Midsommar (2019)

Maffe film, duurt lang, maar mijn aandacht is geen minuut weggeëbd. Je kunt je bijna niet voorstellen dat deze sektes bestaan. Vond hem beter als Hereditary

Midsommar was wel een film waar ik heel erg naar uit keek. Ari Aster leverde vorig jaar een erg puike horror af met Hereditary, en aan de trailer te zien leek hij nu in horror-achtige sferen te blijven. Het plot van Midsommar is simpel, het is vrij letterlijk The Wicker Man in Zweden. Nu is The Wicker Man een film die ik héél hoog heb zitten, en ik kan alvast verklappen, zo hoog komt Midsommar niet - ik heb er toch wel een paar kleine probleempjes mee.

Er bevalt me ook heel veel wel aan Midsommar, hoor. De setting is bijzonder fraai, en Aster levert visueel ook wederom een hele sterke film af. De sfeer op de commune en de wat vreemde rites en gewoonten die steeds verder escaleren, het ziet eruit als een plaatje en er zitten prachtig gefilmde scenes in. Met ook een paar scenes die er best inhakken, zoals de rituele zelfmoord en de blood eagle van Simon. En hoewel de film wat aan de lange kant was, heb ik me daar ook niet heel erg aan gestoord.

Waar ik wat meer problemen mee had, is dat het qua plot toch wel heel erg voorspelbaar is, en eerlijk gezegd, ook niet supersterk in elkaar zit. Natuurlijk, het basisgegeven is erg leuk, maar ik vond de verschillende karakters niet heel logisch of natuurlijk acteren - het kwam vaak op me over alsof ze dingen deden om het plot maar naar de van te voren bedachte climax toe te laten werken. De inbraak van Josh in de kerk, het complete gebrek aan reactie op het verdwijnen van Mark, alles van bijkarakters Simon en Connie, het gemak waarmee ze meegingen in de riten (ondanks hun gedrogeerdheid), het onontdekte bestaan van zo'n cultus en hun mensenoffers, de manier waarop Dani opging in haar 'nieuwe familie', zelfs met wat supsension of disbelief geloofde ik het allemaal niet zo. En Aster is ook niet heel subtiel in zijn plotontwikkeling, vaak maakt hij al snel duidelijk waar het later in de film naar toe gaat (minus zo af en toe de de rare details van de verchillende rites), en dat stoorde toch wel een beetje.

Maar ondanks dat er weinig verrassing in zit, heb ik me toch aardig vermaakt. Het was een visueel feestje met een hele toffe sfeer die behoorlijk in mijn straatje ligt. Stiekem lagen mijn verwachtingen misschien toch te hoog, en die hele hoge verwachtingen maakte Midsommar niet waar. Desondanks, als ik er nu aan terugdenk, vier sterren kan ik er wel aan kwijt.

Vond Hereditary echt een tophorror/drama. Hoop dat deze dezelfde beklemmende sfeer heeft.

Dit is een horror die het moet hebben van de bedrukkende/beklemmende sfeer. Alles speelt zich af in het daglicht, maar dat maakt de film niet minder eng.

Het is een hele gekke film, die met de minuut meer bizar wordt. Daarnaast een groot compliment voor de acteurs. Sommige scenes waren zo raar dat het gewoon knap is om niet in de lach te schieten. De film duurt erg lang, maar door de constante spanning en verwarring valt dit niet op.

Ik denk dat alle fans van Hereditary (2018) erg uit hebben gekeken naar deze film, waaronder ikzelf. Na het zien van die film en de trailer van Midsommar wist ik wel een beetje wat ik kon verwachten hier.

Midsommar heeft veel overeenkomsten met de bovengenoemde film; langzame opbouw, beklemmende sfeer, verontrustende body horror, hints die gegeven worden over wat er komen gaat en onderliggende thema's zoals rouw, trauma en geestesziekte. Qua plot was het meer straight to the point en was het voor mij na de eerste kijkbeurt vrij duidelijk waar ik naar gekeken heb. Er wordt hier niet gespeeld met hoe of wat er aan de hand is.

Florence Pugh zet een overtuigende rol neer van een meisje die duidelijk worstelt met verschillende stoornissen, er zijn maar weinig horrorfilms waar het verdriet en de pijn van het hoofdpersonage zo goed voelbaar is als hier. Een actrice die een rol als dit zo goed neerzet is zeker van belang voor de gebeurtenissen in de film, zonder een overtuigende reactie van het hoofdpersonage zouden bepaalde scènes veel minder impact hebben. Hierdoor werkte het einde ook zo goed, door één gezichtsuitdrukking weet je meteen wat het doel van de hele film was.

Een unieke film die in de toekomst in veel filmlijstjes komt te staan.

Ari Aster.

Op voorhand was ik bang voor The Wicker Man, en uiteindelijk is dat nog steeds mijn grootste bezwaar. Niet omdat ik fan ben van die film, maar omdat deze film toch op te bekend terrein blijft lopen. Ari probeert het in de kleine dingetjes wat anders te doen. Maar het is niet genoeg om echt omver te worden geblazen.

Er zit gelukkig humor in de film. Het is voor Amerikaanse begrippen ook goed grafisch en zelfs bloot! Maar waar de film in het eerste deel voor ze naar Zweden gaan een naargeestig sfeertje weet te creëren, is de film daarna te sloom maar niet altijd om de juiste redenen. Uiteindelijk wil Aster zeker meer maken van deze film dan zomaar een horror film. Zo heeft de film meerdere thema's over relaties, cultuur, het einde leek mij een vrij letterlijk metafoor voor verbrand alle pijn uit je verleden en begin helemaal opnieuw. Aster is zeker een maker die zijn stempel op het product zet, en hij lijkt ook zeker financiën te krijgen voor wat (Voor Hollywood begrippen anno 2019) anders. Toch is het net als zijn vorige net niet die overtreffende trap die het geniaal maakt.

Het lijkt er ergens wel in te zitten. Acteerwerk is weer uitmuntend. Dat gezicht van Pugh is geweldig op het einde. Maar iedereen is erg sterk eigenlijk. Er zitten ook wel echt grappige momenten in. Sowieso wel leuk om Zweden uit te kiezen hiervoor. Maar zijn langzame opbouw verdiende toch net even iets meer verrassing. Bedoel ik niet meteen een M. Night achtige twist maar wel net wat anders.

Dat gezegd. Er valt genoeg te genieten en ik ben ook weer heel benieuwd naar Aster zijn volgende.

3.5 sterren.

Ik ben hier een beetje bang voor. Hereditary was echt niet mijn ding. The vvitch ook niet. Ik hou niet van slow burns. Dus ik ben er niet zo zeker van dat deze me zal bevallen.

Aangezien ik Hereditary zalige film vond, staat deze zeker op m'n lijstje. Btw zalige poster, straalt echt iets onheilspellend en fascinerend uit? Aangezien ik geen fan ben om tussen mensenmassa te zitten bij dergelijke en eigenlijk meeste films is het wachten op de eerste deftige t*rr*nts ?

Ik sluit me hierbij aan. Hereditary vond ik bovengemiddeld waardoor ik zeker uitkijk naar Midsommar! Volgende week ergens proberen meepikken.

Drie dames, vroegen tijdens de aftiteling oprecht:

Ik ga zaterdag, maar hij draait tot mijn verbazing alleen 21 uur 's avonds bij Pathé Leidsche Rijn; dat durf ik bij een film als dit niet aan op zaterdagavond. (Overigens werd Hereditary vorig jaar zeldzaam genoeg ook in het filmhuis wat verpest door een verdwaalde etter. Hopelijk gebeurt dat bij Midsommar niet.)

Haha boeie de meeste vrouwen hebben een slechte smaak. 50 shades volk

Wat is daar zo gek aan? Als het op Hereditary lijkt, dan is deze film weinig mainstream toegankelijk. Zal best een film zijn waar een hoop mensen halverwege weg zullen lopen. Wat verder weinig over de kwaliteit zegt, maar zulke titels zijn niet voor iedereen. Ik had ook best moeite met Hereditary en ik had me wel vooraf zelfs ingelezen.

Waarom zou je er dan naartoe gaan als je weet dat het zo'n soort film is?

Pfff wat een eindeloos trage processierups.

Eigenlijk precies waar ik ban voor was. Een soort remake van The Wicker Man, maar dan een dik uur te lang. Op wat aardige imagery na heeft Astor niks te melden. Enkel shocking voor preutse Christenen.

2,5

Ik voeg me bij Ric1977, Hollywood007. Je weet nooit natuurlijk, maar de kans dat je dit leuk gaat vinden lijkt me dan gering

Het is niet helemaal uitgesloten natuurlijk. Ik vond Hereditary prachtig en The VVitch meh-ig.

Als je Hereditary (2018) - MovieMeter.nl hebt gezien dan zul je deze film zeker herkennen als een (tweede) film van dezelfde regisseur: de film lijkt bijna voort te gaan waar het in Hereditary was geëindigd en heeft tenminste dezelfde stijl. De film is inhoudelijk een beetje een mix van Hereditary, Get Out (2017) - MovieMeter.nl en Climax (2018) - MovieMeter.nl maar is toch beslist bijzonder te noemen. De film heeft ook zeker kwaliteit en is zeker niet saai ondanks z’n 147 minuten, maar de inspiratie lijkt toch een beetje op. Qua thematiek lijkt de film niet veel te willen zeggen; het interessantste is wellicht dat het fenomenen als de sekte, wellicht ook de Islamitische Staat en extreem-rechts (paganisme), hallucinerende drugs en de cultuur/traditie van volkeren bijeen veegt die daarmee alle hetzelfde karakter van collectieve waanzin of in ieder geval wreedheid krijgen. Met het thema van de midzomer wordt opvallend weinig gedaan. Het verhaal is eigenlijk een standaard-horrorverhaaltje over hoe een groep reizigers ontdekt dat het dorpje waar ze verblijven toch zo niet zo gastvrij is (en waarbij ze ook voorspelbaar één voor één voor verdwijnen en alleen het meisje overblijft) zonder veel gelaagdheid en zonder dat de psychologische horror sterk wordt uitgewerkt (ik had daarvoor op z’n minst meer verwacht van het traumatische verlies en de drugtrips). Al met al een prima film maar Hereditary was beter.

Ric1997 John Milton

Omdat ze ervoor een kortfilm laten zien die ik heel graag wil zien en die ik nergens anders kan zien ??

Het is toch veel meer The Wicker Man (1973) dan de door jou genoemde films. Daardoor miste voor mij de film alle spanning en verrassing.

Dat is goed mogelijk, want die film ken ik niet. Sowieso vond ik het verhaal weinig origineel of verrassend.

Nou, dan heb ik een filmtip voor je.

Is dit een grap?

Wat? jouw opmerking

Lijkt me ook een vrij brakke vergelijking, eerlijk gezegd. The Wicker Man is behoorlijk jolig vergeleken met wat ik tot nu toe van Midsommar heb gezien.

Een tekenbeet oplopen is enger.

Wat een vreemde film was dit. Wickermanesque zeg maar.

Het begin was nog wel sterk en onheilspellend inclusief de beelden en de onderliggende soundtrack. Eenmaal in Zweden begint het jammergenoeg al snel bergafwaarts te gaan. Op een enkele scène na kon het mij eigenlijk op den duur niet zo boeien. Het duurde allemaal wat te lang tot aan de idiote climax. Nu vond ik Hereditary ook niet sterk dus dit zit duidelijk in dezelfde sfeer en lijn.

Wel een mooie poster.

Visueel is het misschien vergelijkbaar maar qua plot zeker niet.

Ik heb ook erg om Midsommar kunnen lachen.

Fijne film. Het was niet helemaal wat ik had verwacht, want veel grappiger en minder naar dan ik van tevoren hoopte, maar het werkte wel voor mij.