menu

The Squid and the Whale (2005)

mijn stem
3,40 (646)
646 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Komedie
81 minuten

geregisseerd door Noah Baumbach
met Jeff Daniels, Laura Linney en Jesse Eisenberg

Brooklyn, 1986. Bernard, ooit een succesrijke romanschrijver, en zijn vrouw Joan, een veelbelovende schrijfster, besluiten een punt achter hun huwelijk te zetten. Hun twee zonen Walt, 16, en Frank, 12, moeten alleen uit hun verwarrende en tegenstrijdige gevoelens zien te komen. De weg naar volwassenheid wordt voor Walt een moeilijke periode in zijn leven, terwijl die voor Frank noodgedwongen te vroeg komt.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=_6s0-UWXVpk

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Pazmaster
3,0
Een leuk komisch drama met een uitstekende cast. Ook de subtiele humor was soms erg grappig, vooral het wedstrijdje ping pong tussen vader en zijn zoontje was hilarisch. Wel had de film wat langer mogen duren zodat er meer ruimte was geweest voor wat extra diepgang in de karakters, ik had dat wel graag gezien.

avatar van wess16
3,5
Film met fijne zwarte humor waar ik vaak hard om moest lachen. Film levert volgens mij het bewijs dat we allemaal maar wat aanmodderen in het leven, dat gepaard gaat met veel vallen en soms opstaan.

avatar van MDRAIJER
2,5
Af en toe gelachen. Voor de rest een standaard drama filmpje met niks bijzonders te bieden. Meestal hebben dit soort films nog zo'n super huil-momentje op het einde maar zelfs dat had dit niet. Het blijft allemaal redelijk tam. Saai, maar je leeft toch mee.

Mooiste aan de film is Hey You, wat meerdere keren wordt gebruikt.

5/10 2,5*/5* voor het goed acteren en mooie setting.

1,5
Wat een ongelooflijke ellende zeg.

Ik heb dan weliswaar nooit te maken gehad met scheidende ouders, maar dat kan niet als excuus worden gebruikt dat deze film mij op geen enkel vlak aan wist te grijpen. Het is niet te begrijpen waarom twee intellectuele ouders zich dusdanig onvolwassen gedragen in het het bijzijn van kun kinderen. Ook het gedrag van de kinderen kon ik totaal niet zien als gevolg van het gedrag/acties van de ouders, maar eerder als iets dat ten grondslag ligt aan het fundamentele intrinsieke psychologische euvel van de kinderen.

'Hey You' van Pink Floyd draagt wel enige mooie symboliek met de film, maar om dit nou 10 keer af te spelen, maakt de film zeker niet beter. Verder is dit nummer veel te bekend voor hetgeen het hier wordt aangewend. Dit maakt de, geloofwaardig-pogende, film ongeloofwaardig.

Acteerprestaties is verder helemaal niets mis mee. Ik denk dat dit de jongste Eisenberg is die ik tot op heden heb gezien en dat is best leuk.

Hetgeen deze film zo hemeltergend jammerlijk maakt is het slepende verhaal. Problemen blijven maar komen en daar wordt vervolgens helemaal niets mee gedaan. Er wordt nergens naartoe gewerkt. Weet overigens ook niet waar mensen om hebben moeten lachen. Het werd nergens grappig, maar ook nergens meeslepend, spannend of zelfs boeiend.

1,5*

avatar van IH88
3,5
“Don't be difficult.”

Uitstekende film van Baumbach. The Squid and the Whale is op het eerste gezicht een normaal relatiedrama en een coming of age film ineen. Maar in de wereld van Baumbach is niets normaal. Excentrieke personages die de vreemdste dingen doen, vlijmscherpe dialogen, en een droogkomische aanpak. Ik hou wel van dit soort films. Baumbach weet ook op meedogenloze en oprechte wijze de pijnpunten en problemen van deze personages bloot te leggen. En Daniels, Eisenberg, Linney, Kline en Paquin zijn allemaal perfect gecast. Vooral Eisenberg lijkt wel geboren te zijn voor dit soort films en rollen.

avatar van Drulko Vlaschjan
4,0
Heerlijke komedie, precies zoals ik ze graag zie. Lekker op elkaar vitten de hele tijd, geweldige gesprekken over literatuur, hier en daar wat licht absurdisme.Het jongste zoontje was mijn favoriet. De vader was natuurlijk een narcistische klootzak, dat lag er erg dik bovenop, maar om de een of andere reden vond ik het wel fijn dat er niet gepoogd werd bij ieder karakter de voors en tegens te schetsen.

Sfeertje was ook fijn, lekker jaren tachtig, en dat grofkorrelige beeld en het schijnbare lukrake camerawerk deden hun werk. Ik vond het jammer dat hij afgelopen was, terwijl films in mijn beleving vaker te lang dan te kort duren.

Ik zag de film in Rialto, waar filmjournalist Basje Boer elke maand een schrijver uitnodigt die over zijn/haar werk in relatie tot film spreekt en daarna een keuzefilm laat zien. Deze was van Marja Pruis. Interessant gesprek was het, ik denk dat ik vanaf nu vaker ga.

avatar van Baboesjka
4,0
Dit soort films zijn mijn ding. Het type humor vind ik leuk, ik houd van wat absurdisme en gekkigheid en het is fijn klein. Fijne sfeer, een gevoelig verhaal en overtuigend beeld en acteerwerk. Een 8. 4*

avatar van Boenga
4,0
Geslaagde combinatie van drama en humor.
Ik sluit me helemaal aan bij wat Baboesjka hierboven schrijft.
Minpuntje om het echt 'af' te maken is het feit dat de hoofdpersonages heel zwart-wit gepresenteerd worden. Een half uur extra had tijd gegeven om ze uit te diepen - én dertig minuten langer te kunnen genieten.

avatar van Mescaline
4,5
Mescaline (moderator)
Zoals Boenga al aangaf, inderdaad een meer dan geslaagde combinatie tussen drama en humor. De korte speelduur zorgt hierbij ook nog eens voor een aangenaam verloop in het verhaal. Dat een lange speelduur niet speciaal nodig is om een film indrukwekkend te maken bewijst deze film wel, The Squid and the Whale weet regelmatig de randjes op te zoeken en heeft ook zeker geen schaamte dat te tonen. Het verhaal komt in ieder geval levensecht over en de personages door de erg sterke acteerprestaties(Zelfs van de jonge acteurs) komen ook erg goed uit de verf.

Misschien had het stiekem nog wel een minuutje of 20 langer mogen duren, maar tegelijkertijd is dit misschien ook wel de kracht van deze film? Vertel en laat zien wat nodig is en probeer niks te forceren, dat is wel een les die uit The Squid and the Whale is te halen.
Tevens is de manier van filmen(zoals ik eerder ook al heb aangegeven) erg creatief gedaan!

Van 4 naar 4,5.

avatar van Basto
3,5
geplaatst:
Geestig, pijnlijk, geloofwaardig. Prima scheidingdrama. Vooral omdat het kort en luchtig wordt gehouden.

3,5

avatar van Fisico
3,5
geplaatst:
Niet dat mijn quoteringen voor Baumbach spectaculair hoog zijn, maar ik vind zijn films toch steeds wat hebben. Ook deze The Squid and the Whale (2005) komt in de buurt van het eveneens sterke, maar misschien nog iets krachtigere Marriage Story (2019). Zelfde thema en toch anders ingevuld, maar net als in de andere films die ik al van Baumbach zag steeds met een wat intellectuele achtergrond van literatuur, toneel (Marriage story), filmwereld (While We're Young (2014)) of kunst (The Meyerowitz Stories (New and Selected) (2017)).

Als koppel zijn Bernard en Joan volledig uitgekeken op elkaar. De passie is over en de scheiding is nakend. Van een echte vechtscheiding is geen sprake, maar het gevit en bitse opmerkingen over en weer blijven niet achterwege. Zeer goede vertolkingen trouwens van Daniels en Linney. Zowat het hele gezin worstelt met zijn gevoelens en seksualiteit. Grandioze scène overigens toen de ouders naar school werden geroepen voor de seksuele uitspattingen van de jongste zoon. De onderlinge verwijten alleen al, de blik van de directeur, het schuldige stilzwijgen van "tja, ligt het aan mij of wat?" Superscène!

Het gesprek bij de psycholoog was ook sterk, maar dan vanuit andere motieven. Zeer ontwapend, eerlijk en pijnlijk ook. Het toont aan dat relaties en gevoelens erg complex zijn en steeds een invloed hebben op iemands kijk op de andere, bewust en onbewust.

En ook hier bieden de literaire zijsprongetjes iets extra's aan het verhaal. Fijne tussendoortjes in plaats van nietszeggende conversaties. Fijne film met een vrij korte speelduur. Wel van genoten!

2,5
Hoe leuk of interessant kan een film over een onuitstaanbaar snobistische en kleinzielige man en zijn in het rond slapende vrouw die samen twee puberzonen verknippen zijn? Nou, zo leuk en interessant als deze film ongeveer. Want afgezien van het mistroostige verhaal en de akelige personages zit de film verder goed in elkaar. Baumbach heeft een nuchtere manier van filmen die me wel aan staat en het acteerwerk is uitstekend. Niettemin kan ik geen hoge score geven aan zo'n droevig en lelijk verhaal. Er zijn toch genoeg normaal functionerende mensen waarvan het huwelijk stuk loopt? Waarom wordt dan voor zo'n droevig personage als Bernie gekozen? In plaats van meevoelen met de tragiek, zit je je vrijwel voortdurend te ergeren aan die man. En die lachreactie van Joan als hij zich eindelijk een keer kwetsbaar opstelt is echt zo'n filmcliché en lijkt mij onrealistisch. De kinderen wekken wel sympathie, zelfs de arrogante Walt uiteindelijk. Dat is de sterkste kant van de film waar veel meer in zat.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:04 uur

geplaatst: vandaag om 16:04 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.