Funny Games (1997)

Het was alweer een tijdje geleden dat een film grote blijvende indruk op me maakte, dit was er weer eentje. De film werkt op meerdere niveau's.
Als thriller is hij zeer sterk, de spanning blijft er in zitten tot het eind, hoewel je naar het einde toe wel begint te voelen dat er geen happy end meer gaat komen. Sommige scenes komen keihard aan, voor mij vooral de scene waarin de jongen wordt neergeknald.
Tegelijkertijd speelt Haneke een spelletje met de kijker, er zit een boodschap in de film, waardoor dit veel meer wordt dan een harde thriller/horror. Haneke vertelt de kijker tijdens de film (via één van de karakters) dat ze niet hoeven te kijken, dat ze de film ook af kunnen zetten. Dat het onze eigen voyeuristische behoeftes zijn waardoor we toch doorkijken. De scene met de afstandsbediening aan het einde maakt ons er bewust van hoe erg we meeleven en willen dat deze sadisten neergeschoten worden, door op het moment dat de slachtoffers eindelijk iets terug doen gewoon terug te gaan en vervolgens weer verder te gaan als daarvoor, zonder verdere hoop voor de slachtoffers.
Zoiets had ik nog nooit eerder gezien in een film en is volgens mij uniek. Het knappe hiervan is dat Haneke wel moest zorgen dat we ook echt heel erg zouden meeleven, anders zou het niet werken. Hij is hierin geslaagd.
Vooral de reactie van The Eye hierboven vind ik erg grappig, want dit is precies de reactie die Haneke bewust bij ons uitlokt.
Funny Games is een aanklacht tegen verheerlijking van geweld op tv en in films, enigszins vergelijkbaar met Salo (een inspiratiebron van Haneke). In beide films wordt het geweld realistisch, gruwelijk en zonder hoop neergezet, wat de kijker er van bewust moet maken dat echt geweld niet mooi is.

Vind ik maar een beetje vreemd, aangezien The Eye (zoals enkele anderen hier) net valt over de geloofwaardigheid, en dus het medeleven met de personages.

Voor sommige mensen zal het misschien niet werken, zoals met elke film, maar voor het gros wel en voor mij persoonlijk zeker. Lees het stukje van The Eye nog maar eens na, hij noemt alleen maar dingen die de slachtoffers hadden kunnen doen, als dat geen meeleven is. Hij noemt verder als kritiek dat de daders niet worden afgeknald, precies wat Haneke uit wil lokken. Want het is eigenlijk kritiek op jezelf als kijker, jij wilt dat, anders vind je de film niet goed.

Ik ga niet spreken in naam van The Eye, maar zet hier toch enkele serieuze vraagtekens bij. Ik heb mij ook zitten storen aan de gedragingen van de familie, maar medeleven had daar niks mee te maken. Eerder irritatie ivm passiviteit en domheid. En irritatie aan een te duidelijk leidend script.

Die passiviteit komt voort uit een bepaald moraal waar de indringers geen last van hebben. Die moraal verhindert de familie te doen wat zouden moeten doen. Daar gaat deze film mijns inziens over.

Je bedoelt dat hun angst voor geweld eigenlijk niet handig was?

Nee...de passieve houding.

Waarom waren ze passief?

Volgens mij gaat het over de kijker die wil dat de familie wat anders doet. Haneke probeert je bewust te maken van je eigen rol als kijker bij het verhaal en de emoties die jij als kijker voelt, dat kan ook irritatie zijn.

Toch raar dan dat haneke wil dat de kijker hoopt op een agressievere houding van de familie, terwijl dit een anti-geweld-film is.

Maar dan is natuurlijk wel de eerste vereiste dat die familie dan ook als geloofwaardige personages overkomt (passief of niet), en dat vond ik hier al een probleem. De daders vond ik trouwens ook niet erg geloofwaardig, maar die waren tenminste nog grappig (heb de hele film verder geen moment serieus kunnen nemen).

Vind ik echt te makkelijk als uitleg. Hetzelfde effect bekom je als je 90 minuten lang één of ander figuur filmt die op een stoel zit. De irritatie die Haneke bij mij losweekt kan nooit de bedoeling geweest zijn.

't Is zoals Queto zegt, het is moeilijk om maar iets serieus te nemen als je niet gelooft wat er gebeurt.

Ik vond ze geloofwaardig. Zoals ik al zei zal deze film niet voor iedereen werken.

Nee, dat is nou juist het hele punt. Hij wil jou bewust maken van het feit dat JIJ blijkbaar een agressievere houding wil en daar op zit te wachten, je had de film ook af kunnen zetten.

Ja maar hij wil geweld in films etc.. als iets onzaligs kenmerken (sorry ik kan even geen normalere woorden vinden.). En toch wil hij dat wij als kijker, agressie willen zien. Dat klinkt niet helemaal goed doordacht, vind ik.

Ik denk persoonlijk dat hij zich niet zo bezig heeft gehouden met de slachtoffers en juist alleen met de daders. En dat de slachtoffers eigenlijk niet zo belangrijk zijn in de film, behalve slachtofferig doen.

Hij wil dat ook niet per se, maar dat kan een gevoel zijn dat een kijker erbij heeft (veel kijkers waarschijnlijk, ik had dat gevoel ook) en daar wil hij je van bewust maken. Daarnaast wil hij geweld op een lelijke manier laten zien, door het niet expliciet te tonen, maar wel de gevolgen te tonen en door er geen reden voor te geven.

Overigens ben ik Haneke niet, dit is natuurlijk voor een deel mijn interpretatie, voor een deel heb ik dit uit interviews die ik gelezen heb met hem.

Waar leid je dat uit af?

Geweld is menselijk. Daar lijkt het me eerder over te gaan.

Tegen de geweldadige popcultuur. Volgens mij heb ik dat weer uit een recensie. Dat kan je weer merken aan het feit dat de hoofdpersonen dan weer beavis en buthead heten en ren and stimpy etc..

@zavo, misschien bedoelde haneke het allemaal erg goed. maar zoals meer mensen vind ik de film gewoon niet goed (eerder mislukt). En hoe meer mensen uit proberen te leggen hoe de beste man het allemaal bedoeld had, hoe erger de film eigenlijk wordt.

Het is ook geen leuke film, hij komt hard aan, ik zou 'm niet snel herkijken. Hij zal niet voor iedereen werken, maar voor de mensen waarvoor hij wel werkt is hij zeer krachtig.

Wat een onzin. Film graaft veel dieper.

Misschien wel maar volgens mij niet. Het gaat erover dat alle komische, charmante of heldhaftige elementen uit het geweld (m.n. in films en tv) worden gefilterd. En dan zou het eindproduct: funny games moeten zijn.

Volgens laat de film de mens in zijn meest elementaire staat zien, ongehinderd door enige vorm van moralistische ballast.

Dit is echt onzin. Hij spreekt in deze film juist de kijkers aan, niet de makers. Het vele geweld in entertainment op tv en in films is er omdat er behoefte aan is, omdat mensen dat blijkbaar willen zien.

Dat deed deSade!

@Zavo, ik denk wel dat het zo is zoals ik het beschreef. Maar ik moet toegeven dat het allemaal nogal onzinnig klinkt.

nou ja na ff googlen->

edit:

De laatste film van de Oostenrijkse regisseur Michael Haneke (55) Funny Games - of 'Lustige Spiele' - is een reactie op de voortschrijdende emotionele vervlakking die het gevolg is van continue blootstelling aan geweld middels de media. De over-exposure heeft ertoe geleid dat de consument zonder met zijn ogen te knipperen de meest gruwelijke taferelen kan aanschouwen. Volgens Haneke komt dit voornamelijk doordat het geweld op televisie en in film 'consumeerbaar' wordt gemaakt. Zijn uitgangspunt bij het maken van Funny Games was dan ook geweld te laten zien zoals het is; niet consumeerbaar maar onverteerbaar. Haneke is daar wonderwel in geslaagd. Het is echter de vraag hoevelen hem dat in dank afnemen.

bron: http://www.writersblock.net//index2.html?www.writersblock.net//act/fstuk1.html

Wel een oppervlakkige analyse op dat Weblog. Haneke gebruikt de moderne TV-cultuur om een veel wezenlijker onderdeel van de menselijke psyche bloot te leggen. Cultuur versus de oerdriften. Hetgeen hij ook in 'La Pianiste' en 'Le Temps du Loups' liet zien. Daarbij was De Sade als provocateur en vermeend pornograaf een voorbode van een generatie schrijvers die achter het menselijk handelen het oerinstinct trachtte bloot te leggen. In Nederland WF Hermans bijvoorbeeld die Haneke en Gaspar Noë erg gewaardeerd zou hebben.

Die arme WFH , zomaar, in 1 zin, met en tussen Noe en Haneke geplaatst.

Ik heb die mening trouwens niet uit dat stukje, maar uit andere/meerdere. Incl. een interview van haneke. maar als jij het beter begrijpt: Prima.. haneke zou het waarschijnlijk wel waarderen als je meerdere elementen in zijn films vindt..

Als je het werk van WFH een beetje kent, zie je dat er thematische overeenkomsten zijn. Met name dus de cultuurmens en zijn primaire driften. Maar het heeft weinig zin om daarover door te zeuren, als je het al niet eens bent dat Funny Games meer is dan een film over continue blootstelling aan geweld middels de media.

Ja ik heb wel eens een paar boeken van hem gelezen. Maar na deze film had ik niet meteen WFH in mijn hoofd. Sorry, het zal wel aan mijn IQ liggen.

Je noemde hierboven De Sade. Mee eens trouwens met die verwijzing maar ook WFH was een groot bewonderaar van de 'puurheid' van de markies. De titel 'Het Sadistisch universum' verwijst naar De Sade en naar Hermans' wereldbeeld. Het sadisme in Funny Games lijkt me duidelijk.

Maar goed...beter over doorzeiken op Boekenmeter.nl

Gisteren na lange tijd weer eens herzien en wat heeft deze film weer indruk op me gemaakt. Prachtige mindfuck van Haneke. Constante dreiging door de hele film heen, geweldig realistische acteerprestaties (hoewel ik het wel eens ben met reacties hierboven dat de familie vaak dom reageert. Maarja, waarom ook niet, wat had jij in zo'n situatie gedaan, dat weet je niet dus ik laat dat open.), scenes die op een geweldige manier worden gefilmd ( wanneer het zoontje wordt neergeschoten en je dat allemaal hoort vanuit het perspectief van 1 van de moordenaars terwijl hij rustig zn broodje smeert ). Geweldig! Haneke confronteert ons hier met onze "guilty pleasures" en schotelt een film voor die je niet snel vergeet. 4,5*

Kille film, maar enorm intelligent, heel gedurfd en ethisch interessant