Midsommar (2019)

Wat een tegenvaller is dit zeg. In 2.5 uur gebeurd er gewoon te weinig om mijn aandacht vast te houden.

En dan hou je het nog tweeënhalf uur vol, knapperd ben je.

Geen hollywood-cast.
Geen jumpscares.
Geen Blockbuster.

Wel Pasteltinten, lentebloesem en....onderhuidse spanning.

De film open met een close-up van het hoofdpersonage, de jonge vrouw Dani (Florence Pugh) die een treurig gesprek voert met haar zus die blijkbaar psychische problemen heeft en waardoor ze uiteindelijk ook een familiedrama te verwerken krijgt. De sterk geacteerde openingsscène met de open mimiek van de huilende Dani zet gelijk het verwachtingspatroon op scherp. Fijne acteerwerk wat overigens haar tegenspeler in mindere mate laat zien wat mij betreft. Maar dat mag de pret niet drukken. Tegen beter weten in gaat ze op reis met haar vriendje naar een afgelegen oord in Zweden waar een speciaal cult-feest plaatsheeft door een lokale sekte.

De regisseur speelt met rust, geluid, zang en dans. De film lijkt nergens haast te maken wat ruimte biedt om je te verbazen en helemaal op te gaan in het psychedelische sfeertje waarin ze langzaam belanden.

Ik heb hem zonder pauze uitgezeten.
Vleugjes invloed van 'Annihilation' en 'the Witch'.
Toch maar eens die andere prent van Aster afkijken.....'Hereditary' waarbij ik eerder afhaakte.

Director's cut Een ultiem hoogtepunt in moderne horror cinema.

Goede originele film die weer eens wat nieuws brengt in het horror genre.

Ik begon enigszins bevooroordeeld aan deze film, had er iets teveel over gehoord en gelezen en had er eigenlijk weinig zin in. Maar wat ben ik blij dat ik 'm (zojuist) gekeken heb, Wat een geweldige film. Prachtige beelden, mooie soundtrack die de beelden echt goed ondersteunde en fantastisch acteerwerk. In een ruk uitgekeken zonder me ook maar een moment te vervelen. In mijn beleving is het geen horror, maar een paar unheimische momentjes zitten er wel in. Ik heb vooral genoten, echt een prachtige film, een juweeltje. Eentje die ik met veel plezier op aan zal schaffen (nu meteen online) voor mijn verzameling en zeker nog een keertje zal kijken.

Deze film kan je alleen maar 'mega' vinden als er geen bedenkingen bij hebt en dat je alles zonder meer kan aanvaarden. In mijn geval was dat het probleem. Ik herkende geen menselijkheid, vooral niet van de sekte. Met de motivaties, reacties en logica van onze bende kon ik ook al niet veel mee. Wat overblijft is een gekunsteld horrorwerkje met een kunstzinnige 'Indie' feel.

Wat mij betreft geen horror op een paar scenes wellicht na. Pugh zet een goed rol neer maar de rest doet wat strikt noodzakelijk is. Ik verbaas me over zoveel onzin en dat gedurende 2,5 uur.....hoezo, spanning ?

Het meeste is zeer voorspelbaar. Ik zoek naar diepere lagen maar kom niet ver. Matig werkje dus.

speciaal voor deze film een account aan gemaakt. om een ieder te waarschuwen voor deze helse onzin. een vreselijk film. huilen met de pet op. niks gebeurd er. alleen janken , schreeuwen en dansen. Dit mag toch geen film heten.

Man man man... dit waren 2,5 uur van m’n leven die ik nooit meer terug krijg. Ik probeer de hoge waarderingen te begrijpen, maar dat lukt me echt niet. Slechtste film die ik in tijden gezien heb. Langdradig, saai en spanningsloos. In het begin leefde ik mee met Dani, maar aan ‘t eind kon ik haar jankhoofd echt niet meer aanzien. It’s a NO for me!

Bijzonder! Twee personen die zich vandaag (binnen een half uur) registreren om de laagst mogelijke waardering aan Midsommar te kunnen geven.

Benieuwd naar wat dit gaat brengen voor andere films!

IJzersterk horror drama. Het verhaal is apart en boeiend. De uitwerking is echt fantastisch. De opbouw is erg goed en de beklemmende mysterieuze sfeer met onderhuidse spanning wordt uitstekend neergezet. Als kijker balanceer je tussen het vrolijke en vreedzame en de gruwelijkheden die plaatsvinden. Juist dat geeft de film een aparte kijkervaring. Verder is het camerawerk zeer fraai met mooie beelden en effecten. Zeker tijdens het feestmaal beweegt er van alles in het beeld wat niet hoort te bewegen, grandioos. Het acteerwerk is dik in orde. Niet voor iedereen geschikt, maar wel een topper. 4.5

Dan zoek je het meer bij thrillers dan bij horrors. Niets mis mee. Midsommar heeft voldoende horrorelementen om hem ook dit genre te geven.

Twee en een half uur. Dat is twee en half uur te lang. Halverwege de film maar aan de drank gegaan om het nog een beetje dragelijk te maken.

De film is een aaneenschakeling van absurdidistiche, vieze (vind het persoonlijk niet echt horror) momenten. Een aanloop die veel te lang duurt. Na 1 uur en 20 minuten gebeurt er eindelijk wat. En ja, de setting is mooi, en het is mooi dat het zich allemaal bij daglicht afspeelt, maar dat is geen excuus om zo traag door een film te gaan. Hoe absurd sommige dingen ook zijn, zie je de meeste wel van een kilometer of 3 aankomen.

Hate it or love it. Duidelijke hate it.

Deze Drama / Horror film (die ook wat overeenkomsten met de "The Wicker Man (2006)" heeft) had ik nog niet gezien en de duur van de film sprak me wat tegen, maar toch heb ik gisteren de 147 minuten durende versie gekeken, die zeker in het eerste uur behoorlijk langdradig en ook wat saai is m.u..v. de fraaie zelfmoord (door CO-vergiftiging) van een groot gedeelte van de familie (ouders en zus) van hoofdrolspeelster Florence Pugh (als Dani).

In dit verhaal draait het om een groep Amerikaanse vrienden, waaronder de rouwende Dani (Florence Pugh en Christian (Jack Reynor) die een verstoorde relatie met elkaar hebben, die afreizen naar Zweden om daar het mid-zomer (oftewel de filmtitel "Midsommar") festival bij te wonen in het kleine dorpje Hårga, waar traditie centraal staat. Dat pakt niet al te best uit voor de meesten, hoewel de reis op vreemde manier wel heilzaam is voor Dani, die kampt met grote psychische problemen.

Regisseur Arie Aster (mijn eerste kennismaking met hem) weet weer indruk te maken met overzichtelijke regie en strak camerawerk en de vormgeving van het mid-zomer festival is prachtig weergegeven dankzij de felle kleuren en de mooie omgeving, waarin veel wordt gedanst en gezongen. Het is ook een horrorfilm die zich voornamelijk overdag afspeelt en dat is best uniek. Filmtechnisch gezien valt er weinig te klagen, evenals het geweldige acteerwerk van Florence Pugh, die de film compleet op haar schouders draagt.

Helaas is het verhaal hier het zwakste punt (het concept is overigens gewoon goed). Niks in "Midsommar" is namelijk eng (wel zijn er een tweetal gruwelijke scènes te zien, eentje heeft betrekking op het inslaan van iemand zijn hoofd, waarbij ik moest denken aan het Cannibal Corpse nummer "Hammer Smashed Face", die ten eerste al zelf moet springen maar dat helaas overleefd en de andere heeft betrekking op het ophangen van iemand aan zijn eigen longen), aangrijpend of zelfs oncomfortabel (op de merkwaardige seksscène na dan, waarbij Christian een kind moet verwekken bij een jonge roodharige vrouw, te weten Maja (Isabelle Grill), uit de sekte en waarbij andere sekteleden volledig naakt toekijken en ook zelfs een handje helpen, door tegen zijn billen te duwen ), het is namelijk vooral komisch. De bizarre gebeurtenissen die tijdens de lange speelduur voorbijkomen, laten je namelijk vaak lachen vanwege de stupiditeit (o.a. het schaamhaar van een vrouw in het eten van Christian, die ook nog wat persoonlijks heeft gedaan in zijn glas drank).

Na afloop van de film vroeg ik mezelf ook af "Waar heb ik zojuist naar gekeken ?" en wat was het doel (de boodschap) van dit hele vreemde gebeuren ? "Midsommar" is een mooie geproduceerde aaneenschakeling van rituelen, soms bijzonder, soms bruut, soms teder en af te toe een tikkeltje vaag. Slecht is deze Drama / Horror film natuurlijk niet, maar ik heb ook nergens op het puntje van de stoel gezetten. Toch ben ik benieuwd naar ander werk van regisseur Ari Aster en daarom heb ik zonet "Hereditary (2018)" binnengehaald.

Nou, nieuws.....

The Wicker Man (1973)

Arthouse-horror die zowel op Arthouse als op Horror vlak te weinig gas durft te geven. Zo zou ik het oeuvre van Aster in zijn geheel eigenlijk wel kunnen omschrijven. Het is duidelijk een regisseur met enige pretenties en die meer wilt maken dan ''slechts'' een genrefilm, maar het blijft op elk denkbaar vlak toch teveel vis noch vlees.

Op zich niet moeilijk te bedenken waarom zijn films zo aanslaan, ook deze Midsommar probeert weer van een hoop walletjes te eten en heeft voor ieder wel wat te bieden. Voor de horrorbuffs worden er genoeg typische horror tropes ingezet, voor gorehounds valt er genoeg te rapen en ook de high-brow arthouse fan die normaliter niks met horror heeft komt ook aan zijn trekken dankzij de zwierige cinematografie, symboliek en gewichtig traag tempo. Voeg daar nog een scheutje absurdisme en wat humor aan toe en je hebt een film die een redelijk breed publiek bedient. Voor mij ligt daar echter precies een beetje het minpunt, zie veel liever een regisseur die zich vol overgave op één stijl of idee stort ipv een verwaterde brei als dit.

Nu moet ik zeggen dat ik deze wel wat beter kon hebben dan Hereditary. Pugh is echt ijzersterk en ondanks dat ik niet helemaal wild wordt van de cinematografie ziet het er wel consistent stijlvol uit allemaal. Ook de keuze om de film grotendeels gewoon in daglicht te draaien pakt goed uit, zorgt bij momenten wel voor een apart sfeertje. Ook wat aangename humor en lollige absurde momenten, al blijft de handrem er uiteindelijk te veel op. Meest evident is dit nog tijdens de drugs/hallucinatie scenes, leg ze naast een pak 'm beet Noé en het wordt pijnlijk duidelijk hoe saai Aster's regie is op dat vlak. De meer absurdistische scenes zijn al wel wat leuker, maar vaak ook een beetje de typische perikelen die je zou verwachten van een film over een gestoorde cult/commune. Ook daar weet Aster gewoon nergens écht te verrassen wat mij betreft, al zal het voor de gemiddelde filmhuisganger wellicht allemaal heel shockerend en ''weird'' zijn.

Toegegeven, de eindscene is best indrukwekkend en deden me twijfelen om 3,5* te geven, maar over de gehele lijn vind ik het daar net te minnetjes voor. Dat Aster talent heeft zal ik niet ontkennen en binnen die hele zogenaamde ''elevated'' horror hype is dit nog één van de betere, maar ik betwijfel of zijn films me ooit echt zullen liggen.

rare film in de goede zin van het woord...

aparte en boeiende kijkervaring, een echte slowburner

zeker geen standaard horrorfilm en al helemaal geen ‘allermansvriend’...

ik vond hem wel goed

Wat is dit voor onzin?

Niet historisch,

niet leerzaam,

niet spannend,

niet grappig,

niet eng...

Wel heel traag, saai en raar. In de prullenbak!

Wat is jouw onderbouwing om deze film de allerhoogste score te geven? Dat is echt een gigantische sneer naar de echte topfilms.

Voel je je aangesproken? En point proven. Je argumenten slaan kant noch wal. Alsof een film perse aan ook maar 1 van jouw (rare gekozen) onderwerpen moet voldoen. Je noemt alleen maar steekwoorden zonder onderbouwing haha en dan ga je dingen op de man spelen. Dan ben ik een stuk meer volwassen denk ik met mijn dragonball avatar. Dus hier mijn beredenering;Als meerdere van mijn favoriete genres samenkomen in een prachtig gefilmde omgeving met zeer goede acteer prestaties en casting. Waarin het verhaal meerdere lagen heeft en het mij persoonlijk de hele film heeft geboeid en ik de film meerdere keren opnieuw kan kijken om nieuwe dingen te ontdekken . Dan is dat snel een reden voor mij persoonlijk om een film een hoge score te geven. Dat een film niet in jouw hokjes te plaatsen valt is voor mij een pluspunt. Voor jou overduidelijk niet.Have a good day!

Zo heel erg bijzonder is dat niet hoor. Mijn vriend en ik hebben de film samen bekeken en besloten allebei een account aan te maken omdat we het barslecht vonden en dat graag kenbaar willen maken. Het zijn dus 2 waarderingen van 2 kijkers... Mag dat van jou of heb je liever dat er alleen positieve reacties geplaatst worden?

Liefst alleen onderbouwde reacties. Maar dat is een utopie.

(Film)smaken kunnen ook gewoon verschillen hè Of wordt het niveau hier pas wat hoger als iedereen het met jouw waarderingen eens is?

Als ik je gebruikersnaam zo bekijk, dan denk ik niet dat je de film daadwerkelijk hebt gekeken

Hahaha, was het maar zo! Dan had de film nog iets positiefs opgeleverd Maar alle gekheid op een stokje, ik zou een film niet beoordelen zonder ‘m helemaal af te kijken.

Het niveau word in elk geval niet hoger van 2 mensen die louter een account aanmaken om een halve ster aan een film te geven. En ja dan ook nog eens zonder onderbouwing, dankjewel voor het bewijzen van m'n stelling!. Veel plezier met je netflix en chillsessies met z'n tweetjes

En wat is erop tegen om een account aan te maken om een film te kunnen beoordelen? Eens moet de eerste keer zijn toch? Of tel je pas vanaf je 20ste waardering mee? Schei toch uit... je kunt het volgens mij niet hebben dat iemand een film die jij zo hoog in ‘t vaandel hebt zitten het ronduit bagger vindt. Het heeft jou van begin tot eind geboeid, mij wist het gewoon niet te pakken. Het begin leek me nog aardig, maar gaandeweg vond ik het steeds minder boeiend worden. De omgeving vond ik mooi en het acteerwerk was verre van slecht, maar om daar nou een hoge score voor te geven... Het verhaal zelf vond ik nl ronduit saai en langdradig. Scenes die naar m.i. in 2 minuten de boodschap hadden kunnen overbrengen werden eindeloos gerekt, de wisselende close-up’s waar geen eind aan leek te komen en Dani’s non-stop dramatisch gejammer hebben het er niet beter op gemaakt voor mij. Just not my cup of tea, but to each their own...

Ik zou maar nooit the good the bad and the ugly kijken dan als je niet van wisselende close ups en lange shots houd. Raar ook. Dramatisch gejammer in een drama/horror

Volgende halve ster incoming?