Midsommar (2019)

Ik kijk de laatste tijd weinig films. Sowieso is mijn interesse in films kijken erg gedaald sinds ik een paar maanden filmschool heb gedaan. Wellicht te kritisch geworden. Dit vond ik dan toevallig wel weer echt een goede film. Films over een sekte vind ik vaak wel interessant. Deze leek ook wel een beetje op The Wicker Man, maar dat is juist goed. Lekker verontrustend ook . Ik ben zelfs emotioneel vertyfd genoeg om die glimlach aan het einde te snappen. Ja, leuke cast, goede spanningsboog en leuk verhaal. 4,0*

Veel reacties hier van kijkers die in een museum ook vragen: maar wat stelt het nu voor? Niet iedereen begrijpt dit niveau.

Hmm, nee.
Waar ik Hereditary zeer zeker wel kon waarderen, daar kan hier echt te weinig mee bij mijn eerste kijkbeurt.
Opzet was prima maar na de paddotrip ging het mijns inziens bergafwaarts richting vage gebeurtenissen zonder suspense.
Zaten nog wel wat sterke momenten in, maar konden de film niet meer redden.
Misschien in de toekomst nog eens bekijken. Vooralsnog een 2,5*.

Na het zien van deze film dacht ik gelijk aan The Wicker Man. Het zijn dezelfde ingrediënten maar dan in een ander jasje. An sich vond ik deze iets beter uitgewerkt. De extended version kee ik niet maar feitelijk is deze Midsommar al lang genoeg. De film wordt steeds bizarre en gestoorder maar het zit allemaal geweven in de geesten die een eenheid vormen en voor je het weet zit je vast in een gigantische spinnenweb waar je nooit meer uitkomt. Er wordt goed gespeeld op de naïeve reacties van het rotspringen na. Je zag het helemaal aankomen alleen de studenten reageren uiterst verbaast en chaotisch. Dat had veel meer ingetogen gemogen. Daarna bleven ze nog redelijk naïef. Maar de voorbode was hen bekend na het opbiechten van de lente zomer herfst en winter.

Er zitten ook wat geestige momenten tussen. Lachwekkend weird. Een mengeling van lach en gestoord. Kortom de film heeft nogal wat lagen. De seksscène was er ook zo eentje. Aan geduwd tot aan de billen want het zaad moest vloeien. Gek bizar allemaal.

Het eind was redelijk voorspelbaar zeker als je de Wicker man kent. Echter eentje blijft over die waarschijnlijk helemaal meegezogen is door de sekte.

Beeld is prima muziek indrukwekkend. Vond alleen de stemmen wat zacht.

Film 3,5
Beeld 4,5
Geluid 4.0
Extra's 2,0 zonder ondertiteling

Weer een bewijs dat ik best goed onbevooroordeeld een film in kan gaan. De vorige film van Aster vond ik enorm raar en gaf die de allerlaagste score. Maar zie hier, ook deze Midsommar is best raar maar nog net binnen het geloofwaardige, duurt bijna 2,5 uur en verveelt eigenlijk geen moment: dat drukt zich uit in een goede score.

Visueel geweldig. Eerst al in die warme donkere sneeuwnacht, en daarna het frisse licht in Zweden, met veel statische maar mooi strak gekadreerde shots, of fijne shots van bovenaf (hoe die camera meebeweegt met de afslaande auto bijvoorbeeld, dat zie je niet vaak).

Maar ook inhoudelijk best prima. Op basisniveau een film over Amerikaanse jongeren die een Zweedse sekte (?) bezoeken in de zomer, graaf je dieper dan kan je het verwerken van een trauma erin zien, alleen dan vrij letterlijk verfilmd. Op momentjes verliest de film iets van de geloofwaardigheid, maar dat is gelukkig beperkt. Prima geacteerd ook, vooral door de immer fijne Pugh. 4,0*.

p.s. Toch leuk hoor dat Netflix ook dit soort films aankoopt.

Net gezien, voelde me echt ongemakkelijk ofzo. Bizar filmpje wat me een beetje aan Charles Manson doet denk en ofzo

Ik heb geen woorden voor deze film. Hij is geweldig. Aanloop vond ik wel te lang maar dat is dan ook het enigste minpuntje. Camerawerk is geweldig, het verhaal en de gruwel is fantastisch.

Boeiende film, zeker de eerste twee uur en fraai in beeld gebracht. Lekker frisse cast en de gebeurtenissen worden allemaal als vrij realistisch gepresenteerd.

Aanrader dit.

Originele en meeslepende psychologische horror in de occulte sfeer die met name uitblinkt door de zorgvuldige opbouw, fantastische sfeertekeningen en de prachtige, vaak hallucinerende beeldvoering.

De soundtrack is onopvallend aanwezig maar uiterst effectief.

Wat begint als een onschuldig ogend traditioneel en vrolijk volksfeest in een vredelievende hippie-achtige commune-sfeer verandert langzaam maar zeker in een soort van Heksensabbat bij helder daglicht. Het contrast met de haast sprookjesachtige entourage, grotendeels in stralend daglicht, zorgt ervoor dat de gruwelijkheden des te harder binnen komen.

Overtreft zijn toch sterke debuutfilm Hereditary met gemak.

Grappig dat bijna alle nieuwe 0.5 en 1 ster reacties komen van mensen die het amper kunnen onderbouwen, nieuwe accounts hebben met amper stemmen, de film niet hebben uitgekeken of met redenen als slecht acteerwerk komen en dat ze geen idee hebben waar ze naar hebben zitten kijken. Chapeau. Het Niveau op MM is ook weer met 2 sterren gedaald.

Nou heb ik toch eens een vraag:

de "schurken" waren nu blank, dus niemand piept.

Zien jullie al voor je wat er was gebeurd als de stam weirde inheemse vreemden zwart waren geweest? Inboorlingen? Of wrede Chinezen? Ofzo?

Je weet wat ik bedoel he.

Dan hadden de hypocriete linkse deugders MOORD EN BRAND gegild.

Racisme! Stereotypering! Kwek kwek kwek!!!

Maar gelukkig, ze waren blank .

Hahaha, wat een wereld.....

Verder top film.

Lekker unheimisch.

Je mist het punt een beetje

Theater, geïmplementeerd in een film. De zogenaamde 'filmkenners' geilen hier enorm op natuurlijk, maar tis een hele aparte, overdreven film. Begin was veelbelovend, maar het mondde uit in een vaag circus.

Totale KUT film met alleen maar debielen en gekken

Ik snap van heel het gebeuren geen ene fuck en heb over 2 uur zitten kijken naar een stelletje psychopaten maar waar ging het over ???

Geen fucking idee !

Kwalitatief een prima film. Daar niet van. Bij het begin dacht meteen: dit wordt zware kost. Maar daar bleef het voor mij bij. De rest van de film was net interessant genoeg om te blijven kijken. Origineel is het echter niet te noemen. Pugh is trouwens fijn om naar te kijken. Misschien bleef ik daardoor wel hangen. Of door al het bizarre wat er in voorkomt. Mijn man zal tijdens het gamen zich wel afvragen wat voor humoristische film ik heb zitten kijken. Om eerlijk te zijn kan ik de film niet serieus nemen. Normaal gezien houd ik wel van vergelijkbare horror. Althans... of het licht aan de regisseur, want Hereditary was het ook net niet voor mij. Beiden kwalitatief goed in elkaar gezet, maar ik kon er gewoon niet in mee. Ik ben meer van de Del Toro horror.

Wat een klote film, zonde van je tijd.

Saai en voorspelbaar. De film probeert heel spannend te worden maar wordt het totaal niet. Heel warrig en super langdradig.

Dit heeft niets met niveau te maken, althans dat is mijn opinie. Je hoeft bij wijze van spreken echt geen hogere wiskunde gestudeerd te hebben om deze film òf te bestempelen als een meesterwerk òf het gewoonweg als een draak van een film te beschouwen. Je gaat erin mee of je vind het niets. Een typisch geval 'love it or hate it'. En dat valt overduidelijk op te maken aan de reacties.

Er zijn duizenden films die veel ingewikkelder en diepgravender zijn dan Midsommar. I.m.o. is dit een omhulsel die er aan de buitenkant prachtig uitziet, maar inhoudelijk zo plat en wansmakelijk is als een dubbeltje...

Nog een stukje geslaagder dan Hereditary.

Die tegenstelling van de blije commune en diens donkere geheimen is bij voorbaat al een leuk uitgangspunt, maar Aster weet van begin tot einde leuk uit de hoek te komen. De gestoorde rituelen, de terughoudende vriendengroep, en de trippy scènes zorgen voor een aangename afwisseling. Lekker creepy, mysterieus sfeertje en ook visueel ziet het er bij momenten goed uit. En dat einde is geweldig.

Dikke 4* voor nu. Zeker een film om vaker te zien.

Tja, wat moet je hiermee. Was leuk geweest als er enige inhoud in de film had gezeten. Allemaal leuk bedacht maar het gaat uiteindelijk nergens over en is vlees noch vis. Speelduur had ook wel wat korter gemogen. Kwam tussen mn aanraders als horror maar dat kun je het echt niet noemen.

Zonder enige voorkennis begonnen aan deze film en dat raad ik eenieder aan. Daardoor bleef het lang ongewis welke kant deze film op zou gaan wat de spanning verhoogde, zeker omdat de dialogen scherp waren en het acteerwerk, met name van Florence Pugh, sterk. Helaas was het einde een tegenvaller; over de top.

Met deze opmerking bewijs je dat je het hele punt wel degelijk mist.

Green Inferno krijg een storm aan verontwaardigde racisme-flauwekul over zich heen.

Wie dacht de regisseur wel niet dat hij was om die arme zwarten zo racistisch en stereotypen en karikaturaal neer te zetten en blablablabla.

Maak er blanken van en de hele hypocriete kermis blijft muisstil.

Dus nee, er is niets achterlijks aan de bewering; je mist het (heel valide) punt.

Te lang!

Wat een achterlijke K*T film was dit zeg.

Genre moet trouwens horror voorstellen

0 horror en 0 spanning.

Geniaal.

Als een stuk kunst ziet het er goed uit. Ik had echter meer een thriller/horror verwacht zoals The Invitation (2015) en daar was het verre van. Als je van artistieke films houdt zal ik je de film aanraden, als je een spannende thriller of horror wil kijken niet