Funny Games (1997)

Deed me opvallend genoeg meer dan de Amerikaanse remake. Vond het, ondanks de erg geringe verschillen, iets sfeervoller en beklemmender. Toch kom ik ook hier tot drie sterren, omdat ik een paar plottwist matig vond en de ijzersterke Naomi Watts een wereld van verschil vind met Susanne Lothar.

De laatste uiteraard stukken beter

Zonder gekheid: ik kan me niet voorstellen dat Lothar je tegenviel. Eind jaren 90 een van de meest veelbelovende Europese actrices (mn haar rol in Engelchen) en wat mij betreft het enige hoogtepunt van deze film. Kan me niet voorstellen dat Watts beter doet.

Ik vond dit een hele slechte film. Laat ik eens wat redenen opsommen.

1. Het acteren was niet overtuigend. Zowel de sadisten als de slachtoffers deden me vrij weinig. Ik hoop dat in de verfilming Pitt en Watts beter zijn.

2. De dialogen waren zeer matig met als dieptepunt, de dialoog op het einde. Alles is veel te pretentieus

3. Het thema van de film om een anti-geweld statement te maken in een geweldfilm. Het klinkt misschien interessant maar is het absoluut niet: Kijken naar geweld in films doe je niet alleen voor het geweld maar ook om andere redenen zoals spanning, goed acteerwerk, goed scenario, interessante personages enz. Funny Games heeft dit allemaal niet. Het scenario is verre van orgineel als je de gekunstelde trucjes even buiten beschouwing laat. Tempo heeft de film absoluut niet, interessante personages ook niet en spanning eigenlijk ook niet.

4. De zogenaamde confronterende scenes waren veel te langdradig. Ze haalde het tempo uit de film en zijn gewoon een goedkope manier om te verhullen dat het scenario eigenlijk niet goed genoeg is om een hele film mee te vullen.

5. Het enige positieve punt aan deze film is het statement over tolerantie. Het idee dat iemand gewoon bestaande normen en waarden plat kan walsen is wel aardig gevonden en eigenlijk het enige interessante aan deze film.

Ik heb nu een aantal Hanneke films gezien en eigenlijk vind ik ze stuk voor stuk veel te pretentieus. Hij heeft best aardige redenaties maar mist het vermogen ze op een fatsoenlijke manier op film te zetten.

Hmm, dit was dus duidelijk niet aan mij besteed. Wat een vreselijke film zeg. Het enige wat deze film de moeite waard maakte voor mij was de redelijk beklemmende sfeer, maar voor de rest overheersen de negatieve punten duidelijk. Het acteerwerk is niet slecht, maar over het algemeen duidelijk ondermaats. Die slanke jongen deed het nog het beste en ook de moeder kon me wel bekoren, voor de rest was het één groot drama, net zoals de film zelf...

Het begint opzich wel leuk, met de jongen die om eieren komt schooien. Daarna word je als kijker al snel meegevoerd in een steeds beklemmender geheel, maar daar eenmaal aangekomen word de één na de andere plank misgeslagen wat mij betreft. Papa krijgt een tik op zijn been en kan de rest van de film niet meer lopen, erg triest. De ''kwajongens'' worden met de minuut irritanter en als één van die gasten dan ook nog in de camera begin te praten is het helemaal over natuurlijk. Denk je dat je het gehad hebt, spoelt ie' de tijd later ook nog eens achteruit met de afstandsbediening Behoorlijk triest. Grappig word het nooit, eng word het nooit, spannend word het nooit, interessant word het nooit, maar irritant en ongeloofwaardig wel. Mam en pap nemen volgens mij wel genoegen met alles, aangezien de moeder in het begin nieteens aan de buren - die met de boot aankomen - aangeeft wat er aan de hand is. Die ouders zijn gewoon twee pakken hooi man. Pak die jongens gewoon met een golfclub of een mes die allemaal in handbereik liggen. Maar nee, dit proberen ze zo ongeveer pas als hun zoon word doodgeschoten. Nog zo'n slecht moment. Vooral vreemde scénes hierna. De twee jongens zijn verdwenen en een lange shot in de huiskamer volgt. Het deed mij niks, maar het werkte me wel op mijn zenuwen dat er niet meer aandacht werd besteed aan hun eigen zoon die net neergeknald was.

Misschien wat te hogen verwachtingen van deze film, of in ieder geval andere verwachtingen. Het plot leek wel interessant, maar Haneke wou volgens mij één van zijn ''verboden gedachtes'' op het witte doek zetten en faalt grandioos wat mij betreft. Wel een leuk moment is de scéne dat de vrouw die gast neerknald, maar de daaropvolgende scéne - terugspoelen - die ik eerder aangaf deed dit dan weer de das om. Voor de rest ziet het er niet mooi uit, is de muziek verschrikkelijk en boeide het me gewoon voor geen meter.

Zo, nu maar weer even iets positiefs dan.

108 minuten zwaar lopen trippen, geniale film gezien!

Een film die het geweld nergen expliciet in beeld breng op een paar bloedspetters na. Je mag lekker zelf invullen hoe iets gebeurt is op een paar dingen na, alhoewel dat helemaal niet zo belangrijk is (De daden ansich).

Heb me vooral lopen ergeren aan de beslissingen van het gezin. Werken ze mee of werken ze de twee knapen tegen?

Ondertussen nemen de spanningen met de minuut toe. Iets wat ik zeer kan waarderen...

De muziek was natuurlijk express heel storend net zoals de televisie die je graag zelf wilt uitzetten om dat zooitje te dimmen, toch vond ik dit weer goed samengaan met het hele gebeuren. Ontzettende gure sfeer in dat huis, té indringend gewoon!

Heb verder één minpunt kunnen ontdekken betreffende het zoontje.

Daar werd weinig over gejammerd, maar ach, hoe reageer je als je in schock bent? Geen idee, misschien waren de verhoudingen toch al niet zo goed...

En HarmJanStegenga ; Die vrijheid bij de boot was er toch niet? Moet je dan nog een familie erbij betrekken? Mensen willen het liefst zelf alles oplossen en vooral in films! Ze hoopten misschien op een onverwachte terugkeer of ommekeer of iets in die geest.

Het was tenslotte een behoorlijk eigenwijze familie, was bij de eieren al duidelijk!

Nee, deze film heeft bij mij wel een onbekende snaar geraakt die ik nog niet zo vaak op deze wijze heb gevoeld.

Voorlopig een dikke 4.5*

Dit is weer zo'n film waar ik slecht tegen kan.

Twee irritante jochies teisteren een gezin, en het gezin durft er niks tegen te doen. Daar gaat het dus al fout. Ik leef me altijd graag in in een film, en dat is hier totaal niet mogelijk, aangezien ik die ventjes binnen een minuut al buiten had gezet. Dan is er al vroeg in de film een redding mogelijkAls de boot met 3 mensen erop aankomt maar alsnog durven ze er niks tegen te doen. Dit gaat zo de hele film door. Wellicht had ik de film beter gevonden als er in plaats van twee schooljochies, was gekozen voor wat 'gevaarlijk uitziende' mannen.

@Erwinner, over die boot; Nóg een familie erbij betrekken? Je bent dan met één volwassen man, drie volwassen vrouwen en een kind, tegen één Oostenrijkse tiener van net 60 kilo. Dat moet niet een al te groot probleem zijn lijkt me. Daarna ga je met z'n allen naar de keuken(pak eventueel nog een stok of wat ander gereedschap van de boot) en je pakt dat dikkige ventje in de keuken ook en je bent klaar.

Die moeder was duidelijk een eigenwijze vrouw, ze nam wellicht de verkeerde beslissising, dat komt uieindelijk wel de film ten goede.
Krijg je ook tenminste niet zo´n slachtpartij die het weer te chaotisch zou maken.

Eigenwijs kan best, maar ik vind het niet geloofwaardig om drie vrienden weg te sturen, als twee brutale jongens net je hond hebben doodgeslagen én je man hebben geslagen met een golfclub (die pijn in z'n been was ook zo overdreven, want je kon niet eens een fatsoenlijke swing maken in dat kleine halletje). Als vrouw zijnde weet je dat je in je eentje weinig gaat beginnen tegen die twee jongens en hulpdiensten kan je niet bellen want hij heeft de telefoon in het water gegooid. Ieder weldenkend mens had in deze situatie even hun vrienden om hulp gevraagd.

Maar goed, het is inderdaad maar een film in mijn ogen alleen wel een ongeloofwaardige.

Was er ook niet een klein meisje aan boord? En, ze werd geschaduwt door die 2 gasten. Het is gewoon een hele zware afweging die totaal niet aan geloofwaardigheid inboet. Wel kun je je afvragen of het de beste oplossing was en verder was alles redelijk gepland door die 2 gasten.Zo zitten alle thrillers eenmaal inelkaar, inherent aan het genre.

Alleen maar spoilers:
Geen klein meisje te zien, alleen vier volwassen mensen en spillebeentje.
http://www.plaatjesupload.nl/bekijk/2008/11/05/1225885498-860.jpg

De boot is al aangemeerd. In plaats van dat ze zegt: "kom even mee, ik moet jullie iets laten zien" zegt ze: 'dit is Paul, onze buurjongen..."

Dat films/thrillers nou eenmaal zo in elkaar zitten, dat klopt, alleen stoorde het me hier meer dan anders. Verder vond ik de film geen minuut spannend en het tempo ontzettend traag.

Als we de louter positieve kritieken van 'Funny Games' in acht nemen, zou Haneke de absolute koning zijn van de psychologische terreurcinema. Om die status echter met recht en rede op te eisen, zal Haneke voortaan vooral subtieler moeten worden in het bespelen van zijn kijker. De bewuste knipoog, letterlijk en figuurlijk, getuigt van weinig respect voor de aandachtige kijker en laat bovendien weinig ruimte voor enige emotionele betrokkenheid. Elke vorm van maatschappelijk nihilisme wordt bijgevolg eigenhandig de das omgedaan.

Waar ligt de grens tussen entertainment en waling? En wanneer is de kijker schuldig aan voyeurisme? Dat zijn de actuele en uitdagende vragen die Haneke zich aanvankelijk wenst te stellen. De kijker ziet zich vanwege het eerdergenoemde lak aan subtiliteit echter ongemoeid in deze dilemma's en krijgt het gaandeweg ook stevig op de heupen van het visuele simplisme. Meer inhoudelijke nuance en panache, en een kille, zenuwachtige feeling hadden van 'Funny Games' alvast een meer intense kijkervaring gemaakt.

1.5*

Op de laatste twee pagina's van deze pagina zie ik toch veel negatieve kritieken passeren, 0,5 hier en 1,5 daar. Ben ik het niet mee eens.

Heb me prima vermaakt met dit stukje cinema, waar gewoon hele leuke scenes in zitten. Ik ben niet bepaald een fan van het genre, maar vond de sadisten uitermate goed neergezet en ze hadden hun verhaal goed in het hoofd zitten. Hierdoor werd het af en toe gewoon leuk om naar te kijken omdat het zo ziek is. Fijn.

Deel van Filmnacht 2008.

- Warum tun Sie das?
- Warum nicht? (!!!)

De filosofie des levens samengevat in één zin.
Fantastich!

- Warum tun Sie das?
- “Warum tust du das dickie?”
Frisch speelt de sterren van de hemel.

Haneke plaatst een van beide criminelen perfect in een gaatje tussen het groene bladerdek wanneer de familie de buren begroet, geheel aan het begin vd f. Op die manier is hij extra moeilijk te zien. Slechts ‘dickie’ is duidelijk te onderscheiden. Doet sterk denken aan de slotscène van Caché.
Grappig omdat, indien je geïnteresseerd bent in Funny Games, je waarschijnlijk al weet dat twee jongens het gezin zullen terroriseren. Of je leest dat op de achterkant vd dvd. Je ziet er dus waarschijnlijk maar één bij de buren (en ook nog eens op een afstand)! Echt zo’n Haneke-moment, heerlijk.

Haneke maakt mij superscherp bij het kijken van de film. Alle zintuigen zet hij op scherp.
Dat vind ik een grootse prestatie.

Zo is het bijvoorbeeld mogelijk minutenlang te discussiëren over het wel of niet mogelijk zijn van de bloedvlek op Mühes been. Hij werd toch precies op de knie geslagen? En toch zit de (aanvankelijk) kleine bloedvlek precies in het midden tussen knie en kruis. Is dat omdat de broek onder invloed van de tape in het kruis is gekropen? Nee, want de broek valt nog precies op de schoen aan de onderkant. Is het dan mogelijk dat het bot gebroken is en 20 centimeter boven de knie door de huid dringt, een vlek achterlatend? Of is door dickie(, Peter, Tom, Beavis) toch op de plek geslagen waar de bloedvlek ontstaat en grijpt Mühe naar zijn knie omdat de pijn zich daar het hevigst manifesteert?
Is het een foutje van Haneke? Of heeft hij dit expres gedaan zodat ook tijdens een 2e, een 3e kijkbeurt nog nieuwe dingetjes op te merken zijn? Ge- ni- aal.

FG is uiterst trefzeker gefilmd, beangstigend precies. Geen moment te veel.
De scènes waar de 4 hoofdpersonen tegenover elkaar op bank zitten, wanneer bijvoorbeeld de zoon de kussensloop om zijn hoofd krijgt, de terreur die tastbaar wordt:
Dit is (een van ) de meest intense filmervaring die ik heb meegemaakt. Hulde.

Het deed me werkelijk pijn, hoe Mühe zijn vrouw niet gelooft op haar woord wanneer zij hem vraagt de jongens eruit te smijten.
En natuurlijk had hij Paul niet mogen slaan. Volgens mij begint de terreur wanneer Paul zegt: “Pas maar op dat ik jou eieren (ballen) er niet af trek.” Mühes reactie was hem te slaan. Dan verlaag je je tot hun methodes en geef je hen de mogelijkheid alles op jou af te schuiven. (Natuurlijk, had Mühe niet geslagen, hadden ze een andere aanleiding gevonden om te terroriseren.)

Zeer interessant om te zien hoe Mühe opgeeft nadat zijn been kapot is geslagen (door te antwoorden “ein Golfball”) terwijl zijn vrouw sterk blijft, zich eigenlijk nooit laat ‘kleineren’. Zelfs wanneer ze zich uitkleedt is dat om haar zoontje van verstikking te redden, zelfs wanneer ze het gebed opzegt is dat om haar man te redden van een dood door het mes.

Een kanttekening: volgens recensisten is het behoorlijk ‘ziek’ dat de kijker met Peter mee-tvkijkt , wanneer Paul Georgie achternazit in het huis van de buren. Dit zou illustreren dat zelfs wanneer je net getuige bent geweest van de ergste misdaden, je toch niet in staat bent weerstand te bieden aan de verlokkingen van de kijkbuis.
Ikzelf vind dit nog een van de minder goede voorbeelden van hoe Paul (en Peter) de kijker van FG handlanger maakt bij hun daden.

Maar hoe is het in godsnaam mogelijk dat Lothar niet om hulp schreeuwt wanneer de drie vrienden met de boot aankomen?! Haar mans been is reeds kapotgeslagen! Haar hond is al omgebracht! Denkt ze nou echt dat zij, haar man en kind het er levend af gaan brengen?

Werkelijk magistraal hoe Haneke het geweld in beeld brengt d.m.v. de reacties van hen die het ondergaan, i.p.v. het geweld in beeld te brengen. Maar dit is al heel vaak gezegd.

Weinig respect? Juist zeer veel respect zou ik zeggen!
Hoe vaak is het nou dat een regisseur ervoor kiest zijn kijker 'in het verhaal te trekken'? Volgens mij is dat in de geschiedenis vd film nog zeer weinig gebeurd.

Volgens mij gebruikt Haneke dit stijlmiddel om de kijker handlanger te maken van Paul (en Peter).

Haneke voert dit ook heel de film consequent door, hij laat de kijker mee-tv kijken, hij speelt met de hoop vd kijker dat 'het goede zal overwinnen' door de band terug te spoelen nadat Lothar het geweer bemachtigd heeft.

Hoe verklaar je dan dat dit stijlmiddel van weinig resepct voor de toeschouwer getuigt? Ik zou toch juist zeggen dat er hier een geniaal spel met zijn toeschouwer wordt gespeeld door Haneke, die dus oplettendheid en intelligentie van zijn toeschouwer vraagt. Allesbehalve respectloos zou ik zeggen.

Zo dat was wel weer even een aparte kijkervaring moet ik zeggen, maar uiteindelijk wel een erg tegenvallende. Leuk dat meneer Haneke van experimenteren houdt, maar bij mij werkte het niet echt. De film heeft een paar momenten, maar is in zijn geheel een hele grote voorspelbare thriller met behoorlijke domme mensen die gegijzeld worden en waarbij de afloop natuurlijk erg voorspelbaar is. Is op zich niet erg, want dat zijn een hele hoop andere films ook wel, maar als de film verder ook niet weet te vermaken, dan blijft er vrij weinig over. Op de domme keuzes ga ik hier niet verder in, want die worden hieronder al genoeg besproken, zoals o.a. het gevalletje bij de boot . Het enige echt verrassende moment in de film is als de vrouw een van de jongens plots neerschiet. Op dat moment was ik echt even verrast. Als daarna de andere jongen met de afstandsbediening de scène terugspoelt, waarna het de vrouw de volgende keer niet meer lukt , valt de film al helemaal niet meer serieus te nemen, ook al was het wel een aardige wending. Verder bevat de film enkele zeer lange nietszeggende shots en is het acteerwerk op zich niet slecht en van de vrouw zelfs erg goed te noemen. Wat mij betreft dus een mislukt experiment van Haneke!

1,5*

Altijd diezelfde scene waar mensen over struikelen

Nee hoor, ik struikel over wel meer scenes .

Ik struikel zowat over de hele film

Ik struikel over alle films van Hanneke

Wat gaat het volgende zijn, iemand die over Duitstalige cinema struikelt .

Ik struikel ook over zijn franstalige films

Verwachtte een meer shockerende film dan het is. Gewoon een goede film en (ook) naar mijn opvatting een parodie op met geweld overladen films.

7.5/10

Schokkende film...

Ik weet niet wat ik nou met deze film aanmoet. Ik heb wel vaker bij films gehad dat ik een dubbel gevoel had maar hier slaat het echt alles. Aan de ene kant vind ik de film erg slecht, maar aan de andere kant weer erg goed...

Waarom slecht? Funny Games zit gewoon vol met domme acties, saaie momenten en de dialogen (zonder Arno Frisch) zijn ook niet bijster goed. Met domme acties doel ik natuurlijk op het moment dat een andere familie met een boot aan komt varen. Vertel wat er is gebeurd! Je man is net neergeslagen en met een groter aantal lukt t toch wel om ze weg te jagen/overwinnen met geweld? Maar nee hoor, er is niks aan de hand en ze gaat doodleuk terug naar binnen. En ook het moment dat die vrouw zich in de bosjes verschuilt voor een auto en daarna erachter aan rent en gaat schreeuwen. Of je verstopt je, of je gaat voor die auto staan en roept om hulp...maar niet allebei. De saaie momenten doen zich vooral voor als die twee jongens een moment weg zijn. Dat ene shot is in het begin wel heftig, maar daarna wordt het erg vervelend. En zo zijn er wel meer momenten. En de relatie tussen de twee jongens vond ik al helemaal vreemd en kon er bij mij ook niet zo makkelijk in. Tenslotte is de film visueel best lelijk. Camerawerk enz. is gewoon erg saai. Gedurfd hoor lange shots, maar hier konden ze dus gewoon niet boeien. Zo zou ik er 1,5*/2* aan kunnen geven.

Waarom goed? Eigenlijk kun je Funny Games niet goed noemen. Ik vond er niks goed aan het terroriseren van een gezin voor de lol. En hierboven staat al beschreven dat de film visueel enz. ook erg ondermaats is. Wat wel goed te noemen is: Arno Frisch. Die speelt zijn rol vol overtuiging en erg goed, in tegenstelling tot Dikkie (slecht!). Ik kreeg de rillingen van Frisch' personage. Het praten tegen de camera vond ik ook goed. Het had wel iets en na het stuk waarin Frisch de dood van Dikkie terugspoelt wordt eigenlijk duidelijk gemaakt dat hij de regisseur van deze film is. De harde muziek die op een paar momenten gedraaid wordt past ook wel bij de film. Ondanks dat de film op veel fronten faalt bleef hij opzich wel boeiend. Ik zat een beetje met afschuw te kijken maar toch wilde ik weten wat ze verder gingen doen. Funny Games was voor mij zeer schokkend.Ik weet niet waarom maar het deed me toch wel iets toen ik het bloed op de televisie en daarna het lijkje van die jongen zag. Dat was grof en zo zinloos...dat was wel schrikken. En ook de brute manier waarop ze die vrouw uiteindelijk doden en er zo luchtig over doen. Funny Games heeft toch indruk op mij gemaakt. Nou nee, indruk maken is niet het juiste woord, ik kreeg eerder een gevoel van walging. Het is alsof ik een enorme klap in mijn gezicht heb gehad die me nog steeds duizelig maakt. Ik weet niet wat ik met deze film aanmoet. Doordat ik wel geboeid was en een aantal zaken zou ik hier ook 4* van kunnen maken.

Een film die ik niet graag nog een keer zal opzetten. Ik heb geen flauw idee welk cijfer ik moet geven. Een erg hoog cijfer verdient de film niet, maar extreem laag is ook niet gepast. Funny Games heeft toch iets met me gedaan waardoor ik hem nooit zal vergeten.

3*... Ik weet niet of ik ooit Haneke's remake zal zien. Ben best benieuwd maar aan de andere kant zie ik er ook weer tegenop.

Dat Haneke de bewuste stijlmiddelen hanteert om de kijker 'medeplichtig' te maken, staat buiten beschouwing. Het consequent toepassen ervan durf ik ook nog enigszins afzijdig te houden. Het werkelijk toepassen van deze 'spielerei' acht ik echter geheel onnodig en bovendien nefast voor de emotionele betrokkenheid van de kijker.

Voor mezelf is het alsof Haneke de intelligentie van zijn kijker onderschat en daarom dergelijke stijlmiddelen gaat integreren om diezelfde kijker bewust te maken van de gruwel. En in die zin ervaar ik dat als een vorm van weinig respect jegens de toeschouwer. De letterlijke knipoog is te banaal om een positief effect te bekomen, en kan uiteindelijks zelf een averechts effect teweegbrengen: de kijker wordt uit zijn 'trance' gehaald.

Indien Haneke de centrale intrige met meer naturel had gepresenteerd en zijn prent visueel indringend had omkaderd, zou hij al een grotere stap gemaakt hebben dan het huidige resultaat.




Volgens de manier waarop Haneke zijn kijker in het gegeven tracht te trekken, is dat wellicht weinig gezien. Wat mij betreft is dat echter niet de methode om de kijker mee te slepen. Integendeel, de pure, vrij van stijlmiddelen staande benadering zal in dit geval ruimschoots mijn voorkeur genieten.

dank je voor je reactie matchos!

Heel duidelijk, het haalt je uit je trance en het zou hogelijk je voorkeur genieten deze film zonder stilistische Spielerei te zien.

Ik vind het juist zo verdomd origineel! Het haalt me niet uit mijn trance, daarentegen ben ik vervuld van afgrijzen door het onontkoombare van de misdaad.

Alsof ik er bij ben maar ultiem machteloos ben. En daarbovenop ook nog eens zou moeten instemmen met het gebeuren omdat Paul lijkt te veronderstellen dat ik net zo besmuikt moet lachen om zijn acties als hijzelf, net zo trots ben op zijn handelen als hij is.

De positie van de filmkijker in een notendop .

leuke scènes!

Werd ik best wel lekker warm gemaakt voor deze film. Hij zou zwaar shockerend zijn en dat soort bewoordingen. Ik vond dat achteraf wel meevallen bij deze ietwat trage thriller. Het begint met het vragen om vier eieren, maar eindigt in een gruwelijke sadistische nachtmerrie. Op zich wel aardig gevonden zo her en der. Dat zapmoment was wel een leuk wtf-momentje.

Michael Haneke wil dus de kijker meebrengen dat het FOUT is om te genieten van geweld in films. Dat haalde ik maar met moeite uit die film en sowieso deel ik die boodschap niet met hem. Ook bij Cache kon ik zijn redenaties overigens totaal niet volgen en die drang om die zogenaamde medeplichtigheid bij de kijker aan te brengen is natuurlijk ridicuul.

waarom ridicuul vino?

Behoorlijke tegenvaller dit..

Waar het begin voor mijn gevoel sterk opbouwt, er een echt goed ''er klopt hier iets niet'' sfeertje hing vond ik naarmate de film vorderde hij slechter en slechter werd.. Vreemd en dramatisch acteerwerk ook.
Het stuk vanaf dat de zoon dood is geschoten tot de 2 jongens weer terugkwamen vond ik slaapverwekkend, saai en ik had echt geen idee wat de regisseur hier nou precies wilde maar impact had het allerminst..

Het laatste gedeelte deed me eigenlijk niets meer, het duurde me allemaal te lang en de laatste spelletjes konden mij ook totaal niet boeien..

Aardige 1e 45 min. daarna werd het alsmaar slechter met een werkelijk nutteloos en zielloos stuk ergens tussenin, einde kabbelde beetje verder op wat al was maar had totaal geen positieve invloed voor mij voor de film.

Jammer!

1,5* voor de 1e 45 min.

Precies wat ik er van verwachtte...

Ik heb lang gewacht met het kijken van deze film, omdat ik het gevoel had dat Michael Haneke een vervelende, moralistische zeurpiet is en dat is door de film bevestigd.

Ik begrijp dat ie iets wil vertellen over geweld in films en de rol die de kijker hierin speelt. Uit deze film spreekt echter zoveel minachting tegen de kijker dat de film het eigenlijk niet verdiend bekeken te worden. Hoe kun je je publiek zo vervelen met zulke lang uitgesponnen scenes?

Maar goed, Michael Haneke vindt dat het publiek iets moet leren over de aard van geweld in films. Binnen het arthousecircuit waarin hij opereert is dat vooral preken voor eigen parochie en de mensen die hij hiermee zou willen bereiken, zijn waarschijnlijk al ver voor het einde in slaap gevallen.

Waarschijnlijk ga ik mezelf toch nog ooit wel een keer kwellen met de US versie (vanwege mijn waardering voor de acteurs in die versie), maar dat zal nog wel weer 10 jaar duren ofzo...;)