde het 'een triest einde voor John Candy's carrière'.

Drugsgebruik werd ook Chris Farley fataal

Farley was een opkomende acteur in Hollywood, die al een kleine rol had in twee Wayne's World-films. Hij was op jonge leeftijd geïnspireerd door de legendarische acteur John Belushi en had besloten om zelf komiek te worden. Farley kreeg zelfs de kans om de originele stem van Shrek in te spreken, maar zijn overlijden stak daar een stokje voor. Die rol ging daarna naar Mike Myers.

In 1996 had filmstudio United Artists plannen om Atuk opnieuw te maken, met een herschreven script. Dit keer wilden ze Farley voor de hoofdrol. Toen deze hoorde dat zijn inspiratiebron, John Belushi, ooit was gecast voor deze rol, besloot hij deze kans te grijpen als eerbetoon aan Belushi. Helaas had Farley, net als zijn idool, te kampen met persoonlijke problemen die hem veel gezondheidsproblemen en leed brachten. Hij had last van zwaar overgewicht, dronk veel en was veelvuldig gebruiker van harddrugs, in het bijzonder heroïne. Veel mensen zagen dat zijn gezondheid snel achteruitging door deze problemen, ondanks dat hij meermaals hulp had gezocht bij psychiaters en afkickklinieken.

Farley's broer John trof hem op 23 december 1997 dood aan in zijn appartement. Uit de autopsie bleek dat hij was overleden aan een hartstilstand als gevolg van een overdosis cocaïne en morfine. Een prostitué die ten tijde aanwezig was toen Farley overleed werd door de politie verdacht van betrokkenheid bij zijn dood. Ze had hem geholpen met het nemen van drugs en was daarna zonder hulp te halen vertrokken. Net als de vrouw die bij Belushi was tijdens zijn overlijden, werd ze uiteindelijk niet veroordeeld omdat ze in de veronderstelling was dat de acteur simpelweg high was van de drugs.

De moord op Phil Hartman

Phil Hartman, bekend van zijn werk als schrijver van Pee-Wee's Big Adventure en zijn rollen in The Simpsons en Animaniacs, had geen interesse in de hoofdrol, maar wilde wel graag de de antagonist spelen. Hij had eerder samengewerkt met zijn vriend en collega, Chris Farley, bij Saturday Night Live en de twee zouden nu samenwerken aan Atuk.

Helaas had Hartman al geruime tijd te kampen met persoonlijke problemen en huwelijksproblemen. Zijn vrouw, Brynn Hartman, kampte net als de andere betrokkenen in dit verhaal met ernstige psychische aandoeningen en drugsproblemen. Hartman had meermaals gedreigd zijn vrouw te verlaten en de kinderen mee te nemen als ze geen hulp zou zoeken. Deze dreigementen maakten haar problemen alleen maar erger en ze verloor al snel de controle over haar emoties. Op 28 mei 1998 kwam Hartman 's nachts thuis en zag dat zijn vrouw weer zwaar had gedronken. Dit leidde tot een zware ruzie en Hartman ging uiteindelijk boos naar bed, terwijl zijn vrouw beneden achterbleef. Dit bleek voor Brynn de druppel die de emmer deed overlopen. Ze kon haar woede niet langer onder controle houden en besloot om een einde te maken aan het leven van haar man.

Later die nacht liep Brynn de slaapkamer binnen waar Hartman al lag te slapen. Ze had een pistool van beneden meegenomen en schoot hem twee keer in zijn hoofd. Ze ging vervolgens naar haar goede vriend Ron Douglas en bekende in woede, verdriet en paniek de moord. Ron geloofde haar in eerste instantie niet, maar ging toch snel naar haar huis met een buurman die de geluiden in hun huis had gehoord. In de slaapkamer troffen ze Hartman dood aan in zijn bed. Nog voordat de politie arriveerde sloot Brynn zichzelf op in de slaapkamer en beroofde ze zichzelf van het leven met het moordwapen. Het verhaal kwam voor veel mensen die het echtpaar had gekend als een grote schok. Velen wisten wel dat Brynn problemen had met emoties en drugs, maar achtten haar niet in staat een moord te plegen. 

Ook scriptschrijver Michael O’ Donoghue werd slachtoffer

De zogenoemde vloek van het script beperkte zich niet tot acteurs, maar trof volgens de theorieën ook de schrijvers van het script. Eén van de slachtoffers was de Amerikaanse filmmaker en schrijver Michael O’Donoghue. Hij was bekend vanwege zijn bijdragen aan de Nationaal Lampoon magazines en gerelateerde media en had eveneens meegewerkt aan de scenario's van de komediefilms Scrooged en Wall Street. In de vroege jaren '90 werd hij ingehuurd door de filmstudio om mee te werken aan het nieuwe scenario van Atuk. O'Donoghue was enthousiast na het lezen van het originele verhaal en het script en dacht dat de film veel potentie had. Hij benaderde zijn vriend John Candy voor de hoofdrol en de twee mannen bespraken de film, het script en hun werkwijze. Candy accepteerde de rol met plezier, maar overleed aan een hartaanval in maart van dat jaar.

Helaas sloeg noodlot opnieuw toe. Acht maanden na de dood van Candy kreeg O'Donoghue op 8 november 1994 een zware hersenbloeding, waar hij kort daarna aan overleed. O'Donoghue leed al een aantal jaren aan migraineaanvallen waar hij maar niet van af kwam en uiteindelijk werd het hem die dag fataal. 

Vervloekt of puur toeval?

Het duurde niet lang voordat mensen, bijgelovig of niet, een patroon begonnen te ontdekken in de sterfgevallen die plaatsvonden rondom de productie van de film. Er werd geconcludeerd dat het project nooit van de grond zou komen en sindsdien zijn er geen nieuwe pogingen meer gedaan om de film te maken. In 1999 hield de Los Angeles Times een interview met de schrijver van het script, Tod Carroll. Deze gaf aan dat hij het betreurde dat men de film na al die jaren links had laten liggen. Hij was altijd van mening geweest dat het een prachtige film had kunnen zijn, als er maar een goede acteur voor de hoofdrol was gevonden.

Niemand anders die aan het project werkte, heeft ooit uitgesproken dat de film vervloekt was. Achteraf gezien lijkt het een voor de hand liggende vraag en voor sommige sterfgevallen zijn er ook logische verklaringen. Zo waren John Belushi en Chris Farley verslaafd aan drugs, een veelvoorkomend probleem binnen de entertainmentindusrie. De vrouw van Phil Hartman had vergelijkbare problemen en maakte helaas een einde aan haar eigen leven en dat van haar man. John Candy leed aan paniekaanvallen, overgewicht en hartproblemen voordat hij stierf. Deze problemen werden mede veroorzaakt door de grote druk die zijn werk met zich meebracht. Zijn vriend Michael O’ Donoghue had last van migraineaanvallen die zijn leven zwaar maakten.

Het feit is dat beroemd zijn een zware lichamelijke en mentale last kan zijn voor een mens, zowel voor jeugdige als volwassen beroemdheden. Wanneer je bekend wordt door film of muziek kan je leven drastisch veranderen en kan er veel stress en onrust in je hoofd ontstaan. Waar sommigen daar goed mee kunnen dealen, grijpen anderen naar zwaardere middelen om hun leven draaglijk te maken. En lukt niet: dan zien zij vaak maar één uitkomst.

Heeft u hulp nodig? Neem dan contact op met de hulp- en preventielijn ’Zelfmoord?  Praat erover’. Tel: 0800-0113 of www.113.nl