The Omen (1976)

Dit was een van de weinige films waar ik het vroeger echt van in mijn broek deed. En nu ik de film weer gezien heb, snap ik weer precies waarom.

De openingscredits zijn al lekker creepy; Het stijlvolle plaatje van een jongetje met een kruisvormige schaduw, met een flikkerend rode gloed erachter, aangevuld met de muziek die gewoon...perfect is.

Grootste pluspunt van de film is zonder twijfel de constant beklemmende sfeer. Mede door de muziek, maar de casting van (en uitvoering door) het jongetje verdient ook vermelding. Hij mag dan weinig tekst hebben, zijn perfekt gedoseerde mimiek is geloofwaardig, en af en toe oprecht 'griezelig'.
Zo zijn alle personages in de film even geloofwaardig, en degelijk uitgediept. De angstige, onwetende moeder; de vastberaden priester; de vader die langzaam de waarheid onder ogen moet zien; het kindermeisje dienaar (en moeder?) van Damien ; en de onderzoekende journalist.
Bovendien kent de film enkele fenomenale scenes: de dood van het eerste kindermeisje, de scene waar Damien niet naar de kerk wilt, de aanval door de bavianen en de fietsaanslag op zijn moeder. De onthoofding van de journalist komt in mijn 'Kill-top 10', fantastisch!

Het verhaal wordt knap opgebouwd; een geleidelijke ontrafeling van geheimen, rijk gevuld met mysterieuze details, zoals bijvoorbeeld de foto's. Het einde is, zoals de hele film, eenvoudig maar stijlvol en vakkundig in beeld gebracht. Die glimlach van dat jochie is echt priceless.

Deze film leunt niet op overdreven make-up effecten of andere special effects (iets waardoor films als Dawn of the Dead of The Exorcist nu ietwat gedateerd aandoen). 100% pure sfeer, wat de film een haast tijdloze meerwaarde geeft. Het enige dat mij van de 5* afhoudt, is het feit dat sommige scenes, met name aan het eind, ietwat langgerekt overkomen. Maar die 4,5* staat. Dik.

Remorz...Mooie recensie zeg!

En wat denk je van die angstaanjagende hond dan en die muziek erbij........Scary!

Thanks!

Die honden kwamen vaker voor, maar ik vond vooral die eerste blikwisseling tussen Damien en die hond erg creepy. Volgens mij zwaait Damien dan nog naar die hond terwijl hij over de schouder van zijn moeder heen kijkt. En de muziek is gewoon de hele film door grandioos.

Ik kan mij herinneren dat de muziek inderdaad van deze film ook heel belangrijk is. Je voelt de dreiging, het kwaad. Er komt een re-make van deze film. Ik ben benieuwd of dat net zo goed wordt als deze? Dat gesprek in het park van die priester met die vader kan ik mij nog goed heugen. Ik kreeg toen echt de shivers. En die man met die dolken.

Hele sinistere en angstaanjagende film.

Sterke acteerprestaties en een film die van begin tot

eind de ijzeren greep er in houdt.

The Omen zorgt voor flink wat koude rillingen.

4*

De film heeft een behoorlijk creepy sfeertje wat nog eens versterkt wordt door de onheilspellende muziek. Het verhaal van de film sprak mij echter niet zo heel erg aan, er zaten echter een paar zeer spannende scenes in en ook werd er goed geacteerd vooral door de huisvrouw en Gregory Peck.

3,5*

Wat begint als een mooi sprookje, eindigt in een helse nachtmerrie wanneer een vermoedelijk onschuldig kind niets minder dan een marionet van het kwaad blijkt te zijn.

Damien wordt geadopteerd door een treurende, nietsvermoedende vader die net z’n kind heeft verloren. Uit vrees dat z’n vrouw het verlies van hun kind niet kan aanvaarden, besluit vader Robert de adoptie te verzwijgen en te doen alsof Damien hun eigen zoon is. We maken dan een tijdssprongetje naar een verjaardagsfeestje van Damien, vijf jaar later. Wat volgt is een stijlvol op film gezet sterfgeval dat meteen de onheilspellende toon zet voor de rest van het verhaal. De sinistere gelaatsuitdrukkingen van Damien doen er geen twijfel over bestaan dat hij over duistere krachten beschikt…

Een grote pluim gaat uit naar de acteurs die met hun schitterende mimiek (zoals Remorz terecht aangaf) een zeer realistisch, doch donker tintje meegeven aan deze film. Elk personage speelt meer dan overtuigend en heeft een duidelijke plaats in het verhaal.

Uiteraard is er nog de sublieme satanische soundtrack die, samen met goede montage en soepel camerawerk, op de juiste momenten de juiste sfeer en spanning weet te creëren. De kijker mag ook genieten van enkele treffende geweldscènes die tamelijk expliciet, maar wel kunstzinnig, in beeld zijn gebracht.

Naar het einde toe ontvouwt The Omen zich, dankzij de verhaallijn met de journalist, tot een zoektocht naar de oorsprong van het kwaad en dreigt de film te vervallen in een semi-detectiveverhaaltje. De daaropvolgende gebeurtenissen en sfeerelementen bewijzen echter het tegendeel en zorgen ervoor dat de film een oprechte finale meekrijgt. En dat is meteen ook de kracht van The Omen, namelijk dat alle schrikmomenten en muzikale uitbarstingen zo mooi gedoseerd zijn dat er een evenwichtige balans is tussen spanning en verhaal.

Wat mij betreft is dit de beste film in het genre van de occulte horrorfilm. Jawel, zélfs beter dan Rosemary’s Baby en The Exorcist waar de balans tussen verhaal, spanning, muziek, en geweld nergens in de buurt komt van die van The Omen.

Heel lang geleden een keer gezien en besloot gisteren hem weer eens te kijken. Is inderdaad een van de beste occulte horrorfilms. En de muziek is inderdaad ook erg goed gedaan. De verjaardag blijft gewoon onwerkelijk goed. "Damien, look at me Damien, I'm doing it for you. I love you Damien". Oeff,..behoorlijk creapy.

Toch zou ik niet willen zeggen dat deze beter is dan Rosemary's Baby. Dat vind ik namelijk net een iets betere film. Die film bestaat uit suggestie en is daardoor nog ongrijpbaarder en sfeervoller.

The Omen: 4 sterren

Door de sfeer werd ik in de film meegetrokken, het heeft mij geboeid van begin tot einde. Leuke film die toch een enge sfeer over zich heeft.

Mijn stem: 4,0

Zeer sterke horrorklassieker met een uitmundende sfeer en soundtrack.

Dankzij de prachtige en doeltreffende soundtrack komt elke scene erg pakkend over: van een romantische wandeling in een bos tot de griezelige kinderjuf: allemaal krijgen ze een passende muzikale omlijsting zodat je constant aan het scherm gekluisterd blijft.

Ook de camerastandpunten zijn in deze film erg goed uitgedacht, waardoor de film een grote klasse over zich draagt.

The Omen is een grote klassieker die iedereen zou moeten gezien hebben

Mijn oordeel: een zeer goede 4,5/5.

Damian heeft dan toch een opvolger gekregen....

De remake komt eraan dus toch het orgineel nog maar is herkeken. Toen ik deze film had gekeken was ik er niet zo bij denk ik want ik verbaasde me de tweede keer over al het briljante dat voor mijn neus voorbij kwam.

Toen ik op de site naar me stem keek, viel ik bijna van me stoel, een 3,5! Schandalig laag voor zo'n super film.

verhoogd naar 4,5*!

Vandaag, 06-06-06, is natuurlijk DE dag om deze film (nog) eens te zien.

Je kind zal vandaag geboren worden!! Wat moet je daar dan van denken?

Trouwens een topfilm! De enige film die mij ooit een slapeloze nacht heeft bezorgd. Ik was toen 13 jaar trouwens.

4,5*

Ik heb gisteren de film voor een derde keer bekeken, ditmaal met audiocommentaar van de regisseur zodat ik de film dus niet 100% zoals het hoort beleefd heb.

The Omen is een erg sterke genrefilm, daar kan volgens mij geen twijfel over bestaan. De regie is erg eenvoudig maar daarom ook zeer efficiënt, de montage zit erg knap/ritmisch in elkaar (toch zeker en vast wat de sterfscènes betreft) en de muziek is erg goed gebruikt (al ben ik meer fan van het muziekgebruik bij films als 'A Clockwork Orange' of 'Halloween', maar Goldsmith wist zeker en vast waar hij mee bezig was!).

De film houdt een goed tempo en de sterfscènes zijn telkens erg krachtig en efficiënt opgebouwd.

Zelf heb ik het niet zo voor de 'occulte horrorfilm' genre The Exorcist en Rosemary's Baby, maar 'The Omen' is (net zoals de eerder genoemde films) verplichte kost voor elke filmliefhebber.

Mijn oordeel: 4*

P.S.: Bij de audiocommentaar vonden de makers het een zegen dat ze een vrij beperkt budget hadden, zodat hun verbeeldingskracht extra gestimuleerd werd. Hun credo was "Less is More". Grappig als je bedenkt dat de remake allicht uit een ander vaatje zal tappen

ultieme horror

Nou dus echt niet ik vond hem doodsaai 1.0

Ik begrijp de positieve kritieken totaal niet. Zowat alles ging fout in deze film.

In het eerste half uur probeert men spanning op te bouwen, wat totaal niet lukt. De "hoogtepunten" zijn een hond die naast een boom staat en een paar weglopende giraffen. Njah, daar kruip je als kijker inderdaad helemaal van in je zetel

Opvallend ook de totale lak aan afwerking. In de scene waar Damien nog even naar de hond kijkt, springt de hond weg. Scene is blijkbaar gedaan dan en het muziekje dat gezellig aan het spelen is wordt gewoon halverwege doodleuk afgebroken. Klasse, en erg goed voor de sfeer. Zo ook de magistrale special effects. De bliksem waarmee de priester bijna getroffen wordt heb ik al beter gezien in Gojira films, en die staan bekend voor hun feilloze special effects.

Verder is de film best saai te noemen. De kijker wordt geen seconde in de waan gelaten over de indentiteit van Damien, maar de hele film focust zich wel op de "ontdekkingsreis" van de ouders. Er is dus helemaal niks om de kijker in spanning te houden, behalve dan de sfeer.

Die moet blijkbaar van de muziek komen, want verder gebeurt er echt geen fuck. 't Is zelfs zo erg dat er enkele totaal onlogische scenes inzitten om het nog wat spannend te proberen maken. De moeder die naar beneden valt is om te gieren. Een val waar je amper een verstuikte voet aan overhoudt, maar mevrouw kan nog helemaal kantelen om ervoor te zorgen dat ze wel érg slecht neerkomt. Doet het waarschijnlijk erg goed als turnster op de Olympische Spelen.

De muziek zelf is verder walgelijk. LUID en bombastisch is de boodschap. Zelfs als er al 8 getapete honden over elkaar aan het blaffen zijn is het nodig uiterst luide en zenuwachtige muziek over de geluidsband te gooien ? Sfeervol ? Hooguit irritant.

En om het helemaal af te maken spelen alle acteurs alsof ze met een stok in hun rug gepord worden.

Ik vond het geen moment spannend. Saai en onderontwikkeld, dat wel.

1*

Heb jij patent aangevraagd op deze vreselijke irritante smiley? Heb je weleens een review geschreven over een film die je niet goed vindt, zonder dit smiley?

Redelijk veel zelfs. In de reviews van mijn flop 3 (Idioterne, 12 Angry Men, Barry Lyndon) gebruik ik hem bijvoorbeeld geen enkele keer. Hoop dat dat een afdoende antwoord is op je vraag.

Je kan beter alleen smileys plaatsen.

Had ook niet verwacht dat OH dit een hoge score zou geven. Afwerking is hier en daar idd een beetje ruw, ben ik het met hem eens, die val is ook niet helemaal geweldig, maar dat is dan ook het enige .

Jammer genoeg vindt Wouter dat niet leuk. Je kan niet iedereen plezieren natuurlijk. Misschien nu gewoon weer naar de film ?

Ik ben het voor een van de zeldzame keren wel met onderhond eens... verschrikkelijk overschatte en magere horror, die uiteindelijk noch boeit, noch eng is.

Wanneer sfeer veelal als grootste pluspunt wordt gegeven (met als grootste bijdrage daaraan de muziek), is het natuurlijk funest voor de mening van een filmkijker wanneer die sfeer hem niet 'pakt'. Logisch dat er dan weinig overblijft om hem te plezieren. Jammer.

Voor mij boeit deze film 100% en weet hij bijtijds zelfs rillingen te geven (het is lang geleden dat ik een film 'eng' genoemd heb). Hij schaart zich daarmee in een elite rijtje van sfeervolle horrorklassiekers, naast Rosemary's Baby en Halloween.

Geweldige sfeervolle horrorthriller met een van de allermooiste deathscenes ooit.

Onthoofding

ik ben zo ontzettend benieuwd.

Dit was een film waarvan het hoesje me als 10jarige kind al opviel. Maar ik wist dat ik toch niet mocht huren van mijn vader. En dat ik die film veel te eng zou vinden.

Ik heb hem tot nu toe nog nooit gezien. Dus ik ga hem zeker kijken vanavond.

heb deze heel lang geleden de hele collectie gezien op video tape, nog maar eens even kijken vanavond

Wat een lachwekkende film... Slechte acteerprestatie... en amateuristisch. Gregory Peck is hier niet op zijn best. 2 sterren en niet meer.