menu

Marriage Story (2019)

mijn stem
3,65 (820)
820 stemmen

Verenigde Staten
Drama
136 minuten

geregisseerd door Noah Baumbach
met Adam Driver, Scarlett Johansson en Laura Dern

Theaterregisseur Charlie en actrice Nicole zijn voor veel van hun collega's het ideale stel: ze zijn getrouwd, hebben een fantastische zoon en mede dankzij hun samenwerking kan hun theatergezelschap voor het eerst spelen op Broadway. Maar hun relatie loopt stuk wanneer Nicole besluit New York te verruilen voor Los Angeles om mee te spelen in een pilot voor een televisieserie en om dichter bij haar familie te zijn. Charlie en Nicole spreken af dat ze hun huwelijk amicaal willen beëindigen, maar wanneer ze er niet uit komen en advocaten de touwtjes in handen nemen, escaleert de situatie snel.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=MQyIYEcj4yU

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
4,0
Mooie film maar wat mij betreft niet het meesterwerk dat veel critici erin zien. De film doet me wat denken aan Le Mépris (1963) - MovieMeter.nl (vanwege het psychologische drama en geruzie van een echtpaar in de toneel- en filmwereld), maar ontbeert de filosofische diepgang of cinematografische avantgardisme, en aan Birdman or (The Unexpected Virtue of Ignorance) (2014) - MovieMeter.nl (vanwege de nervositeit en achtbaanachtige rit van relatieperikelen rondom een toneelstuk), maar ontbeert de genialiteit.

De film is in feite nergens verrassend en neigt zelfs aldoor naar het clichématige: we leren Charlie en Nicole kennen als door en door goede mensen die ook heel lief voor elkaar zijn, zodat je je afvraagt waarom ze überhaupt gaan scheiden (en in ieder geval willen ze de scheiding netjes afwikkelen in wederzijds respect) maar in plaats van dat we een duistere kant van hen leren kennen is de moraal van het verhaal slechts dat je beter bij advocaten vandaan kunt blijven omdat juridische procedures het spel vuil maakt. De reden van de echtscheiding blijkt slechts dat Nicole meent dat zij zich onvoldoende als actrice of regisseuse kan ontwikkelen in de schaduw van haar man waarbij de indruk kan ontstaan dat hij egoïstisch is en/of niet genoeg van haar hield om haar haar eigen ontwikkeling te gunnen maar waarbij ook de indruk kan ontstaan dat zij de echtscheiding gebruikt om wraak te nemen: de film kiest zo uitdrukkelijk geen partij want zowel Charlie en Nicole blijven schatten van mensen met hooguit een zwakheid in hun persoonlijkheid.

De film voelt wel heel realistisch: het gevoel bekruipt je dat de schrijver van het script simpelweg zijn eigen ervaring met een echtscheiding heeft opgeschreven. De humor of drama is niet altijd overtuigend maar bij vlagen is de film hilarisch of ontroerend. Er zit wat commentaar in de film op de maatschappij die wellicht raak is maar tegelijk nooit echt origineel of verrassend, zoals dat van vrouwen wel maar van mannen niet wordt verwacht dat ze perfect zijn. De grote kracht van de film is bovenal dat hij nergens verveelt: ondanks zijn 136 minuten kijkt hij lekker weg. En in zijn realisme is de film wellicht een monument in de categorie echtscheidingsfilms.

avatar van mrklm
5,0
Noah Baumbach putte voor een belangrijk deel uit de echtscheiding van zijn ouders en komt met een meesterlijk geschreven scenario dat probleemloos schakelt tussen romantische komedie, melodrama en puur absurdisme. De opening is geniaal: Charlie [Adam Driver] en Nicole [Scarlett Johansson] delen met de kijker wat de positieve kwaliteiten van hun (dan nog) partner zijn. Het is de omschrijving van een ideaal huwelijk, zo lijkt het, tot we ontdekken dat het echtpaar bij een mediator zit. Die heeft Charlie en Nicole opdracht gegeven om elkaars goede eigenschappen op te schrijven en wil dat ze die aan elkaar voorlezen, in de hoop dat ze daarmee op een positieve manier kunnen beginnen. Nicole weigert echter haar bijdrage voor te lezen en verlaat uiteindelijk woedend de sessie! Geleidelijk ontdekken we niet alleen waardoor de relatie stuk is gelopen, maar ook hoe complex en - zoals de aimabele advocaat Bert Spitz [Alan Alda] regelmatig verzucht - vaak hoe onbegrijpelijk en ogenschijnlijk absurd echtscheidingsrecht in elkaar steekt.

Baumbach geeft Johansson en Driver alle ruimte om hun niet geringe acteertalenten te tonen en beiden leveren topprestaties. De scène waarin een poging tot verzoening uitloopt op een tenenkrommende scheldpartij is een masterclass in (samen)spel en regie, maar de gehele cast zorgt voor onvergetelijke momenten. Het moment waarop Nicole met hulp van haar moeder [Julie Hagerty] en haar bloednerveuze zus [Merritt Wever] de scheidingspapieren aan Charlie wil overhandigen is hilarisch, maar wordt uiteindelijk ronduit pijnlijk. Laura Dern is (zoals zo vaak) fantastisch, deze keer als Nicoles even charmante als gehaaide advocaat. Absurd is hoe Dern en Alda moeilijke onderhandelingen over voogdij abrupt onderbreken om een broodje te bestellen. Even bizar is het moment waarop Dern geconfronteerd wordt met Charlies meedogenloze advocaat Jay [Ray Liotta]: de twee geven elkaar een hand, hij nodigt haar uit voor een benefietavond... en een paar minuten later zijn ze verwikkeld in een keihard staaltje moddergooien.

Baumbach, Johansson, Driver, Dern en componist Randy Newman wonnen al prijzen voor hun werk. KIjk niet vreemd op als deze film een flink aantal nominaties bij de Golden Globes en de Oscars in de wacht sleept.

avatar van Maikeru
3,0
Hmm misschien begin ik slechte smaak te ontwikkelen, maar ik vond er weinig aan. Er had wat mij betreft rustig een half uur aan materiaal weggesneden kunnen worden en algemeen vond ik dat de montage wat te wensen overlaten. Daarbij zijn er enkele wanstaltig lelijke shots te vinden in de film, waarbij de lange scène met Scarlett bij de advocate nog lang in mijn geheugen gegrift zal blijven. Echt lelijk gedraaid! Verder op zich een aardig drama dat een goede kijk geeft op de scheidingsindustrie in Amerika. Ik leefde grotendeels wel mee met de personages, hoewel ik er (misschien mede door de montage) af en toe uit werd getrokken door een matige acteerprestatie. Daarbij zijn het niet echt fijne personages, dus dat helpt ook niet. De toon gaat alle kanten op. Soms luchtig, soms satirisch, soms melodrama, af en toe een flauwe grap, maar wat mij betreft had het qua toon en uitvoering wel een sterkere richting op gekund. Het sleepte nu gewoon door en door zonder mij ergens te verrassen.

2,5*

avatar van scorsese
3,5
Goeie film waarin een getrouwde man en vrouw die samen een kind hebben, besluiten te gaan scheiden. Alle scenes op zich zijn allemaal uitstekend te noemen (inclusief goeie dialogen), maar als geheel niet helemaal toonvast wat hier en daar toch voor wat wrijving zorgt. Prachtige rollen van Adam Driver, Scarlett Johansson en Laura Dern. Met gemak 3.5 sterren.

avatar van Drulko Vlaschjan
3,5
Prima film die vooral deed denken aan Baumbachs eigen The Squid and the Whale (2005), die ik toevallig een paar weken geleden zag. Er zit zelfs minimaal één kleine verwijzing in, een shot op dezelfde tennisbaan.

De Squid vond ik op bijna alle vlakken overtuigender. Hij was grappiger en pijnlijker en de kinderen speelden een belangrijkere rol, ze waren niet slechts een object maar actieve personages. Marriage Story wint het dan weer op de acteerprestaties. Het kabbelde wel af en toe wat gezapig door, zeker in de eerste helft. De bekvechtscène was geweldig, ik moest er hard om lachen.

Uiteindelijk was er wel erg weinig uit te halen, het enige was dat je de dingen beter zelf kunt regelen dan met een advocaat, maar dat lag ook wel heel erg aan het type advocaat; wat een vreselijk mens. Ze nam Nicole mee in haar gehaaide gedrag, wat het lastig maakte om geen partij te kiezen voor Charlie.

avatar van wwelover
4,0
Bijzondere film zeker, vooral dankzij het geweldige acteerwerk van Johansson en vooral Driver. Gevaar bij zo'n film is dat het saai gaat worden, maar dat heeft Baumbach gelukkig kunnen voorkomen. Uiterst sterke dialogen en een goede mix van humor en drama.

4*

avatar van IH88
4,0
“Criminal lawyers see bad people at their best, divorce lawyers see good people at their worst.”

Pijnlijk, verwoestend en dramatisch, maar ook hartverwarmend, grappig en bitterzoet. Mensen die zeggen dat ze er samen uit willen komen en geen advocaat nodig hebben, zijn meestal juist degene die als eerste naar een advocaat rennen als ze er één nodig hebben. Nicole en Charlie proberen het allemaal heel amicaal op te lossen, maar zodra Nicole een advocaat in de arm neemt (de fantastische Laura Dern) gaat de beerput open. Noah Baumbach maakt niet de fout door er een hele zware echtscheidingsfilm van te maken, en ondanks de verwijten en ruzies voel je de liefde tussen Nicole en Charlie die er nog steeds is.

Johansson en Driver zijn fantastisch, en tijdens de scene waarin ze ruzie maken komt alles wat Marriage Story zo goed maakt samen. Het begint rustig, dan komt de knetterende ruzie, en het eindigt met twee personen die elkaar vastgrijpen omdat al het andere in hun leven zich door hun vingers lijkt te glippen. De scene met Driver, die zo zijn best doet wanneer er een vrouw komt kijken hoe hij met zijn zoontje omgaat, is tragisch maar tegelijkertijd ook hilarisch (dat hij zichzelf per ongeluk snijdt is de kers op de taart). Beide acteurs mogen van mij alle prijzen winnen, en Driver is op het laatst wanneer hij spontaan in zang uitbarst hartverscheurend goed. De film eindigt met Nicole die de veters strikt van Charlie en het lijkt iets kleins, maar het is veelbetekenend voor hun relatie en hoe het verder gaat tussen beide. Geniaal.

avatar van rep_robert
4,0
Baumbach's films zijn vaak een hit or miss voor mij. Het zijn trage films waarin er gepraat wordt, heel veel gepraat zelfs. Tot nu toe ben ik nog niet weggeblazen door zijn films en Kicking and Screaming heb ik halverwege uitgezet omdat ik mezelf er niet doorheen kon worstelen.

Marriage Story kon dus 2 kanten op, maar met deze cast had ik er wel vertrouwen in. Dat Driver en Johansson de film met gemak dragen is dus ook geen verrassing. Wat een mooie, natuurlijke rollen spelen zij zeg. Van begin tot eind geloofde ik de situatie. De lange dialogen (die er uiteraard zijn) geven de film een pittig karakter, maar bovenal krijgen we een koppeltje in scheiding te zien op een manier zoals je ze niet zo vaak ziet. De grote momenten dat er geruzied wordt, worden afgewisseld met kleine momenten waaruit blijkt dat ze ergens diep van binnen van elkaar houden/hebben gehouden.
Dit mag ook op het conto van Baumbach geschreven worden, die de acteurs hun werk laat doen en er wel een dusdanige vaart achter weet te houden dat de 130 minuten geen enkel moment langdradig oogt. Er wordt toegewerkt naar een einde die voor de kijker geloofwaardig is en dat vind ik knap omdat je al heel in een van de twee kampen kan belanden. De balans is dus perfect!

Een kleine topper en Baumbach stijgt weer enorm in mijn achting.

4,0*

avatar van El ralpho
3,5
In voor- en tegenspoed

Marriage Story laat een pijnlijk realistisch portret zien van een huwelijk wat op de klippen loopt. Over mensen die elkaar niet langer weten te vinden, maar tegelijkertijd nog wel ongelofelijk veel van elkaar houden waardoor liefde en haat steeds meer door elkaar beginnen te lopen. De meeste mensen zijn hier zelf ook wel mee bekend, zij het als ervaringsdeskundige na zelf een scheiding te hebben meegemaakt of na het verbreken van een relatie. De essentie blijft hetzelfde: het verbreken van een verbintenis. Al hangen er in het geval van een huwelijk en (met name) kind(eren) nog veel meer consequenties aan. Deze laatste factor dwingt een stel namelijk om met elkaar door een deur proberen te blijven gaan, ten behoeve van het kind. De film lijkt ons daarom bijna de vraag te stellen waarom we überhaupt nog relaties aan zouden gaan.

Het antwoord weten we onbewust allemaal wel, want veel mensen vinden het enorm lastig om heel hun leven lang alleen te blijven. Daarnaast weten wij zonder negatieve emoties ook niet wat positieve emoties zijn waardoor wij als het ware in relaties steeds weer beide kanten van de medaille kiezen. Hierbij zie ik de relatie ook als een soort van Russisch Roulette omdat iedere relatie die wij als mensen aangaan een risico is die wij nemen. Met hoeveel vertrouwen je een relatie ook ingaat, en hoe hard je er beiden ook aan werkt, er is nooit een garantie dat je als koppel over 10 jaar nog bij elkaar bent. Ook Charlie en Nicole lijken aanvankelijk het perfecte stel, totdat het "ergens" misgaat.

Marriage Story is op zijn sterkst wanneer Charlie en Nicole met elkaar in gesprek zijn, waarbij de dialogen geregeld messcherp zijn en ook sterk naar voren komt hoe ver wij als mensen kunnen gaan wanneer wij elkaar kwetsen met woorden. Ook de onmacht vanwege het er zelf niet langer meer uitkomen en het uit proberen te vechten met advocaten laat zien dat een verbroken huwelijk/relatie simpelweg kan uitmonden in een mini-oorlog. Jammer vond ik persoonlijk wel dat de focus soms iets te veel op de echtscheidingsprocedure en het contact met de advocaten lag, dan op de relatie met Charlie en Nicole zelf. Ik had zelf namelijk liever meer van de aanloop gezien, en hoe Charlie en Nicole zo vervreemd van elkaar konden raken. Wat hadden zij anders kunnen doen in het verleden waardoor ze nu nog samen hadden kunnen zijn, of was deze situatie voor dit koppel onvermijdelijk geweest?

Dit uitstekende Netflix Drama (Yup, Netflix levert eindelijk weer eens een fatsoenlijke speelfilm af), levert genoeg gespreksstof op en is zonder meer een kijkbeurt waard, al had ik graag meer inzicht in de relatie in zijn totaliteit gehad dan enkel op de relatie toen deze volledig in puin lag. Wellicht nog een idee voor een prequel?


3,5*

4,0
Het eerste gedeelte leek me eerder een luchtige toon aan te slaan. Nadien komt de ernst en de pijn, die duidelijk alleen maar echt leeft bij beide betrokkenen en alleen maar toeneemt wanneer een stel advokaten hen als zielepoten meesleurt in een mallemolen van gevecht en opgelegde haat die ze nooit hadden gewild. Het levert enkele schitterende, indringende scènes op in een film die met dit onderwerp erg menselijk voor de dag komt en zeker een stuk boven de middelmaat uitstijgt.
Adam Driver is merkwaardig, Scarlett onbetwistbaar in één van haar allerbeste rollen en Laura Dern is als gegoten in haar rol van haai-erige raadgeefster.
Haar vlijmscherp voorkomen draagt daar toe bij.

avatar van BBarbie
4,0
De films van regisseur Noah Baumbach hebben mij tot nu toe amper kunnen bekoren. Dit is heel andere koek. Prima film over de perikelen, die van lieverlee tegen wil en dank in een echtscheidingsproces sluipen. Gelet op de talloze positieve kritieken voldoet de film evenwel niet helemaal aan de hoge verwachtingen, die ik vooraf had.
Zonder meer het beste optreden van Scarlett Johansson sinds Lost in Translation (2003), maar het is de niet te missen Laura Dern, die als haar advocaat met de film aan de haal gaat.

avatar van tbouwh
2,0
Scheidingsadvocaat moet toch wel één van de triest denkbare beroepen zijn. Je houdt je dagelijks bezig met conflict en verval en verdient er nog je brood mee ook. De twee advocaten die in deze film uiteindelijk tegenover elkaar komen te staan zijn elkaars directe tegenpolen; Laura Dern mag in een opzichtige en geforceerde monoloog het (religieus gegrondveste) patriarchaat fileren waar haar collega een schoolvoorbeeld van is. Dern verdedigt het personage van Scarlett Johansson, zonder twijfel één van de meest egoïstische verschijningen van het afgelopen filmjaar. Als zij uitlegt waarom ze wil scheiden windt ze er geen doekjes om dat ze gewoon een volledig ander leven wil. Haar man krijgt in de mond gelegd dat hij het huwelijk ook niet meer zal willen behouden. Het perspectief van het kind is te allen tijde ondergeschikt aan de wensen van de moeder en de vader krijgt een vrachtlading aan verwijten te verduren, waaronder (ironisch genoeg) de gedachte dat hij alleen aan zichzelf denkt. Nu wil ik niet betogen dat het personage van Driver geen blaam treft, maar veel onredelijker en tenenkrommender krijg je het nauwelijks verzonnen.

Je verwacht dat een huwelijk stukloopt als twee mensen de strijd met elkaar en hun verbond niet langer aankunnen, als ze moegestreden zijn. In Marriage Story lijkt de strijd juist pas te beginnen als de triviaal verpakte beslissing om te scheiden eenmaal genomen is. Het tekent andermaal het extreme egoïsme van personages die alleen het beste voor zichzelf willen en dan ook nog eens te bevoorrecht zijn om zich volledig van hun eigen privileges (lees: genoeg geld om peperdure advocaten te betalen, maar alsnog geklaag over inkomsten) bewust te worden. Uiteraard hangt de indruk dat Johansson's beslissing kwalijk triviaal is ook wel enigszins samen met de keuze van de regisseur om een eventuele fase van strijd en verval vóór de dagvaarding niet te tonen en alleen indirect aan de periode voor de beslissing te refereren. Dit leidde er alleen hoe dan ook toe dat iedere vorm van sympathie voor en empathie met de personages en hun situatie voor mij ver te zoeken was.

Ik vond het fascinerend dat Baumbach het instituut huwelijk aan stukken trekt en expliciet feministische personages in zijn film verwerkt, maar in het laatste kwartier dan weer (het duidelijkst) vanuit een uitsluitend mannelijk perspectief vertelt. Zijn ex-vrouw wordt hierbij gereduceerd tot een passief personage dat letterlijk een knieval doet voor de vader van haar zoon. Dat zal nog wel de nodige tongen losmaken en ook al losgemaakt hebben. In een haast ondraaglijke film met vooral veel kunstmatig uitgeschreven conflictsituaties riep het bij mij op de valreep ook nog gevoelens van verrassing en verwondering op.

avatar van Fisico
4,0
Na de lovende recensies hier en in de media deze Marriage story met voorrang bekeken. Een intrieste film over een (vecht)scheiding waar uiteindelijk steeds de kinderen de grootste dupe van zijn. De film deed me wat denken aan die andere beroemde echtscheidingsprent Kramer vs. Kramer (1979) met Dustin Hoffman en Meryl Streep.

Hoewel de intenties aanvankelijk vriendschappelijk verlopen raken beiden verstrikt in het advocatenwezen totdat de bal aan het rollen gaat en niet meer gestopt kan worden. Het was schrijnend wanneer beide advocaten in de rechtszaal een robbertje aan het uitvechten waren en zowel Charlie en Nicole met het hoofd naar beneden het allemaal ondergingen. Grove, maar ook vooral irrelevante dingen werden als argument of bewijs aangehaald en werden uit de context gerukt. Een vechtscheiding is nasty ...

Sterke en intense film met een Adam Driver die ik steeds meer en meer waardeer als acteur. En in zijn personage Charlie kon ik me ook wel vinden: steeds vertrouwen hebbend in de andere, maar uiteindelijk het deksel op de neus krijgen als hij niet oplette. Misschien ligt het aan mij als man - corrigeer me gerust - maar Nicole vond ik vrij egoïstisch (al kan ik grieven wel begrijpen, niet dat ze ze uitbuit om haar slag thuis te halen). Knap gespeeld wel van Scar-Jo.

Het kon nog bitser of op de spits gedreven worden, maar dat deed het uiteindelijk niet. Niet zozeer de ruzies stonden centraal, maar wel de maatschappijkritiek hoe gehaaide advocaten met peperdure rekeningen er een veldslag van maken. Fijn wel om ook eens een "menselijke" advocaat te zien, maar die was duidelijk niet opgewassen tegen al dat geweld. Frappant vond ik ook die social worker. Ik vraag me dan steeds af of dit karikaturen zijn of dat er werkelijk dergelijke profielen rondlopen? Dat mens mankeerde zelf iets en dan maar oordelen en compleet normale dingen als abnormaal beschouwen. Die observatie tijdens het eten, gruwelijk!

avatar van martijn011
4,0
Sterke film!

Het was mijn eerste kennismaking met Baumbach, maar ik ga zeker wat meer films van hem bekijken.
Allereerst gaan wat mij betreft de credits naar hoofdrolspelers Adam Driver en Scarlett Johansson en zeker ook het vermelden waard zijn de bijrollen van Laura Dern en Ray Liotta. Alle vier leveren ze vakwerk af, waarbij Driver echt helemaal fenomenaal is.
Het moet ook gezegd worden dat het script erg goed geschreven is zodat de acteurs zich ook naar hartenlust kunnen uitleven.

In het begin had de film de neiging om wat saai te worden zodat dit net geen meesterwerk is. De potentie had de film zeer zeker, maar doordat het eerste uur niet zo sterk was als het laatste uur, is het wat mij betreft geen regelrechte knaller.
Wel is dit een film die zeker gezien moet worden en waarbij er echt een masterclass acteren wordt gegeven.
4*

avatar van Film Pegasus
4,5
Film Pegasus (moderator)
Een genre dat zich niet toe leent om groots uit te pakken, visueel te willen opvallen of met creatieve ideeën afkomt. En in de gevarenzone zit van meligheid en clichés. We krijgen een koppel te zien dat uit elkaar gegroeid is, maar zich nog wat vasthoudt aan een verleden waar wel liefde was. En natuurlijk de gemeenschappelijke zorg voor hun zoontje. Ze hebben elkaar lang genoeg gekend om naast de mindere kanten, ze ook de goeie dingen van elkaar nog zien. De grote liefde is misschien weg, het is geen haat voor elkaar. Je krijgt dan een scheiding natuurlijk en omdat het toch wat formeel moet lopen komen er advocaten aan te pas. Maar die zien het vooral zakelijk, met de eigen cliënt als enige doel. Dingen worden gezegd die niet gezegd moesten worden, of misschien juist wel. Wat niet lukt op therapie, lukt met een knal tegen de muur via de rechtbank. Als het stof gaan liggen is, komen ze terug op de eerste intentie om uit te scheiden als vrienden.

Scarlett Johansson en Adam Driver zijn ijzersterk in deze film en geven beide personages de nodige diepgang. Worstelend tussen gevoelens van kwaadheid en frustratie maar ook liefde en nostalgie. Je ziet de personages gaandeweg veranderen door de omstandigheden, zoekend naar de juiste weg die zeker niet evident is.

Er wordt voldoende tijd genomen, het verhaal ontspoort ook niet, de muziek is prachtig en het komt enorm binnen. Het gaat niet over wie fout is, maar hoe je er als koppel mee omgaat en toch verder moet.

avatar van Flat Eric
3,5
In good times and bad times

Een film over een echtscheiding. Dat is per definitie geen vrolijke kost maar toch wist deze film mij tot op het einde te boeien. Het begon nog redelijk luchtig maar ontwikkelt zich dan toch echt tot een drama. Ik kan me voorstellen dat dit een film is die wel veel mensen zal aanspreken.
De wens om voor het kind maar ook voor elkaar het uitelkaarga-proces zo redelijk mogelijk te laten verlopen wordt al snel teniet gedaan als blijkt dat de egocentrische belangen de kop op steken. De inzet van advocaten maakt het er niet beter op maar is kennelijk toch wel noodzakelijk.
Het drama is prima en overtuigend geacteerd. Ik had tijdens het kijken niet een voorkeur voor één van de twee ouders en had voor beiden op enig moment wel sympathie danwel afkeer.

avatar van filmkul
4,5
IJzersterk drama. Het verhaal wordt vakkundig uitgewerkt door Baumbach. Hij springt daarbij wat in de tijd met flashbacks en forwards en balanceert daarbij met luchtige, soms komische scenes en zwaar drama. Dat alles pakt uitstekend uit. Als kijker voel goed waarmee de hoofdpersonen worstelen en leef je helemaal mee. Tel daarbij het sterk staaltje acteerwerk van met name Johansson en Driver op en je hebt een top drama te pakken met af een en toe een luchtige komische noot. Klasse film. 4.5

avatar van mjk87
3,5
Ik ben het eens met sommige commentaren hierboven: deze film kent genoeg sterke afzonderlijke scènes. Ze zijn goed geacteerd, boeiend, soms erg leuk gedaan (die hele introscène) en gevoelig op momenten. Maar als geheel vind ik de film wat tegenvallen. Allicht omdat de film wat hinkt op twee gedachten tussen vechtscheiding en mensen die gewoon uit elkaar gaan, waardoor beide niet overtuigen. Ik had het liever wat kleiner gezien. Ook zitten er enkele mislukte stukken in, vooral als die vrouw bij Driver komt kijken en van alles misgaat op een klungelige manier Tja. En wat was die Dern en eng naar mens trouwens. 3,5*.

p.s. Ergens hoop ik op een Before Noon in 2022 waar Delpy en Hawke om 12 uur hun scheidingspapieren gaan tekenen en als goede vrienden uit elkaar. Zo'n film had deze kunnen zijn.

avatar van Brabants
3,5
Marriage Story is een lekker stukje drama wat qua originaliteit te wensen na laat. Het verhaal wordt versterkt door het ijzersterke acteerwerk. Zonder deze toevoeging was de film mijns inziens zeker niet zo geslaagd. De clichés zijn lekker luchtig en humor wordt lekker in balans getrokken met de nodige drama. Prima film.

3,0
Niet slecht, maar had op wat meer gehoopt. Een aantal mooie scènes maar als geheel toch tam, ontroeren of raken kon het me niet echt. Integer portret over een aantal qua inborst goede mensen die bijna ongemerkt wanhopig op zoek zijn naar wat meer geluk, maar als vijftiger moest ik aan het slot toch met weemoed terugdenken aan iets veel mooiers als het lekker vinnige Kramer vs. Kramer. Vooral een acteursfilm want zeker de veelzijdige Driver is fantastisch op dreef, een megatalent. Avenger Johansson overtuigt hier ook als gewoon mens en genoten ook van de fraaie bijrol van Laura Dern als geslepen advocate. Te lange speelduur ook, was zeker niet slecht geweest als een of andere overbodige scène was gesneuveld in de montagekamer, had geholpen voor een hogere eindbeoordeling.

avatar van james_cameron
4,0
De ironische relatiedrama's van regisseur Noah Baumbach zijn duidelijk niet voor iedereen geschikt, maar ik kan er doorgaans wel wat mee, vooral door het steevast uitstekende akteerwerk. Wat dat betreft is Baumbach wel een beetje de nieuwe Woody Allen. Ook Marriage Story is scherp geobserveerd en voortreffelijk gespeeld, al hadden er wel wat scenes geschrapt mogen worden en zijn de meer luchtige momenten soms wat geforceerd. Adam Driver en Scarlett Johansson zijn evenwel prima in de hoofdrollen en er valt te genieten van leuke cameo's van Laura Dern, Alan Alda en Ray Liotta.

avatar van eRCee
3,5
Een stuk beter dan verwacht. Veel waarachtiger vooral dan het eerdere werk van Baumbach dat ik ken. De dagvaarding is een mooi voorbeeld: de aanloop ernaar toe wordt een beetje opgeklopt, 'filmisch' gemaakt, maar het moment zelf is gewoon ondramatisch (uiterlijk in elk geval) en realistisch. Er zijn ook genoeg moment van vrij intense emotie en vooral de balans in het script is erg goed, inclusief de geschreven waardering van elkaar (de humor daarentegen komt weer niet goed uit de verf en had nog verder op de achtergrond gehouden mogen worden). Het grote voorbeeld Scenes uit een huwelijk wordt qua diepgang niet bereikt overigens, daarvoor zijn de problemen uiteindelijk ook iets te duidelijk en grijpbaar. Zowel Johansson als Driver acteren voortreffelijk, wat ook nodig is in een dergelijke film. Fijn dat Johansson nog eens een dramarol op zich neemt, want als actieheldin vind ik haar een pak minder. Marriage story is gewoon 136 minuten interessant drama en mijn mening over Baumbach moet ik serieus herzien.

avatar van hvdriel
3,0
Tja, twee topacteurs redden de film toch niet helemaal.

* Een paar prachtige scènes met de monoloog in 1 take van Scarlett Johansson bij haar advocaat als adembenemend hoogtepunt.
* Een aantal diep treurige scènes met het bezoek van de jeugdzorgmevrouw als tragisch dieptepunt.
* Vele scènes die zomaar geschrapt hadden kunnen worden.

Jammer.

avatar van JJ_D
3,0
Vechtscheidingen? Ze zijn niet het product van koppels en al evenmin van individuen, maar van kemphanen die om den brode de juridische arena betreden…is dat wat Noah Baumbach met zijn karikatuur van de advocatuur probeert duidelijk te maken? Of moeten we de plotlijn breder zien, namelijk dat het personage Nora (een ronduit onverdraaglijke Laura Dern, weliswaar zo gecast, maar dan nog: onverdraaglijk!) simpelweg woorden vindt voor het ongenoegen van Nicole, er een sluitend verhaal van weet te maken, en daarmee het conflict daadwerkelijk laat uitmonden in een scheiding – los van haar job als advocate? Kortom dat scheidingen altijd scheidsrechters nodig hebben, mensen aan de zijlijn die de breuk aanmoedigen, die haar door de anekdotiek te kneden verwerkelijken, ja zelfs bewerkstelligen? En moeten we daar dan rouwig om zijn, of juist niet?

- voer voor discussie -

Echter, iets anders: spijtig dat het scenario de scheiding als dusdanig niet in twijfel trekt – als toeschouwer krijg je per slot van rekening het gevoel dat Nicole en Charlie best goed bij elkaar (blijven) passen. Door Nicole aan het slot een nominatie in de wacht te laten slepen als regisseur – “maar goed dat ze haar eigen weg ging!” – wordt echter de loftrompet over haar keuze gestoken, of niet soms? En dat terwijl Baumbach continu suggereert dat de twee er zonder advocaten en met een goede babbel misschien zouden geraakt zijn, eenmaal Charlie door het vertrek van Nicole z’n wake up call gekregen had?

Enfin, noem het een zwakte binnen een verder best behoorlijke film. Hoewel ook de rol van zoon Henry me dwars zit – blijft het kind niet te onverschillig onder het gespleten ouderschap en de aftakeling van zijn anders zo standvastige vader?

Dit gezegd zijnde: vooral de prachtige openingsscène en het discours van twee mensen die haast in monsters veranderen tijdens een proces (in alle betekenissen van het woord) dat ze zelf niet meer in de hand hebben eenmaal het in gang is gezet, zal bijblijven.

Aardig, maar daarom de hype niet waard.
3*

avatar van Ste*
4,0
Sterke film, die in de eerste helft vooral goed laat zien hoe snel ze de grip verliezen op de scheiding en hoe de advocaten de boel overnemen met alle ellende van dien, terwijl het in de tweede helft vooral individuele scènes zijn die eruit springen. De ruzie tussen de twee is wel een hoogtepunt, net als de zéér ongemakkelijke en pijnlijke scène waarin Charlie zich per ongeluk erg snijdt, maar wel nog de childsupport-vrouw naar buiten werkt en uiteindelijk flauwvalt in de keuken.

De film weet ook best goed de complexiteit van een relatie en een scheiding te vangen zonder echt één van hen duidelijk als de slechterik te bestempelen (vond ik dan in ieder geval), of door pathetisch of zeurderig te worden. Ruim 2 uur is voor een onderwerp als dit natuurlijk aan de lange kant en het gevaar bestaat dat het vervelend wordt, maar het blijft eigenlijk de volle speelduur interessant. Voor een groot deel dankzij Adam Driver, die weer een zeer sterke rol neerzet.

4*

avatar van Brandt
4,0
Subtiel drama over echtscheiding met uitstekende acteurs en een uitgebalanceerd script. Baumbach vindt de juiste toon en nuance en dat klinkt misschien wat saai, maar ik heb de hele film geboeid zitten kijken. Aanrader voor iedereen die een scheiding achter de rug heeft, er middenin zit of er nog mee te maken gaat krijgen. Nu ja... iedereen dus!

avatar van Macmanus
3,5
Drama.

Toegegeven Baumbach had wat streepjes tegen bij het beginnen aan deze film. Ik irriteerde mij erg veel aan zijn andere werk. Dus ik begon met frisse tegenzin hieraan. Je hebt users die altijd hun rechtlijnige mening hebben, weinig twijfel kennen (althans op het internet niet) in hun mening.

Toen de film al niet helemaal 16:9 begon dacht ik al, die Baumbach weer interssant doen. Toen ik zag dat hij amper moeite heeft gestoken in de belichting dacht ik, die Baumbach wat een visuele prutser. Toen ik zag hoe Driver acteerde dacht ik godver dat is eigenlijk wel heel goed, toen ik zag hoe Scarlett speelde dacht ik potverdikkie die heeft haar talent verspilt in Marvel land, toen ik zag dat het verhaal mij raakte dacht ik; Damn you Baumbach je hebt mij dit keer te pakken. Alle acteurs excelleren in deze film. Zelfs Ray Liotta met die vreemde opgespoten kop van hem acteerde weergaloos.

3.5 sterren.

avatar van FlorisV
3,5
Zoals je mag verwachten, uitstekend acteerwerk van onder andere de hoofdrolspelers hoewel sommige zijpersonages bijna een karikatuur zijn. Wat ongebalanceerde, iets te lange film, tussen drama en hier en daar wat komedie en we krijgen zelfs een soort van stukjes musical hier en daar. De muziek was wisselvallig, de melancholische momenten waren goed maar de luchtige deuntjes irriteerden eerder. Treurig is de terechte constatering dat door torenhoge juridische kosten van een echtscheiding eventuele spaarbiggetjes voor de (studie van) kinderen aan diggelen gaan. Misschien nog wel treuriger is die troela die eventjes in een middagbezoekje denkt te kunnen evalueren hoe geschikt papa is voor het opvoeden van zoonlief.

Verdienstelijke film maar niet alle registers staan open. Voor humor is Intolerable Cruelty veel leuker en voor drama is Kramer vs Kramer veel beter gefocust en mooier gefilmd. Driver mag best die Oscar pakken maar Joaquin Phoenix verdient hem minstens zo hard voor Joker.

avatar van Onderhond
1,5
Weinig boeiend.

Weinig verrassend ook. Baumbach is verre van m'n favoriete regisseur en met een thema als deze is het redelijk voorspelbaar welke kaart hij gaat kiezen. Twee acteurs die héél druk bezig zijn met diep emotioneel te acteren en een regisseur die ofwel niet tussen durft te komen, ofwel zelf halverwege de film al in slaap gesukkeld is.

De personages van Driver en Johansson komen nergens tot leven, het is ook wel moeilijk wanneer het plotje daar weinig ruimte voor laat. Want alles verloopt eigenlijk zoals verwacht. Twee mensen die van elkaar willen scheiden en door het systeem (recht en advokaten) tot een vechtscheiding worden "gedwongen". Althans, zo luidt de nogal simplistische visie van Baumbach in dit verhaaltje.

Er zijn een paar kleine momentjes die weten te ontsnappen aan dit nogal zielloze drama, maar verder loopt de film 132 minuten lang braaf in het gareel. Allicht dat herkenbaarheid een beetje meespeelt voor sommigen, maar ik kon er echt maar weinig interessants in zien. Wel veel voorspelbaar sentiment, ongeïnteresseerde regie en te makkelijk drama.

1.5*

3,5
De troeven van deze slechts sporadisch grappige dramafilm, zijn natuurlijk de 2 hoofdrolspelers. Die in mijn ogen beide vakwerk afleveren. De schrijnende en eigenlijk onbedoelde wapenwedloop die in gang wordt gezet door het aannemen van advocaten, heeft iets van een belerend vingertje. Maar het escaleert op een geloofwaardige en realistische manier en wekt daardoor wel enig medelijden. Dat er verder niet heel veel noemenswaardigs gebeurt in de film, is niet heel erg. Maar toch had ik achteraf het gevoel dat het inhoudelijk allemaal wat gering was.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:14 uur

geplaatst: vandaag om 13:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.