menu

Midsommar (2019)

mijn stem
3,42 (576)
576 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Horror
147 minuten / 171 minuten (director's cut)

geregisseerd door Ari Aster
met Florence Pugh, Jack Reynor en Will Poulter

Christian is uitgekeken op zijn relatie met Dani. Zijn vrienden stimuleren hem om het uit te maken, maar dan gooit een tragisch incident roet in het eten. Als Christian en zijn vrienden vervolgens afreizen naar een afgelegen gemeenschap in Zweden om daar de zomer door te brengen, voelen ze zich genoodzaakt om Dani mee te vragen. Eenmaal in Zweden, raakt de groep betrokken bij rituele praktijken die voor hen totaal onbegrijpelijk zijn.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=mhJEO202rDg

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van YouDrunkGoHome
3,5
geplaatst:
Flat Eric schreef:
Een tekenbeet oplopen is enger.
Wat een vreemde film was dit. Wickermanesque zeg maar.
Het begin was nog wel sterk en onheilspellend inclusief de beelden en de onderliggende soundtrack. Eenmaal in Zweden begint het jammergenoeg al snel bergafwaarts te gaan.


Tot hier ben ik het met je eens, waarin we verschillen is dat de film mij wel tot het einde bleef boeien en dat ik Hereditary enorm sterk vond. Waar ik me bij die film wel volledig liet meevoeren door de onheilspellende sfeer en het bizarre einde uitstekend vond passen bij de rest van de film slaat Aster de plank hier, qua ‘horror’, behoorlijk mis. Ik kon er niet in meegaan. Wat het extra jammer maakt dat de film zo uit de bocht vliegt is dat het eerste uur nagenoeg perfect is. De spanningsopbouw is inderdaad uitstekend en dat nare gevoel in m’n onderbuik deed me dus weer terug denken naar zijn debuut van vorig jaar. Maar naar mate we dichter bij het einde kwamen werd het allemaal steeds absurder en had ik, in tegenstelling tot bij Hereditary, moeite om het nog serieus te nemen. De spanning was bij de climax voor mij volledig weg. Het gekke is dat ik ondanks die teleurstelling wel continu geboeid heb zitten kijken.

De film is overigens nog een stuk minder toegankelijk dan zijn voorganger en ik kon het het Pathé publiek dit keer ook bijna niet kwalijk nemen dat ze af en toe hun lach niet konden inhouden. Ik zeg bijna, want het blijft toch een ergenis. Wat ik wel verrassend vond is dat niemand voortijdig de zaal verliet, en dat omschrijft mijn gevoel eigenlijk perfect. Ik weet namelijk niet zo goed wat ik van de film moet vinden en kan er dan ook nog geen cijfer aan verbinden. Wat ik wel weet is dat ik me eigenlijk geen moment heb verveeld en de gehele speelduur geïntrigeerd heb zitten kijken. Alleen denk ik niet persé op de manier waarop Aster voor ogen had. Ik had namelijk verwacht dat Midsommar me op het gebied van horror net zo’n gevoel kon geven als zijn debuut, maar helaas weet de film die verwachtingen die in het eerste uur worden geschept niet in te lossen.

Het zou goed kunnen dat de film me bij een herziening beter bevalt, omdat ik er dan met een totaal andere verwachting instap. Er zitten een aantal brute scenes in maar de film is voor een aanzienlijk deel opvallend luchtig en de humor was op momenten ook best wel geslaagd. De grootste lof die ik de film voor nu kan geven is dat ik ruim 2 uur na het verlaten van de bioscoop nog steeds met de film in m’n gedachten rond loop. Ik ben er alleen nog niet helemaal uit of dit in positieve of negatieve zin is.

avatar van McSavah
4,0
geplaatst:
The Wicker Man voelt inderdaad terloops en realistisch aan en is daarom ook echt verontrustend. Midsommar is een groteske, psychedelische breakup/rouwverwerkingstrip. Zeer voorspelbaar en niet zo onder de huid kruipend als Hereditary, maar de film mikt dan ook niet op het absurde en verontrustende karakter van de sekte als leidend plotelement (dat is meteen al wel duidelijk en dus nergens verrassend). Dit dient slechts als kapstok om Dani's verwerking en bevrijding te verbeelden. Dit proces vult Aster in met veel spielerei en je kan erover discussiëren hoe sterk deze is. Zelf vond ik het zeker vermakelijk, maar veel emotionele binding kreeg ik er niet mee.

avatar van Basto
2,5
geplaatst:
remorz schreef:
(quote)
Wat heeft iedereen toch op met de realiteit? Zéker in dit genre wil je toch gewoon sterke sfeer, tastbare spanning? Wat boeit het dat die kroeg uit Wicker Man meer uit het leven gegrepen zou zijn? Ik snap dat een realistische afschildering van een kroeg in een film als Der Goldene Handschuh meerwaarde (want sfeerverhogend) is, in The Wicker Man vond ik maar onduidelijk wat met die café-scenes bereikt moest worden. Dan altijd liever bedacht en sfeervol.


Je geeft het antwoord zelf al min of meer. Het werkt sfeer verhogend. Daarbij kun je doorgaans beter met iemand meeleven als zijn situatie heel reeel over komt.

Die cafescenes in TWM maken duidelijk dat hij in een hele hechte gemeenschap is beland van wie hij geen enkele hulp kan verwachten. En als iets ooit sfeer verhogen is dan is het wel samenzang.The Landlord’s Daughter is op meerdere vlakken een hoogtepunt.

avatar van Basto
2,5
geplaatst:
Ric1997 schreef:
(quote)


Visueel is het misschien vergelijkbaar maar qua plot zeker niet.


?? Het is juist qua plot vrijwel identiek. Heidense gemeenschap lokt buitenstaanders naar hun dorpje om ze te offeren voor de oogst. Ook het vrije sexuele verkeer en de zangven dans zit in beide.

avatar van Lennert
4,5
geplaatst:
De vergelijkingen met The Wicker Man en Get Out liggen er inderdaad dik bovenop, maar qua sfeer en esthetiek deed de film mij ook flink aan Soudain le Vide denken. Niet zozeer qua thematiek, maar het trage, meeslepende en vooral door drugs veroorzaakte hallucinante karakter gaf mij toch wat vergelijkingspunten. Verder gewoon sterke folkhorror van het soort waar een flink gedeelte van het bioscooppubliek echt niet wist wat ze ermee aan moesten.

Ergens begrijp ik ook wel dat dit niet voor iedereen zal zijn: 147 minuten is echt een flinke zit. Toch voelde de film voor mij nergens te lang, omdat Aster de dreiging goed aanwezig houdt. Nadat hij me al een flink gevoel van onbehagen gaf met de zelfmoord van Dani's zus en de daarbij horende moord op haar ouders trekt hij door met ongemakkelijke scenes van een toxische relatie. Op het moment van de Ättestupa komen de eerste horrorelementen naar voren, al werd er meteen na die scene nog een uitleg gegeven waardoor ik dacht "weet je, hier zit misschien nog wel wat in..." In de steeds verder escalerende situatie kwam het ongemak steeds weer terug, maar in vergelijking met de Amerikanen die daar aanwezig waren en over heilige bomen heen pisten bleef de vraag in hoeverre dergelijke culturen nu echt kwaadaardig zijn. Tegen het einde zou ik alsnog wel "ja" zeggen, maar Aster deed het goed door me twijfels te geven.

Een interessant punt waar ik vanmorgen pas aan dacht, was hoe het gebruik van psilocybine de gemeenschap daar beïnvloedde. Mensen die daar flinke dosissen van binnen krijgen kunnen flinke euforie, liefde en openheid naar anderen in ervaren. Dat niet iedereen in deze film daarmee te maken kreeg, neemt niet weg dat het personage van Pelle vanuit de beste (verknipte) intenties handelde toen hij zei dat hij blij was dat Dani mee ging. Hij wist dat Dani als May Queen closure zou vinden. Waar de film dan ook flink verschilt met The Wicker Man, is de acceptatie van Dani van haar lot. Waar The Wicker Man overduidelijk een tragisch aspect heeft, is Dani's keuze om 'verrader' Christian te offeren (in plaats van iemand uit de groep) een empowering moment die me aan verscheidene (existentialistische) filosofen deed denken. Een Kierkegardiaanse leap of faith of a la Sisyphus (Camus) de absurditeit omarmen, het gaf me hoe dan ook een vrij positief gevoel na een overduidelijk naargeestige eindscene.

Midsommar is voor mij met gemak een van de beste horrorfilms van de afgelopen jaren. Origineel en angstaanjagend, maar tegelijkertijd ergens ook bevredigend en esthetisch zeer mooi. Ari Aster gebruikt het expliciete geweld ook dermate spaarzaam, dat het contrast met de idyllische omgeving extra sterk naar voren komt. Tel daar nog even de ijzersterke acteerprestaties bij op en ik heb een dikke top 10 notering voor het jaar binnen!

avatar van YouDrunkGoHome
3,5
geplaatst:
Lennert schreef:
Nadat hij me al een flink gevoel van onbehagen gaf met de zelfmoord van Dani's zus en de daarbij horende moord op haar ouders


Je kan je afvragen of dit wel een zelfmoord was, de bloemen naast het bed van de ouders doen sterk vermoeden van niet.

avatar van Flat Eric
2,5
geplaatst:
YouDrunkGoHome schreef:
Wat het extra jammer maakt dat de film zo uit de bocht vliegt is dat het eerste uur nagenoeg perfect is. De spanningsopbouw is inderdaad uitstekend en dat nare gevoel in m’n onderbuik deed me dus weer terug denken naar zijn debuut van vorig jaar. Maar naar mate we dichter bij het einde kwamen werd het allemaal steeds absurder en had ik, in moeite om het nog serieus te nemen. De spanning was bij de climax voor mij volledig weg. Het gekke is dat ik ondanks die teleurstelling wel continu geboeid heb zitten kijken.


Dat dus.. En inderdaad blijft de film op de een of andere manier na een nachtje er over te hebben geslapen nog wel rondspoken in mijn hoofd. Misschien ooit eens herzien inderdaad.

4,5
geplaatst:
Waar bij Hereditary er veel rare dingen gebeuren en we pas aan het eind ontdekken hoe de vork in de steel zit, is het bij Midsommar van meet af aan duidelijk dat we met een cult te maken hebben. Dat haalde voor mij een hoop mysterie en spanning uit de film, waardoor hij iets minder beklijft dan vooraf gehoopt. Niettemin is de uitvoering nagenoeg perfect: de soundtrack van Haxan Cloak kruipt onder je huid, het camerawerk en de editing zijn origineel en de aankleding en decors zijn adembenemend mooi. Bovendien is er genoeg foreshadowing om een tweede kijkbeurt lonend te maken.

avatar van mrklm
1,0
geplaatst:
Ari Asters mislukte poging om een variant te maken op cultklassieker The Wicker Man (1973) begint veelbelovend en Florence Pugh maakt indruk als Dani, een zeer getroebleerde tiener die hoopt haar broze relatie met vriendje Chris [Jack Reynor] te redden door met hem en zijn vrienden mee te gaan op een vakantiereis naar een commune in Zweden. Will Poulter is ook goed in zijn grotendeels komische rol als Mark en de onheilspellende score en bijbehorende camerabewegingen geven nog hoop. Het duurt echter bijna 75 minuten voor er daadwerkelijk iets boeiends gebeurt, maar - sorry, deze woordspeling kan ik niet laten lopen - daarna gaat het snel bergafwaarts.en laat Aster zijn karakteriseringen varen. Het wordt dan snel een dwaze boel die afzakt naar ontzettend dwaas en dan de laatste 45 minuten regelmatig een ronduit belachelijk niveau behaalt. Verrassende wendingen heb ik niet kunnen ontdekken, maar een groot gedeelte van het aanwezige bioscooppubliek kon in ieder geval met mij hardop lachen om de idiote, hysterische finale van deze nauwelijks uit te zitten zwarte komedie (?)! Vakantieman. ben ik al bruin?

4,0
geplaatst:
Lennert schreef:
Een interessant punt waar ik vanmorgen pas aan dacht, was hoe het gebruik van psilocybine de gemeenschap daar beïnvloedde. Mensen die daar flinke dosissen van binnen krijgen kunnen flinke euforie, liefde en openheid naar anderen in ervaren. Dat niet iedereen in deze film daarmee te maken kreeg, neemt niet weg dat het personage van Pelle vanuit de beste (verknipte) intenties handelde toen hij zei dat hij blij was dat Dani mee ging. Hij wist dat Dani als May Queen closure zou vinden. Waar de film dan ook flink verschilt met The Wicker Man, is de acceptatie van Dani van haar lot. Waar The Wicker Man overduidelijk een tragisch aspect heeft, is Dani's keuze om 'verrader' Christian te offeren (in plaats van iemand uit de groep) een empowering moment die me aan verscheidene (existentialistische) filosofen deed denken. Een Kierkegardiaanse leap of faith of a la Sisyphus (Camus) de absurditeit omarmen, het gaf me hoe dan ook een vrij positief gevoel na een overduidelijk naargeestige eindscene.


In de film wordt zelf een keer gezegd dat de aangeboden thee (de psychedelica) helpt om zich open te stellen voor deze cultuur en het lijkt me evident dat drugs een noodzakelijk middel zijn om mensen zo gek te krijgen mee te doen met deze cult. Men denke bv. aan de sekte van Charles Manson waar het gebruik van LSD ook belangrijk was om zo ver te kunnen gaan. Evengoed is het ongeloofwaardig dat juist iemand als Pelle die een tijd in de VS zit nog zo onder invloed is van deze cult c.q. drugs. Sowieso denk ik dat geloofwaardigheid niet het sterkste punt is van de film om het nog zwakjes uit te drukken maar is volgens mij geloofwaardigheid (realisme) ook geen doel van de film...

Van het existentialisme wil ik hier even weg blijven , maar in mijn interpretatie offert Dani haar vriend op omdat ze hem hebben verlamd en zij beseft dat ze toch nooit meer weg kunnen komen zodat zij 'm in feite uit zijn lijden verlost. Dat besef is dan weer de reden dat zij haar lot uiteindelijk accepteert en - hoe ongeloofwaardig dat wel weer is - dat ze zich gelukkig voelt omdat ze weer een familie heeft gevonden.

avatar van Lennert
4,5
geplaatst:
De filosoof schreef:
(quote)


In de film wordt zelf een keer gezegd dat de aangeboden thee (de psychedelica) helpt om zich open te stellen voor deze cultuur en het lijkt me evident dat drugs een noodzakelijk middel zijn om mensen zo gek te krijgen mee te doen met deze cult. Men denke bv. aan de sekte van Charles Manson waar het gebruik van LSD ook belangrijk was om zo ver te kunnen gaan. Evengoed is het ongeloofwaardig dat juist iemand als Pelle die een tijd in de VS zit nog zo onder invloed is van deze cult c.q. drugs. Sowieso denk ik dat geloofwaardigheid niet het sterkste punt is van de film om het nog zwakjes uit te drukken maar is volgens mij geloofwaardigheid (realisme) ook geen doel van de film...

Van het existentialisme wil ik hier even weg blijven , maar in mijn interpretatie offert Dani haar vriend op omdat ze hem hebben verlamd en zij beseft dat ze toch nooit meer weg kunnen komen zodat zij 'm in feite uit zijn lijden verlost. Dat besef is dan weer de reden dat zij haar lot uiteindelijk accepteert en - hoe ongeloofwaardig dat wel weer is - dat ze zich gelukkig voelt omdat ze weer een familie heeft gevonden.


Er zijn aanwijzingen dat mensen die grote dosissen psilocybine tot zich nemen, de effecten van openheid ook hierna blijven houden. Zie hiervoor: Mystical Experiences Occasioned by the Hallucinogen Psilocybin Lead to Increases in the Personality Domain of Openness - ncbi.nlm.nih.gov

Ik ervoer het alsof Pelle wel degelijk vanuit zijn eigen beste bedoelingen handelde naar haar toe. Dat hij zijn ouders is kwijtgeraakt in een brand, lijkt aan te geven dat zij immers ook geofferd zijn. Hij lijkt acceptatie gevonden te hebben hiervan en wil dat zij dit ook vindt. Hij toonde ook gedurende de film veel meer genegenheid naar haar toe dan haar eigen vriend dat deed.

Die opoffering om Christian te redden zag ik nergens terug, ze kreeg immers een flinke paniekaanval nadat ze hem seks zag hebben met een andere vrouw en naarmate te film vorderde bleef er weinig genegenheid tussen die twee over.

avatar van Basto
2,5
geplaatst:
Lennert schreef:
(quote)


Er zijn aanwijzingen dat mensen die grote dosissen psilocybine tot zich nemen, de effecten van openheid ook hierna blijven houden. Zie hiervoor: Mystical Experiences Occasioned by the Hallucinogen Psilocybin Lead to Increases in the Personality Domain of Openness - ncbi.nlm.nih.gov

Ik ervoer het alsof Pelle wel degelijk vanuit zijn eigen beste bedoelingen handelde naar haar toe. Dat hij zijn ouders is kwijtgeraakt in een brand, lijkt aan te geven dat zij immers ook geofferd zijn. Hij lijkt acceptatie gevonden te hebben hiervan en wil dat zij dit ook vindt. Hij toonde ook gedurende de film veel meer genegenheid naar haar toe dan haar eigen vriend dat deed.

Die opoffering om Christian te redden zag ik nergens terug, ze kreeg immers een flinke paniekaanval nadat ze hem seks zag hebben met een andere vrouw en naarmate te film vorderde bleef er weinig genegenheid tussen die twee over.


In mijn beleving zag Pelle zijn kans schoon om de koningin aan te leveren en gebruikte hij het verhaal over zijn ouders puur als bonding. Zou ook best oprecht kunnen zijn geweest, want hij was natuurlijk totaal verknipt.

avatar van Macmanus
3,5
geplaatst:
Vind het wel raar dat men soms denkt dat bepaalde dingen niet komisch bedoeld zijn. Natuurlijk zat er wel wat bedoelde humor in.

avatar van LarryMasterRace
geplaatst:
Interessante, bizarre en zeker ook goede film. Afgelopen woensdag naar de voorpremière geweest bij Pathé Eindhoven. Het verhaal steekt goed in elkaar, de acteurs spelen ontzettend goed, de beelden zijn mooi geschoten en de soundtrack brengt het bizarre festival tot leven.

Het enige wat ik me afvroeg na het einde van de film is in hoeverre de zelfmoord van Dani's zus relevant was voor het verloop van het verhaal. Het zou natuurlijk kunnen zijn dat de dood van Dani's zus zorgde voor een hechtere band tussen Dani en Pelle, maar dat is wat ik er voor nu uithaal. Misschien dat ik de film binnenkort nog een kijk moet bekijken, wellicht word ik daar iets wijzer van. Sterke tweede film van Ari Aster.

avatar van Ric1997
4,0
geplaatst:
LarryMasterRace schreef:


Het enige wat ik me afvroeg na het einde van de film is in hoeverre de zelfmoord van Dani's zus relevant was voor het verloop van het verhaal.


Ze moest haar ouders en zus verliezen om de cult als haar nieuwe familie te accepteren, tenminste zo zie ik het.

avatar van LarryMasterRace
geplaatst:
Ric1997 schreef:
(quote)


Ze moest haar ouders en zus verliezen om de cult als haar nieuwe familie te accepteren, tenminste zo zie ik het.


Oké, ja daar zit wel wat in.

avatar van NoSleep
4,0
geplaatst:
Genoten van deze film, maar mijn vriendin en ik konden onze lach op een aantal momenten onmogelijk bedwingen, wij dus als enige in een volle zaal. Mocht zeker niet..

avatar van Hollywood007
geplaatst:
Net midsommar gezien en ik moet zeggen dat hij me veel beter beviel dan hereditary. Prachtige beeldvoering, prima acteerprestaties en hier en daar wat humor. Het enige is misschien dat het allemaal wel wat korter had gemogen. Met 147 minuten is het best een lange zit. Ari Aster is weer wat gestegen bij mij.

avatar van John Milton
4,0
geplaatst:
NoSleep schreef:
Genoten van deze film, maar mijn vriendin en ik konden onze lach op een aantal momenten onmogelijk bedwingen, wij dus als enige in een volle zaal. Mocht zeker niet..
dat mag hoor. Ik hoor meer reviewers zeggen dat er absoluut komedie-elementen in zitten.

Off-topic: alexspyforever slaat deze over gok ik? Een Wicker Man-achtige film van de regisseur van Hereditary? Over weinig kans van slagen gesproken

2,5
geplaatst:
Macmanus schreef:
Vind het wel raar dat men soms denkt dat bepaalde dingen niet komisch bedoeld zijn. Natuurlijk zat er wel wat bedoelde humor in.


Dat aanduwen tijdens die sexscene. Ik bedoel... Dat kan toch niet anders.

avatar van mikey
3,5
geplaatst:
Meisje met trauma plus irritante “vrienden” besluiten een 9 dagen durende festival bij te wonen georganiseerd door een pre moderne sekte. Dat kan niet goed gaan. Doet daarom denken aan wicker man maar ook aan the howling. Schitterend vormgegeven. Nadeel: als kijker heb je het maar te ondergaan. Je bent als kijker gewend een survival flick te mogen zien. Helaas. Hier laten de nogal domme kids zich als trippende lammetjes makkelijk afvoeren. Typisch millennial gedrag dus. Wel fijn dat zulke communes geen ecologische voetafdruk achterlaten.

avatar van alexspyforever
geplaatst:
John Milton schreef:
(quote)
dat mag hoor. Ik hoor meer reviewers zeggen dat er absoluut komedie-elementen in zitten.

Off-topic: alexspyforever slaat deze over gok ik? Een Wicker Man-achtige film van de regisseur van Hereditary? Over weinig kans van slagen gesproken


Oh ik dacht dat jij een break ging nemen van tippers en challenges tot september. Misschien moet ik jouw thema's er door draaien voor je terug komt , kan je in elk geval niet zulke films tippen
Maar er zijn nog wel users die nooit een bruikbare tip opleveren voor mij.

avatar van Macmanus
3,5
geplaatst:
SOAD schreef:
(quote)


Dat aanduwen tijdens die sexscene. Ik bedoel... Dat kan toch niet anders.


Kan ook niet anders. Maar mensen hebben daar toch moeite mee gezien de bepaalde serieuze toon die ook aanwezig is. Zie de Grunt en NoSleep die het niet zeker weten. Ik vind dat gek. Alsof een film maar 1 ding mag zijn. Gelukkig niet zeg.

avatar van mikey
3,5
geplaatst:
LarryMasterRace schreef:
Het enige wat ik me afvroeg na het einde van de film is in hoeverre de zelfmoord van Dani's zus relevant was voor het verloop van het verhaal.
het is ‘cliche’: eerst een willekeurig trauma en vervolgens de horror, vb: dead calm, eyes of a stranger, pet sematary, the open house. (Loop nu door mijn horrorstemmen) . Phantasm etc etc.

Het is een genre-regel, als het ware.

avatar van Shinobi
3,0
geplaatst:
"Yeah, it's sort of a crazy festival."

Met 'Hereditary' heeft Ari Aster een intrigerend debuut afgeleverd, dus voor deze titel waren de verwachtingen vanzelfsprekend hooggespannen.

Na een familietrauma besluit Dani samen met haar vriend en zijn medestudenten af te reizen naar Zweden voor een speciaal zomerfestival dat eens in de 90 jaar plaatsvindt. Het lijkt een prima afleiding te zijn om even bij te komen van alle hectiek. Niet wetend dat dit slechts het topje van de ijsberg is, volgt er een bizarre trip.

Normaal gesproken ben ik in dit genre gewend dat het merendeel zich 's nachts afspeelt, des te gewaagder de keus van Aster om 'Midsommar' in het daglicht af te laten spelen. Met daarbovenop nog eens de vriendelijke commune die er zo hun eigen rituelen op nahoudt. Op deze wijze word je als kijker ondergedompeld in - ongemakkelijke - surrealistische taferelen die je nooit voor ogen had kunnen houden.

Door de lange speelduur en mate van voorspelbaarheid is de angel er wel enigszins uit, hoewel de grafische scènes daarentegen weer lekker in your face zijn. Afgewisseld met een aantal komische momenten en een sterk spelende Florence Pugh wordt er toegewerkt naar een gestoord slot. Qua narratief heb ik wel het gevoel dat dit all over the place is.

Al met al een opmerkelijke horror die je simpelweg moet ondergaan. Overigens dacht ik bij het aanzicht van Jack Reynor steeds Chris Pratt te zien. Ik weet niet of iemand anders dat ook had?

3,0 Sterren.

avatar van Lennert
4,5
geplaatst:
Macmanus schreef:
Vind het wel raar dat men soms denkt dat bepaalde dingen niet komisch bedoeld zijn. Natuurlijk zat er wel wat bedoelde humor in.


Sommige dingen overduidelijk (alle acties van de vriend die zich gedroeg als een typische Amerikaan), maar andere momenten haakten vooral in op het absurde. Je kunt er makkelijk om lachen om daar mee om te gaan, maar op anderen kunnen dergelijke scenes ook extra ongemakkelijk of angstaanjagend werken.

Ik heb overigens ook enkele malen goed gelachen, niet daarvan

avatar van Basto
2,5
geplaatst:
Daar zat voor mij ook een beetje het probleem. Het was te weinig eng en te weinig grappig. Maat snap nog steeds niet waarom Ari 2,5 uur nodig had voor dit verhaaltje. Was zo veel beter geweest in 90 minuten. De hele expose had prime in een busje vanaf het vliegveld gekund. En hopla daar springen de eerste oudjes van een rots. Zo had je direct alles en iedereen op scherp gezet. Had de vrijheid-blijheid meteen een geweldig unheimlich gevoel mee gegeven...

avatar van Onderhond
3,0
geplaatst:
Basto schreef:
Maat snap nog steeds niet waarom Ari 2,5 uur nodig had voor dit verhaaltje.

Z'n camera ging niet sneller.

avatar van Onderhond
3,0
geplaatst:
Wel oké.

Beter dan Hereditary in ieder geval, had vooraf toch een beetje schrik dat het weer die richting zou uitgaan (maar dan met een nog langere speelduur). Nu is het wel zo dat de films duidelijk stijlkenmerken delen, maar het lijkt hier allemaal net iets beter te passen.

Hoewel "passen" misschien niet het juiste woord is, want uiteindelijk blijft het daar voor mij wat schuren. Aster laat z'n camera steeds erg traag dwalen en gooit er vaak een bombastisch luide soundtrack onder ... maar dat strookt zelden met wat er te zien is. Het is misschien wat te braaf en netjes voor deze stijl, zeker wanneer er ook nog wat humor bij komt kijken.

En die humor zat er toch écht wel duidelijk in (werd zelfs een paar keer luidop gelachen). Die kop van Reynor (die ergens het midden houdt tussen Chris Pratt en Seth Rogan) wanneer een van de naakte cirkel vrouwen het handje komt vasthouden, of die wat oudere die langs achter komt bijduwen. Ook zijn gezicht in de beer. Het valt maar moeilijk serieus te nemen. En dan hebben we het nog niet over Poulter's rol gehad.

Verder wel aardig in beeld gebracht (al maakt hij er zich nogal makkelijk vanaf met de trippy scenes, wat swirly effectjes die iets te goedkoop ogen), goed geacteerd, fijne soundtrack, gestoorde commune. Maar had echt wel wat freakier en steviger gemogen. Allicht dat men graag wel wat arthousey wou doen, maar dan zonder al te veel mensen te shockeren.

Wel leuk voor een keertje, maar Aster moet uit een ander vaatje tappen wil hij mij echt charmeren.

3.0*

2,5
geplaatst:
Waar ik Hereditary erg goed vind, is deze vooral erg saai en onnodig lang. Humor in een horrorfilm kan opzich prima werken zolang het subtiel gebracht word, maar het absurde werkte bij mij niet door in een beklemmende en naargeestige sfeer die ik bij dit soort films graag voel. Zat er eigenlijk geen moment echt in. Vreselijk lange uitgerekte scenes waarin maar weinig gebeurd en het eind had ook niets shockerends. De acteurs vond ik in vergelijking met Hereditary ook weinig diepgang hebben al werd het door de maker wel geprobeerd met het meisje en haar rouwverwerking.

Dat verhaaltje rondom haar voelde voor mij plichtmatig aan. Na dat eerste bizarre moment waarbij er 2 sekteleden van de berg sprongen, hadden ze natuurlijk met z'n allen allang de benen moeten nemen in plaats van schaapachtig staan te kijken. Onder invloed of niet. De jonge acteurs kwamen sowieso al niet bijster intelligent over Nee persoonlijk had ik hier veel meer van verwacht.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:55 uur

geplaatst: vandaag om 00:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.