• 149.746 films
  • 8.322 series
  • 25.380 seizoenen
  • 557.791 acteurs
  • 324.622 gebruikers
  • 8.523.303 stemmen
Avatar
 
banner banner

The Meyerowitz Stories (New and Selected) (2017)

Komedie / Drama | 110 minuten
3,03 255 stemmen

Genre: Komedie / Drama

Speelduur: 110 minuten

Alternatieve titel: The Meyerowitz Stories

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: Noah Baumbach

Met onder meer: Adam Sandler, Ben Stiller en Dustin Hoffman

IMDb beoordeling: 6,9 (48.847)

Oorspronkelijke taal: Engels

  • On Demand:

  • Netflix Bekijk via Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot The Meyerowitz Stories (New and Selected)

Een van elkaar vervreemde familie komt samen in New York. Daar vieren ze het werk van hun artistieke vader dat tentoongesteld wordt in een retrospectief. Diens kinderen proberen om te gaan met hun bejaarde vader en met de invloed die hij op hen heeft.

imageimageimageimageimageimageimageimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Danny Meyerowitz

Matthew Meyerowitz

Harold Meyerowitz

Maureen Meyerowitz

Jean Meyerowitz

Eliza Meyerowitz

Julia Meyerowitz

L.J. Shapiro

Loretta Shapiro

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van kos

kos

  • 45363 berichten
  • 8080 stemmen

Best wel goed. Baumbach heeft het Woody Allenism goed onder de knie.


avatar van BBarbie

BBarbie

  • 10909 berichten
  • 6950 stemmen

Adam Sandler en Ben Stiller, samen in één film van Noah Baumbach!? Omdat ik vooraf al het ergste vreesde, kan ik achteraf niet zeggen dat ik teleurgesteld ben.

Het is een nagenoeg humorloze komedie over een kunstenaar, die tegen het einde van zijn leven verbitterd om zich heen kijkt, hunkerend naar het verleden toen Hollywood-sterren hun rollen nog in jacquet vertolkten; over zijn onzekere kinderen met wie hij nooit echt een band heeft gehad; en als klap op de vuurpijl over zijn vroegwijze kleindochter, die tot laaiend enthousiasme van de familie op jeugdige leeftijd “artistieke” pornofilmpjes maakt.

Kortom, een allegaartje van wat een greep uit het leven van alledag had kunnen zijn. Had kunnen zijn, want verder dan wat geneuzel komt Baumbach niet.


avatar van missl

missl

  • 3861 berichten
  • 4858 stemmen

Ik kreeg het idee dat ik naar een Woody film zat te kijken en deze film doet ook precies met me wat een Woody film doet. Prima en redelijk grappig maar als de aftiteling komt heb ik geen idee waar ik nou naar gekeken heb.


avatar van Rancid

Rancid

  • 571 berichten
  • 664 stemmen

Onderhond schreef:

Typische Baumbach.

Een hoop neuzelende, wat saaie personages. Voeg getormenteerde familiebanden toe, wat aparte typetjes en je hebt een nieuwe Baumbach. Het tempo ligt doorgaans erg laag, de nadruk ligt op de dialogen en de humor zit voornamelijk in de tragiek.

Het omschrijft deze film tot op de letter. In theorie verschilt het niet zo heel veel van een Woody Allen film, alleen weet die af en toe toch nog enige schwung in z'n films te krijgen. Bij Baumbach blijft het allemaal nogal levensloos en doods. Ondanks enkele komieken die hun best doen.

Het voelt daarnaast ook net iets te Joods aan. Dat neurotische begint na een tijdje wat te vervelen, zo ook de personages en hun probleempjes. Het stelt bitterweinig voor, maar ze maken zich wel de hele tijd druk op vanalles en nog wat. Als het dan niet bruist, dan wordt het al snel vervelend.

Zeker naar het einde toe valt het amper nog uit te zitten. Een half uurtje korter had deze film goed gedaan. Nu sleept het maar aan en zonder enige binding met de personages wordt het een nodeloos lange zit.

1.5*

Zet je, in je derde alinea, Joods nou één-op-één gelijk met neurotisch..?


avatar van Onderhond

Onderhond

  • 86049 berichten
  • 11038 stemmen

Rancid schreef:

Zet je, in je derde alinea, Joods nou één-op-één gelijk met neurotisch..?

Neen, maar het is wel een associatie die ik maak.


avatar van Movsin

Movsin

  • 6352 berichten
  • 7669 stemmen

Een formidabele cast maar een vervelende film, met voortdurend hol gepraat en een pak namen van kunstenaars of kunstwerken, die het nu niet precies interessanter maken.

Baumbach is mijn regisseur niet.

Met hetzelfde thema iets veel inhoudelijker mee te maken, dacht ik.


avatar van mrklm

mrklm

  • 4997 berichten
  • 6888 stemmen

Ook een wat zeurderige, vreugdeloze tragikomedie van Baumbach is nog de moeite waard. Daarvoor gaat de meeste krediet overigens naar Adam Sander, die opnieuw indruk maakt in een niet-komische rol als Danny, de oudste zoon van Harold Meyerowitz [Hoffman], een egocentrische kunstenaar wiens retrospectief de directe aanleiding is voor een familiebijeenkomst waarbij oud zeer boven komt drijven. Danny’s halfbroer Matthew [Ben Stiller] heeft het gevoel dat zijn familie zijn succes als zakenman niet waardeert en zus Jean [Elizabeth Marvel] voelt zich volledig ongezien. Een hoop gejammer een chronisch gebrek aan verlichtende humor, maar de sterke vertolkingen maken veel goed. Adam Driver, Judd Hirsch en Candice Bergen behoren tot de grote namen in de ondersteunende cast en Sigourney Weaver heeft een cameo als Sigourney Weaver.


avatar van JJ_D

JJ_D

  • 3685 berichten
  • 1267 stemmen

Gezegd moet: Noah Baumbach maakt het met zijn onzinnige frivoliteiten en puberale fratsen een iets te gezellig onderonsje tussen klasbakken van. Het wordt bijwijlen een beetje klef, en ongemakkelijk.
Niettemin, er zit waarheid in het scenario.

Te beginnen bij een vader die kinderen wil naar zijn evenbeeld, maar de lat daarvoor zodanig hoog legt dat ze niet anders kunnen dan stuk voor stuk falen. De twee jongste ontwikkelen er de psychologie van een geslagen hond uit: ze ontsnappen nooit vanonder ’s vaders vleugels, hoewel ze er zich nooit knus onder hebben gevestigd. Ze verlangen immers naar wat ze nooit gehad hebben: warmte, tijd, interesse, begrip, ruimte om hetgeen te maken, te voelen, te ervaren wat er nooit was. De oudste blijft anderzijds steken in de Oedipale fase: hij is de concurrent van zijn vader, ook hij mislukt als kunstenaar maar ontpopt zich tot goeroe van het succes en het kapitaal. Alleen: wat koop je er mee? Het vermogen om een goede vader te zijn? Nee, hij lijkt veel meer op zijn vader dan hij denkt: gedreven door ambitie, duizenden mijlen van zijn gezin verwijderd een vreemde voor zijn vrouw en kind. Zo vader, zo zoon? Niet voor de jongste, die niet de vergissing begaat die z'n vader beging, en er wél is om zijn dochter groot te brengen. Alleen keren de verhoudingen zich pijnlijk om. Niet hij stut haar, maar zij hem. Wie houdt wiens handje vast? Oh ja, ook de kunstenaar heeft een zoveelste gemalin opgedist, iemand die de fles en haar geitenwollen sokken meer bemint dan haar partner. Maar wie kan per slot van rekening die partner liefhebben, die ouwe Meyerowitz die niemand naast zichzelf kan verdragen behalve…zijn evenbeeld? Welnu, zo zal blijken: een generatie studenten die dankbaar zijn voor wat hij liefst wilde zijn. Meester in plaats van gelijke, leraar in plaats van vader. Maar wie graag oreert, geeft blijk van een infantiel verlangen: gehoord worden. Nemen we het hem kwalijk dat hij een onzeker mannetje is dat liever praat dan luistert, omdat het hem nu eenmaal de zekerheid verschaft dat hij bestaat...hij die 'is' door zich actief te verwerkelijken en niet actief iemand anders werkelijkheid te katalyseren: verdient dat uiteindelijk geen mededogen?

‘The Meyerowitz Stories (New and Selected)’ is een treffende studie van een achtereenvolgens versplinterende en samenklittende familie. Allemaal anders, meer gelijk dan ze zouden vermoeden, en toch: anders. Net dat unieke haalt Baumbach er met zijn fijne casting mooi uit. Al bij al: onderhoudend, hoewel Baumbach wel eens uit de bocht gaat qua onderbroekenhumor.

Fair enough?

2,75*


avatar van Sergio Leone

Sergio Leone

  • 3215 berichten
  • 2355 stemmen

Vervelend.

Uiterst nerveuze bedoening en veruit de minste van de enkele films die ik van Noah Baumbach gezien heb. Adam Sandler is aan het einde van de rit degene aan wie ik mij het minst geïrriteerd heb en dat zegt eigenlijk alles. Er wordt veel gebabbeld, veelal over tergend slepende thema's. Ik zie wel waar men probeert komisch uit de hoek te komen, maar dat type humor is vaak niet aan mij besteed. Mensen wat zenuwachtig naast elkaar zien praten is ronduit vermoeiend.

2


avatar van Donkerwoud

Donkerwoud

  • 7435 berichten
  • 3345 stemmen

Neurotische familieverhoudingen in New York. 'The Meyerowitz Stories (New and Selected)' (2017) kabbelt lekker voort rond de sluimerende spanningen tussen verschillende generaties Meyerowitz. Centraal staat de roemruchte nalatenschap van vader Harold (Dustin Hoffman), die in de herfst van zijn carrière moet accepteren dat zijn tijd is geweest. Tegelijkertijd worstelen zoons Danny (Adam Sandler) en Matthew (Ben Stiller) ermee dat ze niet konden voldoen aan de hooggespannen verwachtingen van hun dominante pater familias. Meer een losse verzameling grappige, dialoogrijke situaties dan dat er één directe spanningsboog wordt vastgehouden. Al komt er richting het einde wel iets meer een sentimentele draai waardoor er duidelijkere thema's aan de oppervlakte komen als sterfelijkheid en overwerkte trauma's. Toch werkt de film 't best wanneer de sterrenacteurs weinig meer doen dan de gefrustreerde zoektocht naar een parkeerplek of ruziën in een te duur hipster restaurant. Op een subtiele manier komt de humor in 'The Meyerowitz Stories (New and Selected)' (2017) meer van de imperfecte persoonlijkheden dan de opzichtige dijenkletsers.