Funny Games (1997)

Films die een vuist in het gezicht willen zijn of de donkere kanten van de mens op een serieuze manier aanpakken in de hogere regionen van mijn stemmenlijst zijn enkel Requiem for a Dream, Das Experiment en enkele 'concentratiekamp-films'. Die spreken me echter allemaal om hun eigen redenen aan. Het thema ligt me dan ook, zoals gezegd, niet.

Merkwaardige film, in die zin dat niet zozeer de inhoud controversieel is, maar wel de cinematografie waarmee Haneke zich meermaals tot de kijker richt en die ook letterlijk aanspreekt. Zijn boodschap is duidelijk, de mens confronteren met zijn duistere kant. Als je bekijkt hoeveel mensen gechoqueerd waren door deze prent en op welke manier Funny Games werd onthaald tijdens de filmfestivals, kan je moeilijk ontkennen dat Haneke in z’n opzet is geslaagd. Voor de grote meerderheid althans, want hoewel Haneke het spel slim speelt, hebben zijn beelden niet overal genoeg draagkracht. Dat dit te maken heeft met gewenning zal best – voor wie genoeg ‘70’s (s)exploitationfilms heeft gezien is Funny Fames betrekkelijk braaf – maar voor een mainstream publiek is Haneke niet bepaald mals. Enkele ruwe geweldssequenties, het deprimerende einde en het afwezig blijven van enig motief zijn slechts enkele elementen uit het ruime scala die het cynisme van pakweg Straw Dogs of Kids evenaren.

Haneke heeft ondertussen al een scène-voor-scène remake gelanceerd in de VS. Afwachten maar of die, na al het horrorgeweld van de laatste jaren (Saw, Hostel, Hills Have Eyes), zijn publiek nog steeds weet te grijpen.

http://youtube.com/watch?v=Ec-70W_K77U De trailer ziet er inderdaad schokkend uit (voor zo'n klein stukje van de film).

Mwa valt wel mee, vond de twee jongen ergens wel sympathiek.

Als het voor Michaël Haneke de bedoeling is geweest om met deze film te shockeren dan is hij daar bijzonder goed in geslaagd.

De scene die mij het meest is bijgebleven en die ik ook de beste vond was toen de jongens hun terugkomst aankondigden met het opgooien van een pingpolballetje.

Ik heb deze film voor 5 euro in de uitverkoop zien liggen, maar heb hem toch niet gekocht. Ik durf deze film gewoon niet opnieuw te bekijken.

Met "Irréversible" vind ik dit de meest shockerende film die ik gezien heb.

En ja, ik kan de reaktie van Goodfella 90 wel enigszins begrijpen.

Een zelfde soort reaktie had ik met mijn beoordeling van "Saló", maar die film oogde voor mij toch totaal anders.

Dit is de trailer van de remake. Genaamd Funny Games U.S.

Ik was op de hoogte van de reputatie van de film alleen wist ik niet hoe ver Michael Haneke zou gaan. Er staat dit jaar een kopie/remake gepland. En wou deze zien voordat ik het Amerikaanse product tot me ging nemen.

En moet eerlijk bekennen de film viel toch wel lichtelijk tegen. Vooral het feit dat de regisseur tot ons sprak door de beelden en via één van de hoofdpersonen dat stoorde me toch wel. Iets wat Kubrick in A Clockwork Orange veel beter uitwerkte. Het probleem zit hem, dat hij mij dwong na te denken over de zonloosheid van geweld, iets wat we iedere dag zien in het leven of door beelden via de TV. Daarbij stelt hij elke kijker als gelijke iets wat ik niet kan waarderen omdat ik mezelf al beschouw als een kritische kijker en me vaker al vragen stel bij de meest krankzinnige martelpraktijken. Denk bijvoorbeeld recentelijk aan e Texas Chainsaw Massacre: The Beginning!

In plaats van hij met antwoorden komt gooit hij vragen op die al langer in me speelde. Deze provocerende film was qua acteerwerk, camerastanden, belichting meer dan kwaliteit. Haneke weet hoe hij het moet brengen, door lange statige shots brengen de beelden walging bij de kijker. Dus met deze film maakt Haneke duidelijk een aanklacht tegen mensen die houden van standaard actiefilm zonder enige vorm van diepgang. Een aanklacht tegen geweld in films als ze als entertainment worden gepresenteerd. Volgens mij als ik me niet vergis is deze film ook gemaakt naar dat hij Pulp Fiction gezien had van Quentin Tarantino.

Dus ik verwachtte een veel intelligente film die me meer deed nadenken over het onderwerp maar de vragen die hij omhoog gooide was ik al van op de hoogte en ben daar zelf geen voorstander voor. Dus Micael Haneke en ik zitten op de zelfde golflengte alleen jammer van de inhoud dat had nog scherper gekund door concrete antwoorden aan te bieden voor de kijkers. Dat zou pas een statement zijn!

Vond hem helemaal niet zo schokkend als ik had verwacht. De film viel mij een beetje tegen. Lang niet zo spannend als bijvoorbeeld een film als se7en.

de hoofdrolspelers in de remake zijn iig van een veel minder caliber dan het origineel en dat doet helaas afbreuk aan de sterkte van het verhaal (waarom eigenlijk een remake, het origineel staat als een huis)

Ik vond het een erg sterke film. De opbouw naar het gewelddadige deel is heel subtiel gedaan. Daarbij komt goed acteerwerk, een aantal hele mooie scenes en een achterliggende boodschap waar ik me wel in kan vinden.

4,5*

Ook totaal niet te vergelijken. Deze film is echt geweldig. Briljante scene met de afstandsbediening en een van de weinig keren, dat ik me niet ergerde aan het tot de mensen thuis richten van een acteur. Hier en daar ook erg grappig, hoewel wel erg zwartgallige humor, maar dat mag ik wel. Ben niet benieuwd naar de remake.

ik vond het een erge nare film.

Ik be nbest wat gewend en was niet geschokt ofzo maar ik vond het wel een rotfilm.

vooral omdat Haneke je halverwege de film even ee nbehoorlijke tijd het idee geeft dat het wellicht (relatief) goed af zou KUNNEN lopen (je weet natuurlijk wel beter).

Wat een zeldzaam grof respectloos einde ook!!!

Gewoon: hoeplakee en dat is dat!.

Stond al tijden op de lijst, maar viel zwaar tegen. Vooral de langdradige scenes maakten de film behoorlijk saai, mijn gedachten dwaalden daardoor vaak af.
Het verhaal is wel aardig verzonnen en het beste/grappigste stuk uit de film is toch wel tegen het einde wanneer Paul op de 'replay' knop drukt . Toch komt ie echt niet verder dan een dikke 1*. Het acteerwerk was echt ondermaats, de meeste personages waren irritant en ik begrijp niet waarom ze die moorden niet gewoon 'mooi' in beeld brachten

Ik erger me er vaak aan als ze het niet in beeld brengen, ik krijg dan zo'n idee dat het budget te laag was om er wat moois van te maken ofzo, maar goed dat is natuurlijk ook maar een detail.. dat is niet DE reden waarom ik de film weinig aan vond.

whaha, jullie kijken ook alleen maar tussen de belangrijke zinnen door hea
Dat tegen de camera praten zorgt bij mij voor te veel ongeloofwaardigheid en afstandelijkheid. Ik vond er dus weinig aan en jullie mogen het best leuk vinden, heb ik verder geen problemen mee

De film is bedoeld als anti-geweld film. Lijkt me niet, dat je dan de moorden "mooi" in beeld moet brengen. Dat tegen de camera praten heeft daar ook mee te maken. Hij praat in op de gevoelens van de kijker. Zou in elke andere film idd. irritant zijn geweest, maar hier vond ik het juist niet storend.

Ja, dat had ik wel door. Ik houd niet zo van films met zo'n overdreven duidelijk gebrachte boodschap.

Funny Games kon mij niet bekoren.

Een sterk begin met goed acteerwerk maakten plaats voor irritatie toen scènes wel enorm voorspelbaar werden. De volstrekt amorele en psychopathische Peter en zijn vriend Paul weten in het begin een spanning op de bouwen maar op den duur werd de "houding" en de wreedheid een gimmick op zichzelf en zo veranderde de in potentie sterke thriller in een, mijns inziens ietwat kinderachtige en typische, "wie oh wie staat er achter de deur?" verhaaltje.

2*

ik vond deze film VRESELIJK!

hij sloeg echt helemaal nergens op

ik heb bijna heel de flm versneld afgspeeld want hij was zo langdraadig en het ging heleaal nergens over!

baaaaaaah

deze film is gewoon tijd verspilling

ben ik helemaal mee eens! het is gewoon een walgelijke kutfilm

Oh ja, dat is idd de beste manier om een goede indruk van een film te krijgen. Je gebruikt trouwens ook erg sterke argumenten!

dan moetje ook geen horror nemen want die zijn altijs ziek en hard

ik vind dit toch niet echt een horror film. Hoewel ik eigenlijk alleen pure slashers enz tot horror reken

het sfeertje geeft zeker niet veel horror aan ik bedoel die slechte jonges in deze film zien er niet eng uit ofzo en alles er om heen

Wou deze film al een tijdje zien en vooral aangezien er nog niet zo heel lang geleden een remake van uitkwam en had hem dan vorige week gekocht en gisternacht eindelijk kunnen kijken. Ik vond het een erg nare aparte maar tegelijke tijd zeer aangrijpende kijkervaring. De film kwam in mijn ogen best traag op gang maar zodra de twee jongens in het spel kwamen kwam er steeds meer vaart in, de geestelijke chantage en de macheloosheid van de volwassenen zijn zeer realistisch in beeld gebracht en sommige scenes werkte dan ook zeer effectief. Daarnaast bevat de film ook een aantal zeer gedurfde en experimentele trucjes en shots in de film, denk bv aan de- terugspoelscene, de enge lach van een van de twee jongens in de camera en natuurlijk het behoorlijk pijnlijke en aangrijpende haast tien minuten durende shot waar de twee ouders alleen en vastgebonden in de kamer zijn waar hun zoontje net is doodgeschoten. Toch heb ik ondanks al deze positieve punten toch wisselende gedachte over de film, hij greep me behoorlijk aan maar ik weet eigenlijk niet zo heel goed wat ik ermee aanmoet allemaal, maar goed (dat had ik ook met het vergelijkbare Irreversible en die heb ik op 4,5 staan).
Ik denk dat ik het voorlopig even op een dikke 3,5 houd en er nog even een nachtje over slaap of ik er nog dat halfje bovenop kan doen.

3,5 sterren

Die 3,5 blijft voorlopig even staan.

Even vooropgesteld: de film wist bij mij wel een verontrustend gevoel op te roepen en is als thriller zeker best goed gemaakt, ondanks wat minpuntjes. De film krijgt echter een laag cijfer van mij, simpelweg omdat ik Haneke's ideologie hier niet deel.

Al voor ik de film keek wist ik eerlijk gezegd al wat er ging gebeuren. De film heeft nogal wat opschudding veroorzaakt, waardoor er op verschillende sites en in bladen al veel over gesproken is en ik op die manier het einde zelfs al kende. Ook heb ik Haneke's hoofddoel meteen opgepikt: hij wil de kijker vragen laten stellen bij het geweld in films en hoe wij er stiekem van genieten. Dit hele standpunt heb ik echter altijd al slap gevonden. Haneke gaat er iets teveel vanuit dat wij als kijker het geweld in films als realiteit ervaren. Hij lijkt niet te beseffen dat veel horrorfilms, actievehicels en thrillers duidelijk een nep laagje hebben waardoor de kijker constant makkelijk kan beseffen dat het nep is. Zelfs is dat niet helemaal nodig.

Haneke probeert echter deze neppe elementen weg te toveren en ons zo op onze fouten als kijker te wijzen. Dit is natuurlijk al zinloos aangezien Haneke zo een soort van film bekritiseerd die alleen bestaat als zijn eigen film Funny Games. Ook de keuze om de schurk dan naar de camera te laten knipogen of de tijd terug te laten draaien is dan niet helemaal logisch. Ik las zelfs dat Haneke in een interview de kijker bekritiseerde als ze het positief vonden toen de moeder een van de jongens doodde, omdat ze dan evengoed moord toejuichde. Ik vind dit een totaal belachelijke stelling van meneer Haneke. Schijnbaar zou hij zelf liever gemarteld worden dan zichzelf verdedigen.

Ik kan Haneke's stelling dus gewoon niet werieus nemen en zijn film klopt ook niet met zijn doel. Maar helaas voor Haneke kan dit doel ook nooit nagestreefd worden. Een geweldsfilm bekritiseren zonder duidelijk de elementen van een geweldsfilm te tonen is nagenoeg onhaalbaar en Haneke trapt in zijn eigen vallen. Overigens heb ik ook helemaal niet de indruk dat veel mensen echt geweldadig worden van films en sowieso ikzelf niet, dus voor mij persoonlijk heeft het al helemaal geen waarde. En die ene op de duizend of zelfs miljoen die naar aanleiding van een film toch een geweldsdelict pleegt is doorgaans toch al op een bepaalde manier gestoord.

2,5, omdat de film an sich redelijk effectief is, los gezien van de ideologie. Klein pluspuntje ook voor de rol van de moeder. Erg goed gespeeld.